Χρειάζεται ακόμη έναν «πύργο» ο Αρκαδικός

Μπορεί ο Αρκαδικός να πραγματοποιεί τις θερινές του διακοπές, εννοώντας βασικά ότι οι παίκτες αυτή τη χρονική περίοδο βρίσκονται στην Καλοκαιρινή τους άδεια, μέχρι και τις 18-20 Αυγούστου, αλλά σίγουρα οι άνθρωποι της διοίκηση όλο το Καλοκαίρι μαζί με τον προπονητή της ομάδας αναζητούσαν τους παίκτες αυτούς που θα ενίσχυαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το σύλλογο στη δύσκολη προσπάθεια του πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής κατηγορίας. Οι μετεγγραφικές κινήσεις λοιπόν έφτασαν αισίως τις έξι και όπως ανέφερε στις δηλώσεις του πρόσφατα ο προπονητής της ομάδας Γιάννης Σμυρνιώτης, οι άνθρωποι του «κυανόλευκου» συλλόγου πήραν αυτούς που ήθελαν. Όταν λοιπόν προσωπικά ακούω κάτι τέτοιο δεν μπορώ να παρά τους να χαρακτηρίσω ιδιαίτερα ικανοποιημένους από την μετεγγραφική εξέλιξη. Κατά σειρά λοιπόν ο Αρκαδικός απέκτησε τον Γιώργο Κοψαύτη από την ΑΕΚ Άργους, τον Μπάμπη Σκουζή από τον Πανερυθραϊκό, τον Γιάννη Τσολάκη από τον Άλιμο, τον Ηλία Μουτράν από τον Σπόρτιγκ, τον Γιάννη Ντιπ από την Κεφαλονιά και τις προηγούμενες ημέρες τον Απόστολο Κουτσογιάννη από την Ξάνθη.
Κάποιοι παίκτες διακρίθηκαν με τις προηγούμενες ομάδες τους στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής κατηγορίας, κάποιοι άλλοι είχαν σημαντικό ρόλο στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής πέρυσι και τέλος κάποιοι άλλοι ήρθαν να ενισχύσουν την ομάδα από το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας. Σημαντικές μετεγγραφικές κινήσεις που θα δώσουν την ώθηση για πρωταγωνιστική παρουσία του Αρκαδικού στην Β’ Εθνική ή παίκτες ανάγκης προκειμένου η ομάδα να πραγματοποιήσει τις μετεγγραφικές της κινήσεις και να ξεκινήσει την προσπάθεια για μια αξιοπρεπή πορεία στη νέα κατηγορία;
Κατά την προσωπική μου άποψη ουσιαστικά τίποτα από τα δύο. Κάτι ενδιάμεσα πραγματικά ισχύει. Οι παίκτες που αποκτήθηκαν δεν αποτελούν και σταρ, αλλά δεν είναι και άχρηστοι όπως ίσως να σχολίαζε κάποιος ακραίος φίλαθλος. Τα νέα αποκτήματα του Αρκαδικού (μέχρι στιγμής), έχουν τις δυνατότητες να οδηγήσουν σε μια καλή χρονιά τον Τριπολιτσιώτικο σύλλογο. Αξίζει να τονιστεί ότι το κόστος των μετεγγραφών δεν ήταν μικρό. Δόθηκαν αρκετά χρήματα ακόμη και για τα δεδομένα της κατηγορίας για κάποιους παίκτες, ενώ μπορώ να αποκαλύψω πως άνθρωπος που είναι καλά στο χώρο του μπάσκετ και των δεδομένων της Β’ Εθνικής που όμως δεν έχει άμεση σχέση με τον Αρκαδικό, τόνισε μπροστά στα μάτια μου ότι η ομάδα του Αρκαδικού με αυτό το ρόστερ, του χρόνου θα αγωνίζεται στην Α2 Εθνική.
Για τον συγκεκριμένο κύριο αυτή η άποψη του έβγαινε αβίαστα από το στόμα, για μένα όμως που τον άκουσα μπορώ να ομολογήσω ότι χαμογέλασα κρυφά κιόλας. Άλλωστε αν δεν δω προσωπικά όπως και όλος ο κόσμος την ομάδα να αγωνίζεται στα πρώτα φιλικά προετοιμασίας, δεν μπορεί να βγει κανένα συμπέρασμα. Όσο καλοί κι αν είναι οι παίκτες που η ομάδα πήρε φέτος το μόνο αποδεικτικό στοιχείο του ότι μπορεί να είναι παικταράδες, είναι μόνο οι αγωνιστικές εμφανίσεις μέσα στο παρκέ.

Eπειδή όμως το κούρασα κάπως θα ήθελα να προχωρήσω λίγο στην ανάλυση του φετινού ρόστερ μέχρι αυτή τη χρονική στιγμή σε σχέση με την περασμένη αγωνιστική περίοδο. Ένα φετινό ρόστερ που πιστεύω πως όπως και να έχει χρειάζεται αυτή τη στιγμή ενίσχυση στη θέση «5».
Παίρνοντας λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά στη θέση του playmaker ο Αρκαδικός στη θέση «1» όχι μόνο δεν χάνει κάποιον παίκτη για την ώρα (μετά τις πληροφορίες ότι ο Μπαλτάς είναι πιθανό να μείνει και του χρόνου στην ομάδα), αλλά ενισχύεται κιόλας με την απόκτηση δύο βασικών κατά τη δική μου άποψη, όπως ο Σκουζής και ο Ντιπ. Αν ο Μπαλτάς μείνει και επιστρέψει γερός τότε μπορεί να βοηθήσει πάρα πολύ (προσωπικά τον πιστεύω πολύ σαν παίκτη και για να είμαι ειλικρινής τον θέλω στην ομάδα και του χρόνου). Τέλος μην αγνοούμε και τον Σημαιόπουλο ο οποίος βοήθησε σημαντικά, ειδικά στο φινάλε μετά τον τραυματισμού του Μπαλτά, αλλά και το νεαρό Πολυζωγόπουλο.
Στη θέση «2» σημαντική απώλεια ήταν αυτή του Ισίδωρου Κουτσού. Οι άνθρωποι του συλλόγου κατάφεραν να αποκτήσουν τον Τσολάκη καλύπτοντας σε σημαντικό βαθμό αυτό το κενό. Πέρα του Τσολάκη όμως παραμένει και φέτος ο μεγάλος ηγέτης του Αρκαδικού, Γιάννης Μάνος. Σ’ αυτή τη θέση μπορεί αν χρειαστεί να καλυφθεί και από κάποιο playmaker, αλλά φυσικά και από το Γιώργο Κοψαύτη. Στη θέση «3» αυτόν που προσωπικά βρήκα να αγωνίζεται είναι ο Κοψαύτης, ενώ και ο Τσολάκης μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλά και σ’ αυτή τη θέση. Αν κρίνω ότι ο Μάνος είναι δεδομένος στη θέση του shooting guard, οι Τσολάκης και Κοψαύτης θα παίζουν μπαλαντερ στις θέσεις «2» και «3» με επικρατέστερο ως προς το χρόνο συμμετοχής τον πρώτο. Προσωπικά πιστεύω ότι ουσιαστικά στις θέσεις «2» και «3» αυτή τη στιγμή υπάρχουν διαθέσιμοι τρεις παίκτες (Μάνος, Τσολάκης, Κοψαύτης). Αν κάποιος από αυτούς στη διάρκεια της χρονιάς δεν μπορεί να αγωνιστεί, τότε πολύ πιθανόν από τις θέσεις «1» και «4» να χρειαστεί η «στρατολόγηση» κάποιου, με επικρατέστερο τον Παπανικολάου που παίζει πολύ καλά και στη θέση αυτή. Από αυτή τη θέση πλέον θα λείπει ο Μίλαν Ψάλτου, χωρίς ωστόσο η απουσία του βάσει και τον παικτών που ήρθαν να έχει στοιχίσει.

Από εκεί και πέρα στη θέση του power forward ισχύει περίπου η ίδια κατάσταση με τη θέση «1». Αρκετοί παίκτες είναι διαθέσιμοι για τον προπονητή και συγκεκριμένα ο Μουτράν, ο Κουτσογιάννης και ο Παπανικολάου, αλλά και ο νεαρός Μπουρής σαν λύση από το βάθος του πάγκου. Δύο παίκτες ήρθαν σ’ αυτή τη θέση και ένας έφυγε (Καλαπανίδας ενώ δεν αποκλείεται να φύγει και ο Ρεκουνιώτης). Ο καθένας από αυτούς έχει ξεχωριστό στυλ παιχνιδιού και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αναλόγως τις συνθήκες του παιχνιδιού. Για παράδειγμα ο Μουτράν είναι δυνατός και μπορεί να ταιριάξει σε συνθήκες physical game (παιχνιδιού με σωματικές επαφές). Από την άλλη οι Κουτσογιάννης και Παπανικολάου είναι παίκτες που μπορούν να παίξουν και μακριά από το καλάθι «ανοίγοντας» την άμυνα του αντιπάλου.
Τέλος στη θέση του center που για μένα προσωπικά παρουσιάζεται το σημαντικότερο πρόβλημα, αυτή τη στιγμή ο μοναδικός καθαρός center, είναι ο Σωκράτης Μαναβόπουλος λόγω ύψους, όγκου και δύναμης. Πέρυσι υπήρχε και ο Πατρίκης που πλέον αποτελεί παρελθόν και όσο να ναι χρειάζεται ένας παίκτης με ανάλογη δύναμη για τις «μονομαχίες» κάτω από τα καλάθια. Σ’ αυτή τη θέση με την απουσία του Μαναβόπουλου θα μπορούσε να βοηθήσει ο Μουτράν, αλλά αποδεικνύεται ακόμη και τώρα ότι ο Αρκαδικός σ’ αυτή τη θέση υστερεί σε ύψος και δύναμη.
Οι μετεγγραφικές κινήσεις των ομάδων της Β’ Εθνικής κατηγορίας συνεχίζονται, ενώ όπως τονίστηκε από τον Γιάννη Σμυρνιώτη μέχρι το Φθινόπωρο δεν αποκλείεται τίποτα. Γνωρίζω επίσης ότι έχει προταθεί «πεντάρι» από την Α2 Εθνική κατηγορία, στην ομάδα, αλλά οι αποφάσεις είναι λογικό ότι θα παρθούν κατόπιν ωρίμου σκέψεως, καθώς το οικονομικό κομμάτι όπως και να έχει δεν μπορεί να μην επηρεάζει τους ανθρώπους του Αρκαδικού συλλόγου.
Μέχρι το τέλος του πρώτου δεκαημέρου του Αυγούστου, πιστεύω ότι θα έχουμε σαφέστερη εικόνα των προθέσεων της διοίκησης για το θέμα της απόκτηση ενός ακόμη παίκτη, πιθανότατα στη θέση του center.

Υ.Γ.1
Μιας και το έφερε η κουβέντα, κατά την προσωπική μου εκτίμηση η τιμή του εισιτηρίου διαρκείας της ομάδας είναι πραγματικά πολύ καλή, με δεδομένα α) την ίδια τιμή (50€), β) μεγαλύτερη κατηγορία και γ) περισσότεροι αγώνες (15 εντός έδρας), αξίζοντας τον κόπο για την απόκτησή του.

Υ.Γ.2
Πάρει δεν πάρει πεντάρι η ομάδα, προσδοκία όλων των Αρκάδων και όχι μόνο είναι οι «κυανόλευκοι» να πετύχουν τουλάχιστον τον πρωταρχικό στόχο της παραμονής στην κατηγορία και αυτό έχει σημασία.