Ανοίγοντας κάποιος αθλητική εφημερίδα το πρωί της Δευτέρας ή «σερφάροντας» σε κάποιο αθλητικό site του διαδικτύου στην προσπάθεια του να ενημερωθεί για το αποτέλεσμα της αναμέτρησης του ΣΕΦΑ Αρκαδικού στον Υμηττό με τον Αμύντα, σίγουρα βλέποντας το τελικό 97-91 θα απογοητευόταν σκεπτόμενος επιπλέον ότι ίσως η ομάδα της Τρίπολης θα συνδύασε ακόμη ένα αρνητικό αποτέλεσμα με μία κακή εμφάνιση εντός παρκέ. Πόσο μάλλον όταν θα έκανε τη «σούμα» των πόντων του αγώνα του α’ γύρου με αυτόν της Κυριακής και έβλεπε ότι δεν φτάνουν υπέρ του ΣΕΦΑ που έχανε πλέον και το πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας. Εν τέλει πόσο μάλλον όταν έριχνε παρακάτω μια ματιά στην βαθμολογία όπου ο Αρκαδικός ύστερα από πολύ καιρό άφηνε την κορυφή της βαθμολογίας και θα εμφανιζόταν στην τέταρτη έστω και μετά από ισοβαθμίες.
Σίγουρα το σκορ απογοήτευσε αρκετό κόσμο που περίμενε ένα θετικό αποτέλεσμα σε κάποιο εκτός έδρας ματς, αλλά αντί αυτού ενημερώθηκε για μια οδυνηρή ήττα. Αν όμως κάποιος είχε παρακολουθήσει την αναμέτρηση από κοντά ή το βράδυ της περασμένης Δευτέρας έβλεπε το ματς από το τοπικό κανάλι, θα εξέφραζε πραγματικά εντελώς διαφορετική άποψη για την αγωνιστική εικόνα που ο Αρκαδικός έδειξε εντός παρκέ. Η αναμέτρηση του Αμύντα με τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό αποτέλεσε χωρίς υπερβολή διαφήμιση για το μπάσκετ σε επίπεδο Εθνικών κατηγοριών.
Μία αναμέτρηση με «τρελά» γρήγορο ρυθμό στη μεγαλύτερη διάρκεια του (από δύο κατεξοχήν γρήγορες ομάδες όταν θέλουν να το πράξουν), με εναλλαγή συναισθημάτων και συνεχή εναλλαγή του σκορ από το πρώτο λεπτό μέχρι το φινάλε και έναν Αρκαδικό που ακόμη κι αν βρέθηκε πίσω με εννέα πόντους στο τέλος δεν τα παράτησε και πλησίασε στο τρίποντο τη διαφορά στα τελευταία δευτερόλεπτα, βάζοντας «φωτιά» στο ματς. Συγκλονιστικό φινάλε με τη ανατροπή του σκηνικού να διαδέχεται η μία την άλλη, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Φοβερές επιθετικές προσπάθειες εκατέρωθεν που συνοδεύτηκαν από έξοχες στην πλειοψηφία τους εκδηλώσεις επιθέσεων. Χαρακτηριστικό τέλος ότι όσο καλές και αν ήταν οι άμυνες των δύο ομάδων σε πολλά χρονικά διαστήματα οι επιθέσεις φρόντισαν να τις κρατήσουν σε δεύτερη μοίρα.
Ο Αρκαδικός λοιπόν έκανε μεγάλη εμφάνιση και κρατήθηκε «ζωντανός» στη διεκδίκηση της νίκης μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Πόσο μάλλον όταν αυτό έγινε απέναντι στην καλύτερη ίσως, πιο φορμαρισμένη και πιο πολυδιάστατη ομάδα όπως είναι ο Αμύντας ο οποίος στο δεύτερο γύρο έχει κάνει μια εξαιρετική πορεία.
Παράλληλα όμως οι 97 πόντοι που δέχθηκε ο Αρκαδικός στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, θα ανάγκαζαν κάποιο φίλο του μπάσκετ να ισχυριστεί ότι η απόδοση της ομάδας στον αμυντικό τομέα δεν θα μπορούσε να είναι ικανοποιητική και δικαιολογημένα έχασε για μια ακόμη φορά. Την ίδια ώρα χωρίς να θέλω να περάσω ως άλλοθι της ήττας τους τραυματισμούς και κατ’ επέκταση τις απώλειες των υπηρεσιών των Σκουζή, Παπανικολάου και Μιχάλογλου, θα τολμήσω να γράψω ότι με την παρουσία τους η αμυντική εικόνα της ομάδας θα ήταν πολύ καλύτερη.
Θα ήταν καλύτερη γιατί με μείων τρεις παίκτες στο βασικό ρόστερ ο Γιάννης Σμυρνιώτης αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει προβλήματα με τα φάουλ. Στο ματς της περασμένης Κυριακής ο Ντυμπ στα μισά του γ’ δεκαλέπτου, χρεώθηκε με τέταρτο φάουλ και αναγκάστηκε να αντικατασταθεί την ώρα που αγωνιστικά ήταν πολύ καλός και χρήσιμος για την ομάδα, τόσο εκτελεστικά όσο και οργανωτικά. Σαν να μην έφτανε αυτό ο Μουτράν που επίσης ταλαιπωρούσε τους αντίπαλους ψηλούς κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα, λίγο αργότερα «φορτώθηκε» επίσης με τέταρτο φάουλ με αποτέλεσμα να βγει από το παιχνίδι. Στη θέση του ο Κουτσογιάννης φιλότιμος «βάρυνε» το σχήμα αναγκαστικά απέναντι σε έναν γρήγορο και πιο ευέλικτο Αμύντα. Στο τελευταία δεκάλεπτο ήρθαν και τα τέταρτα φάουλ και των παθιασμένων αμυντικά Μαναβόπουλου και Κοψάυτη και μοιραία η άμυνα του Αρκαδικού δεν θα μπορούσε να είναι τόσο δυνατή όσο πριν.
Με 7-8 παίκτες στα βασικά πλάνα του προπονητή ο Αρκαδικός δεν έχει περιθώρια για πολλά φάουλ, αφού με μείον τρεις παίκτες περιορίζεσαι κατά 15 φάουλ λιγότερα σε ένα ματς. Αυτό έχει άμεση συνέπεια στην αμυντική απόδοση μίας ομάδας που στην προκειμένη περίπτωση ο Αρκαδικός καλείται πλέον να χτυπήσει με το ισχυρό όπλο του που είναι η επίθεση, μη ρισκάροντας στη δυναμική άμυνα που θα απέφερε ενδεχομένως σημαντικές απώλειες από φάουλ. Μπορεί λοιπόν να δοθεί η εξήγηση του γιατί η ομάδα στα τελευταία ματς δέχεται περισσότερους πόντους σε σχέση με τον α’ γύρο και ειδικότερα πριν την «μαύρη» περίοδο με τους τραυματισμούς βασικών παικτών.
Για να μην γίνω περισσότερο κουραστικός θα επισημάνω ότι ο Αρκαδικός με εμφάνιση σαν αυτή του Αμύντα, μπορεί να πάρει τα ματς που χρειάζεται για να κατακτήσει τον πολυπόθητο στόχο που δεν είναι άλλος από την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία. Δεν συγκρίνεται η αγωνιστική ποιότητα του Αμύντα με αυτήν της Αναγέννησης/Φλόγας. Ο Αρκαδικός επίσης μπορεί να διατηρηθεί αήττητος στην έδρα του απέναντι σε Λαύριο και Ίκαρο Καλλιθέας, ενώ ο αδιάφορος και χωρίς τη συμπαράσταση του κόσμου του, ΟΦΗ, την προτελευταία αγωνιστική δεν είναι ο πλέον άτρωτος αντίπαλος του α’ γύρου. Με ανάλογη εμφάνιση του Αρκαδικού σαν αυτή με τον Αμύντα και 91 πόντους στην επίθεση, δύσκολα μπορεί να χάσει στην Τρίπολη, αλλά και από μία ομάδα όπως είναι η Αναγέννηση/Φλόγα.
Οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα μέχρι το φινάλε να κάνουν αν όχι το «5 στα 5», τουλάχιστον του «4 στα 5» και να κατακτήσουν το στόχο που δεν είναι άλλος όπως προανέφερα της ανόδου στην Α2 και εμφάνιση σαν αυτή στον Υμηττό στα εναπομείναντα ματς θα τολμήσω να πω ότι η άνοδος δεν μπορεί να χαθεί.
Υ.Γ. 1
Η «υπέρβαση» των παικτών του Αρκαδικού πρέπει να γίνει στα εναπομείναντα ματς, αφού χωρίς αυτήν εμφανίσεις σαν όπως με Αμύντα και Καλαμαριά δεν μπορούν να επιτευχθούν. Άλλωστε τα πέντε ματς δεν είναι απλά πέντε ματς, αλλά πέντε μεγάλοι τελικοί.
Υ.Γ. 2
Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας μπήκα στο επίσημο site του ΑΟ Αμύντα και διάβασα τα σχόλια των φίλων της ομάδας του Υμηττού στο δημοσίευμα της αναμέτρησης με τον Αρκαδικό. Ο ενθουσιασμός τους αντικατοπτρίζει το ύψος της επιτυχίας για μία νίκη απέναντι στον Αρκαδικό, ενώ στα περισσότερα σχόλια κρατάω και καταγράφω φράσεις όπως «καλά ε και γ… τα παιχνίδια!...», «καλά παιδιά σε όλη μου τη ζωή τέτοιο ματς δεν έχω ξαναδεί…», «Καταπληκτικό ματς…», «Τέλειο ματς…», που επιβεβαιώνουν το μέγεθος της ποιότητας της συγκεκριμένης αναμέτρησης».
Υ.Γ. 3
Η επιθετική συμβολή του Γιάννη Τσολάκη θα μπορούσε να αποτελέσει το μεγάλο ατού στο ματς με τον Αμύντα, αλλά ο 25χρονος φόργουορντ δεν μπήκε ποτέ επιθετικά στο κλίμα του παιχνιδιού. Σε καμία περίπτωση μ’ αυτό που γράφω δεν υποτιμώ τον παίκτη του Αρκαδικού. Αντιθέτως μάλιστα στο συγκεκριμένο παίκτη πίστεψα από το περασμένο Καλοκαίρι όταν και είχα ενημερωθεί λεπτομερέστερα για την αγωνιστική του αξία και παρουσία του τις προηγούμενες σεζόν και συνεχίζω να πιστεύω.
Σίγουρα το σκορ απογοήτευσε αρκετό κόσμο που περίμενε ένα θετικό αποτέλεσμα σε κάποιο εκτός έδρας ματς, αλλά αντί αυτού ενημερώθηκε για μια οδυνηρή ήττα. Αν όμως κάποιος είχε παρακολουθήσει την αναμέτρηση από κοντά ή το βράδυ της περασμένης Δευτέρας έβλεπε το ματς από το τοπικό κανάλι, θα εξέφραζε πραγματικά εντελώς διαφορετική άποψη για την αγωνιστική εικόνα που ο Αρκαδικός έδειξε εντός παρκέ. Η αναμέτρηση του Αμύντα με τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό αποτέλεσε χωρίς υπερβολή διαφήμιση για το μπάσκετ σε επίπεδο Εθνικών κατηγοριών.
Μία αναμέτρηση με «τρελά» γρήγορο ρυθμό στη μεγαλύτερη διάρκεια του (από δύο κατεξοχήν γρήγορες ομάδες όταν θέλουν να το πράξουν), με εναλλαγή συναισθημάτων και συνεχή εναλλαγή του σκορ από το πρώτο λεπτό μέχρι το φινάλε και έναν Αρκαδικό που ακόμη κι αν βρέθηκε πίσω με εννέα πόντους στο τέλος δεν τα παράτησε και πλησίασε στο τρίποντο τη διαφορά στα τελευταία δευτερόλεπτα, βάζοντας «φωτιά» στο ματς. Συγκλονιστικό φινάλε με τη ανατροπή του σκηνικού να διαδέχεται η μία την άλλη, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Φοβερές επιθετικές προσπάθειες εκατέρωθεν που συνοδεύτηκαν από έξοχες στην πλειοψηφία τους εκδηλώσεις επιθέσεων. Χαρακτηριστικό τέλος ότι όσο καλές και αν ήταν οι άμυνες των δύο ομάδων σε πολλά χρονικά διαστήματα οι επιθέσεις φρόντισαν να τις κρατήσουν σε δεύτερη μοίρα.
Ο Αρκαδικός λοιπόν έκανε μεγάλη εμφάνιση και κρατήθηκε «ζωντανός» στη διεκδίκηση της νίκης μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Πόσο μάλλον όταν αυτό έγινε απέναντι στην καλύτερη ίσως, πιο φορμαρισμένη και πιο πολυδιάστατη ομάδα όπως είναι ο Αμύντας ο οποίος στο δεύτερο γύρο έχει κάνει μια εξαιρετική πορεία.
Παράλληλα όμως οι 97 πόντοι που δέχθηκε ο Αρκαδικός στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, θα ανάγκαζαν κάποιο φίλο του μπάσκετ να ισχυριστεί ότι η απόδοση της ομάδας στον αμυντικό τομέα δεν θα μπορούσε να είναι ικανοποιητική και δικαιολογημένα έχασε για μια ακόμη φορά. Την ίδια ώρα χωρίς να θέλω να περάσω ως άλλοθι της ήττας τους τραυματισμούς και κατ’ επέκταση τις απώλειες των υπηρεσιών των Σκουζή, Παπανικολάου και Μιχάλογλου, θα τολμήσω να γράψω ότι με την παρουσία τους η αμυντική εικόνα της ομάδας θα ήταν πολύ καλύτερη.
Θα ήταν καλύτερη γιατί με μείων τρεις παίκτες στο βασικό ρόστερ ο Γιάννης Σμυρνιώτης αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει προβλήματα με τα φάουλ. Στο ματς της περασμένης Κυριακής ο Ντυμπ στα μισά του γ’ δεκαλέπτου, χρεώθηκε με τέταρτο φάουλ και αναγκάστηκε να αντικατασταθεί την ώρα που αγωνιστικά ήταν πολύ καλός και χρήσιμος για την ομάδα, τόσο εκτελεστικά όσο και οργανωτικά. Σαν να μην έφτανε αυτό ο Μουτράν που επίσης ταλαιπωρούσε τους αντίπαλους ψηλούς κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα, λίγο αργότερα «φορτώθηκε» επίσης με τέταρτο φάουλ με αποτέλεσμα να βγει από το παιχνίδι. Στη θέση του ο Κουτσογιάννης φιλότιμος «βάρυνε» το σχήμα αναγκαστικά απέναντι σε έναν γρήγορο και πιο ευέλικτο Αμύντα. Στο τελευταία δεκάλεπτο ήρθαν και τα τέταρτα φάουλ και των παθιασμένων αμυντικά Μαναβόπουλου και Κοψάυτη και μοιραία η άμυνα του Αρκαδικού δεν θα μπορούσε να είναι τόσο δυνατή όσο πριν.
Με 7-8 παίκτες στα βασικά πλάνα του προπονητή ο Αρκαδικός δεν έχει περιθώρια για πολλά φάουλ, αφού με μείον τρεις παίκτες περιορίζεσαι κατά 15 φάουλ λιγότερα σε ένα ματς. Αυτό έχει άμεση συνέπεια στην αμυντική απόδοση μίας ομάδας που στην προκειμένη περίπτωση ο Αρκαδικός καλείται πλέον να χτυπήσει με το ισχυρό όπλο του που είναι η επίθεση, μη ρισκάροντας στη δυναμική άμυνα που θα απέφερε ενδεχομένως σημαντικές απώλειες από φάουλ. Μπορεί λοιπόν να δοθεί η εξήγηση του γιατί η ομάδα στα τελευταία ματς δέχεται περισσότερους πόντους σε σχέση με τον α’ γύρο και ειδικότερα πριν την «μαύρη» περίοδο με τους τραυματισμούς βασικών παικτών.
Για να μην γίνω περισσότερο κουραστικός θα επισημάνω ότι ο Αρκαδικός με εμφάνιση σαν αυτή του Αμύντα, μπορεί να πάρει τα ματς που χρειάζεται για να κατακτήσει τον πολυπόθητο στόχο που δεν είναι άλλος από την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία. Δεν συγκρίνεται η αγωνιστική ποιότητα του Αμύντα με αυτήν της Αναγέννησης/Φλόγας. Ο Αρκαδικός επίσης μπορεί να διατηρηθεί αήττητος στην έδρα του απέναντι σε Λαύριο και Ίκαρο Καλλιθέας, ενώ ο αδιάφορος και χωρίς τη συμπαράσταση του κόσμου του, ΟΦΗ, την προτελευταία αγωνιστική δεν είναι ο πλέον άτρωτος αντίπαλος του α’ γύρου. Με ανάλογη εμφάνιση του Αρκαδικού σαν αυτή με τον Αμύντα και 91 πόντους στην επίθεση, δύσκολα μπορεί να χάσει στην Τρίπολη, αλλά και από μία ομάδα όπως είναι η Αναγέννηση/Φλόγα.
Οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα μέχρι το φινάλε να κάνουν αν όχι το «5 στα 5», τουλάχιστον του «4 στα 5» και να κατακτήσουν το στόχο που δεν είναι άλλος όπως προανέφερα της ανόδου στην Α2 και εμφάνιση σαν αυτή στον Υμηττό στα εναπομείναντα ματς θα τολμήσω να πω ότι η άνοδος δεν μπορεί να χαθεί.
Υ.Γ. 1
Η «υπέρβαση» των παικτών του Αρκαδικού πρέπει να γίνει στα εναπομείναντα ματς, αφού χωρίς αυτήν εμφανίσεις σαν όπως με Αμύντα και Καλαμαριά δεν μπορούν να επιτευχθούν. Άλλωστε τα πέντε ματς δεν είναι απλά πέντε ματς, αλλά πέντε μεγάλοι τελικοί.
Υ.Γ. 2
Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας μπήκα στο επίσημο site του ΑΟ Αμύντα και διάβασα τα σχόλια των φίλων της ομάδας του Υμηττού στο δημοσίευμα της αναμέτρησης με τον Αρκαδικό. Ο ενθουσιασμός τους αντικατοπτρίζει το ύψος της επιτυχίας για μία νίκη απέναντι στον Αρκαδικό, ενώ στα περισσότερα σχόλια κρατάω και καταγράφω φράσεις όπως «καλά ε και γ… τα παιχνίδια!...», «καλά παιδιά σε όλη μου τη ζωή τέτοιο ματς δεν έχω ξαναδεί…», «Καταπληκτικό ματς…», «Τέλειο ματς…», που επιβεβαιώνουν το μέγεθος της ποιότητας της συγκεκριμένης αναμέτρησης».
Υ.Γ. 3
Η επιθετική συμβολή του Γιάννη Τσολάκη θα μπορούσε να αποτελέσει το μεγάλο ατού στο ματς με τον Αμύντα, αλλά ο 25χρονος φόργουορντ δεν μπήκε ποτέ επιθετικά στο κλίμα του παιχνιδιού. Σε καμία περίπτωση μ’ αυτό που γράφω δεν υποτιμώ τον παίκτη του Αρκαδικού. Αντιθέτως μάλιστα στο συγκεκριμένο παίκτη πίστεψα από το περασμένο Καλοκαίρι όταν και είχα ενημερωθεί λεπτομερέστερα για την αγωνιστική του αξία και παρουσία του τις προηγούμενες σεζόν και συνεχίζω να πιστεύω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου