Ένας «μέγας» σκόρερ στην Τρίπολη!

Όσοι ασχολούνται με τον τοπικό χώρο του μπάσκετ θα έχουν σίγουρα μια εικόνα των μεγάλων και χαρισματικών σκόρερ που έχουν περάσει από το τοπικό μπάσκετ τις δύο και πλέον τελευταίες δεκαετίες. Μεγάλοι παίκτες ντόπιοι ή ξένοι, έχουν γράψει ιστορία με τις αγωνιστικές τους παρουσίες σε όλα τα μεγάλα σωματεία του παρελθόντος μέχρι και σήμερα (ΣΕΦΑ Αρκαδικός, Γ.Σ.Αρκαδίας, Α.Ε.Κ.Τρίπολης).
Τα δύο τελευταία χρόνια πάντως πολλοί μπορούν να νοιώθουν ικανοποιημένοι που έχουν την ευκαιρία να πηγαίνουν στο γήπεδο παρακολουθώντας την προσπάθεια του ΣΕΦΑ σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, με έναν χαρισματικό, μέγα σκόρερ στο ρόστερ του.
Ο Γιάννης Μάνος είναι αναμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους σκόρερ όλων των εποχών στις κατηγορίες της Β’ και Α2 Εθνικής κατηγορίας και αν είχε δώσει το παρόν περισσότερο διάστημα στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής, πολύ απλά θα σημείωνε κι εκεί κάτι ανάλογο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη στιγμή, το Καλοκαίρι του 2007, όταν βρέθηκα σε γνωστή καφετέρια της πόλης και συνομιλώντας με κάποια μέλη της «οικογένειας» του Αρκαδικού πληροφορήθηκα την απόκτηση του Γιάννη Μάνου από την ομάδα του Αρκαδικού. Κι επειδή τυχαία μέσα από τις εφημερίδες πιο παλιά είχα προσέξει ιδιαίτερα το όνομα «Μάνος» και ενημερωνόμουν περιοδικά για τις αγωνιστικές του δυνατότητες στις προηγούμενες ομάδες του, αναρωτήθηκα πως ένας τέτοιος παίκτης συμφώνησε να έρθει στην Τρίπολη για τη συνέχιση της καριέρας του και μάλιστα σε μια κατηγορία χαμηλότερη (Γ’ Εθνική) από αυτές στις οποίες συνήθιζε να αγωνίζεται.
Όσο κι αν κατά καιρούς κατηγορείται ο ίδιος από μερίδα φιλάθλων για το γεγονός ότι παίρνει πολλές επιθετικές προσπάθειες, ο ίδιος αποτελεί το βαρόμετρο του Αρκαδικού πέρυσι και φέτος επιθετικά. Μάλιστα η συμβολή του στη συντριπτική πλειοψηφία των αναμετρήσεων είναι καθοριστική. Έχει ακουστεί βέβαια από διάφορους χαρακηρστικά ότι «ο Μάνος είναι παίκτης που δίνει πάσα μόνο από το αριστερό στο δεξί του χέρι και αντίστροφα», αλλά αν όμως κοιτάξει κάποιος τη στατιστική του Αρκαδικού θα συνειδητοποιήσει ότι ο ηγέτης του Αρκαδικού βρίσκεται στην πρώτη τριάδα σε τελικές πάσες.
Για πόσο όμως ο φίλαθλος κόσμος της περιοχής θα έχει την ευκαιρία να απολαμβάνει την ευκαιρία να απολαμβάνει στο γήπεδο αυτόν το χαρισματικό σκόρερ; Ο Γιάννης Μάνος αν κρίνουμε από το παρελθόν, δύσκολα παραμένει στην ίδια ομάδα περισσότερο από δύο αγωνιστικές σεζόν. Αυτό σημαίνει ότι ο μεγάλος σκόρερ μπορεί το ερχόμενο Καλοκαίρι να αποτελέσει παρελθόν από την ομάδα της Τρίπολης, αναγκάζοντας τον «κυανόλευκο» σύλλογο να αναζητήσει τον παίκτη που θα κληθεί να καλύψει κατά το δυνατόν το δικό του δυσαναπλήρωτο κενό.
Ένας από τους λόγους από την άλλη ο οποίος μπορεί να κρατήσει τον Μάνο στην Τρίπολη και για τρίτο χρόνο μπορεί να είναι τρεις ουσιαστικοί λόγοι:
α) οι οικονομικές απολαβές,
β) το πολύ καλό κλίμα που υπάρχει στο σύλλογο και
γ) μία ενδεχόμενη άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία.
Ο κόσμος τον θέλει στην Τρίπολη, φτάνει να το θελήσει και ο ίδιος το προσεχές Καλοκαίρι.
Κλείνοντας θα τολμήσω να παραδεχθώ ότι το Αρκαδικό μπάσκετ δεν έχει γνωρίσει μεγαλύτερο, δεινότερο και χαρισματικότερο σκόρερ από το Γιάννη Μάνο σε αυτό το επίπεδο στο οποίο ο Αρκαδικός έχει πρωταγωνιστήσει στην τελευταία διετία (Γ’ και Β’ Εθνική κατηγορία).

Υ.Γ.

Και που να δείτε το Γιάννη Μάνο στις προπονήσεις. Είναι πολύ πιο απολαυστικός με φοβερές ενέργειες!

Φροντίστε τις αθλητικές υποδομές

Γνωρίζουμε όλοι όσοι παρακολουθούμε και ασχολούμαστε με τα αθλητικά δρώμενα πόσο σημαντικό ρόλο παίζουν οι αθλητικές υποδομές στην ανάπτυξη του αθλητισμού. Στην περιοχή μας λοιπόν η οποία δεν ανήκει γεωγραφικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά στην περιφέρεια. Δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι η Αρκαδία και συγκεκριμένη η ευρύτερη περιοχή της Τρίπολης αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα από την έλλειψη αθλητικών υποδομών. Την ίδια ώρα όμως η κατάσταση δεν είναι τέτοια που να μας επιτρέπει να νοιώθουμε άνετοι.
Για να μην αναφερθώ σε σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύλλογοι Καλαθοσφαίρισης και Αντισφαίρισης της Αρκαδικής πρωτεύουσας και όχι μόνο σε έλλειψη ωρών προπόνησης, αφού το κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης είναι το μοναδικό και δεν αρκεί να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες των τοπικών σωματείων, αλλά και στα δύο γήπεδο που αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε όλη την πόλη για την προπόνηση εκατοντάδων αθλητών από τους δύο συλλόγους της πόλης.Το πρόβλημα για την ώρα πάντως υπάρχει στο χώρο του ποδοσφαίρου, όπου ύστερα από τις εργασίες ανακαίνισης του γηπέδου του Παναρκαδικού οι ελλείψεις γηπέδων είναι μεγάλες. Στην ευρύτερη περιοχής της Αρκαδικής πρωτεύουσας λοιπόν αν θυμάμαι καλά Δημοτικά γήπεδα (γήπεδα που τέλος πάντως βρίσκονται στη διάθεση των τοπικών συλλόγων) με πλαστικό ή φυσικό χλοοτάπητα, είναι δύο (γήπεδα ΔΑΚ Τρίπολης, Λεβιδίου). Το θέμα λοιπόν είναι από τη στιγμή που αθλητικές υποδομές στο ποδόσφαιρο είναι πολύ λίγες, τουλάχιστον να γίνεται ουσιαστική προσπάθεια για τη φροντίδα τους.
Τις προηγούμενες ημέρες σε δημοσίευμα του astrosnews.gr και σε παλαιότερα δημοσιεύματα και των Αρκαδικών Ειδήσεων αλλά και άλλων τοπικών εφημερίδων έχει γίνει σημαντική αναφορά στην κακή κατάσταση στην οποία βρίσκονται αυτά τα γήπεδα και συγκεκριμένα στο γήπεδο του ΔΑΚ. Αναφερόμενος λοιπόν στον αγωνιστικό χώρο ο οποίος κρύβει πολλές παγίδες για τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται σ’ αυτό. Πολλές λακκούβες σε πολλά σημεία του γηπέδου με τον χλοοτάπητα την ίδια ώρα να θυμίζει περισσότερο χωράφι και λιγότερο αγωνιστικό χώρο. Αυτά τα σχόλια πρώτα απ’ όλα λέγονται και καταγγέλλονται από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές (ποδοσφαιριστές, προπονητές και υπεύθυνους ποδοσφαιρικών σωματείων) και κατ’ επέκταση από εμάς που απλά τα καταγράφουμε.
Το προηγούμενο διάστημα η διοίκηση του ΔΑΚ προχώρησε στην επιβολή τελών και στα ποδοσφαιρικά σωματεία που χρησιμοποιούν το γήπεδο του ΔΑΚ ως έδρα. Ενοικίαση του γηπέδου για κάθε εντός έδρα ματς που δίνουν, με λίγα λόγια. Τα σωματεία εξαιτίας της έλλειψης αθλητικών χώρων ίσως να μην έχουν και άλλη επιλογή αποδεχόμενοι την οικονομική επιβάρυνση. Μια οικονομική όμως επιβάρυνση η οποία όμως θα πρέπει να συνοδεύεται και από τις ανάλογες υπηρεσίες, όπως θα μπορούσαν να είναι ένας καλοδιατηρημένος αγωνιστικός χώρος στον οποίο οι αθλητές δεν θα κινδυνεύουν να τραυματιστούν από μόνοι τους!
Συμπέρασμα ότι θα πρέπει οι υπεύθυνοι να φροντίσουν σε καλύτερο και μεγαλύτερο βαθμό τις αθλητικές υποδομές οι οποίες χρειάζονται παρακολούθησης και φροντίδας, όπως το γήπεδο του ΔΑΚ.
Επ’ ευκαιρίας δεν θα μπορούσα να κρύψω και τον προβληματισμό μου ως φίλαθλος και για το γήπεδο του Παναρκαδικού. Πληροφορίες των προηγούμενων ημερών αναφέρουν ότι αποφασίστηκε η τοποθέτηση φυσικού και όχι τεχνικού χλοοτάπητα στον αγωνιστικό χώρο του ιστορικού γηπέδου και το ερώτημα που δημιουργείται από πολλούς καθώς και από τον γραφών κάνει λόγο για το αν ο Δήμος και η διοίκηση του Παναρκαδικού έχουν τις δυνατότητες να διατηρήσουν σε βάθος χρόνου τον αγωνιστικό χώρο σε ικανοποιητικά επίπεδα, ή αν τελικά «μοιραία» θα δούμε στο μέλλον (εφ όσον οι εργασίες όντως υλοποιηθούν) ανάλογες εικόνες μ’ αυτές του χλοοτάπητα του Αθλητικού Κέντρου.
Δεν είμαι ειδικός και αρμόδιος για το θέμα της φροντίδας και συντήρησης των ποδοσφαιρικών γηπέδων της περιοχής, αλλά δεν χρειάζεται πολύ σκέψη βάσει της εικόνας που παρουσιάζουν κάποια από αυτά για να τονίσω ότι χρειάζονται μεγαλύτερης παρακολούθησης και ουσιαστικότερης συντήρησής τους. Το ότι η περιοχή δεν διαθέτει ομάδες στις Εθνικές κατηγορίες (πέρα του Αστέρα που διαθέτει δικές του υποδομες) δεν σημαίνει οι αθλητικές υποδομές θα πρέπει να είναι σε κακή κατάσταση.

ΣΕΦΑ Αρκαδικός: ομάδα για πρωταθλητισμό αλλά…

Οι άνθρωποι του ΣΕΦΑ Αρκαδικού τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν ανεβάσει πολύ τα αγωνιστικά στάνταρ, στήνοντας μία ομάδα που στόχο έχει τον πρωταθλητισμό σε υψηλό επίπεδο. Υψηλό μπάτζετ, καλοί παίκτες, κόσμο στο πλευρό της ομάδας και το σημαντικότερο υψηλοί στόχοι παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ο αγωνιστικός πήχης έχει τοποθετηθεί πολύ ψηλά και η υπέρβαση ήδη φαίνεται ότι γίνεται με την πρωταγωνιστική πορεία έως τώρα στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής κατηγορίας. Άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί και ασχολούνται με τα διοικητικά του Αρκαδικού, δείχνουν ότι έχουν τη διάθεση να τρέξουν και να ασχοληθούν για την ομάδα. Δεν αρκεί όμως αυτό, καθώς όσο πιο ανοδική είναι η πορεία του Αρκαδικού, τόσο πιο απαιτητικές θα είναι οι υποχρεώσεις σε οικονομικό και αγωνιστικό επίπεδο. Ως πότε δηλαδή οι άνθρωποι του συλλόγου θα έχουν την πολυτέλεια να δαπανήσουν ένα ανάλογο τουλάχιστον, μπάτζετ με το φετινό, που σύμφωνα με πληροφορίες ξεπέρασε πιθανότατα τα 400.000 ευρώ;
Σ’ αυτό, πολύ σημαντικό ρόλο τα επόμενα χρόνια θα μπορούσε να «παίξει» ένας μεγάλος χορηγός-υποστηρικτής-επενδυτής. Θα έλεγα όχι απλά πολύ σημαντικό ρόλο αλλά αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσει ο «κυανόλευκος» να ανταπεξέλθει στο υψηλό επίπεδο που έχει ήδη εισέλθει.
Γνωρίζοντας πάντως ότι τα οικονομικά δεδομένα στο χώρο του μπάσκετ σε σχέση με αυτά του ποδοσφαίρου είναι πολύ χαμηλότερα και με δεδομένο ότι ο ΣΕΦΑ ήδη βρίσκεται σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο, οι υπάρχουσες συνθήκες μπορούν να αναπτύξουν κάποια είδους συνεργασία της ομάδας με τους ιδιοκτήτες της ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης κ.κ. Μπάκο και Καϋμενάκη, όπου με ένα μικρό για τα δικά τους οικονομικά δεδομένα ποσό, θα μπορούσε να οδηγήσει τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό σε ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες, οι οποίες θα μπορούσαν να μεταφραστούν τα αμέσως επόμενα χρόνια σε παρουσία στα επαγγελματικά πρωταθλήματα της Α2 και γιατί όχι της Α1 Εθνικής κατηγορίας!
Τα αγωνιστικά δεδομένα του Αρκαδικού έχουν ήδη περάσει σε ανώτερο επίπεδο και θα ήταν πραγματικά κρίμα να πάει χαμένη αυτή η μεγάλη ευκαιρία. Μήπως τελικά ήρθε η στιγμή το Αρκαδικό μπάσκετ να κερδίσει της προσοχής του Ελληνικού μπάσκετ, με την συμμετοχή και καθιέρωση του Αρκαδικού στα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας;