Τα τελευταία χρόνια μέσα από τα τοπικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, έχουμε ακούσει και διαβάσει τόσα πολλά για το κόστος συντήρησης και λειτουργίας των εγκαταστάσεων του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Τρίπολης. Ομολογουμένως το κόστος όντως είναι μεγάλο και όσο να ναι απασχολεί ιδιαίτερα την εκάστοτε Δημοτική Αρχή. Υπερβολικό κόστος που καλώς ή κακώς υπάρχει και πρέπει να καλύπτεται μια διάφορους τρόπους προκειμένου η λειτουργικότητα του Αθλητικού Κέντρου να διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα εξυπηρετώντας τις υψηλές ανάγκες των τοπικών αθλητικών σωματείων αλλά και αθλητών της ευρύτερης περιοχής. 
Γι’ αυτό λοιπόν το κόστος έχει κατά καιρούς δημιουργήσει πολλές κόντρες και αντιπαραθέσεις μεταξύ των εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και της τοπικής κοινωνία γενικότερα, αλλά και μεταξύ της Δημοτικής Αρχής και των τοπικών συλλόγων. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα δεν ήταν άλλο από το «σίριαλ» που προέκυψε με την «κόντρα» των κολυμβητικών συλλόγων και του Δήμου Τρίπολης με αφορμή την πρόθεση επιβολής Δημοτικού Τέλους για τις διαδρομές στο κλειστό κολυμβητήριο.
Όλα ουσιαστικά ξεκινούν και τελειώνουν στο κόστος λειτουργίας του αθλητικού κέντρου, καθώς και ο Δήμος προσπαθεί να εξασφαλίσει κάποια έσοδα προκειμένου να καλύψει αυτές τις οικονομικές ανάγκες. Αν οι απαιτήσεις οικονομικά δεν ήταν τόσο μεγάλες τότε όλα θα ήταν τέλεια.
Υπάρχουν όμως κάποιες φορές και περιπτώσεις στις οποίες η Δημοτική Αρχή και πιο συγκεκριμένα η Διοίκηση του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Τρίπολης, με κάποιες ενέργειες μπορούν να εξοικονομήσουν σημαντικούς πόρους. Μία από τις περιπτώσεις αυτές λοιπόν και χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν κάποιες μικρό-παρεμβάσεις στο κλειστό γυμναστήριο Τρίπολης, οι οποίες θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν χρήματα από τη θέρμανση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων. Μπαίνοντας λοιπόν στο θέμα, γίνομαι ακόμη πιο συγκεκριμένος.
Κατά τους Χειμερινούς μήνες το κλειστό γυμναστήριο απαιτεί πολλές ώρες καθημερινά, λειτουργίας του καυστήρα με σκοπό την θέρμανση του τις ώρες που οι σύλλογοι χρησιμοποιούν το χώρο για προπονήσεις. Η είσοδος όμως του κλειστού γυμναστηρίου ανοιγοκλείνει πάρα πολύ συχνά και πολλές φορές παραμένει ακόμη και ανοιχτή με αποτέλεσμα η ζέστη να μην μπορεί να διατηρηθεί εύκολα σε επιθυμητά επίπεδα. Αποτέλεσμα ο καυστήρας να καίει όλη τη μέρα σχεδόν προκειμένου οι εγκαταστάσεις να έχουν την απαραίτητη θέρμανση.
Σημαντική λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα κατά την ταπεινή μου άποψη, που μπορώ να παραδεχτώ ότι την μετέφερα πρόσφατα σε άνθρωπο της Διοίκησης του ΔΑΚ, αλλά δεν είδα και καμία ιδιαίτερη ανταπόκριση, είναι η κατασκευή ενός προθάλαμου εξωτερικά της κεντρικής εισόδου του κλειστού γυμναστηρίου.
Με την δημιουργία αυτού του προθάλαμου η οποία θα μπορούσε να γίνει για παράδειγμα με μια κατασκευή από αλουμίνιο, ουσιαστικά θα πρόσθετε και μία δεύτερη είσοδο στο κλειστό η οποία δεν θα άφηνε εκτεθειμένη τη ζέστη του κλειστού, στις πολύ χαμηλές εξωτερικές θερμοκρασίες που επικρατούν πολύ συχνά τους Χειμερινούς μήνες. Έτσι το κλειστό γυμναστήριο θα μπορεί να παραμένει περισσότερη ώρα ζεστό με λιγότερη ώρα χρήσης του καυστήρα.
Σίγουρα δεν είμαι αρμόδιος για να υποδείξω τρόπους στη διοίκηση της ΔΑΚ, με σκοπό την εξοικονόμηση χρημάτων ή τη διευκόλυνση της λειτουργίας και συντήρησης των εγκαταστάσεων. Δίνοντας όμως το παρόν σχεδόν καθημερινά σ’ αυτούς τους χώρους ως αθλούμενος και κατά τους Χειμερινούς μήνες, δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να γίνει κατανοητό ότι μικρές παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, είναι ικανές να βελτιώσουν κατά πολύ τις συνθήκες και στο κλειστό του μπάσκετ (στην προκειμένη περίπτωση), αλλά και σε άλλους χώρους.
Πόσο υψηλό θα μπορούσε να είναι το κόστος κατασκευής ενός προθάλαμου ελάχιστων τετραγωνικών μέτρων μπροστά στην εξοικονόμηση πολλών χρημάτων για πετρέλαιο θέρμανσης και συντήρηση του καυστήρα;
Γι’ αυτό λοιπόν το κόστος έχει κατά καιρούς δημιουργήσει πολλές κόντρες και αντιπαραθέσεις μεταξύ των εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και της τοπικής κοινωνία γενικότερα, αλλά και μεταξύ της Δημοτικής Αρχής και των τοπικών συλλόγων. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα δεν ήταν άλλο από το «σίριαλ» που προέκυψε με την «κόντρα» των κολυμβητικών συλλόγων και του Δήμου Τρίπολης με αφορμή την πρόθεση επιβολής Δημοτικού Τέλους για τις διαδρομές στο κλειστό κολυμβητήριο.Όλα ουσιαστικά ξεκινούν και τελειώνουν στο κόστος λειτουργίας του αθλητικού κέντρου, καθώς και ο Δήμος προσπαθεί να εξασφαλίσει κάποια έσοδα προκειμένου να καλύψει αυτές τις οικονομικές ανάγκες. Αν οι απαιτήσεις οικονομικά δεν ήταν τόσο μεγάλες τότε όλα θα ήταν τέλεια.
Υπάρχουν όμως κάποιες φορές και περιπτώσεις στις οποίες η Δημοτική Αρχή και πιο συγκεκριμένα η Διοίκηση του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Τρίπολης, με κάποιες ενέργειες μπορούν να εξοικονομήσουν σημαντικούς πόρους. Μία από τις περιπτώσεις αυτές λοιπόν και χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν κάποιες μικρό-παρεμβάσεις στο κλειστό γυμναστήριο Τρίπολης, οι οποίες θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν χρήματα από τη θέρμανση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων. Μπαίνοντας λοιπόν στο θέμα, γίνομαι ακόμη πιο συγκεκριμένος.
Κατά τους Χειμερινούς μήνες το κλειστό γυμναστήριο απαιτεί πολλές ώρες καθημερινά, λειτουργίας του καυστήρα με σκοπό την θέρμανση του τις ώρες που οι σύλλογοι χρησιμοποιούν το χώρο για προπονήσεις. Η είσοδος όμως του κλειστού γυμναστηρίου ανοιγοκλείνει πάρα πολύ συχνά και πολλές φορές παραμένει ακόμη και ανοιχτή με αποτέλεσμα η ζέστη να μην μπορεί να διατηρηθεί εύκολα σε επιθυμητά επίπεδα. Αποτέλεσμα ο καυστήρας να καίει όλη τη μέρα σχεδόν προκειμένου οι εγκαταστάσεις να έχουν την απαραίτητη θέρμανση.
Σημαντική λύση στο συγκεκριμένο πρόβλημα κατά την ταπεινή μου άποψη, που μπορώ να παραδεχτώ ότι την μετέφερα πρόσφατα σε άνθρωπο της Διοίκησης του ΔΑΚ, αλλά δεν είδα και καμία ιδιαίτερη ανταπόκριση, είναι η κατασκευή ενός προθάλαμου εξωτερικά της κεντρικής εισόδου του κλειστού γυμναστηρίου.
Με την δημιουργία αυτού του προθάλαμου η οποία θα μπορούσε να γίνει για παράδειγμα με μια κατασκευή από αλουμίνιο, ουσιαστικά θα πρόσθετε και μία δεύτερη είσοδο στο κλειστό η οποία δεν θα άφηνε εκτεθειμένη τη ζέστη του κλειστού, στις πολύ χαμηλές εξωτερικές θερμοκρασίες που επικρατούν πολύ συχνά τους Χειμερινούς μήνες. Έτσι το κλειστό γυμναστήριο θα μπορεί να παραμένει περισσότερη ώρα ζεστό με λιγότερη ώρα χρήσης του καυστήρα.
Σίγουρα δεν είμαι αρμόδιος για να υποδείξω τρόπους στη διοίκηση της ΔΑΚ, με σκοπό την εξοικονόμηση χρημάτων ή τη διευκόλυνση της λειτουργίας και συντήρησης των εγκαταστάσεων. Δίνοντας όμως το παρόν σχεδόν καθημερινά σ’ αυτούς τους χώρους ως αθλούμενος και κατά τους Χειμερινούς μήνες, δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να γίνει κατανοητό ότι μικρές παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, είναι ικανές να βελτιώσουν κατά πολύ τις συνθήκες και στο κλειστό του μπάσκετ (στην προκειμένη περίπτωση), αλλά και σε άλλους χώρους.
Πόσο υψηλό θα μπορούσε να είναι το κόστος κατασκευής ενός προθάλαμου ελάχιστων τετραγωνικών μέτρων μπροστά στην εξοικονόμηση πολλών χρημάτων για πετρέλαιο θέρμανσης και συντήρηση του καυστήρα;
