Τις προηγούμενες μέρες ανοίγοντας το αρχείο μου έπεσα τυχαία σ’ ένα δημοσίευμα του Αστέρα πριν περίπου τέσσερα χρόνια αν δεν κάνω λάθος και διάβαζα για κάποιες μετεγγραφές τότε, της ομάδας της Τρίπολης. Το μάτι μου πέφτει στο όνομα του Σέζαρ Ρικάρντο Ντε Λουσένα. «Ποιος είναι αυτός;», αναρωτήθηκα. Υπήρχε τέτοιος παίκτης στον Αστέρα; Πριν προλάβω να σκεφτώ περισσότερο έπεσε το μάτι μου και σε έναν άλλο παίκτη, τον περίφημο «Μοσελίν Αλνταΐρ». Από περιέργεια αναζήτησα και βρήκα γρήγορα ακόμη ένα δημοσίευμα λίγο καιρό αργότερα, όπου διάβασα ότι ο Αστέρας σε μία άλλη χρονική στιγμή είχε προχωρήσει στην απόκτηση του Ίβο Ρικάρντο Σα.
Κάθομαι και σκέφτομαι: «Μα ποιοι είναι όλοι αυτοί; Πραγματικά ήρθαν αυτοί οι παίκτες στην Τρίπολη και έπαιξαν μπάλα; Μήπως ο Αστέρας που αναφέρεται σ’ αυτά τα δημοσιεύματα είναι κάποιος άλλος Αστέρα και όχι αυτός της Τρίπολης;». Κι όμως η αλήθεια είναι ότι αυτοί παίκτες όντως ήρθαν στην Τρίπολη και παράλληλα αρκετοί άλλοι σαν κι αυτούς. Είναι ακουστά ονόματα στη μνήμη ενός φιλάθλου του Αστέρα, αλλά αποτελούν κάποιες από τις πολλές περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που είτε έπαιξαν κάποια παιχνίδια, δεν ικανοποίησαν και αντικαταστάθηκαν, είτε αγωνίστηκαν ελάχιστα γιατί δεν ήταν στα πλάνα του εκάστοτε προπονητή. Στην καλύτερη των περιπτώσεων με το που αποχώρησαν από τον Αστέρα, ξεχάστηκαν την επόμενη μέρα.
Γιατί; Γιατί, απλά η ουσιαστική προσφορά τους δεν έχει καμία σχέση με αυτό που προσέφεραν κάποιοι ξένοι παίκτες, όπως ο Καρντόσο, ο Ζεάν Κάρλος, ο Φλάβιο, ο Ζαϊρί ή ο Φιλομένο και ο Μασάρα. Επίσης δεν μπορούν να συγκριθούν με την προσφορά στον σύλλογο και πολλών Ελλήνων ποδοσφαιριστών, όπως ο Κλοκίδης, ο Αναστασάκος, ο Γκόλιας, ο Ψωμάς, ο Συμεωνίδης, ο Λαζαρίδης και πολύ άλλοι του κοντινού παρελθόντος. Η αλήθεια είναι ότι αν σκεφτούμε τι χρήματα σπατάλησε ο Αστέρας Τρίπολης τα προηγούμενα χρόνια και για τι παίκτες, ουσιαστικά ξένους και κατά κύριο λόγο Λατινοαμερικάνους, θα τρίβουμε τα μάτια μας!
Στην προκειμένη περίπτωση κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν υπήρξαν λάθος χειρισμοί και κακοδιαχείριση του μπάτζετ, τα προηγούμενα χρόνια από την στιγμή που η Αρκαδική ΠΑΕ ξόδευε πολλά χρήματα αγοράζοντας παίκτες «αμφιβόλου προελεύσεως και αξίας». Κι αν ακόμη οι συστάσεις από τους μάνατζερ και σκάουτερ τους φωτογράφιζαν σαν εξαιρετικές ή καλές περιπτώσεις, στην πράξη το μόνο που κατάφεραν ήταν απλά να αδειάσουν λίγο ακόμα το ταμείο του Αρκαδικού συλλόγου, αφού μέσα στον αγωνιστικό χώρο ουδέποτε πρόσφεραν ουσιαστικά με τη φανέλα του Αρκαδικού συλλόγου.
Με την ευκαιρία του παρόντος άρθρου, έψαξα πρόχειρα και βρήκα κάποιους από τους ξένους που υπέγραψαν συμβόλαιο στην ομάδα της Τρίπολης, σε αρκετές περιπτώσεις με πολύ σημαντικές οικονομικές αποδοχές αντιστρόφως ανάλογες από την ουσιαστική προσφορά τους στο σύλλογο. Κάποιοι ίσως να μπορούσαν να προσφέρουν κάτι περισσότερο, όμως το συμβόλαιό τους λύθηκε γρήγορα και επομένως, η προσφορά δεν μπορούσε να αξιολογηθεί αναλόγως. Έχουμε λοιπόν και λέμε… Σιρίλ Καλί, Γκαστόν Μαρτίνα, Ματίας Παβόνι, Μάρτιν Καμπούροφ, Ίβο Ρικάρντο Σα, Ζολτ Μπαράνιος, Στηβ Τεοφίλε, Γιάρος Μιαζιρκίεβιτς, Ρικάρντο Σέζαρ, Φριντζ Έμεραν, Ρικάρντο Ντε Λουσένα, Αλνταΐρ Μοσελίν, Αϊζακ Αντράντε, Μιγκέλ Άντζελο Σοάρες, Χαμίντ Ράνεμ, Ζοζέ Μανουέλ Γκαλούφο (Ζορζίνιο), Φάμπιο Ντάνιελ (Φαμπέτα), κ.α.
Πόσα χρήματα δαπανήθηκαν γι’ αυτούς τους παίκτες και την ίδια ώρα πόσο σημαντική ήταν συνολικά η προσφορά τους, σε σχέση με αυτό που θα περίμεναν οι ιθύνοντες της ομάδας, αλλά και ο φίλαθλος κόσμος; Γι’ αυτό συμφωνώ και πιστεύω το επιχείρημα του κ. Δημήτρη Μπάκου που είχε τονίσει χαρακτηριστικά στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου παράλληλα με την παρουσίαση των διαρκείας, ότι «αν διορθώσουμε τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν, να είστε σίγουροι ότι και μειώνοντας το μπάτζετ η ομάδα θα είναι αρκετά καλύτερη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου