Μετά το τέλος του αγώνα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου με το αντίστοιχο συγκρότημα της Σουηδίας και μετά το εις βάρος μας 0-2, δεν ήξερα αν τελικά θα έπρεπε να γράψω αυτό το κείμενο ή όχι, κι αυτό για το αν θα έπρεπε να μπω στη διαδικασία να αποδείξω σε κάποια μερίδα φιλάθλων ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο χάλια όσο θέλουν από τώρα να τα βλέπουν μερικοί «φίλοι» της Εθνικής ομάδας.
Χωρίς πολλές εισαγωγές λοιπόν θα πω ότι η Εθνική ομάδα όντως δεν έπαιξε αυτό που πραγματικά θα μπορούσε να παίξει. Ίσως η τακτική του Otto Rehagel που χαρακτηρίστηκε από φανερούς αμυντικούς προσανατολισμούς, «φόβισε» παραπάνω τους διεθνείς μας μετατρέποντας σε ακόμη πιο επιφυλακτικό το επιθετικό τους παιχνίδι, αφού στις επιθέσεις δεν υπήρχε τόσο μεγάλη αποφασιστικότητα και σιγουριά από όση ίσως να περίμενε και ο ίδιος ο Γερμανός τεχνικός. Σ’ αυτό το κομμάτι της Εθνικής μας λοιπόν θα συμφωνήσω ότι δεν πήγαμε και τόσο καλά.
Από εκεί και πέρα πιστεύω ότι σωστά ο Otto Rehagel ακολούθησε αυτή την τακτική, όσο κακό θέαμα κι εκνευρισμό κι αν έβγαλε στους Σουηδούς φιλάθλους. Η Εθνική ομάδα μπορεί να είναι Πρωταθλήτρια Ευρώπης, αλλά δεν μετατράπηκε ξαφνικά σε Εθνική Βραζιλίας ή Ολλανδίας. Αν μάλιστα στο συγκεκριμένο παιχνίδι όπου το δυνατό σημείο του αντιπάλου ήταν η επίθεση (με τόσους μεγάλους παίκτες παγκόσμιας κλάσης με επιθετικογενή χαρίσματα), η Εθνική προτιμούσε να παίξει με πιο επιθετικογενές σύστημα και τακτική, τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά προς το χειρότερο για εμάς, όπως πολύ σωστά (κατά τη προσωπική μου άποψη δήλωσε και ο Γερμανός).
Την κλάση και την επικινδυνότητα του Zlatan Ibrahimović την γνωρίζουμε όλοι και το γνώριζαν ακόμη περισσότερο οι άνθρωποι και οι παίκτες της Εθνικής ομάδας. Το μαρκάρισμα του από τον Σωτήρη Κυριάκο ήταν αρκετά καλό. Ένας τέτοιος παίκτης όπως ο Ibrahimović είναι εξαιρετικά δύσκολο να περιοριστεί 100% σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Στην περίπτωση της Εθνικής ο ίδιος βρέθηκε σε θέση βολής σε δύο ουσιαστικά και μόνο περιπτώσεις. Την πρώτη στη μεγάλη περιοχή της Ελλάδας όπου και κατάφερε να πιάσει την κεφαλιά που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και στη φάση του γκολ.
Αν λοιπόν λάβουμε υπόψη την αγωνιστική του κατάσταση και το πρόβλημα τραυματισμού, τότε αν υποθέσουμε ότι στα είκοσι επόμενα παιχνίδια ο Ibrahimović θα τελείωνε το παιχνίδι με τόσα σουτ όσα στο ματς με την Εθνική Ελλάδος είναι δύσκολο να ξανά-σκόραρε. Θέλω να πω έτσι ότι ο «Βόσνιος» ουσιαστικά στο πρώτο καλό σουτ που επιχείρησε στο ματς κατάφερε και σκόραρε με ένα σουτ που δύσκολα μπορεί να το πιάσει κάποιος ποδοσφαιριστής και να το στείλει εκεί που κατέληξε κάνοντας το 0-1, γιατί ακούσαμε και κάποιους να τα βάζουν με την Ελληνική άμυνα που άφησε «ξεχασμένο» τον παίκτη της Σουηδίας.
Αν το γκολ αυτό δεν έμπαινε τελικά τα πράγματα πιθανό να ήταν πολύ διαφορετικά. Οι Σουηδοί ήθελαν πιο πολύ από εμάς τους τρεις βαθμούς παρά το ενδεχόμενο μιας ισοπαλίας και σίγουρα έστω και στο τέλος θα επιδίωκαν κάποια πίεση, που για την Εθνική μας θα αποτελούσε πολύ καλές προϋποθέσεις για κάποια καλή αντεπίθεση.
Πλέον τα περιθώρια «στενεύουν» για την Εθνική μας ομάδα, όσον αφορά την προοπτική της πρόκρισης στους «8» και πλέον χρειάζεται περισσότερο ρίσκο και μεγαλύτερη προσπάθεια στο ματς του Σαββάτου, απέναντι στους αποφασιστικούς και ιδιαίτερα επικίνδυνους Ρώσους. Αν υπάρχει ένα στοιχείο που θα δούμε σίγουρα σ’ αυτό το παιχνίδι αυτό θα είναι η προσπάθεια και των δύο ομάδων να σκοράρουν. Πολλές αντεπιθέσεις, πολλές επιθέσεις στην «κόντρα» και από τις δύο ομάδες θα κρίνουν σε σημαντικό βαθμό την έκβαση του παιχνιδιού. Σίγουρα η Εθνική πλέον πρέπει να ρισκάρει και έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα πάει η Εθνική ομάδα σε έναν τρόπο παιχνιδιού που δεν μας έχει μέχρι σήμερα συνηθίσει, με περισσότερα επιθετικά στοιχεία.
Όπως και να έχει πάντως το τελικό αποτέλεσμα, καλό θα είναι αρκετοί φίλοι της ομάδας να αφήσουν το «θιγμένο τους εγωισμό» από ένα υποθετικά κακό παιχνίδι συνεχίζοντας να στηρίζουν την Εθνική μας ομάδα. Κι αυτό το τονίζω με αφορμή το Ελληνικό φαινόμενο που διαπίστωσα για ακόμη μία φορά στις μεταμεσονύκτιες εκπομπές μεγάλων ραδιοφωνικών σταθμών, αμέσως μετά το παιχνίδι με τη Σουηδία, όπου ο καθένας άρχισε να κατηγορεί τους πάντες και τα πάντα στην Εθνική μας ομάδα. Ίσως αυτοί οι ποδοσφαιρόφιλοι να περιμένουν τέτοιες αφορμές και αρνητικά αποτελέσματα, προκειμένου να βγάλουν τα απωθημένα που έτσι ή αλλιώς έχουν για την Εθνική.
Καλή συνέχεια στην Εθνική ομάδα στα επόμενα παιχνίδια με την ελπίδα για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα, είναι το μόνο που έχω να γράψω σαν επίλογο αυτού του κειμένου.
Χωρίς πολλές εισαγωγές λοιπόν θα πω ότι η Εθνική ομάδα όντως δεν έπαιξε αυτό που πραγματικά θα μπορούσε να παίξει. Ίσως η τακτική του Otto Rehagel που χαρακτηρίστηκε από φανερούς αμυντικούς προσανατολισμούς, «φόβισε» παραπάνω τους διεθνείς μας μετατρέποντας σε ακόμη πιο επιφυλακτικό το επιθετικό τους παιχνίδι, αφού στις επιθέσεις δεν υπήρχε τόσο μεγάλη αποφασιστικότητα και σιγουριά από όση ίσως να περίμενε και ο ίδιος ο Γερμανός τεχνικός. Σ’ αυτό το κομμάτι της Εθνικής μας λοιπόν θα συμφωνήσω ότι δεν πήγαμε και τόσο καλά.
Από εκεί και πέρα πιστεύω ότι σωστά ο Otto Rehagel ακολούθησε αυτή την τακτική, όσο κακό θέαμα κι εκνευρισμό κι αν έβγαλε στους Σουηδούς φιλάθλους. Η Εθνική ομάδα μπορεί να είναι Πρωταθλήτρια Ευρώπης, αλλά δεν μετατράπηκε ξαφνικά σε Εθνική Βραζιλίας ή Ολλανδίας. Αν μάλιστα στο συγκεκριμένο παιχνίδι όπου το δυνατό σημείο του αντιπάλου ήταν η επίθεση (με τόσους μεγάλους παίκτες παγκόσμιας κλάσης με επιθετικογενή χαρίσματα), η Εθνική προτιμούσε να παίξει με πιο επιθετικογενές σύστημα και τακτική, τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά προς το χειρότερο για εμάς, όπως πολύ σωστά (κατά τη προσωπική μου άποψη δήλωσε και ο Γερμανός).
Την κλάση και την επικινδυνότητα του Zlatan Ibrahimović την γνωρίζουμε όλοι και το γνώριζαν ακόμη περισσότερο οι άνθρωποι και οι παίκτες της Εθνικής ομάδας. Το μαρκάρισμα του από τον Σωτήρη Κυριάκο ήταν αρκετά καλό. Ένας τέτοιος παίκτης όπως ο Ibrahimović είναι εξαιρετικά δύσκολο να περιοριστεί 100% σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Στην περίπτωση της Εθνικής ο ίδιος βρέθηκε σε θέση βολής σε δύο ουσιαστικά και μόνο περιπτώσεις. Την πρώτη στη μεγάλη περιοχή της Ελλάδας όπου και κατάφερε να πιάσει την κεφαλιά που πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι και στη φάση του γκολ.Αν λοιπόν λάβουμε υπόψη την αγωνιστική του κατάσταση και το πρόβλημα τραυματισμού, τότε αν υποθέσουμε ότι στα είκοσι επόμενα παιχνίδια ο Ibrahimović θα τελείωνε το παιχνίδι με τόσα σουτ όσα στο ματς με την Εθνική Ελλάδος είναι δύσκολο να ξανά-σκόραρε. Θέλω να πω έτσι ότι ο «Βόσνιος» ουσιαστικά στο πρώτο καλό σουτ που επιχείρησε στο ματς κατάφερε και σκόραρε με ένα σουτ που δύσκολα μπορεί να το πιάσει κάποιος ποδοσφαιριστής και να το στείλει εκεί που κατέληξε κάνοντας το 0-1, γιατί ακούσαμε και κάποιους να τα βάζουν με την Ελληνική άμυνα που άφησε «ξεχασμένο» τον παίκτη της Σουηδίας.
Αν το γκολ αυτό δεν έμπαινε τελικά τα πράγματα πιθανό να ήταν πολύ διαφορετικά. Οι Σουηδοί ήθελαν πιο πολύ από εμάς τους τρεις βαθμούς παρά το ενδεχόμενο μιας ισοπαλίας και σίγουρα έστω και στο τέλος θα επιδίωκαν κάποια πίεση, που για την Εθνική μας θα αποτελούσε πολύ καλές προϋποθέσεις για κάποια καλή αντεπίθεση.
Πλέον τα περιθώρια «στενεύουν» για την Εθνική μας ομάδα, όσον αφορά την προοπτική της πρόκρισης στους «8» και πλέον χρειάζεται περισσότερο ρίσκο και μεγαλύτερη προσπάθεια στο ματς του Σαββάτου, απέναντι στους αποφασιστικούς και ιδιαίτερα επικίνδυνους Ρώσους. Αν υπάρχει ένα στοιχείο που θα δούμε σίγουρα σ’ αυτό το παιχνίδι αυτό θα είναι η προσπάθεια και των δύο ομάδων να σκοράρουν. Πολλές αντεπιθέσεις, πολλές επιθέσεις στην «κόντρα» και από τις δύο ομάδες θα κρίνουν σε σημαντικό βαθμό την έκβαση του παιχνιδιού. Σίγουρα η Εθνική πλέον πρέπει να ρισκάρει και έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως θα πάει η Εθνική ομάδα σε έναν τρόπο παιχνιδιού που δεν μας έχει μέχρι σήμερα συνηθίσει, με περισσότερα επιθετικά στοιχεία.
Όπως και να έχει πάντως το τελικό αποτέλεσμα, καλό θα είναι αρκετοί φίλοι της ομάδας να αφήσουν το «θιγμένο τους εγωισμό» από ένα υποθετικά κακό παιχνίδι συνεχίζοντας να στηρίζουν την Εθνική μας ομάδα. Κι αυτό το τονίζω με αφορμή το Ελληνικό φαινόμενο που διαπίστωσα για ακόμη μία φορά στις μεταμεσονύκτιες εκπομπές μεγάλων ραδιοφωνικών σταθμών, αμέσως μετά το παιχνίδι με τη Σουηδία, όπου ο καθένας άρχισε να κατηγορεί τους πάντες και τα πάντα στην Εθνική μας ομάδα. Ίσως αυτοί οι ποδοσφαιρόφιλοι να περιμένουν τέτοιες αφορμές και αρνητικά αποτελέσματα, προκειμένου να βγάλουν τα απωθημένα που έτσι ή αλλιώς έχουν για την Εθνική.
Καλή συνέχεια στην Εθνική ομάδα στα επόμενα παιχνίδια με την ελπίδα για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα, είναι το μόνο που έχω να γράψω σαν επίλογο αυτού του κειμένου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου