Φέτος η ομάδα του Αρκαδικού είναι γεγονός ότι κάνει μία μεγάλη προσπάθεια εν όψει του φετινού πρωταθλήματος της Α2 ή αλλιώς εν όψει της σεζόν 2010-2011, με τους στόχους της ομάδας να κρίνονται υψηλοί και πρωταγωνιστικοί. Μετά το τέλος της φιλικής αναμέτρησης με τον Απόλλωνα Πάτρας, την οποία είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά, το κλίμα στις τάξεις των «γηπεδούχων» δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό. Κατήφεια και προβληματισμός ήταν μερικά από τα συναισθήματα που «αντανακλούσαν» στα πρόσωπα των ανθρώπων του συλλόγου για την φιλική ήττα με την ομάδα της Πάτρας και κάποια αρνητικά σημεία έφεραν ως ένα βαθμό και κάποιον εκνευρισμό στη διάρκεια του παιχνιδιού.
Αν κάποιους πρόσεχε μόνο τα πρόσωπα των ανθρώπων του Αρκαδικού μετά το τέλος της συγκεκριμένης αναμέτρησης και δεν είχε δει το συγκεκριμένο παιχνίδι θα πίστευε ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά στην ομάδα και ενδεχομένως οι εμφανίσεις των «κυανόλευκων» να μην αυτές που το προπονητικό τιμ θα περίμεναν. Αν όμως κάποιος βρισκόταν στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης και παρακολουθούσε τη συγκεκριμένη αναμέτρηση, φεύγοντας αμέσως μετά το ματς χωρίς να πάρει κλίμα από παίκτες και ανθρώπους του συλλόγου, θα πίστευε ότι η εμφάνιση του Αρκαδικού ήταν καλή κατά διαστήματα και σίγουρα δεν θα την έκρινε προβληματική.
Εκτιμώ προσωπικά ότι αυτή η κατήφεια δεν δικαιολογείται μετά από τη συγκεκριμένη εμφάνιση της ομάδας με τον Απόλλωνα Πατρών και με τις ιδιαιτερότητες που αυτή τη χρονική περίοδο αποτελούν δεδομένο στην ομάδα. Ο Αρκαδικός έκανε μία καλή εμφάνιση κατά διαστήματα απέναντι στον Απόλλωνα Τρίπολης, καθώς στη διάρκεια του Α’ δεκαλέπτου έπαιξε ομολογουμένως καλή άμυνα κρατώντας χαμηλά την Αχαϊκή ομάδα. Μετά από ένα κακό διάστημα στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου, ο Αρκαδικός με το ξεκίνημα της επανάληψης αντέδρασε σωστά, είχε υπομονή και συγκέντρωση με αποτέλεσμα να γυρίσει την εις βάρος του διαφορά (των -10 πόντων) και να φτάσει να προηγείται ακόμη και με έξι πόντους περίπου 6 λεπτά πριν το φινάλε. Το φινάλε άφησε μία πικρή γεύση με το 2-15 σερί (το οποίο συγκαταλέγεται στα μείον), αλλά χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ομάδα δεν πηγαίνει καθόλου καλά μέχρι σήμερα.
Οι ιδιαιτερότητες μέχρι σήμερα είναι αρκετές και δεν μπορούν να αφήσουν ανεπηρέαστη αγωνιστικά την ομάδα. Καταρχάς δεν είναι δυνατόν να βγαίνει κάθε χρόνο η ομοιογένεια σε μία ομάδα που δημιουργήθηκε σχεδόν από την αρχή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ο Αρκαδικός της σεζόν 2009-10 είχε κρατήσει μόνο τρεις παίκτες, αλλάζοντας το ρόστερ, αλλά το δέσιμο πραγματοποιήθηκε πολύ σύντομα. Φέτος η ομάδα κράτησε μόνο έναν παίκτη (Παπαδάκη) με όλους τους υπόλοιπους παίκτες να είναι καινούργιοι. Χρειάζεται χρόνο και ίσως περισσότερο από πέρυσι και υπομονή για να δέσει το νέο ρόστερ και παράλληλα να πραγματοποιηθεί η επιθυμητή ομοιογένεια στην ομάδα.
Παράλληλα ο Αρκαδικός στο συγκεκριμένο παιχνίδι αγωνίστηκε χωρίς το Νίκο Κόκκαλη που ταλαιπωρήθηκε από γρίπη, αλλά και τον Στηβ Λέβεν ο οποίος στα τελευταία τρία ματς (δύο επίσημα και ένα φιλικό), δεν έχει μπορέσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του λόγω προβλήματος στους προσαγωγούς. Αποτέλεσμα δύο από τα βασικά ατού της ομάδας να ήταν εκτός αποστολής, ενώ θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι και ο Ντέμιαν Κάντιτς θεωρείται ανέτοιμος παρά τους 12(2) πόντους που σημείωσε. Όπως είδα το συγκεκριμένο παίκτη, ήταν εμφανές το γεγονός ότι είναι ακόμη ανέτοιμος και δεν έχει καλά πατήματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, γεγονός που προϋποθέτει αρκετή δουλειά όπως είναι φυσιολογικό στον τομέα της φυσικής κατάστασης.
Η ομάδα του Αρκαδικού ήταν πιο ανέτοιμη σε σχέση με τον Απόλλωνα Πάτρας, αφού δεν είχε στο ρόστερ της στο συγκεκριμένο ματς βασικότατους παίκτες σε αντίθεση με την Αχαϊκή ομάδα που ναι μεν ήρθε με δέκα αθλητές, αλλά είχε παρόντες και σαφώς πιο έτοιμους και τους δύο ξένους της, αλλά και τους περισσότερους βασικούς της παίκτες και παρά το γεγονός ότι ο εμπειρότατος Αργυρόπουλος τις προηγούμενες ημέρες ήταν γνωστό ότι ήθελε λίγο διάστημα για να μπει στο κλίμα της ομάδας, στο συγκεκριμένο παιχνίδι με τον ΣΕΦΑ, πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση σε όλους τους τομείς. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι η Πατρινή ομάδα πρόσφατα απ’ όσο πληροφορήθηκα κέρδισε σε φιλικά προετοιμασίας τόσο τον Πανελευσινιακό, όσο και τον Πανερυθραϊκό, γίνεται κατανοητό ότι έχει πιάσει μεγάλο ποσοστό αγωνιστικής ετοιμότητας έναντι του Αρκαδικού.
Με όλα αυτά που αναφέρω δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω τις αδυναμίες του Αρκαδικού και τα αρνητικά σημεία της «κυανόλευκης» ομάδας, καθώς από τη στιγμή που οι άνθρωποι του συλλόγου έχουν θέσει και φέτος ψηλά τον πήχη, οι απαιτήσεις είναι ανάλογα υψηλές και τα περιθώρια απωλειών λίγα και συγκεκριμένα. Απλά κατά την προσωπική μου άποψη εκτιμώ ότι αυτός ο προβληματισμός που επιπλέον μπορεί να προκαλεί και νευρικότητα κάποιες στιγμές στους ανθρώπους του συλλόγου, δεν χρειάζεται καθώς υπάρχει και χρόνος για να λυθούν τα όποια αγωνιστικά προβλήματα, οι όποιες αδυναμίες, αλλά συγχρόνως υπάρχουν και οι προϋποθέσεις να φτάσει η ομάδα σε αντίστοιχη πορεία με την περσινή, λόγω ρόστερ, οργάνωσης και συνέπειας σε αγωνιστικό και μη επίπεδο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου