Η «μάχη», μέχρι τέλους!

Κάτι τέτοιες ώρες ο μπασκετικός κόσμος που έχει παρακολουθήσει όλη τη πορεία του Αρκαδικού φέτος στην Β’ Εθνική κατηγορία δεν ξέρει τι να πει. Τι να σκεφτεί και τι συμπέρασμα να βγάλει γι’ αυτή τη πολύ αξιόλογη προσπάθεια του Αρκαδικού συλλόγου, όταν φτάνει μία ανάσα από το θαύμα και τη μεγαλύτερη μπασκετική επιτυχία στην ιστορία της περιοχής, αλλά (ενδεχομένως) να μην καταφέρει να την φέρει εις πέρας. Το άκουσμα ή το διάβασμα της είδησης της μεγάλης ήττας του Αρκαδικού (των πολλών σοβαρών προβλημάτων στη διάρκεια της εβδομάδας ειδικότερα και σε όλο σχεδόν το δεύτερο γύρο γενικότερα) προκαλεί πικρία και στους φιλάθλους, αλλά και στους ίδιους τους ανθρώπους του Αρκαδικού.

Πικρία κυρίως γιατί η ομάδα ύστερα από μία εξαιρετική παρουσία στη διάρκεια του πρώτου γύρου με ρεκόρ 13-2, ξεκίνησε το πρωτάθλημα με μία κοιλία που αποδείχθηκε κακός οιωνός για τα χειρότερα που θα επακολουθούσαν. Ο τραυματισμός του Μπάμπη Σκουζή αποτέλεσε το πρώτο ισχυρό σοκ αγωνιστικά και μη στην ομάδα, για να ακολουθήσει το δεύτερο σοβαρό «πλήγμα» της ομάδας με τον τραυματισμό και του Γιάννη Παπανικολάου. Η «αγωνιστική απώλεια» και του Αντώνη Μιχάλογλου ήρθε να ολοκληρώσει το ρεσιτάλ ατυχίας για τον ΣΕΦΑ.

Η «μάχη» όμως δεν εγκαταλείφθηκε και ούτε πρόκειται έως το βράδυ της ερχόμενης Κυριακής όπου πρόκειται να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια που υπάρχουν για την επίτευξη του «ονείρου». Και πως άλλωστε να μην εξαντληθούν τα όποια περιθώρια όταν η ομάδα φτάνει μια «ανάσα» από την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία. Χαρακτηριστικό του πόσο κοντά έχει έφτασε ο Αρκαδικός στην Α2 Εθνική κατηγορία είναι το γεγονός ότι με τα σημερινά δεδομένα, αν ο Αρκαδικός είχε νικήσει στην Τρίπολη το Λαύριο με ένα πόντο έστω, τώρα οι «κυανόλευκοι» (ακόμη και μετά τη βαριά ήττα από τον ΟΦΗ), θα χρειάζονταν μία απλή νίκη επί του Ίκαρου Καλλιθέας την Κυριακή για να ανέβουν ως τρίτοι στην Α2, ανεξάρτητα από το τι θα έκαναν ΟΦΗ και Λαύριο στα δικά τους παιχνίδια. Τα πράγματα όμως ήρθαν διαφορετικά και με δεδομένη την μαθηματική άνοδο του Αμύντα και των Ικάρων Σερρών στην Α2 με την κατάληψη των δύο πρώτων θέσεων, διαμορφώνεται η παρακάτω κατάσταση.

Πρακτικά λοιπόν για την τελευταία αγωνιστική της Β’ Εθνικής κατηγορίας και για την κατάκτηση του τρίτου εισιτηρίου που οδηγεί απευθείας στην Α2 Εθνική ή της τέταρτης θέσης που ενδεχομένως να επιφέρει μέσα στο Καλοκαίρι ακόμη ένα εισιτήριο ανόδου σε περίπτωση ενδεχόμενης συγχώνευσης ομάδων της ανώτερης κατηγορίας, «παίζουν» συνολικά δέκα διαφορετικά σενάρια. Από αυτά τα δέκα πιθανά σενάρια μόνο το ένα από αυτά στέλνει τον Αρκαδικό απευθείας στην Α2 με την κατάληψη της τρίτης θέσης, τέσσερα τον κατατάσσουν στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης και στο «περίμενε» το επόμενα διάστημα για μια ενδεχόμενη συγχώνευση στην Α2 και πέντε σενάρια τον θέτουν και μαθηματικά εκτός στόχου (σ.σ. άνοδος).

Επιγραμματικά λοιπόν ο Αρκαδικός θεωρητικά μόνο με «θαύμα» μπορεί να κατακτήσει την άνοδο με την κατάληψη της 3ης θέσης, κι αυτό γιατί χρειάζεται επικράτηση του στο ματς της τελευταίας αγωνιστικής επί του Ίκαρου με τουλάχιστον +18 πόντους διαφορά και την ίδια ώρα ήττες τόσο από τον ΟΦΗ στη Θεσσαλονίκη από την Καλαμαριά, όσο και του Λαυρίου στην έδρα του από την Αναγέννηση/Φλόγα. Από εκεί και ύστερα ο Αρκαδικός κρατάει την τύχη της 4ης θέσης στα χέρια του ανεξάρτητα από το τι θα κάνουν ΟΦΗ και Λάυριο, μόνο στην περίπτωση που επικρατήσει του Ίκαρου την Κυριακή με +18 τουλάχιστον πόντους διαφορά. Γεγονός όμως ιδιαίτερα δύσκολο.

Σε περίπτωση τώρα απλής νίκης του Αρκαδικού επί του Ίκαρου με λιγότερο από 17 πόντους διαφορά, χρειάζεται οπωσδήποτε απώλεια βαθμών είτε από τον ΟΦΗ, είτε από το Λαύριο, είτε και από τις δύο ομάδες μαζί. Στην περίπτωση τέλος που τόσο ο ΟΦΗ όσο και το Λαύριο επικρατήσουν την 30η αγωνιστική, η μοναδική ελπίδα για την τέταρτη θέση για τον ΣΕΦΑ θα είναι μετά από νίκη με +18 πόντους του Ίκαρου. Κάθε αρνητικό αποτέλεσμα του ΣΕΦΑ την Κυριακή τον θέτει μαθηματικά εκτός ανόδου.

Αναλυτικά λοιπόν μπορεί κανείς να διαβάσει όλα τα πιθανά σενάρια που παίζουν για την τελευταία αγωνιστική από τον σχετικό πίνακα με τα δέκα πιθανά σενάρια της ανόδου, που συνοδεύει τον συγκεκριμένο άρθρο.

Υ.Γ.1
Όσο απογοήτευση κι αν υπάρχει στο «κυανόλευκο στρατόπεδο» μετά την βαριά και οδυνηρή ήττα στο Ηράκλειο την περασμένη Κυριακή, είναι καθήκον όλων να συνεχιστεί η προσπάθεια μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του φετινού πρωταθλήματος, καθώς στον αθλητισμό και ειδικότερα στο μπάσκετ ακόμη και τα πιο απίθανα πολλές φορές γίνονται πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της περασμένης σεζόν στην Γ’ Εθνική με την νίκη της Αγίας Παρασκευής επί του Γκυζιακού. Άλλωστε την προσπάθεια μέχρι το τέλος οι παίκτες τη χρωστάνε πρώτα απ’ όλα στους εαυτούς τους, για τα όσα πέρασαν φέτος και μετά στο σύλλογο και στους συμπαίκτες τους που η ατυχία τους έθεσε εκτός μάχης από τα μισά σχεδόν της σεζόν.

Υ.Γ.2
Ανεξάρτητα πάντως από την κατάληξη της χρονιάς, ο φίλαθλος κόσμος πρέπει να δημιουργήσει μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα την Κυριακή το απόγευμα στο κλειστό γυμναστήριο, περνώντας το μήνυμα ότι η Τρίπολη και η ευρύτερη περιοχή ξέρει από μπάσκετ και φίλαθλο πνεύμα και κατά δεύτερον για να «αποζημιώσει» τους παίκτες και να τους εκδηλώσει την υποστήριξή του, για τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλαν φέτος παρά τα πολλά σοβαρά προβλήματα και τους τραυματισμούς που στοίχισαν καταλυτικά στην πορεία που διαγραφόταν μέχρι τα 2/3 του πρωταθλήματος.