ΚΟΝΤΡΑ ΕΠΙΘΕΣΗ - ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ

Λίγο πάθος περισσότερο…

2011-09-15T01:32:00.001+03:00

Η ομάδα του Αστέρα Τρίπολης έχει αισίως ολοκληρώσει τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις των δύο πρώτων αγωνιστικών, την ώρα όμως που το ξεκίνημα των «Πελοποννήσιων» δεν είναι και το καλύτερο δυνατό στο ξεκίνημα της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου. Κι αυτό γι’ αυτό στην πρεμιέρα (χρονικά) της σεζόν ο Αστέρας έμεινε στη λευκή ισοπαλία με την ομάδα της Κέρκυρας, ενώ το απόγευμα της Τετάρτης στο Αγρίνιο ήρθε η πρώτη ήττα της χρονιάς χάρη στο τέρμα του Άγγελου Χαριστέα σε επίσημο ματς μετά την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη.

Το γεγονός ότι η Αρκαδική ομάδα έχει ξεκινήσει το πρωτάθλημα μετά από δύο παιχνίδια με μία εντός έδρας ισοπαλία και με μία εκτός έδρας ήττα, δεν είναι κάτι το καταστροφικό αφού το πρωτάθλημα καλά-καλά δεν έχει ξεκινήσει. Δεν μπορεί παράλληλα όμως να λείπει ο προβληματισμός στο σύλλογο από τη στιγμή που έχει χάσει ήδη βαθμούς από δύο ομάδες με τις οποίες λογικά θα έχει φέτος τους ίδιους στόχους στο πρωτάθλημα. Κάτι βέβαια που ισχύει για τον προσεχή αντίπαλο της ομάδας το προσεχές Σαββατοκύριακο που δεν είναι άλλος από τον ΠΑΣ Γιάννινα, απέναντι στον οποίο οι ποδοσφαιριστές του Όσκαρ Φερνάντεθ θα πρέπει οπωσδήποτε να διεκδικήσουν κάτι καλό την Κυριακή στα Ιωάννινα.

Το ότι ο Αστέρας σε δύο παιχνίδι έχει μείνει «πεισματικά» στο «μηδέν ενεργητικό» δεν θα πρέπει να το συνδέσουμε με το φαινόμενο της περσινής σεζόν περί αδυναμίας ή και σε κάποιες περιπτώσεις ανικανότητας της ομάδας να βάλει τη μπάλα στο «αντίπαλο πλεκτό». Είναι άδικο και κατά κύριο λόγο πολύ εμπρόθεσμο να πούμε κάτι τέτοιο για το φετινό Αστέρα και τους ποδοσφαιριστές του, οι οποίοι μέχρι σήμερα έχουν αποδείξει σε φιλικά προετοιμασίας και προπονήσεις ότι μπορούν να σκοράρουν και να τελειώσουν φάσεις.

Θα μπορούσε να αναρωτηθεί όμως κανείς εύλογο: «Τότε γιατί σε δύο ματς με όχι και τους πιο ισχυρούς αντιπάλους, η ομάδα στις ευκαιρίες που έκανε δεν μπόρεσε να σκοράρει;». Καταρχάς εκτιμώ ότι κλασικές ευκαιρίες έχουν γίνει, αλλά έχουν γίνει λίγες. Όλες ευκαιρίες του Αστέρα μέχρι τώρα στη συντριπτική τους πλειοψηφία έγιναν κάτω από σχετικά δύσκολες προϋποθέσεις, ενώ σίγουρα και τα φετινά μετεγγραφικά αποκτήματα θέλουν σίγουρα πίστωση χρόνου.

Αυτό που προσωπικά εκτιμώ ότι θα χρειαζόταν τη δεδομένη στιγμή ο Αστέρας είναι λίγο πάθος περισσότερο από κάποιους παίκτες που έχουν δείξει ότι μπορούν να βοηθήσουν καταλυτικά τον Αστέρα και παράλληλα αποτελούν καλοί ποδοσφαιριστές οι οποίοι ήδη έχουν δείξει θετικά αγωνιστικά στοιχεία σε φιλικά και επίσημα ματς. Αν αυτοί οι παίκτες είχαν λίγο περισσότερο πάθος θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει την ομάδα ως τώρα σε θετικά αποτελέσματα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα αμυντικά χαφ του Αστέρα, Ουσέρο και Χουανίτο οι οποίοι έχουν δείξει θετικά στοιχεία, αλλά για την ώρα περιορίζονται σε περισσότερο ανασταλτικό ρόλο, μη θέλοντας ακόμη να ρισκάρουν «εκτίθωντας» ενδεχομένως την άμυνα της ομάδας τους. Ο Χουανίτο για παράδειγμα στο β’ ημίχρονο του φιλικού ματς με ΠΑΟΚ Γλυφάδας αλλά και στην επανάληψη του ματς με την Κέρκυρα όταν πήρε πρωτοβουλίες, ανέβασε κατακόρυφα την απόδοση της ομάδας του, είτε δημιουργικά, είτε και εκτελεστικά σε κάποιες περιπτώσεις. Στο ματς με την Κέρκυρα σε κάποιες φάσεις τα τελειώματα των παικτών δεν ήταν αυτά που και οι ίδιοι οι παίκτες θα ήθελαν, όπως κάποια σουτ από μέτρια απόσταση. Φάνηκε σαν να μην μπορούν πιστεύουν ότι μπορούν να σκοράρουν με την πίεση που δέχονται από την αντίπαλη άμυνα.

Όσον αφορά το ματς με τον Παναιτωλικό ο Αστέρας δημιούργησε πολύ καλές στιγμές και εκτιμώ ότι είχε περισσότερο κλασικές στιγμές για να σκοράρει σε σχέση με το ματς της Κέρκυρας την περασμένη Κυριακή. Κι εκεί πιστεύω η έλλειψη πάθους να τελειώσουν πιο αποφασιστικά τις φάσεις έπαιξε ρόλο και σε καμία περίπτωση η «ανικανότητα» που τόσες φορές ακούσαμε από τα στόματα μεγάλης μερίδας φιλάθλων κατά την περασμένη αγωνιστική περίοδο.

Στιγμές όπως αυτή στο ξεκίνημα του αγώνα με τον Αρσενίεβιτς να μην κάνει καλό κοντρόλ και να χάνει την μεγάλη ευκαιρία να τελειώσει πολύ όμορφη τη φάση με ένα γκολ από τα αποδυτήρια στο Αγρίνιο. Ακόμη περισσότερο η χαμένη ευκαιρία του Χούλι στο 78’ ο οποίος έκλεψε τη μπάλα μετά το τραγικό λάθος του Εντζεγκουέλε, βρέθηκε απέναντι από τον Τζενάμο αλλά από την αρχή φάνηκε να μην πιστεύει το γκολ, καθώς δεν τελείωσε με πάθος τη φάση. Και στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για έναν παίκτη που στα προηγούμενα δύο ματς (φιλικό και επίσημο), είχε δείξει πόσο παθιασμένος παίκτης είναι και πόσο πολύ κυνηγάει τις φάσεις ακόμη και αν δείχνουν να είναι τελειωμένες (όπως που προανέφερα με τον Παναιτωλικό).

Υ.Γ.

Αν οι παίκτες της ομάδας λύσουν τα πόδια τους λόγω προετοιμασίας και αρχίζουν να προσαρμόζονται πλήρως αγωνιστικά με τον Αστέρα, μπορούν να βγάλουν μεγάλα πράγματα στον αγωνιστικό χώρο.

Υποχρεώσεις στο κλειστό αλλά και… απαιτήσεις για τα σωματεία!

2011-09-02T01:37:00.000+03:00

Σε σχετικό ρεπορτάζ του «Κόντρα Επίθεση», έχει γίνει γνωστό ότι ο Δήμος σκέφτεται πλέον πολύ σοβαρά να επιβάλει κόμιστρο προς τα τοπικά σωματεία που χρησιμοποιούν το κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης ύψους 3,00 ευρώ, ανά προπόνηση προκειμένου να καλυφθεί μέρος των λειτουργικών εξόδων που επιβαρύνουν το Δήμο μηνιαίως όσον αφορά τις συγκεκριμένες εγκαταστάσεις. Πρωτοβουλία η οποία φαίνεται ότι αντιμετωπίζεται από τα τοπικά σωματεία με αμηχανία και με προβληματισμό, καθώς έρχονται και άλλα σημαντικά έξοδα να προστεθούν στους προϋπολογισμούς τους μέσα στη χρονιά. Από την άλλη όμως δεχόμαστε ότι σε δύσκολους καιρούς πρέπει και τα σωματεία που χρησιμοποιούν τους χώρους αυτούς να καταβάλουν ένα ποσό συμβάλλοντας στην κάλυψη των λειτουργικών εξόδων. Δεκτό…

Οφείλουμε να παραδεχθούμε και να αναγνωρίσουμε ωστόσο ότι και η οικονομική κατάσταση του μεγαλύτερου ποσοστού των συλλόγων δεν είναι και η καλύτερη δυνατή πλέον τους τελευταίους μήνες. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος και αναφέρομαι σε παράδειγμα ενός μη κερδοσκοπικού σωματείου που χρησιμοποιεί το κλειστό γυμναστήριο Τρίπολης. Μη κερδοσκοπικού σωματείου καταρχάς, σημαίνει ότι δεν κερδίζει χρήματα από την δραστηριότητα του και δεν εισπράττει συνδρομές από τους αθλητές του σε μηνιαία βάση. Κοινώς έσοδα «μηδέν» από συνδρομές. Επιπλέον ελάχιστα έσοδα από χορηγίες ιδιωτικών πρωτοβουλιών, όταν η Πολιτεία παύει εδώ και καιρό να δικαιολογεί Φόρο από ποσά επιχειρηματιών ή ιδιωτών που δίδονται σε ερασιτεχνικά σωματεία, με τη μορφή χορηγίας ή οικονομικής ενίσχυσης. Άρα σχεδόν μηδενικά έξοδα και από τις ιδιωτικές χορηγίες. Να προσθέσουμε τα έξοδα αυτής της ομάδας η οποία μπορεί να αγωνίζεται για παράδειγμα στο πρωτάθλημα της Β’ τοπικής κατηγορίας στο μπάσκετ; Αμέσως-αμέσως 400,00 ευρώ καταβολή ποσού για τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα. Επιπλέον από 60,00 έως 80,00 ευρώ του συλλόγου αυτού για κάθε εκτός έδρας ματς εκτός Νομού που είναι υποχρεωμένο να δίνει για οδοιπορικά και μετακινήσεις. Δεν αναφέρομαι από εκεί και πέρα ούτε για τα 20,00 ευρώ κόστος των εγγράφων ανά μεταγραφή αθλητή, ούτε στο κόστος για υποτυπώδες αθλητικό υλικό (όπως π.χ. δώδεκα επίσημες εμφανίσεις για τους επίσημους αγώνες). Και πάντα με δεδομένο ότι κανένα μέλος της ομάδας, αλλά ούτε και ο προπονητής δεν παίρνει από το σύλλογο ούτε ένα ευρώ ως αμοιβή και πάντα επίσης με δεδομένο ότι η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού ή η αντίστοιχη Ομοσπονδία δεν δίνει πλέον ούτε ευρώ ως επιχορήγηση ή ως καταβολή οδοιπορικών, όπως γινόταν στο παρελθόν και συμβαίνει σε άλλες χώρες.

Αν ο σύλλογος του παραπάνω παραδείγματος πραγματοποιεί προπόνηση δύο φορές την εβδομάδα (περίπτωση σωματείου με τις λιγότερες φορές προπόνησης εβδομαδιαίως) και συνολικά 9 φορές το μήνα, θα είναι υποχρεωμένος να πληρώνει πέρα όλων των παραπάνω και 27 ευρώ το μήνα ή 270 ευρώ στη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου. Μπορεί λοιπόν κάποιος να υπολογίσει τις οικονομικές απαιτήσεις ένας καθαρά ερασιτεχνικού σωματείου… Ωστόσο δέχομαι και αντιλαμβάνομαι τη συμμετοχή στα λειτουργικά έξοδα των τοπικών συλλόγων που χρησιμοποιούν το κλειστό γυμναστήριο.

Την ίδια ώρα όμως δέχομαι και αντιλαμβάνομαι και τις απαιτήσεις που πρέπει να έχουν και τα τοπικά σωματεία από το Δήμο και στην προκειμένη περίπτωση από το προσωπικό του ΑΚΔ Τρίπολης. Από τη στιγμή που δέχονται ή θα δεχθούν να συμμετέχουν στα λειτουργικά έξοδα του κλειστού γυμναστηρίου, είναι λογικό να θέτουν και τις δικές τους απαιτήσεις. Τι απαιτήσεις; Απαιτήσεις για παράδειγμα το κλειστό γυμναστήριο πριν την προπόνηση και κυρίως ο αγωνιστικός χώρος να είναι καθαρός (από νερά, σκόνη, κ.λπ.) για την ασφάλεια των αθλητών που θα τον χρησιμοποιήσουν στην προπόνηση. Απαίτηση για τη μη παρουσία τρίτων πέρα από τους ανθρώπους και αθλητές του συλλόγου για τη διάρκεια που θα χρησιμοποιεί το γήπεδο για προπόνηση. Απαίτηση για παραχώρηση χώρου στον οποίο θα φυλάσσεται το αθλητικό υλικό των σωματείων (π.χ. μπάλες, ιατρικό σακίδιο πρώτων βοηθειών) και θα προστατεύονται από κλοπές και φθορές από αγνώστους. Απαίτηση σωματείου Βόλεϊ ώστε το φιλέ να είναι στη θέση του κατά την έναρξη της προπόνησης από το προσωπικό του σταδίου και να αφαιρείται μετά το τέλος της προπόνησης για να χρησιμοποιηθεί ο αγωνιστικός χώρος από άλλο σύλλογο, όπως γινόταν πάντα στο παρελθόν.

Κι αυτές είναι μερικές σημαντικές από τις πολλές συνηθισμένες και λογικές απαιτήσεις που μπορεί να έχουν τα σωματεία που την ίδια ώρα έχουν την υποχρέωση από τη μία να σέβονται και να προστατεύουν τους αθλητικούς χώρους στους οποίους προπονούνται και από την άλλη να συμμετέχουν στα λειτουργικά έξοδα, με τις όποιες οικονομίες μπορεί να έχουν στην άκρη.

Υ.Γ. 1

Το ΑΚΔ Τρίπολης σίγουρα μπορεί να έχει αρκετά προβλήματα ή ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, αλλά το σημαντικότερο απ’ όλα είναι κάποια στιγμή να γίνει ουσιαστικός προγραμματισμός αρμοδιοτήτων στο Αθλητικό Κέντρο για το προσωπικό και Κανονισμοί λειτουργίας για τους συλλόγους, τα σωματεία και το Κοινό. Να ξέρει δηλαδή καθένας από το προσωπικό του σταδίου τι πρέπει να κάνει και να το κάνει, πάντα με τη συνεργασία και ανταπόκριση αθλητών, ανθρώπων των συλλόγων και κοινού που επισκέπτονται και χρησιμοποιούν τους χώρους.

Σωστή απόφαση η ανανέωση συμβολαίου του Μπακασέτα…

2011-08-14T17:51:00.000+03:00

Τις προηγούμενες ημέρες η διοίκηση του Αστέρα Τρίπολης γνωστοποίησε την ανανέωση της συνεργασίας του συλλόγου με τον Μπακασέτα για τα επόμενα πέντε χρόνια. Συμβόλαιο τέτοιας διάρκειας ο Αρκαδικός σύλλογος δεν συνηθίζει να υπογράφει ή για την ακρίβεια δεν το έχει κάνει σχεδόν ποτέ σε επίπεδο ανδρών, με εξαίρεση την περίπτωση του Ροτζέριο Μάρτινς ο οποίος την πρώτη χρονιά που ήρθε στο σύλλογο της Τρίπολης, είχε υπογράψει αντίστοιχο συμβόλαιο μέχρι το Καλοκαίρι του 2012. Κι αυτό γιατί εκείνο το διάστημα οι άνθρωποι του συλλόγου πίστευαν πάρα πολύ στο ταλέντο και στις προοπτικές του Βραζιλιάνου, μόνιμου κάτοικου Ελλάδας τα τελευταία χρόνια.

Ο Τάσος Μπακασέτας παρά το γεγονός ότι την περασμένη αγωνιστική περίοδο είχε δοθεί δανεικός γιατί δεν συμπεριλαμβανόταν στα αγωνιστικά πλάνα της ομάδας των «κυανοκιτρίνων» τη συγκεκριμένη περίοδο (κατά την άποψή μας κακώς), φαίνεται ότι με την πορεία του τους τελευταίους μήνες έχει αποδείξει με το σπαθί του ότι όχι μόνο θα πρέπει να πάρει ευκαιρίες στον Αστέρα με την φανέλα της ανδρικής ομάδας, αλλά να αποτελέσει τα επόμενα χρόνια γιατί όχι και παίκτης πάνω στον οποίο θα στηριχτεί εκτελεστικά ο Αστέρας.

Κάτι η κλήση του στην Εθνική ομάδα και η μόνιμη παρουσία τους σ’ αυτήν το τελευταία διάστημα στις υποχρεώσεις του Αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, κάτι το γεγονός ότι η παρουσία του στον Θρασύβουλο το δεύτερο μισό της περασμένης σεζόν ήταν κάτι περισσότερο από αξιόλογη και εν τέλει μεταξύ όλων των υπολοίπων και η προοπτική εξέλιξής του, έπεισαν όπως φαίνεται και με το παραπάνω τους ιθύνοντες του συλλόγου να τον κρατήσουν για αρκετό ακόμη στις τάξεις του συλλόγου.

H άποψη του «γραφών» ήταν ότι ο Μπακασέτας δεν θα έπρεπε να δοθεί δανεικός πέρυσι, αλλά να έμενε στην ομάδα και έπαιρνε ευκαιρίες βοηθώντας κι αυτός με τη σειρά του στο σοβαρό επιθετικό πρόβλημα της ομάδας. Άλλωστε είδαμε τι προσέφεραν και κάποιοι επιθετικογενείς παίκτες που έμειναν ως το τέλος στην προσπάθεια για παραμονή της ομάδας και λύσης του σοβαρού προβλήματος στον επιθετικό τομέα.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο Μπακασέτας είναι ένας παίκτης που αν συνεχίσει να δουλεύει σκληρά σε χαμηλούς τόνους χωρίς να παρασύρεται από μελλοντικά δημοσιεύματα και αναφορές προς το πρόσωπό του που συνήθως αποπροσανατολίζουν και κάνουν κακό στην εξέλιξη ενός νεαρού ποδοσφαιριστή θα βοηθήσει τον Αστέρα τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά. Αγωνιστικά γιατί τα επόμενα χρόνια μπορεί να έχει ουσιαστικό και βασικό ρόλο στους «κυανοκιτρίνους» και οικονομικά στην περίπτωση που η εξέλιξη του είναι η ανάλογη απασχολώντας τα επόμενα χρόνια σαφώς μεγαλύτερους συλλόγους. Σε μία τέτοια περίπτωση αν οι άνθρωποι του συλλόγου χειριστούν καλά το θέμα μιας ενδεχόμενης πώλησης του, μπορεί να επωφεληθεί πέρα από τον ίδιο τον παίκτη και ο σύλλογος.

Ακόμη και φέτος ο Μπακασέτας τολμώ να γράψω ότι θα πρέπει να έχει ουσιαστικό ρόλο στην ομάδα και να πάρει αρκετές ευκαιρίες, όσο και αν οι παρουσία άλλων πιο έμπειρων ποδοσφαιριστών τον φέρνουν ίσως σε δεύτερη μοίρα. Ο Όσκαρ Φερνάντεθ μέχρι σήμερα δείχνει ότι του δίνει αρκετά λεπτά συμμετοχής και τον εμπιστεύεται. Φτάνει να το διαπιστώσουμε και στην πράξη, γιατί ο ίδιος ο νεαρός επιθετικός δείχνει ότι και τη διάθεση την έχει και τις δυνατότητες να βοηθήσει στην πράξη.

Μέχρι σήμερα έχει αγωνιστεί στα τέσσερα από τα έξι φιλικά ματς προετοιμασίας του Αστέρα και στα δύο που δεν αγωνίστηκε ήταν απλά απών λόγω υποχρεώσεων με την Εθνική ομάδα. Έχει συγκεκριμένα παίξει ως αλλαγή 25 λεπτά με τον ΑΟ Μυρίκης, 45 λεπτά ως αλλαγή με τον Παναιτωλικό στο δεύτερο ματς της Τρίπολης, 60 λεπτά ως βασικός με την Καλλιθέα και 45 λεπτά ως αλλαγή με τον Πανιώνιο.

Δυσοίωνο το μέλλον για τις Αρκαδικές ομάδες στη Δ’ Εθνική!

2011-07-18T17:43:00.003+03:00

Έχουν περάσει εδώ και περίπου δύο μήνες από τη στιγμή που το πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας ολοκληρώθηκε και η ομάδα των Βρασιών είχε εξασφαλίσει την παραμονή της στην κατηγορία. Περίπου τόσο χρονικό διάστημα και ίσως λίγο παραπάνω είναι το διάστημα από τότε που η ομάδα της Τεγέας εξασφάλισε τον τίτλο του πρωταθλητή Αρκαδίας και φυσικά τα εισιτήριο ανόδου στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας. Κοινό σημείο αναφοράς για τους δύο ποδοσφαιρικούς συλλόγους αποτελούσε η προοπτική του να συναντηθούν αντιμέτωπες στο προσεχές πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας, με το δικαίωμα συμμετοχής τους στην κατηγορία.

Δυστυχώς όμως τα μέχρι τώρα γεγονότα και οι μέχρι τώρα κινήσεις των δύο ομάδων δεν αποτελούν σύμμαχοι σε μία αγωνιστική παρουσία τους στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής της νέας αγωνιστικής περιόδου. Οι κίνήσεις των ομάδων μέχρι αυτή τη χρονική περίοδο ανύπαρκτες σε επίπεδο οργάνωσης, σχεδιασμό και μετεγγραφφικής δραστηριότητας και παράλληλα σαν να μην έφταναν όλα αυτά και αποχωρήσεις προσώπων που οδήγησαν τις ομάδες στη δυνατότητα να αγωνίζονται και τη σεζόν 2010-11 στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Από τη μία οι Βρασιές που λίγο καιρό πριν εξασφάλισαν την παραμονή τους στην κατηγορία επάξια, αλλά από το τελευταίο επίσημο ματς της χρονιάς και ύστερα τίποτα. Για να λέμε την αλήθεια ο Πρόεδρος της ομάδας του Αγίου Ανδρέα κ. Βερβεσός κατέθεσε μία πρόταση στα τοπικά σωματεία με σκοπό τη δημιουργία μίας ενιαίας ομάδας που θα εκπροσωπεί την ευρύτερη περιοχή της Βόρειας Κυνουρίας, αλλά η ανταπόκριση των υπόλοιπων εκπροσώπων των σωματείων της περιοχής ήταν από χλιαρή, έως αδιάφορη. Εδώ δεν έχουν ευοδωθεί τέτοιες πρωτοβουλίες χρόνια τώρα όπου και αν έγινε προσπάθεια να υλοποιηθούν, θα γινόταν στην Κυνουρία; Μπορεί, αλλά για την ώρα το «μεγαλόπνοο» σχέδιο του ισχυρού άντρα των Βρασιών «έπεσε στο κενό».

Επί της ουσίας όμως τίποτα. Για την ακρίβεια διάθεση για ουσιαστικό σχεδιασμό της νέας χρονιάς, μετεγγραφική δραστηριότητα, προετοιμασία για το προσεχές πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας δεν υπάρχει ή και αν τελικά συμβεί το επόμενο διάστημα δεν νομίζω ότι θα είναι αρκετό για την ομάδα του Αγίου Ανδρέα, που δύσκολα θα καταφέρει να διεκδικήσει τη σωτηρία της στην κατηγορία. Μέχρι πάντως το τέλος του Καλοκαιριού δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι μπορεί να αλλάξει και γι’ αυτό οφείλουμε να κρατάμε και (πολύ) μικρό καλάθι.

Στην περίπτωση της Τεγέας το φινάλε του περσινού πρωταθλήματος έδειχνε ότι η «πράσινη» ομάδα μπορεί να ανταπεξέλθει στην «πρόκληση» της συμμετοχής της στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας παρά τις δυσκολίες που υπήρχαν. Καλό προπονητή η ομάδα είχε, καλούς παίκτες επίσης. Αν η ομάδα κατάφερνε να βρει και κάποια χρήματα που θα επέτρεπαν να υπάρξει ένας αξιόλογος σχεδιασμός σε συνδυασμό με την ενίσχυση του ρόστερ όλα φαίνονταν ιδανικά.

Από την εντυπωσιακή φιέστα όμως και μετά ο σύλλογος δεν έχει την παραμικρή κίνηση σχεδιασμού της νέας χρονιάς. Ο προπονητής Γιώργος Τζήλος αποχώρησαν και παράλληλα ακολούθησαν και άλλοι παίκτες που αποτελούσαν βασικά ατού των «πρασίνων». Χρήματά και οικονομική βοήθεια για τη νέα χρονιά δεν διαφαινόταν πουθενά και αν όχι όλοι οι περισσότεροι θεωρούν την δυνατότητα συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Τεγέας εξαιρετικά απίθανο ενδεχόμενο.

Τις τελευταίες ημέρες ο Πρόεδρος του συλλόγου της Τεγέας κ. Τσιπιανίτης βγήκε και δήλωσε ότι η ομάδα έστ ω και την τελευταία στιγμή θα βρει τον τρόπο να κατέβει και να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα. Δεν ξέρουμε αν η πρόθεση των ανθρώπων της διοίκησης θα μπορέσει να υλοποιηθεί στην πράξη, αλλά το εγχείρημα (αν δεν υπάρξουν) άνθρωποι να στηρίξουν οικονομικά την ομάδα είναι εξαιρετικά δύσκολο όσο και επικίνδυνο θα μπορούσε να πει κανείς.

Κάθε φίλαθλος της Αρκαδίας λοιπόν θα ήθελε να δει τους εκπροσώπους της στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής να αγωνίζονται κανονικά στο πρωτάθλημα, αλλά δυστυχώς τα οικονομικά δεδομένα και οι δύσκολες εποχές που ζούμε και επηρεάζουν μεταξύ άλλων και το τοπικό ποδόσφαιρο, έχουν φέρει το τοπικό ποδόσφαιρο μπροστά σε ένα πολύ πιθανό (δυστυχώς) σενάριο. Του να μην έχει Αρκαδική ομάδα το πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής την προσεχή αγωνιστική περίοδο ή τουλάχιστον σε ένα σχεδόν σίγουρο σενάριο που θα θέλει τον υποβιβασμό των Αρκαδικών ομάδων από το προσεχές πρωτάθλημα αν και εφ όσον οι ομάδες καταφέρουν να κατέβουν όπως-όπως.

Παράταση της απόφασης, καθυστέρηση του προγραμματισμού για τον Αστέρα!

2011-05-25T17:42:00.000+03:00

Ο Αστέρας Τρίπολης κάπου στις αρχές Απριλίου (10/04 για την ακρίβεια) μετά την εκτός έδρας ήττα του από τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ φαινόταν ότι πλέον δεν μπορούσε να ελπίζει σε τίποτα όσον αφορά τη σωτηρία του στη μεγάλη επαγγελματική κατηγορία. Ο μαθηματικός υποβιβασμούς αποτελούσε γεγονός και κανείς τουλάχιστον σε επίπεδο φιλάθλων δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο Αστέρας θα μπορούσε μετά από μερικές εβδομάδες να πιστεύει σε παραμονή στην κατηγορία, έστω και μέσω νομικής οδού.

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος της superleague, τα δεδομένα μετά τις εξελίξεις που υπήρχαν εξαιτίας της αδυναμίας καταρχάς του Ηρακλή να εξασφαλίσει αδειοδότηση για τη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της νέας αγωνιστικής περιόδου άλλαξαν. Η ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης μπήκε σε μία διαδικασία νομικής φύσεως διεκδικώντας την παραμονή της στα χαρτιά. Ακόμη και όταν η έφεση της super league δεν έγινε δεκτή από τη Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ, δίνοντας προβάδισμα στην κατάληψη της θέσης του Ηρακλή σε ομάδα της fooball league, οι άνθρωποι του Αρκαδικού συλλόγου δεν άφησαν την προσπάθεια.

Έτσι στο νέο γύρω νομικών εξελίξεων με την καταγγελία των ανθρώπων του Αστέρα προς την ΠΑΕ Ηρακλής, το «σίριαλ» παραμονής ή όχι των Ηρακλή ή Αστέρα συνεχίστηκε. Οι αποκαλύψεις έφεραν σε ακόμη πιο δεινή θέση την ομάδα της Θεσσαλονίκης και ακόμη πιο κοντά στη football league, ανοίγοντας το δρόμο για εξασφάλιση της παραμονής στη superleague του για την «ομάδα των τρένων». Ωστόσο οι υποθέσεις, οι εφέσεις επί εφέσεων και οι αναβολές λήψης τελεσίδικων αποφάσεων από τις αρμόδιες επιτροπές από συνεδρίαση σε συνεδρίαση, έχει «παγώσει» μεταξύ άλλων και το σχεδιασμό του Αστέρα Τρίπολης σε αγωνιστικό επίπεδο.

Από την μέρα όπου ο Αστέρας Τρίπολης υποβιβάστηκε και μαθηματικά στη football league τουλάχιστον σε αγωνιστικό επίπεδο, μέχρι τη δεδομένη χρονική στιγμή έχουν περάσει όχι μία, όχι δύο ή τρεις, αλλά έξι συνολικά εβδομάδες και κάτι μέρες! Διαφορετικά ενάμιση μήνας έχει περάσει έτσι για τον Αστέρα καθώς (δικαιολογημένα ως ένα βαθμό) οι άνθρωποι του συλλόγου έχουν ρίξει το βάρος των όποιων κινήσεων τους στις νομικές διαδικασίες με «φόντο» τη δικαίωση του Αστέρα και την εξασφάλιση της παραμονής στη μεγάλη κατηγορία.

Αν υπάρχει κάποια ουσιαστική εξέλιξη σε αγωνιστικό επίπεδο ή σε επίπεδο σχεδιασμό, αυτή είναι μονάχα η λύση της συνεργασίας με τον τεχνικό Παύλο Δερμιτζάκη, που υποτίθεται άνοιξε αυτομάτως το δρόμο για αναζήτηση νέου προπονητή (γεγονός για το οποίο είναι άγνωστο σε τι βαθμό έχει προχωρήσει). Από εκεί και πέρα έχουν υπάρξει και κάποιες αποχωρήσεις παικτών, αλλά μέχρι εκεί.

Σήμερα το απόγευμα η Επιτροπή Εφέσεων της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, ανέβαλε την απόφασή της για την έφεση που κατέθεσε στις αρχές της εβδομάδας η ΠΑΕ Ηρακλής με την επόμενη συνεδρίαση για λήψη αποφάσεων να μετατίθεται για την προσεχή Τρίτη όπως δείχνουν οι εξελίξεις. Ακόμη και τότε όμως τίποτα δεν μπορεί να αποδείξει ότι θα έχουμε τελεσίδικες αποφάσεις και κατ’ επέκταση επικύρωση της βαθμολογίας, προκειμένου τουλάχιστον η ομάδα της Τρίπολης να γνωρίζει που θα αγωνίζεται την επόμενη σεζόν, έτσι ώστε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να ξεκινήσει ο ουσιαστικός προγραμματισμός και σχεδιασμός της ομάδας για τη νέα σεζόν.

Υ.Γ. 1

Η ιστορία αυτή ακόμη και αν είναι ικανή να κρατήσει τον Αστέρα Τρίπολης στη superleague, έχει αρχίσει να κουράζει τον φίλαθλο κόσμο και όχι μόνο. Επίσης είναι ικανή όσο περισσότερο καθυστερεί η λήψη τελεσίδικων αποφάσεων, να δημιουργήσει προβλήματα στο σχεδιασμό της ομάδας για τη νέα αγωνιστική περίοδο.

Υ.Γ. 2

Τα προηγούμενα χρόνια τα γεγονότα έχουν αποδείξει ότι όσο πιο νωρίς ξεκινάει και ολοκληρώνει τον προγραμματισμό του ο Αστέρας εν όψει της προσεχούς σεζόν, τόσο πιο καλά τα πηγαίνει στη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου.

Η μεγάλη ευκαιρία του Πολύβιου Μεγ/λης!

2011-05-18T17:32:00.003+03:00

Αλήθεια πόσο μακριά μπορεί να απέχει αυτή τη στιγμή η ανδρική ομάδα του Πολύβιου Μεγαλόπολης από την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος ύστερα από αρκετά χρόνια; Η απάντηση είναι τόσο μακριά, αλλά και τόσο κοντά ταυτόχρονα! Για την ακρίβεια απέχει μία ήττα από την αποκλεισμό από τη σειρά των τελικών αλλά ταυτόχρονα και μόλις δύο νίκες από την κατάκτηση του πρωταθλήματος, που κατά βάθος θέλουν οι άνθρωποι του συλλόγου της Μεγαλόπολης παρά τις δύσκολες οικονομικές συγκυρίες που επικρατούν και στο χώρο του αθλητισμού.

Η χρονιά τη φετινή αγωνιστική περίοδο ήταν εξαιρετική για την Αρκαδική ομάδα, με ένα κορμό από την περσινή ομάδα να πλαισιώνεται από κάποιους έμπειρους στο χώρο παίκτες και να δημιουργείται μία ανταγωνιστική ομάδα που στόχο είχε το καλύτερο δυνατό πλασάρισμα στο φετινό πρωτάθλημα της Α’ τοπικής κατηγορίας. Η πορεία της ομάδας ήταν σταθερή στη μεγαλύτερη διάρκεια της χρονιάς και εν τέλει η κατάκτηση της πρώτης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος δεν αποτελεί έκπληξη για όσους έχουν παρακολουθήσει από κοντά επίσημα ματς της ομάδας.

Πλέον η πρόκληση είναι μεγάλη για την ομάδα του Πολύβιου Μεγαλόπολης καθώς αύριο το απόγευμα στο κλειστό της Μεγαλόπολης στον τρίτο (και τελευταίο) ημιτελικό καλείται να κερδίσει την αξιόμαχη ομάδα του Σπύρου Ψυχογιού (Παναθηναϊκό Καλαμάτας) να φτάσει στις τρεις νίκες και να κερδίσει το εισιτήριο της πρόκρισης στην σειρά των τελικών του φετινού πρωταθλήματος. Κι αν το αυριανό ματς μπορεί να αποτελεί το πρώτο βήμα για την κατάκτηση της νίκης στο συγκεκριμένο ημιτελικό, το άλλο βήμα θα είναι απλά μία νίκη για την οποία οι «Μεγαλοπολίτες» θα έχουν όχι μία και μόνο ευκαιρία αλλά τρεις. Κι αυτό γιατί ως γνωστό από την προκήρυξη του πρωταθλήματος οι ομάδες που θα προκρίνονταν στα play-off θα μετέφεραν και τα παιχνίδια από την κανονική περίοδο με τις ομάδες που θα διασταυρώνονταν με στόχο τις τρεις νίκες.

Έτσι λοιπόν και με τα δεδομένα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ο Πολύβιος αν καταφέρει και κερδίσει τον Παναθηναϊκό Καλαμάτας στον τρίτο ημιτελικό θα συναντήσει απέναντι του τον Ακάδημο Καλαμάτας (ο οποίος επικράτησε δύο φορές του ΑΟ Θουρίας) με φόντο τον τίτλο του φετινού πρωταθλητή. Η μεγάλη ευκαιρία όμως εντοπίζεται στο γεγονός ότι ο Πολύβιος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, έχει κερδίσει δύο φορές της Μεσσηνιακής ομάδας και έτσι η σειρά του τελικού θα ξεκινήσει με αβαντάζ δύο νικών για τον Πολύβιος. Για να φτάσει λοιπόν στον τίτλο η Αρκαδική ομάδα αν και εφ όσον προκριθεί στον τελικό θα χρειάζεται μία απλή νίκη σε τρία παιχνίδια, τα δύο εκ των οποίων είναι προγραμματισμένα (αν χρειαστεί) να διεξαχθούν στο ΔΑΚ Μεγαλόπολης.

Με λίγα λόγια ο Πολύβιος αν θέλει πραγματικά να φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου απέχει πολύ κοντά, αρκεί να ξεπεράσει το εμπόδιο του Παναθηναϊκού Καλαμάτας, σε μία σειρά ημιτελικών η οποία ωστόσο έχει αποδειχθεί πάρα πολύ «σκληρή», καθώς και οι δύο ημιτελικοί έχουν κριθεί στον πόντο ή στο καλάθι.

Στήριξη στο «Φεστιβάλ Ρίψεων»!

2011-05-13T23:39:00.000+03:00

Φανταστείτε ότι στην Τρίπολη θα μπορούσε να διοργανώνεται κάθε χρόνο ένα τουρνουά ποδοσφαίρου στο οποίο θα συμμετείχαν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές στον Ελληνικό χώρο, προσφέροντας πολύ καλό θέαμα σε αγωνιστικό επίπεδο. Κάτι ανάλογο λοιπόν αποτελεί το «Φεστιβάλ Ρίψεων» για το χώρο του κλασικού αθλητισμού γενικότερα και των ρίψεων ειδικότερα. Μία διοργάνωση η οποία εδώ και πολλά χρόνια διεξάγεται κάθε χρόνο τέτοια εποχή και αποτελεί πλέον θεσμό για την περιοχή. Οι σημαντικότεροι Έλληνες πρωταθλητές και πρωταθλήτριες στο χώρο των ρίψεων, δηλώνουν συμμετοχή σ’ αυτή την ημερίδα σε μία περίοδο όπου για αρκετούς αθλητές είναι διάστημα κορύφωσης της προετοιμασίας. Κατά συνέπεια το Φεστιβάλ Ρίψεων για πολλούς ρίπτες αποτελεί κάτι σαν «πρόβα τζενεράλε» πριν από τους μεγάλους αγώνες και γι’ αυτό πολλές φορές επιτυγχάνονται και μεγάλες επιδόσεις σε διάφορες κατηγορίες και σε διάφορα αγωνίσματα.

Τα τελευταία χρόνια κάτι το μειωμένο ενδιαφέρον των τοπικών φορέων που δεν στηρίζουν τη διοργάνωση στο βαθμό που συνέβαινε κατά το παρελθόν, κάτι η μικρή ανταπόκριση του φίλαθλου κοινού που ίσως να οφείλεται και στην ιδιαίτερα μειωμένη και ελλιπής διαφημιστική προβολή των αγώνων έχουν υποβαθμίσει ως ένα βαθμό το επίπεδο των αγώνων. Όλα αυτά μοιραία οδηγούν στη μειωμένη συμμετοχή μεγάλων Ελλήνων πρωταθλητών και πρωταθλητριών με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Ακόμη και σήμερα η συμμετοχή πρωταθλητών στο χώρο των ρίψεων στο «Φεστιβάλ Ρίψεων» είναι σημαντική κάτι που δίνει ακόμη ξεχωριστό «χρώμα» σ’ αυτούς τους αγώνες. Ακόμη και φέτος πολλοί σπουδαίοι αθλητές και αθλήτριες έρχονται για να αγωνιστούν στην Τρίπολη. Μερικοί από αυτούς είναι η Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου (με συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια, Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, Μεσογειακούς Αγώνες και πολλά μετάλλια σε διεθνές επίπεδο), η Σάβα Λίκα (με συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες και άλλες μεγάλες διοργανώσεις), ο Αλέξανδρος Παπαδημητρίου (με συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα με μετάλλια σε διεθνές επίπεδο), ο Στέφανος Κώνστας (με σπουδαίες διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο). Μαζί με αυτούς και αρκετοί ταλαντούχοι Αρκάδες ρίπτες και ρίπτριες (όπως μεταξύ άλλων η Χριστίνα Κατσούλα, ο Βασίλης Σιάκουλης και ο Ιάσωνας Θανόπουλος) οι οποίοι θα αγωνιστούν για το καλύτερο δυνατό.

Το «Φεστιβάλ Ρίψεων» αποτελεί μία διοργάνωση η οποία θα πρέπει εκτός από παρελθόν και παρόν να έχει και μέλλον. Με την στήριξη της τοπικής κοινωνίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης που θα μπορούσαν να βοηθήσουν λίγο πιο ουσιαστικά, με την καλύτερη προβολή των αγώνων και παράλληλα με την αναβάθμισή τους, αλλά και τέλος με την μεγαλύτερη ανταπόκριση του φίλαθλου κοινού της περιοχής, οι συμμετοχές πρωταθλητών θα ήταν σαφώς περισσότερες. Δεν είναι άλλωστε το ίδιο ένας μεγάλος Έλληνας πρωταθλητής ή πρωταθλήτρια να αγωνίζεται απέναντι σε μία άδεια κερκίδα χωρίς την παρουσία κάποιου επισήμου που θα δώσει το παρόν στις απονομές, από το να αγωνίζεται σε ένα γεμάτο γήπεδο με κόσμο, σωστή οργάνωση των αγώνων και στήριξη από την τοπική κοινωνία.

Δεν είμαι αρμόδιος να γνωρίζω τι πρέπει να γίνει για την αναβάθμιση των αγώνων, αλλά μία ημερίδα που αποτελεί θεσμό πολλών ετών φιλοξενώντας κάθε χρόνο μεγάλους Έλληνες πρωταθλητές από όλη τη χώρα, δεν θα πρέπει να παραμεληθεί, δεν θα πρέπει να αφεθεί στην τύχη της και το σημαντικότερα δεν θα πρέπει ανασταλεί τα απόμενα χρόνια!

Η σημασία ενός δεύτερου γκολ για τον Αστέρα…

2011-03-18T18:09:00.001+02:00

Το επιθετικό πρόβλημα τη φετινή αγωνιστική περίοδο για τον Αστέρα Τρίπολης, είναι λίγο-πολύ γνωστό, καθώς φέτος η ομάδα σκοράρει δύσκολα. Είναι γεγονός ότι στα περισσότερα παιχνίδια τη φετινή αγωνιστική περίοδο η ομάδα της Τρίπολης έχει καταφέρει να πετύχει μέχρι ένα γκολ, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ακόμη και κανένα. Έχει παρατηρηθεί λοιπόν ότι οι «κυανοκίτρινοι» μπορεί να καταφέρνουν να φτάσουν στην επίτευξη ενός τέρματος αλλά από εκεί και πέρα δεν μπορούν να φτάσουν σε δεύτερο τέρμα. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις στις οποίες ο Αστέρας ευτύχησε να προηγηθεί με κάποιο τέρμα, αλλά στη συνέχεια μετά από απάντηση των αντιπάλων είτε έμεινε στην ισοπαλία, είτε ακόμη έχασε το παιχνίδι μετά από ανατροπή. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε κάποιος περιπτώσεις το ένα γκολ ίσως να ήταν αρκετό αν και εφ’ όσον η άμυνα των «κυανοκιτρίνων» ήταν αλάνθαστη στον αμυντικό τομέα. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι περιπτώσεις φέτος όπου ο Αστέρας βρέθηκε να πετυχαίνει ένα γκολ, αλλά από ένα και μοναδικό σοβαρό λάθος στην άμυνα, να ισοφαρίζεται και να χάνει θετικά αποτελέσματα και νίκες μέσα από τα χέρια του.

Αλήθεια πόσο σημαντικό θα ήταν για τον Αστέρα, αν ήταν λίγο πιο αποτελεσματικός φέτος σε κάποια ματς όπου έμεινε στην επίτευξη ενός μόνο τέρματος. Πως θα είχε και η βαθμολογική του εικόνα αν σε παιχνίδια στα οποία έμεινε στο ένα γκολ ενεργητικό, είχε την πίστη, τη συγκέντρωση και η διάθεση να φτάσει σε ένα δεύτερο τέρμα; Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να είχε συγκεντρώσει πολύ σημαντικούς βαθμούς που αυτή τη στιγμή θα τον έφερνε σε απόσταση ασφαλείας από τη γραμμή του υποβιβασμού.

Αναλυτικότερα στο ματς του πρώτου γύρου με τον Ατρόμητο στην Τρίπολη και το 1-1 αν ήταν λίγο πιο αποτελεσματικός με δεύτερο τέρμα θα είχε φτάσει στη νίκη κερδίζοντας ακόμη δύο βαθμούς. Στο εκτός έδρας ματς με τον Ολυμπιακό Βόλου στον α’ γύρο αν ήταν λίγο πιο αποτελεσματικός θα είχε πετύχει και δεύτερο τέρμα, ωστόσο έμεινε στο ένα γκολ στην επίθεση με αποτέλεσμα να περιοριστεί στην ισοπαλία και όχι στη νίκη, χάνοντας δύο ακόμη σημαντικούς βαθμούς. Στο παιχνίδι με την Ξάνθη στην Τρίπολη πολλοί θυμόμαστε το πώς προέκυψε η ανατροπή σε 1-2 και απώλειας βαθμών. Ένα δεύτερο τέρμα θα μπορούσε να δώσει ένα βαθμό ο οποίος τώρα θα ήταν υπερπολύτιμος. Τέλος στο ματς με τη Λάρισα από το πουθενά οι Θεσσαλική ομάδα με ένα γκολ πήρε την ισοπαλία με 1-1. Αν ο Αστέρας είχε τη συγκέντρωση στην επανάληψη και σημείωνε ένα δεύτερο γκολ πιθανότατα θα είχε πάρει τη νίκη και θα είχε προσθέσει ακόμη δύο βαθμούς.

Αμέσως-αμέσως αν κάνουμε την πρόσθεση βλέπουμε ότι στις παραπάνω περιπτώσεις οι «κυανοκίτρινοι» αν είχαν το κουράγιο να φτάσουν σε ένα δεύτερο γκολ, τώρα θα είχαν εφτά βαθμούς περισσότερους απ’ ότι σήμερα. Για την ακρίβεια θα βρίσκονταν στην 7η θέση με 35 βαθμούς. Γίνεται κατανοητό λοιπόν ότι ακόμη και κάποιες λεπτομέρειες μπορούν να στερήσουν πολύ σημαντικούς βαθμούς από το ενεργητικό της ομάδας.

Πολύ ενδιαφέρον πάντως έχει να δούμε τι έκανε ο Αστέρας φέτος στα παιχνίδια εκείνα στα οποία τελικά κατάφερε και πέτυχε δύο ή περισσότερα τέρματα. Στο ματς της τρίτης αγωνιστικής με την ΑΕΚ πήρε βαθμό στο ΟΑΚΑ με 2-2 και αν ήταν πιο προσεκτικός στο τέλος μπορεί να έφτανε και σε μία σπουδαία εκτός έδρας νίκη. Στο παιχνίδι με τη Λάρισα εκτός έδρας δεν άφησε περιθώρια κερδίζοντας χωρίς πρόβλημα με 0-2. Στο παιχνίδι στην Κέρκυρα με την τοπική ομάδα χάρη στα δύο τέρματα έφτασε στη νίκη με 1-2 και όχι σε ισοπαλία. Στο παιχνίδι του περασμένου Ιανουαρίου πήρε με 2-0 μία πολύ σημαντική νίκη (την πρώτη εντός έδρας) και δεν άφησε περιθώρια για αντίδραση από την Κρητική ομάδα. Και τέλος με το 2-1 επί του Ολυμπιακού Βόλου πήρε μία νίκη που τον διατηρεί «ζωντανό» στο παιχνίδι της παραμονής.

Αν σ’ αυτά τα παιχνίδια που αναφέρονται παραπάνω ο Αστέρας δεν είχε καταφέρει να φτάσει στο δεύτερο γκολ, η ομάδα θα είχε στο ενεργητικό της -5 βαθμούς που αυτή τη στιγμή θα την είχε «καταδικάσει» σε υποβιβασμό στην football league.

Καταλήγοντας λοιπόν είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι πολλές φορές δεν είναι αρκετό για τον Αστέρα η επίτευξη ενός και μόνο τέρματος, για πολλούς λόγους που αναφέρονται παραπάνω και μας έχει διδάξει η πράξη στο φετινό πρωτάθλημα της super league. Τη δεδομένη στιγμή είναι πολύ πιθανό στο Κυριακάτικο παιχνίδι του Αστέρα με την Ξάνθη, το ένα γκολ να μην είναι αρκετό, ακόμη και για το βαθμό της ισοπαλίας. Θα πρέπει διαφορετικά ο Αστέρας να είναι αλάνθαστος αμυντικά και να κρατήσει το «μηδέν» στην άμυνα. Ακόμη και αν η Ξάνθη ευτυχήσει να προηγηθεί οι παίκτες του Παύλου Δερμιτζάκη, θα πρέπει να ακολουθήσουν τη «συνταγή» των αντιπάλων τους στον α’ γύρο. Πίστη στο ότι μπορούν να φτάσουν στο γκολ καταρχήν της ισοφάρισης και γιατί όχι της ολικής ανατροπής με υπομονή, επιμονή και πίστη. Ο Αστέρας μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο αρκεί να το πιστέψει. Άλλωστε ένα δεύτερο γκολ αυξάνει τις πιθανότητες για θετικό αποτέλεσμα κατακόρυφα όχι μόνο στο εκτός έδρας ματς με την Ξάνθη, αλλά και στα επόμενα ματς στο φινάλε της σεζόν.

Ντεγκρά ή Αναστασόπουλος στο ματς με Σέρρες;

2011-02-26T18:06:00.000+02:00

Ντεγκρά ή Αναστασόπουλος, Αναστασόπουλος ή Ντεγκρά θα είναι ο τερματοφύλακας που θα κάτσει κάτω από τα δοκάρια της εστίας του Αστέρα; Ένα ερώτημα που τις τελευταίες ημέρες απασχολεί αρκετούς φίλους της ομάδας. Τα δύο σοβαρά λάθη του Ματίας Ντεγκρά και μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο αναντικατάστατου στο βασικό σχήμα τερματοφύλακα του Αρκαδικού συλλόγου είναι ικανά να αλλάξουν τα αγωνιστικά πλάνα του Παύλου Δερμιτζάκη; Την ίδια ώρα τα λάθη που πραγματοποίησε ο Ντεγκρά στο ματς με την Κέρκυρα παρά την εξαιρετική του παρουσία φέτος με τη φανέλα του Αστέρα Τρίπολης πρέπει να του στερήσουν τη θέση του βασικού; Από την άλλη αν ο Ντεγκρά αντικατασταθεί από τον Δερμιτζάκη αντί του Αναστασόπουλου στο αυριανό ματς με τον Πανσερραϊκό θα δημιουργήσει κρίση και θα επηρεάσει άραγε σε μεγάλο βαθμό τον κατά τα άλλα πολύ καλό Κροάτη τερματοφύλακα;

Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό είχε συμβεί πριν περίπου από ένα χρόνο στον Παναρκαδικό όταν η ομάδα του «τριφυλλιού» στο μεγάλο ντέρμπι στο γήπεδο του Παναρκαδικού με την Φαλαισία είχε βρεθεί από νωρίς πίσω στο σκορ μετά από δύο λάθη του τότε τερματοφύλακα των «πρασίνων» και νυν της ΑΕΚ Τρίπολης, Παπαδόπουλου. Ο Τάκης Δημητρέλης στο ημίχρονο εκείνου του αγώνα είχε κρίνει ότι θα πρέπει να αντικαταστήσει τον βασικό τερματοφύλακα με τον Ψυχογιό, προκειμένου να τον προστατεύσει όπως χαρακτηριστικά είχε δηλώσει μετά το ματς. Η κίνηση του προπονητή των πρασίνων τότε είχε ενοχλήσει αρκετά τον Παπαδόπουλο ο οποίος αποχώρησε από την ομάδα τις επόμενες ημέρες. Άραγε εκείνο το περιστατικό μπορεί να συνδεθεί με το δίλλημα του Δερμιτζάκη έστω και ως ένα βαθμό; Μπορεί η παρουσία του Αναστασόπουλου κάτω από τα «γκολποστ» να χαρακτηριστεί ένδειξη «τιμωρίας» προς τον Ντεγκρά σε βαθμό που θα τον επηρεάσει αρνητικά στη συνέχεια; Οι απόψεις πραγματικά διίστανται; Από την άλλη σε ένα τόσο κρίσιμο ματς όπου κρίνεται οριακό για τον Αστέρα, η χρησιμοποίηση του Αναστασόπουλου μπορεί να θεωρηθεί παρακινδυνευμένη ως ένα βαθμό από τη στιγμή που ο ικανότατος Έλληνας γκολκίπερ έχει ένα σημαντικό χρονικό διάστημα αποχής από τα επίσημα παιχνίδια της ομάδας;

Όπως και να έχει στη διάρκεια της εβδομάδας ο Νίκος Αναστασόπουλος δούλεψε σε έντονους ρυθμούς στις προπονήσεις δείχνοντας να υπολογίζεται από τον Έλληνα τεχνικό, ενώ απόσπασμα των δηλώσεων του Παύλου Δερμιτζάκη για το θέμα αυτό είναι χαρακτηριστικές: «Έγινε ένα λάθος αλλά δεν ξέρω κατά πόσο πρέπει να «παίρνεις κεφάλια», γιατί αυτό μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Τώρα αν χρησιμοποιηθεί ή δεν χρησιμοποιηθεί στο επόμενο ματς αυτό έχει να κάνει με μένα και είναι άλλο γεγονός. Για μένα δεν αλλάζει το λάθος που έκανε ο Ντεγκρά με το τετ α τετ του Ουντότζι. Το ίδιο σοβαρό είναι, ούτε ότι ένας ποδοσφαιριστές από τις 14 επαφές, έκανε 10 λάθη. Απλά στον επιθετικό δεν φαίνεται ενώ στον τερματοφύλακα στοιχίζει».

Τα προγνωστικά για την «υποψηφιότητα» του βασικού δικά σας!

Υ.Γ.

Αν θέλατε τη δική μου άποψη χωρίς σε καμία περίπτωση να αμφισβητώ την αξία του Αναστασόπουλου, εκτιμώ ότι ο Δερμιτζάκης ίσως πρέπει να κρατήσει κάτω από τα δοκάρια τον Ντεγκρά και να του δείξει μ’ αυτό τον τρόπο ότι δύο λάθη εν μέσω μίας εξαιρετικής χρονιάς δεν είναι ικανά να τον θέσουν υπό αμφισβήτηση. Έτσι ίσως μπορεί να στηρίξει την ψυχολογία του παίκτη που σε καλή μέρα και με «καθαρό» μυαλό μπορεί να κατεβάσει τα ρολά σε οποιαδήποτε ευκαιρία του αντιπάλου.

Ο κόουτς ξέρει να απαντά με επιχειρήματα…

2011-02-11T18:04:00.001+02:00

Δεν είναι συνηθισμένο φαινόμενο στο χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου προπονητής να παίρνει την πρωτοβουλία να καλέσει τους δημοσιογράφους γύρω από ένα τραπέζι, προκειμένου να γνωρίσει καλύτερα τους ανθρώπους με τους οποίους σχεδόν σε καθημερινή βάση έρχεται σε επαφή για τις ανάγκες του ρεπορτάζ ή της ενημέρωσης του φίλαθλου κοινού και να πιεί μαζί τους ένα ποτήρι κρασί. Πολύ δε μάλιστα όταν οι πιέσεις που μπορεί να δέχεται ένας προπονητής ειδικά στην Ελλάδα από τους εκπροσώπους του Τύπου μέσω των δημοσιευμάτων πολλές φορές είναι συνεχείς και σε κάποια βαθμό ακόμη και «ενοχλητικές».

Ο νέος τεχνικός του Αστέρα Τρίπολης Παύλος Δερμιτζάκης ωστόσο ήταν ένας από τους πολύ λίγους τεχνικούς των «κυανοκιτρίνων» που πήρε την πρωτοβουλία να γνωριστεί καλύτερα με τους ανθρώπους που σε εβδομαδιαία πλέον βάση τους έχει απέναντί του στις συνεντεύξεις Τύπου, δεχόμενος σειρά «ανώδυνων» και σε κάποιες περιπτώσεις «επώδυνων» ερωτήσεων ή κριτικής. Κι αυτός άλλωστε που φρόντισε να καθιερώσει συνέντευξη Τύπου στη διάρκεια της εβδομάδας πριν από κάθε αναμέτρηση πρωταθλήματος του Αρκαδικού συλλόγου. Αν θυμάμαι καλά ο Νίκος Κωστόνεγλου είχε κάνει κάτι ανάλογο όταν βρισκόταν στον Αστέρα Τρίπολης.

Έτσι το βράδυ της περασμένης Πέμπτης σε γνωστή ταβέρνα της Τρίπολης ο Παύλος Δερμιτζάκης συγκεντρώθηκε με τους τοπικούς δημοσιογράφους και είχε την ευκαιρία να μιλήσει μαζί τους όχι αποκλειστικά για θέματα και ζητήματα της ομάδας. Κάποιες στιγμές οι παλιές ποδοσφαιρικές ιστορίες έφτιαξαν τη διάθεση προκαλώντας το γέλιο, κάποιες άλλες στιγμές δεν έλειψαν οι προβληματισμοί των προσκεκλημένους του Έλληνα τεχνικού για κάποια θέματα τεχνικής φύσεως όσον αφορά την ομάδα, στα οποία ο Παύλος Δερμιτζάκης απάντησε με επιχειρήματα, χωρίς να φοβηθεί να πάρει θέση και αρκετά θέματα. Η κουβέντα πάντως περιορίστηκε γύρω από το χώρο του ποδοσφαίρου, αλλά όχι απαραίτητα στα καυτά θέματα που «καίνε» και «απασχολούν» την ομάδα της Τρίπολης.

Ξέρετε τι έχω καταλάβει από τις λίγες ημέρες που ο τεχνικός του Αστέρα βρίσκεται στην Τρίπολη και στην τεχνική ηγεσία της «ομάδας των τρένων»; Ότι, είτε δέχεται ερωτήσεις στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, είτε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις σε πιο χαλαρό κλίμα «παρέα» με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, όπως έγινε χθες το βράδυ, ο συγκεκριμένος άνθρωπος πάντα θα σου απαντήσει με επιχειρήματα, τεκμηριώνοντας την άποψη του και καλύπτοντας τον συνομιλητή του σε απόλυτο βαθμό. Είναι πολύ λίγες οι περιπτώσεις (ίσως και καμία) που όσο βρίσκεται στην Τρίπολη και στον Αστέρα, ερωτήθηκε από δημοσιογράφο για κάτι και στη συνέχεια χρειάστηκε να απαντήσει σε συμπληρωματική ερώτηση. Είναι ιδιαίτερα επικοινωνιακός μέχρι εκεί που πρέπει και χωρίς να ξεπερνάει τα όρια, σωστός επαγγελματίας και σοβαρός με τη δουλειά του. Μάλιστα δεν διστάζει να πάρει αποφάσεις και να αλλάξει πράγματα στην ομάδα, αν κρίνει ότι πρέπει να γίνει για το καλό της ομάδας. Κι αυτό φάνηκε μέσα από απαντήσεις που έδωσε τόσο στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου της περασμένης Πέμπτης, όσο και λίγες ώρες αργότερα στη συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους του Τύπου.

Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν τελικά η παρουσία του Παύλου Δερμιτζάκη στον πάγκο του Αστέρα θα αποδειχθεί «σωτήρια» για την ομάδα στην προσπάθεια που καταβάλει για παραμονή στην κατηγορία ή όχι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπο δείχνει ότι θέλει να βοηθήσει με όλες του τις γνώσεις και τις δυνάμεις στο να καταφέρει εν τέλει ο Αρκαδικός σύλλογος να βρίσκεται και την προσεχή αγωνιστική σεζόν στη super league.

Υ.Γ.

Τίτλο γι’ αυτή μου την τοποθέτηση στο πρόσωπο του Δερμιτζάκη δεν μπόρεσα να βρω όσο και αν προσπάθησα. Ωστόσο με εφτά λέξεις κατέγραψα ως επικεφαλίδα το χαρακτηριστικό εκείνο που με εντυπωσίασε στον Έλληνα τεχνικό σε όσες συνεντεύξεις Τύπου έδωσα το παρόν μέχρι σήμερα. Απαντά σ’ αυτά που ερωτάται επί της ουσίας με επιχειρήματα (κάτι που τουλάχιστον ο προκάτοχός του δεν το έκανε)…

Φρανκού…, η αποκάλυψη (;)

2011-01-07T18:01:00.000+02:00

Πριν λίγους μήνες και με αφορμή την όχι καλή αγωνιστική εικόνα που ο Αστέρας Τρίπολης είχε δείξει στα φιλικά προετοιμασίας του περασμένου Καλοκαιριού, είχαν οδηγήσει τους ανθρώπους του Αστέρα Τρίπολης να κινηθούν σε ακόμη μία μετεγγραφική κίνηση με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της επιθετικής γραμμής. Παράλληλα είχε υπάρξει και ο τραυματισμός του Ριμκεβίτσιους που προβλημάτιζε το τεχνικό επιτελείο. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω ήταν η απόκτηση του Εμμάνουελ Φρανκού, που αποκτήθηκε με στόχο να βοηθήσει στο καθαρά εκτελεστικό κομμάτι. Όσο περνούσαν οι εβδομάδες όμως Φρανκού ακούγαμε και βλέπαμε στις προπονήσεις, αλλά Φρανκού δεν βλέπαμε στα παιχνίδια. Με τον καιρό βγήκε η γενικότερη διαπίστωση ότι ακόμη ένας από πλευράς αξίας «αδιάφορος» παίκτης περιλαμβάνεται στην ομάδα. Πολλοί έκριναν ότι ο Φρανκού ήταν από τους αρκετούς παίκτες της ομάδας ο οποίος δεν ήταν σε θέση να συμβάλει ουσιαστικά στο να βρεθεί λύση στο σοβαρότατο επιθετικό πρόβλημα του Αστέρα που όσο περνούσε ο καιρός γινόταν εντονότερο. Ακόμη και ο προπονητής του Αστέρα Τρίπολης ανέφερε κατά καιρούς ότι δεν έχει παίκτες οι οποίοι μπορούν να δώσουν λύσεις στο επιθετικό πρόβλημα της ομάδας, στέλνοντας μήνυμα προς τη διοίκηση για μετεγγραφική ενίσχυση στη Χειμερινή μετεγγραφική περίοδο.

Μόνο που στην περίπτωση Φρανκού δεν υπήρχαν αγωνιστικά δείγματα που θα μπορούσαν να κατηγορήσουν τον Αργεντίνο για μη ικανότητα του να συμβάλει ουσιαστικά στο επιθετικό πρόβλημα της ομάδας. Ο Φρανκού τη φετινή αγωνιστική περίοδο έχει αγωνιστεί ελάχιστα σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Πολλές φορές έχει βρεθεί εκτός αποστολής και άλλες τόσες έχει μείνει «καθηλωμένος» στον πάγκο της ομάδας χωρίς να αγωνιστεί (όπως στα παιχνίδια με Λάρισα, Ηρακλή, Κέρκυρα, Πανσερραϊκό, Άρη και Παναθηναϊκό). Οι μοναδικές συμμετοχές του με τη φανέλα του Αστέρα, είναι μόλις τρεις. Μία με τον Πιερικό για το Κύπελλο Ελλάδος, όπου αγωνίστηκε 62’ ως βασικός και μάλιστα είχε σκοράρει το πρώτο του τέρμα. Η δεύτερη συμμετοχή του ήταν στο ματς με την Ξάνθη μετά από αλλαγή όπου έπαιξε 32’ λεπτά και η τελευταία ήταν ως βασικός στο ματς της περασμένης Τετάρτης με τον Εργοτέλη, όπου και σημείωσε δύο υπέροχα τέρματα.

Ουσιαστικά όσες φορές ξεκινάει βασικός ο Φρανκού απλά σκοράρει. Έχει παίξει σε μόλις τρία παιχνίδια όλο αυτό το διάστημα και έχει προλάβει να πετύχει ήδη τρία γκολ. Αν κάποιος δει ξανά τα τέρματα που σημείωσε με τον Εργοτέλη, θα νομίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο σκοράρει δείχνει τόσο απλός που μπορεί να σε πείσει ότι τα γκολ ήταν πολύ εύκολα. Ήρεμα, αβίαστα και ουσιαστικά σε δύο περιπτώσεις έστειλε τη μπάλα με «μαεστρικό» τρόπο στα αντίπαλα δίχτυα. Βέβαια για να λέμε την αλήθεια το δεύτερο γκολ ήταν και λίγο τυχερό, αφού μπορεί να ήθελε να «κρεμάσει» το Δασκαλάκη με το «σκαφτό» πλασέ άλλα αν κρίνουμε τη θέση του αντίπαλου τερματοφύλακα, του επιθετικού του Αστέρα και την απόσταση από την εστία, γίνεται κατανοητό ότι τέτοια γκολ δεν μπαίνουν συνέχεια. Το πρώτο προσωπικού του γκολ όμως είναι πέρα ως πέρα ικανότητα του παίκτη και ελάχιστα τύχη. Απλά υποδειγματική εκτέλεση σε τέτοιο βαθμό που τη στιγμή που ξεκινούσε η πορεία της μπάλας προς τα αντίπαλα δίχτυα πολλοί είχαν σηκωθεί από τη θέση τους πιστεύοντας ότι η μπάλα πάει στην εστία.

Ο Φρανκού απέδειξε σε ελάχιστες τελικές προσπάθειες που είχε την ευκαιρία να εκτελέσει λόγω του ελάχιστου χρόνου συμμετοχής του, ότι γνωρίζει πώς να στείλει τη μπάλα προς τα καρέ με προϋποθέσεις για γκολ. Την ίδια ώρα όμως δεν θα πρέπει να βιαζόμαστε πιστεύοντας ότι με τον Φρανκού λύθηκε το επιθετικό πρόβλημα του Αστέρα. Πολλοί φίλαθλοι των «κυανοκιτρίνων» ενθουσιασμένοι πιστεύουν ότι ο Αστέρας βρήκε τον επιθετικό που ήθελε τόσο καιρό τώρα, ο οποίος θα λύσει το πρόβλημα στην επίθεση. Με μία ουσιαστικά γεμάτη συμμετοχή του Αργεντίνου και μία ομολογουμένως πολύ καλή παρουσία, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα. Υπάρχει η δύσκολη συνέχεια στο πρωτάθλημα και θα υπάρξουν πλέον και άλλες συμμετοχές του Φρανκού για να δούμε τις πραγματικές του ικανότητες. Δεν είναι δυνατόν από ένα παιχνίδι να βγαίνουμε και να λέμε, ότι ο Αστέρας δεν θέλει άλλο επιθετικό, γιατί τον βρήκε στο πρόσωπο του Αργεντίνου». Λίγο ψυχραιμία και λίγο αυτοσυγκράτηση.

Απλά πρέπει πλέον από πλευράς του προπονητή να δούμε και άλλες τέτοιες ευκαιρίες στα επόμενα παιχνίδια όπως με τον Εργοτέλη και από την πλευρά του παίκτη να δούμε και άλλες ανάλογες καλές εμφανίσεις, για να πειστούμε στο ότι ο Αστέρας σε μεγάλο βαθμό πλέον μπορεί να βρει λύση στο επιθετικό του πρόβλημα, στο πρόσωπο του Εμμάνουελ Φρανκού.

Υ.Γ.

Την Κυριακή στο ματς με τον ΠΑΟΚ η συμμετοχή Φρανκού και μάλιστα ως βασικός κρίνεται κάτι περισσότερο από πιθανή. Δεν θα πρέπει όμως να θεωρούμε βέβαιη την περίπτωση του να σκοράρει ή του να παίξει όπως στο ματς της περασμένης Τετάρτης, ούτε επίσης και να τον κρίνουμε αυστηρά αν τελικά δεν αποδώσει τα προσδοκώμενα.

Ο κόσμος στηρίζει φέτος τον Αστέρα!

2010-12-16T17:57:00.002+02:00

Το τελευταίο διάστημα έχουμε σε διαφορετικές περιπτώσεις ακούσει παράπονα είτε των ανθρώπων της διοίκησης του Αστέρα Τρίπολης, είτε του προπονητή των «κυανοκιτρίνων», είτε ακόμη και από μεγάλη μερίδα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ότι ο φίλαθλος κόσμος της Τρίπολης και της ευρύτερης περιοχής δεν στηρίζει την προσπάθεια της ομάδας και των παικτών στο φετινό πρωτάθλημα της superleague. Πρόσφατα σε δηλώσεις του στο NovaΣΠΟΡ FM 94,6 ο Πρόεδρος της ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης κ. Γιώργος Μπροβήλος, δήλωσε ότι οι ιθύνοντες της ομάδας περίμεναν μεγαλύτερη προσέλευση στο γήπεδο τη φετινή χρονιά. Λίγο καιρό παλαιότερα ο Βαγγέλης Βλάχος στην αθλητική εκπομπή της ΕΡΤ «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ», είχε αναφέρει ότι ο φίλαθλος κόσμος της Τρίπολης δεν αγαπά το ποδόσφαιρο και τον Αστέρα όσο θα έπρεπε αφού δεν στηρίζει την προσπάθεια της ομάδας με την παρουσία του στο γήπεδο. Αυτές οι τοποθετήσεις έχουν ανασκευαστεί από τον Τύπο και τους δημοσιογράφους και έχουν πάρει μία μεγαλύτερη διάσταση σε ένα φαινόμενο που σε σχέση με πέρυσι θα τολμούσα να πω ότι δεν υφίσταται σε καμία περίπτωση στο βαθμό που πολλοί εκτιμούν.

Κι όλα αυτά τη στιγμή που μεγάλη μερίδα φιλάθλων στηρίζει Αστέρα Τρίπολης και φροντίζει σχεδόν σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι να δίνει το παρόν στιες εξέδρες του γηπέδου παρακολουθώντας την αγαπημένη του ομάδα. Κι όλα αυτά τη στιγμή που: α) οι οικονομικές συγκυρίες είναι δύσκολες το τελευταίο καιρό και αναμένεται να γίνουν ακόμη δυσκολότερες σε βαθμό που για πολλούς η παρουσία τους στο γήπεδο κάθε Κυριακή θα αρχίσει να εξελίσσεται σε πολυτέλεια, β) τα αρνητικά αποτελέσματα της ομάδας φέτος στην Τρίπολη αλλά και οι εμφανίσεις στη συντριπτική πλειοψηφία των εντός έδρας αγώνων είναι από μέτριες έως κακές και που σε άλλες ομάδες αυτό το κριτήριο την ίδια ώρα διώχνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τον κόσμο από το γήπεδο, γ) η αντιμετώπιση της αστυνομίας προς του οργανωμένους φίλους του Αστέρα ακόμη και φέτος δεν είναι και η καλύτερη δυνατή. Αντιμετωπίζονται με μεγάλη αυστηρότητα σε κάθε ευκαιρία και αρκετές φορές συλλαμβάνονται για ασήμαντους λόγους, όταν την ίδια ώρα δεν εφαρμόζονται «ίδια μέτρα και ίδια σταθμά» κατά καιρούς και με τους ένθερμούς οπαδούς αντίπαλων ομάδων (σ.σ. ΠΑΟΚ, Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού) και μοιραία τους δείχνουν την «πόρτα της εξόδου» από το γήπεδο και την ομάδα και πολλές φορές χωρίς «επιστροφή».

Αν μάλιστα ψάξουμε καλύτερα και λεπτομερέστερα θα βρούμε και άλλους λόγους που ο φίλαθλος κόσμος της πόλης και της ευρύτερης περιοχής δεν στηρίζει τον Αστέρα και δεν δίνει το παρόν στο γήπεδο στις εντός έδρας αναμετρήσεις. Μου είναι δύσκολο να γράψω ότι κόσμος που ερχόταν στο παρελθόν στο γήπεδο στη Δ’, Γ’ και Β’ Εθνική, ξαφνικά «του τη γύρισε» και δεν θέλει να πατήσει το πόδι του στο γήπεδο για να στηρίξει την εκπρόσωπο της Αρκαδίας και της Πελοποννήσου στο πρωτάθλημα της superleague. Σίγουρα υπάρχουν λόγοι και σε αρκετές περιπτώσεις λόγοι ικανοί για να διώξουν ένα φίλαθλο μία και καλή από το γήπεδο.

Αφορμή γι’ αυτή τη μικρή έρευνα αποτέλεσε ένα δημοσίευμα της goalnews στην οποία ο Αστέρας κατατάσσεται στην πρώτη θέση φέτος στη superleague με τη μεγαλύτερη αύξηση εισιτηρίων σε σχέση με την περασμένη αγωνιστική περίοδο. Προσωπικά το γεγονός μου έκανε εντύπωση και έψαξα αναλυτικότερα τα στοιχεία μέσα από τους αγωνιστικούς απολογισμούς της superleague της περασμένης χρονιάς, αλλά και των επίσημων στοιχείων από τη φετινή αγωνιστική σεζόν. Οι αριθμοί συνηθίζουμε συχνά να αναφέρουμε ότι «λένε πάντα την αλήθεια» και στην προκειμένη περίπτωση πιστεύω ότι η φράση αυτή επιβεβαιώνεται κατά γράμμα, αποδεικνύοντας ότι μετά από 14 αγωνιστικές και εφτά εντός έδρας αγώνες (για τον Αστέρα), η Πελοποννησιακή ομάδα είναι μακράν στην πρώτη θέση με τη μεγαλύτερη αύξηση εισιτηρίων σε σχέση με την περσινή αγωνιστική περίοδο με +41,62%. Στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας ακολουθεί η Λάρισα με αύξηση 25,88% και ακολουθεί ο Ολυμπιακός με αύξηση 23,88%. Στον αντίποδα ο Άρης έχει απώλειες προσέλευσης σε σχέση με πέρυσι της τάξεως του -26,43% και ακολουθεί ο Πανιώνιος με -16,14%.

Αν φανταστούμε λοιπόν ότι ο Αστέρας στην Τρίπολη ήταν περισσότερο αποτελεσματικός και είχε καταφέρει τουλάχιστον να κερδίσει τους Πανσερραϊκό, Καβάλα και Ξάνθη έχοντας 24 βαθμούς και βρισκόμενος στην 3η θέση μόνος πίσω από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Αν φανταστούμε ότι σε κάθε εντός έδρας αναμέτρηση οι οργανωμένοι φίλοι της ομάδας (που δεν έχουν δώσει μέχρι τώρα δικαιώματα), δεν ζουν με το φόβο της σύλληψης για το παραμικρό λόγο. Αν φανταστούμε τέλος ότι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί κάποια λάθη του παρελθόντος από τους ανθρώπους της ομάδας και τα οποία είναι γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό έχουν επηρεάσει αρνητικά μεγάλο ποσοστό φιλάθλων της περιοχής, τότε η αύξηση των εισιτηρίων σε σχέση με πέρυσι θα μπορούσε να ήταν κάλλιστα εντυπωσιακά μεγαλύτερη.

Ο φίλαθλος κόσμος της περιοχής ακόμη κι έτσι όμως, την «απάντηση» του σε όλους αυτούς που «γκρινιάζουν» ή «παραπονιούνται» για μη στήριξη και συμπαράσταση της ομάδας φέτος, την έδωσε με τα μέχρι σήμερα επίσημα στοιχεία της superleague για τη διάθεση των εισιτηρίων. Ο κόσμος της περιοχής εκτιμώ ότι δεν έχει πάψει να αγαπά την ομάδα και συνεχίζει να ενδιαφέρεται, να ενημερώνεται και να στηρίζει την ομάδα έστω και με έμμεσο τρόπο. Από τη στιγμή όμως που κάποια γεγονότα και κάποια φαινόμενα δεν παύουν να εκλείπουν, τότε δεν μπορεί η προσέλευση και η ανταπόκριση των φιλάθλων στο κάλεσμα της ομάδας, να είναι μεγαλύτερη.

Κάποιοι στον Αστέρα (ίσως) τραβάνε τα μαλλιά τους…

2010-12-02T17:53:00.002+02:00

Τις προηγούμενες ημέρες και στον «απόηχο» της πρόσφατης αγωνιστικής δράσης στην οποία η ομάδα της Πελοποννήσου, ο Αστέρας Τρίπολης, δεν διανύει και τις καλύτερες ημέρες μετά την τρίτη συνεχόμενη ήττα στην Τρίπολη (από Σέρρες, Καβάλα και Ξάνθη) που τον φέρνει να «ψάχνεται» ακόμη φέτος για την πρώτη εντός έδρας νίκη στο πρωτάθλημα, έπεσα τυχαία σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον δημοσίευμα της επίσημης ιστοσελίδας της superleague. Το συγκεκριμένο δημοσίευμα είχε ως θέμα τη βράβευση του Ανδρέα Τάτου ως πολυτιμότερο παίκτη (MVP) τόσο της 10ης όσο και της 12ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της superleague. Η συγκεκριμένη επιβράβευση αποτελεί ένα πολύ μικρό δείγμα των ποδοσφαιρικών δυνατοτήτων και της αξίας του ταλαντούχου μέσου του Ατρομήτου, ενώ παράλληλα δεν θα ήταν υπερβολή αν ανέφερα κι εγώ με τη σειρά μου ότι ο Τάτος τα επόμενα χρόνια αναμένεται να απασχολήσει ακόμη περισσότερο την ποδοσφαιρική κοινή γνώμη.

Ο Ανδρέας Τάτος αποτελεί ποδοσφαιριστής ο οποίος στο παρελθόν είχε περάσει από τον Αστέρα Τρίπολης (αγωνιστική περίοδο 2004-2005), όταν η ομάδα αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Δ’ Εθνικής κατηγορίας, τη δεύτερη χρονιά στην οποία οι «κυανοκίτρινοι» κατέκτησαν στο τέλος τίτλο και άνοδο στην Γ’ Εθνική. Ο Τάτος αποτελούσε ένα από τα βασικά ατού της ομάδας εκείνης στο χώρο της μεσαίας γραμμής, συμβάλλοντας κι αυτός με τη σειρά του σε εκείνη την επιτυχία της ομάδας. Ωστόσο κάποιοι άνθρωποι της ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης αν γνώριζαν πριν περίπου έξι χρόνια, ποια θα ήταν η αγωνιστική πορεία και εξέλιξη του παίκτη, δεν θα τον είχαν αφήσει με τίποτα να φύγει από την Αρκαδική πρωτεύουσα. Αυτό όμως δεν έγινε ποτέ και ο παίκτης έφυγε «αθόρυβα» από την ομάδα προκειμένου να έρθουν στη θέση του «καλύτεροι» και «πιο εξελίξιμοι» ποδοσφαιριστές. Αν το θέλετε διαφορετικά αν οι ιθύνοντες του Αστέρα ήξεραν τις πραγματικές του δυνατότητες και φαντάζονταν πως θα εξελιχθεί το ταλέντο του, πολύ πιθανό να είχε υπογράψει πολυετές συμβόλαιο αντίστοιχο μ’ εκείνο που είχε υπογράψει ο Ροτζέριο Μάρτινς πριν κάποια χρόνια και βρίσκεται ακόμα σε ισχύ.

Τόσο δημοσιογραφικά μέσα από τις «Αρκαδικές Ειδήσεις» και όχι μόνο, όσο και μέσα από την εκπομπή «Κόντρα Επίθεση» αλλά και το contraepithesi.gr, έχουμε παρακολουθήσει αναλυτικά όλη την πορεία του Αστέρα Τρίπολης από τις τοπικές κατηγορίες μέχρι τη superleague. Θυμάμαι πριν χρόνια τα λόγια του Γιάννη Βασιλόπουλου, ενός εκ των συντελεστών του «Κόντρα Επίθεση», ο οποίος τόσο κατά τη διάρκεια της σεζόν 2004-2005, όσο και λίγο καιρό αργότερα, όταν πλέον ο Τάτος δεν άνηκε στον Αστέρα, μου είχε πει και είχε αναφέρει και στις πρώτες εκπομπές μας πριν χρόνια, ότι ο συγκεκριμένος παίκτης θα κάνει σπουδαία ποδοσφαιρική πορεία και ότι η αποχώρηση του από το σύλλογο της Αρκαδίας ήταν μεγάλη απώλεια. Θυμάμαι επίσης τις σπουδαίες εμφανίσεις του Τάτου στον Αστέρα σε ηλικία μόλις 16 ετών, οι οποίες διακρίνονταν από το πάθος, τη δύναμη και την ουσία. Αν εκείνος ο παίκτης δεν θεωρούνταν σπουδαίο ταλέντο, τότε ποιος θεωρούνταν;

Σήμερα σε ηλικία 21 ετών και με σπουδαία (έστω και στο παρασκήνιο) καριέρα έχει καταφέρει με την αξία του να βρίσκεται σ’ έναν σύλλογο της superleague, στον οποίο έχει πλέον τη δυνατότητα να «δένει και να ράβει», να φτιάχνει παιχνίδι και σε γενικές γραμμές να δίνει ουσία στη μεσαία γραμμή του Ατρομήτου. Αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί διαφορετικά, ίσως αυτός ο παίκτης να αποτελούσε το σημερινό ηγέτη του Αστέρα Τρίπολης. Ένας Έλληνας ποδοσφαιριστής πρώτης γραμμής που θα «πάλευε» πραγματικά για τη φανέλα της ομάδας, στην οποία θα είχε «ανδρωθεί ποδοσφαιρικά», μετά από τόσα χρόνια παρουσίας.

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν εκτιμώ ότι βλέποντας κάποιοι στον Αστέρα Τρίπολης την ποδοσφαιρική εξέλιξη του Ανδρέα Τάτου στη «μετά Αστέρα εποχή», (ίσως) τραβάνε τα μαλλιά τους για το γεγονός ότι πριν κάποια χρόνια άφησαν έναν ποδοσφαιριστή για τον οποίο, όλοι, οι πιο ειδικοί από εμάς μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για την ποδοσφαιρική του αξία και ταλέντο.

Υ.Γ.1

Απλά αν ο Τάτος του 2004 βρισκόταν στη φετινή ομάδα του Αστέρα Τρίπολης, το πιθανότερο θα ήταν να είχε την αντιμετώπιση που έχουν σήμερα οι νεαροί ταλαντούχοι Φορτούνης και Μπακασέτας.

Υ.Γ.2

Ειλικρινά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποιος άνθρωπος του Αστέρα ήταν αυτός που έφερε τον Τάτο στη Τρίπολη εκείνη την εποχή και ποιος αυτός που έκρινε ότι δεν αξίζει να συνεχίσει στον Αρκαδικό σύλλογο. Τον πρώτο θα χαρακτήριζα μεγάλο «μάγκα», τον δεύτερο απλά ότι έκανε το «μεγά» λάθος και άφησε ανεκμετάλλευτο ένα μεγάλο ταλέντο.

«Μουρμούρες» από την εξέδρα

2010-11-08T17:48:00.009+02:00

Ομολογουμένως η εικόνα της ομάδας του Αστέρα Τρίπολης στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό ήταν κακή και αρκετή για να φέρει φυσιολογικά την ήττα (πρώτη φετινή στην Τρίπολη, τη στιγμή όμως που ακόμη νίκη δεν έχουν γνωρίσει οι «κυανοκίτρινοι» στο σπίτι τους). Τα σοβαρά αμυντικά λάθη σε ουσιαστικά δύο φάσεις που δεν «μύριζαν» γκολ αποτελούν το ένα αναγνωριστικό στοιχείο της κακής εμφάνισης. Στο πρώτο γκολ βγήκε μία σέντρα από τα αριστερά όπως εκδήλωνε επίθεση ο Πανσερραϊκός προς το δεύτερο δοκάρι σε εκτέλεση κόρνερ. Κόρνερ στο οποίο από αλλού ήθελαν να «χτυπήσουν» οι Σερραίοι και από αλλού «χτύπησαν», καθώς η μπάλα που στόχο είχε το κέντρο της άμυνας του Αστέρα, κατέληξε στο δεύτερο δοκάρι, περνώντας από τρεις αμυντικούς τους Αστέρα χωρίς να γίνει προσπάθεια να αλλάξει πορεία, να καταλήξει στον αφύλαχτο Παντελιάδη και εν συνεχεία στα δίχτυα του Ντεγκρα. Στο δεύτερο γκολ και μετά από αντεπίθεση του Πανσερραϊκού κι ενώ οι αμυντικοί φαινόταν ότι θα «καθάριζαν» τη φάση απλά και μόνο διώχνοντας τη μπάλα πλάγιο άουτ, έκαναν το λάθος (σ.σ. Φυτανίδης), για να έρθει τελικά το δεύτερο και καθοριστικό τέρμα στην εξέλιξη του ματς.

Από εκεί και πέρα το άλλο αναγνωριστικό στοιχείο αυτής της κακής αγωνιστικής εικόνας εντοπίσθηκε για ακόμη μία φορά στην επίθεση όπου ο Αστέρας παρ’ ότι προσπάθησε και είχε πολλές ευκαιρίες για να δημιουργήσει καλές τελικές προσπάθειες, αποδείχθηκε ακίνδυνος εν τέλει απέναντι στον Ράντμαν, ο οποίος είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης, είχε μόνο δύο αποκρούσεις σε τελικές προσπάθειες των παικτών του Βαγγέλη Βλάχου. Η επιθετική δραστηριότητα του Αστέρα με λίγα λόγια μπορεί να ήταν καλύτερη συγκριτικά μ’ αυτή του Πανσερραϊκού, αλλά η εικόνα χειρότερη ειδικά στα τελειώματα των φάσεων και φυσικά καθόλου ουσιαστική σε σχέση με τους αντιπάλους.

Η ήττα με τον τρόπο που ήρθε είναι γεγονός ότι δημιούργησε διάφορες «μουρμούρες» στις τάξεις των φιλάθλων που στο συγκεκριμένο ματς έκαναν ρεκόρ προσέλευσης (σύμφωνα με τα στοιχεία του τμήματος διαχείρισης εισιτηρίων κόπηκαν σ’ αυτή τη συνάντηση 2739 εισιτήρια). «Μουρμούρες» οι οποίες έχουν να κάνουν με την απόδοση συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών όχι απαραίτητα και αποκλειστικά στο συγκεκριμένο ματς, αλλά γενικότερα με την απόδοσή τους σε σειρά αγώνων, αλλά και το πάθος και τη διάθεση που δείχνουν μέχρι τώρα στα παιχνίδια και ειδικά στο εντός έδρας με τις Σέρρες.

Ο Αστέρας Τρίπολης μέχρι τώρα στη φετινή αγωνιστική περίοδο «πετάει στο καλάθι των αχρήστων» πολύτιμους βαθμούς, καθώς σε τέσσερις αγώνες έχει ισάριθμες απώλειες. Κι αν με τον ΠΑΟΚ ο βαθμός μπορεί να χαρακτηριστεί θετικό αποτέλεσμα, στις αναμετρήσεις με Ατρόμητο, Ηρακλή και Πανσερραϊκό (όπου έχουν χαθεί ήδη 7 βαθμοί) οι απώλειες είναι σημαντικές. Το ερώτημα όπως πολλοί αναφέρουν είναι το τι θα γίνει αν δεν αλλάξει κάτι και σταματήσουν πλέον να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα σε αναμετρήσεις μακριά από την Τρίπολη. Το πολύ πιθανό σενάριο η γραμμή του υποβιβασμού να κυμανθεί σε πολύ υψηλά επίπεδα στο τέλος της φετινής σεζόν, κάνει την υπόθεση παραμονή πιο δύσκολη και σ’ αυτή την περίπτωση απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εξασφάλιση θετικών αποτελεσμάτων στα εντός έδρας ματς.

Για να μην γινόμαστε όμως και «ισοπεδωτικοί» ο Αστέρας μπορεί άμεσα να αλλάξει τις «κακές εντυπώσεις» με μία καλή συγκομιδή βαθμών στα επόμενα τρία «βατά» θεωρητικά, ματς που ακολουθούν (με Καβάλα εντός, Βόλο έξω και Ξάνθη στην Τρίπολη). Χρειάζεται όμως μεγαλύτερο πάθος και διάθεση για τη νίκη απ’ όλους τους παίκτες, συγκέντρωση στα 90 λεπτά και σίγουρα κάποιες αλλαγές σε κάποιες αγωνιστικές λεπτομέρειες που για την ώρα δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα.

Υ.Γ.

Επειδή σε μικρή πόλη ζούμε, οι «κακές» γλώσσες τις τελευταίες ημέρες κάνουν λόγο για κάποια δείγματα απειθαρχίας κάποιων παικτών, γεγονός που έχει αρχίσει να ενοχλεί μερίδα φιλάθλων. Προσωπικά δεν θέλω να μπω στη διαδικασία να πιστέψω τέτοιου είδους φημολογίες και γι’ αυτό δεν μπαίνω στη διαδικασία να αναφέρω καν ονόματα, αλλά αν και εφ όσον έχουν βάση τέτοια σενάρια και φήμες, θα πρέπει ο προπονητής και η διοίκηση να τα λάβουν υπόψη τους και να προχωρήσουν πράξεις για το καλό της ομάδας.

Ένας αυθεντικός άνθρωπος του ποδοσφαίρου παρών, σ' ένα ιστορικό γήπεδο...

2010-10-14T21:03:00.000+03:00

Αρκετοί ήταν οι φίλοι του ποδοσφαίρου οι οποίοι βρέθηκαν στο χθεσινό Αρκαδικό ντέρμπι, ανάμεσα στον Παναρκαδικό και στις Βρασιές, στα πλαίσια της 5ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Δ’ Εθνικής κατηγορίας. Μεταξύ αυτών που έδωσαν το παρόν στο γήπεδο του Παναρκαδικού, ήταν και ένας ξεχωριστός φίλος του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Για πολλούς απλά ένας πιστός, ταπεινός αλλά πραγματικά αυθεντικός φίλαθλος όπως ίσως θα έπρεπε να ήταν όλοι οι φίλαθλοι που δίνουν το παρόν στα Ελληνικά γήπεδα.

Ο Γιάννης Ματζουράνης ή αλλιώς ο «Εθνικάρας» των Ελληνικών γηπέδων, βρέθηκε στο γήπεδο του Παναρκαδικού και παρακολούθησε τις δύο ομάδες. Άλλωστε ο ίδιος έχει καταγωγή από την Αρκαδία και την Κυνουρία και σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται επισκέπτεται τον αγαπημένο του τόπο και δίνει το παρόν στις αναμετρήσεις των ομάδων της περιοχής. Η εικόνα άλλωστε αυτού του φιλάθλου-συμβόλου του Ελληνικού ποδοσφαίρου να κάθεται και να παρακολουθεί την αναμέτρηση του Παναρκαδικού με τις Βρασιές, στη σκεπαστή ενός από τα πιο ιστορικά γήπεδα της περιφέρειας, κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική αν όχι και συγκινητική.

Υ.Γ.

Ο κ. Γιάννης Ματζουράνης δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από το γήπεδο του Αστέρα στην αναμέτρησης της Εθνικής Ελπίδων με την Τσεχία την περασμένη Τρίτη. Μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που φώναξε για τη μεγάλη του αγάπη μαζί με τον Εθνικό, σε μια προσπάθεια να εμψυχώσει τους διεθνείς μας στην προσπάθειά τους.

Αδικαιολόγητα, «πεσμένο» το κλίμα…

2010-10-06T20:59:00.000+03:00

Φέτος η ομάδα του Αρκαδικού είναι γεγονός ότι κάνει μία μεγάλη προσπάθεια εν όψει του φετινού πρωταθλήματος της Α2 ή αλλιώς εν όψει της σεζόν 2010-2011, με τους στόχους της ομάδας να κρίνονται υψηλοί και πρωταγωνιστικοί. Μετά το τέλος της φιλικής αναμέτρησης με τον Απόλλωνα Πάτρας, την οποία είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά, το κλίμα στις τάξεις των «γηπεδούχων» δεν ήταν και το καλύτερο δυνατό. Κατήφεια και προβληματισμός ήταν μερικά από τα συναισθήματα που «αντανακλούσαν» στα πρόσωπα των ανθρώπων του συλλόγου για την φιλική ήττα με την ομάδα της Πάτρας και κάποια αρνητικά σημεία έφεραν ως ένα βαθμό και κάποιον εκνευρισμό στη διάρκεια του παιχνιδιού.

Αν κάποιους πρόσεχε μόνο τα πρόσωπα των ανθρώπων του Αρκαδικού μετά το τέλος της συγκεκριμένης αναμέτρησης και δεν είχε δει το συγκεκριμένο παιχνίδι θα πίστευε ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά στην ομάδα και ενδεχομένως οι εμφανίσεις των «κυανόλευκων» να μην αυτές που το προπονητικό τιμ θα περίμεναν. Αν όμως κάποιος βρισκόταν στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης και παρακολουθούσε τη συγκεκριμένη αναμέτρηση, φεύγοντας αμέσως μετά το ματς χωρίς να πάρει κλίμα από παίκτες και ανθρώπους του συλλόγου, θα πίστευε ότι η εμφάνιση του Αρκαδικού ήταν καλή κατά διαστήματα και σίγουρα δεν θα την έκρινε προβληματική.

Εκτιμώ προσωπικά ότι αυτή η κατήφεια δεν δικαιολογείται μετά από τη συγκεκριμένη εμφάνιση της ομάδας με τον Απόλλωνα Πατρών και με τις ιδιαιτερότητες που αυτή τη χρονική περίοδο αποτελούν δεδομένο στην ομάδα. Ο Αρκαδικός έκανε μία καλή εμφάνιση κατά διαστήματα απέναντι στον Απόλλωνα Τρίπολης, καθώς στη διάρκεια του Α’ δεκαλέπτου έπαιξε ομολογουμένως καλή άμυνα κρατώντας χαμηλά την Αχαϊκή ομάδα. Μετά από ένα κακό διάστημα στο φινάλε του πρώτου ημιχρόνου, ο Αρκαδικός με το ξεκίνημα της επανάληψης αντέδρασε σωστά, είχε υπομονή και συγκέντρωση με αποτέλεσμα να γυρίσει την εις βάρος του διαφορά (των -10 πόντων) και να φτάσει να προηγείται ακόμη και με έξι πόντους περίπου 6 λεπτά πριν το φινάλε. Το φινάλε άφησε μία πικρή γεύση με το 2-15 σερί (το οποίο συγκαταλέγεται στα μείον), αλλά χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ομάδα δεν πηγαίνει καθόλου καλά μέχρι σήμερα.

Οι ιδιαιτερότητες μέχρι σήμερα είναι αρκετές και δεν μπορούν να αφήσουν ανεπηρέαστη αγωνιστικά την ομάδα. Καταρχάς δεν είναι δυνατόν να βγαίνει κάθε χρόνο η ομοιογένεια σε μία ομάδα που δημιουργήθηκε σχεδόν από την αρχή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ο Αρκαδικός της σεζόν 2009-10 είχε κρατήσει μόνο τρεις παίκτες, αλλάζοντας το ρόστερ, αλλά το δέσιμο πραγματοποιήθηκε πολύ σύντομα. Φέτος η ομάδα κράτησε μόνο έναν παίκτη (Παπαδάκη) με όλους τους υπόλοιπους παίκτες να είναι καινούργιοι. Χρειάζεται χρόνο και ίσως περισσότερο από πέρυσι και υπομονή για να δέσει το νέο ρόστερ και παράλληλα να πραγματοποιηθεί η επιθυμητή ομοιογένεια στην ομάδα.

Παράλληλα ο Αρκαδικός στο συγκεκριμένο παιχνίδι αγωνίστηκε χωρίς το Νίκο Κόκκαλη που ταλαιπωρήθηκε από γρίπη, αλλά και τον Στηβ Λέβεν ο οποίος στα τελευταία τρία ματς (δύο επίσημα και ένα φιλικό), δεν έχει μπορέσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του λόγω προβλήματος στους προσαγωγούς. Αποτέλεσμα δύο από τα βασικά ατού της ομάδας να ήταν εκτός αποστολής, ενώ θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι και ο Ντέμιαν Κάντιτς θεωρείται ανέτοιμος παρά τους 12(2) πόντους που σημείωσε. Όπως είδα το συγκεκριμένο παίκτη, ήταν εμφανές το γεγονός ότι είναι ακόμη ανέτοιμος και δεν έχει καλά πατήματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο, γεγονός που προϋποθέτει αρκετή δουλειά όπως είναι φυσιολογικό στον τομέα της φυσικής κατάστασης.

Η ομάδα του Αρκαδικού ήταν πιο ανέτοιμη σε σχέση με τον Απόλλωνα Πάτρας, αφού δεν είχε στο ρόστερ της στο συγκεκριμένο ματς βασικότατους παίκτες σε αντίθεση με την Αχαϊκή ομάδα που ναι μεν ήρθε με δέκα αθλητές, αλλά είχε παρόντες και σαφώς πιο έτοιμους και τους δύο ξένους της, αλλά και τους περισσότερους βασικούς της παίκτες και παρά το γεγονός ότι ο εμπειρότατος Αργυρόπουλος τις προηγούμενες ημέρες ήταν γνωστό ότι ήθελε λίγο διάστημα για να μπει στο κλίμα της ομάδας, στο συγκεκριμένο παιχνίδι με τον ΣΕΦΑ, πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση σε όλους τους τομείς. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι η Πατρινή ομάδα πρόσφατα απ’ όσο πληροφορήθηκα κέρδισε σε φιλικά προετοιμασίας τόσο τον Πανελευσινιακό, όσο και τον Πανερυθραϊκό, γίνεται κατανοητό ότι έχει πιάσει μεγάλο ποσοστό αγωνιστικής ετοιμότητας έναντι του Αρκαδικού.

Με όλα αυτά που αναφέρω δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω τις αδυναμίες του Αρκαδικού και τα αρνητικά σημεία της «κυανόλευκης» ομάδας, καθώς από τη στιγμή που οι άνθρωποι του συλλόγου έχουν θέσει και φέτος ψηλά τον πήχη, οι απαιτήσεις είναι ανάλογα υψηλές και τα περιθώρια απωλειών λίγα και συγκεκριμένα. Απλά κατά την προσωπική μου άποψη εκτιμώ ότι αυτός ο προβληματισμός που επιπλέον μπορεί να προκαλεί και νευρικότητα κάποιες στιγμές στους ανθρώπους του συλλόγου, δεν χρειάζεται καθώς υπάρχει και χρόνος για να λυθούν τα όποια αγωνιστικά προβλήματα, οι όποιες αδυναμίες, αλλά συγχρόνως υπάρχουν και οι προϋποθέσεις να φτάσει η ομάδα σε αντίστοιχη πορεία με την περσινή, λόγω ρόστερ, οργάνωσης και συνέπειας σε αγωνιστικό και μη επίπεδο.

Η επιθετική πολυφωνία του Αρκαδικού

2010-10-01T20:46:00.009+03:00

Είναι γεγονός ότι φέτος ο ΣΕΦΑ Αρκαδικός έχει ξεκινήσει μία εξίσου φιλόδοξη ομάδα με την περσινή, με στόχο να καταφέρει να πάει καλύτερα από την περασμένη αγωνιστική περίοδο, όπως άλλωστε έχουν παραδεχθεί άνθρωποι της διοίκησης, αλλά και ο τεχνικός της ομάδας Γιάννης Σμυρνιώτης. Την ίδια ώρα όμως υπάρχουν κάποια δεδομένα τα οποία δεν μπορούν να αγνοηθούν και στα οποία καλούνται οι άνθρωποι του συλλόγου να ανταποκριθούν. Συγκεκριμένα ένα από αυτά τα στοιχεία έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ομάδα φέτος είναι σχεδόν σε απόλυτο βαθμό καινούργια, αφού από τους 13 παίκτες που διαθέτει στο ρόστερ της μόνο ένας παίκτης (σ.σ. ο Παπαδάκης), έχει παραμείνει από την περσινή σεζόν.

Τα «στοιχήματα» αν θα μπορούσε κάποιος να τα χαρακτηρίσει έτσι είναι πολλά και μεταξύ αυτών είναι να καταφέρουν οι άνθρωποι του συλλόγου και κυρίως το προπονητικό τιμ να δέσουν αυτό το καινούργιο σύνολο παικτών μεταξύ τους όσο πιο σύντομα γίνεται, έτσι ώστε στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος της Α2, η ομάδα να είναι ανταγωνιστική και να είναι σε θέση να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις που θα παρουσιαστούν, με σκοπό την επίτευξη των φετινών στόχων. Στοίχημα μπορεί επίσης να αποτελεί για τον προπονητή και το θέμα τον ξένων παικτών και στο κατά πόσο αυτοί (σ.σ. Λέβεν, Κάντιτς), θα μπορέσουν να βοηθήσουν την ομάδα σε τέτοιο βαθμό που θα επιτρέψει στον Αρκαδικό να πραγματοποιήσει μία ακόμη επιτυχημένη σεζόν. Μάλιστα στο θέμα των ξένων που στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικές όλες οι ομάδες στηρίζουν αγωνιστικά πολλά σ’ αυτούς, οι «κυανόλευκοι» και ο προπονητής δεν δίστασαν να αντικαταστήσουν τον ένα ξένο (Κάντιτς αντί του Μίσκοβιτς), παρά το γεγονός ότι είχε περάσει ήδη ένας ολόκληρος μήνας από την έναρξη της προετοιμασίας. Γεγονός που αποδεικνύει ότι η ομάδα θέλει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο (βάσει ικανοτήτων) τους ξένους της παίκτες. Ο Αρκαδικός στηρίζεται ακόμη και στη λεπτομέρεια προκειμένου η ομάδα να καταφέρει να δημιουργήσει ένα πραγματικά «αξιόμαχο» σύνολο καλύτερο από αυτό της περσινής ομάδας.

Μέχρι στιγμής λοιπόν ο Αρκαδικός έχει πραγματοποιήσει τέσσερα επίσημα ματς, όλα στα πλαίσια του Κυπέλλου Ελλάδος, με συνολικό απολογισμό τις τρεις νίκες και τη μία ήττα. Εκμεταλλευόμενοι αυτή την τετράδα αγώνων συγκεντρώσαμε τους πόντους παικτών και κάναμε ένα μικρό απολογισμό ή καλύτερα κάποιους υπολογισμούς για να δούμε μέχρι στιγμής πως κινούνται στον επιθετικό τομέα οι παίκτες του ΣΕΦΑ. Όπως μπορεί να δει κανείς από τον σχετικό πίνακα που συνοδεύει το παρόν κείμενο, θα καταλάβει ότι η επιθετική «πολυφωνία» της ομάδας είναι αρκετά χαρακτηριστική. Σίγουρα μπορεί κάποιοι παίκτες να έχουν ξεχωρίσει λίγο έναντι των υπολοίπων στο σκοράρισμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι οκτώ από τους δεκατρείς παίκτες της ομάδας, έχουν μέσο όρο πόντων σε κάθε ματς, περισσότερους από οκτώ πόντους. Άλλωστε σε κάθε μία από τις τέσσερις επίσημες αναμετρήσεις του Αρκαδικού, βλέπαμε και διαφορετικό «πρωταγωνιστή» στον επιθετικό τομέα.

Τέλος επειδή σε μία ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό και επιδιώκει να πρωταγωνιστήσει στο προσεχές πρωτάθλημα που θα συμμετάσχει, το παν δεν είναι μόνο η επίθεση, αλλά χρειάζεται ικανότητα και αποτελεσματικότητα στην άμυνα, αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και από τους παίκτες του συλλόγου της Τρίπολης που ακόμη δεν έχουν φανεί ιδιαίτερα επιθετικά, η προσφορά τους την ίδια ώρα στον αμυντικό τομέα είναι αρκετά καλή και σημαντική σε βαθμό που έχει βοηθήσει καθοριστικά στο να πάρει νίκες και αποτελέσματα ο σύλλογος. Άλλωστε η ομάδα είναι νέα, το ρόστερ επίσης (κάποια μάλιστα δεν έχουν κλείσει καν μήνα στην Τρίπολη) και ενδεχομένως ακόμη κάποιοι να μην έχουν προσαρμοστεί στο βαθμό που και οι ίδιοι θα ήθελαν. Ο Αρκαδικός τα τελευταία χρόνια έχει επιλέξει να στηρίζεται στο σύνολο του ρόστερ του και όχι μεμονωμένα σε συγκεκριμένους αρκετά ικανούς παίκτες, κι αυτή η επιλογή τον έχει οδηγήσει σε ανόδους, μεγάλες επιτυχίες και με λίγα λόγια σε παρουσία πρωταγωνιστική στο προσκήνιο του Ελληνικού μπάσκετ.

Σεβασμός στο ερασιτεχνικό μπάσκετ

2010-09-05T22:57:00.001+03:00

Στην πρόσφατη σύσκεψη των σωματείων της Α’ τοπικής κατηγορίας με τους ανθρώπους της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ, σχετικά με διάφορα θέματα που είχαν να κάνουν με το προσεχές πρωτάθλημα της περιόδου 2010-11, ακούστηκε ότι ορίστηκε πλέον «κόμιστρο» σε όλες τις ομάδες που συμμετέχουν στη συγκεκριμένη κατηγορία, ύψους 500 ευρώ, ως απαραίτητη προϋπόθεση συμμετοχής στο πρωτάθλημα. Προσωπικά πίστεψα το πρώτο διάστημα ότι η πληροφορία αυτή είναι λανθασμένη, αλλά και νέες πληροφορίες επιβεβαιώνουν το συγκεκριμένο γεγονός και το επερχόμενο παράβολο συμμετοχής, μόνο πραγματικότητα φαίνεται ότι αποτελεί.

Χρόνο με το χρόνο τα τοπικά πρωταθλήματα υποβαθμίζονται (λιγότερα σωματεία, λιγότερα ανταγωνιστικά πρωταθλήματα με 4-6 ματς το χρόνο για τις ομάδες, κ.α.) ακόμη περισσότερο από πολλές απόψεις και δεν βλέπω να γίνεται τίποτα το ουσιώδες με σκοπό την αναβάθμισή τους. Αντ’ αυτού τα τελευταία χρόνια τα σωματεία αποδέχονται «βουβά» τις θυσίες και υποχωρήσεις που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν προκειμένου να μπορούν να αγωνιστούν στα τοπικά πρωταθλήματα και σε τελική ανάλυση για να μπορέσουν να επιβιώσουν στο βάθος του χρόνου. Οι επιχορηγήσεις κόπηκαν ή ακόμη και αν δεν έχουν κοπεί, κάποιοι σύλλογοι εδώ και τρία χρόνια δεν έχουν πάρει ούτε ένα ευρώ. Μετά τις «περικοπές» των επιχορηγήσεων τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν κοπεί και τα οδοιπορικά των συλλόγων ή τουλάχιστον τα τρία τελευταία χρόνια αρκετοί από αυτούς δεν έχουν πάρει ούτε ευρώ. Όχι ότι το ποσό σε αρκετές περιπτώσεις αποτελεί τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά για το «γαμώτο» όπως μπορεί να πει κάποιος στη λαϊκή έκφραση, αποτελούσε τουλάχιστον μία ηθική ανταμοιβή στην προσπάθεια που καταβάλουν τα σωματεία των τοπικών κατηγοριών. Ακόμη και σ’ αυτή την περίπτωση τα σωματεία μην έχοντας κάποια άλλη επιλογή, υποχώρησαν.

Η επιλογή όμως και απόφαση που ξεπερνά κάθε όριο σεβασμού στον ερασιτεχνικό αθλητισμό και ειδικότερα στο ερασιτεχνικό μπάσκετ, έρχεται από την απόφαση της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ (και ενδεχομένως και άλλων Ενώσεων), να επιβάλει κόμιστρα ή αλλιώς παράβολο συμμετοχής στα σωματεία προκειμένου να συμμετάσχουν στα τοπικά πρωταθλήματα. Μία ομάδα Α’ τοπικής κατηγορίας είναι υποχρεωμένη να πληρώσει το ποσό των 500 ευρώ, αν θέλει να έχει το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα! Πραγματικά δεν γνωρίζω αν για την ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ η απόφαση αυτή αποτέλεσε «μονόδρομο», αλλά η επιλογή ήταν υπερβολική πόσο μάλλον όταν τα τελευταία χρόνια δεν έχουμε δει και καμία σοβαρή βελτίωση των τοπικών πρωταθλημάτων. Η απόφαση αυτή αποτελεί αναμφισβήτητα σοβαρό πλήγμα ή «χτύπημα» κατά του ερασιτεχνικού μπάσκετ και εις βάρος των ερασιτεχνικών σωματείων!

Υ.Γ.1
Όπως δείχνουν οι εξελίξεις πολύ φοβάμαι ότι ανάλογο παράβολο συμμετοχής θα επιβάλει η ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ και για τα πρωταθλήματα της Β’ και Γ’ τοπικής κατηγορίας. Η Ένωση θα έχει την απαίτηση να επιβάλει αντίστοιχα παράβολα συμμετοχής τόσο στη Β’ τοπική κατηγορία (με 10-12 αγώνες) ή στη Γ’ τοπική κατηγορία (των 4-6 αγώνων); Καλύτερα τα σωματεία ειδικά στην γ’ κατηγορία να παίζουν ανεπίσημα μεταξύ τους αυτά τα έξι παιχνίδια κάθε Άνοιξη και να ανανεώνουν το ραντεβού τους για μετά από δέκα ολόκληρους μήνες, χωρίς κόστος. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και στο επίσημο πρωτάθλημα. Έτσι, σωματεία δεν πρόκειται να επιβιώσουν και αργά ή γρήγορα θα ψάχνουμε να βρούμε συλλόγους και νεαρούς αθλητές με το «σταγονόμετρο».

Υ.Γ.2
Καλύτερα να κοπούν οι όποιες επίσημες γιορτές, δεξιώσεις, σεμινάρια και διεθνή φιλικά που απαιτούν μεγάλα χρηματικά ποσά για φιλοξενία ομάδων, Ομοσπονδιακών τεχνικών, αθλητών και όχι μόνο, με σκοπό την εξοικονόμηση χρημάτων που θα επενδυθούν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ για το καλό του τοπικού μπάσκετ και των σωματείων, παρά να αναγκάζονται τα καθαρά ερασιτεχνικά σωματεία να πληρώνουν από τις πενιχρές έως ανύπαρκτες οικονομίες τους, με σκοπό το αυτονόητο. Να παίξουν μπάσκετ!

Υ.Γ.3
Το ότι η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού πρόσφατα υποχρέωσε χιλιάδες σωματεία να προχωρήσουν σε καταθέσεις πολλών δεκάδων εγγράφων και επίσης σε τροποποιήσεις καταστατικών με ελάχιστα έξοδα να ξεπερνούν συνολικά τα 1500 ευρώ δεν το αναγνωρίζει καμία Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και καμία ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ ή οποιαδήποτε άλλη Ένωση. Τους ανθρώπους που βάζουν λεφτά από το υστέρημά τους επιπλέον για να καταφέρουν μετά κόπων και βασάνων να κρατήσουν «ζωντανά» τα ερασιτεχνικά σωματεία, τους ρώτησε κανείς αν αντέχουν επιπλέον δυσβάστακτα έξοδα; Αν αυτό είναι ερασιτεχνικός αθλητισμός καλύτερα να γυρίσουμε στους δρόμους, να φτιάξουμε μπασκέτες σε γκαράζ και σε κολώνες και να παίζουμε εκεί μπάσκετ. Αν και αυτό κάποια στιγμή, όπως πάνε τα πράγματα θα μας το κόψουν!

«Γεννημένη» για μεγάλους αγώνες…

2010-08-19T00:42:00.001+03:00

Συνήθως γράφουμε σε εφημερίδες ή στο διαδίκτυο για μεγάλες τοπικές αθλητικές επιτυχίες και αναφερόμαστε σε επιτυχίες δημοφιλών σπορ, όπως είναι το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Ωστόσο οι πλέον μεγάλες επιτυχίες αν το καλοσκεφθεί κανείς πολλές φορές προέρχονται από λιγότερο δημοφιλή σπορ όπως είναι ο κλασικός αθλητισμός, η κολύμβηση και άλλα σπορ. Τις τελευταίες ημέρες λοιπόν μας έχει πραγματικά αναστατώσει ευχάριστα η νεαρή αθλήτρια των μεσαίων αποστάσεων του Γυμναστικού Συλλόγου Αρκαδίας, Κατερίνα Μπερδούση, η οποία αυτές τις μέρες βρίσκεται στην Σιγκαπούρη με την Ελληνική αποστολή και συμμετέχει στους 1ους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων. Η Κατερίνα για μία ακόμη φορά απέδειξε πόσο μεγάλη αθλήτρια είναι στην ηλικία της, καταφέρνοντας στον προκριματικό να πραγματοποιήσει την 5η καλύτερη επίδοση και να προκριθεί επάξια στον τελικό του αγωνίσματος των 3000 μέτρων με επίδοση 9.44.73, καταρρίπτοντας μάλιστα το ατομικό της ρεκόρ, κατά τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα.

Είναι γεγονός ότι ο Κατερίνα Μπερδούση αποτελεί ένα από τα πλέον μεγαλύτερα ταλέντα στο χώρο του τοπικού αθλητισμού ειδικότερα και του Ελληνικού αθλητισμού γενικότερα. Τους τελευταίους μήνες η αγωνιστική της εξέλιξη είναι εντυπωσιακή, χάρη στην σπουδαία βοήθεια και του προπονητή της, Δημήτρη Γεωργόπουλου. Το 2010 πιο συγκεκριμένα αποτελεί μία εντυπωσιακή χρονιά για την ίδια αν ρίξουμε μία ματιά στις επιτυχίες της στις μεγάλες εγχώριες διοργανώσεις. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τον περασμένο Ιανουάριο; Τη 2η θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Ανδρών-Γυναικών που έμελλε να αποτελέσει προάγγελος των σπουδαίων προσωπικών επιτυχιών της; Την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου λίγο καιρό αργότερα; Τις πρωτιές στην τελική φάση του Σχολικού πρωταθλήματος ή τις πρωτιές τόσο στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων, όσο και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων; Να μην συμπεριλάβουμε μέσα και τις επιτυχίες στα διασυλλογικά πρωταθλήματα, αγώνες που αποτελούν πλέον γι’ αυτή απλά ευκαιρία για προπόνηση…

Η αγωνιστική παρουσία της αθλήτρια του Γ.Σ.Αρκαδίας όλο αυτό το διάστημα επέτρεπε στην ίδια και τον προπονητή της να ελπίζουν σε κάτι καλό στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες της Μόσχας που ουσιαστικά αποτελούσαν κριτήριο πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων. Οι τρεις μόνο θέσεις που έδιναν εισιτήριο πρόκρισης τις αθλήτριες της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, δεν πτόησαν καθόλου την Μπερδούση που προετοιμαζόταν κατάλληλα και με χαμηλούς τόνους γι’ αυτούς τους αγώνες. Στόχος δεν ήταν η πρόκριση, αλλά μία όσο το δυνατόν καλύτερη επίδοση και γιατί όχι κατάρριψη του ατομικού ρεκόρ. Η εμφάνιση ήταν εξαιρετική και έδωσε την 3η θέση και την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σιγκαπούρης.

Πλέον η πορεία της μέχρι εδώ κρίνεται σαφέστατα επιτυχημένη, όμως η Ελληνίδα αθλήτρια των μεσαίων αποστάσεων δεν είχε πει την τελευταία της «κουβέντα» μέσα στο ταρτάν. Στον προκριματικό των Ολυμπιακών Αγώνων, με μία εξαιρετική σταθερότητα στον αγώνα της για τόσο μεγάλη διοργάνωση κατάφερε να πετύχει ακόμη μία σπουδαία επιτυχία, με το να προκριθεί στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων! Αν έβλεπε κανείς όλο τον αγώνα της θα μπορούσε να δει χαρακτηριστικά την αγωνιστική της ωριμότητα και το καθαρό μυαλό. Δεν ρίσκαρε και δεν παρασύρθηκε ενδεχομένως από τον ενθουσιασμό της συμμετοχής στους αγώνες, με το να επιδιώξει κάποια επίθεση. Διατηρήθηκε στις θέσεις πρόκρισης ακολουθώντας με σταθερό ρυθμό τις πρωτοπόρους φτάνοντας πιο εύκολα απ’ ότι κανείς θα φανταζόταν στην κατάκτηση της 5ης θέσης και την πρόκριση στον τελικό της προσεχούς Κυριακής. Πλέον με την πορεία της δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα ακόμα.

Η Κατερίνα Μπερδούση εκτιμώ ότι αποτελεί αθλήτρια «γεννημένη για μεγάλους αγώνες», κι αυτό γιατί έχει πολύ σπουδαίες αγωνιστικές δυνατότητες και ακόμη μεγαλύτερες προοπτικές εξέλιξης. Παράλληλα διαθέτει μία σπουδαία ωριμότητα που δεν βλέπεις εύκολα σε αθλητές και αθλήτριες αυτής της ηλικίας. Η ίδια έχει μάθει να κρατά χαμηλούς τόνους και να βλέπει με την ίδια σοβαρότητα όλους τους αγώνες της. Από μία κούρσα σε Διασυλλογικό πρωτάθλημα, μέχρι τον αγώνα που έδωσε πριν λίγες ώρες στον προκριματικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Σιγκαπούρης. Αν κάποιος την έβλεπε να αγωνίζεται σ’ αυτό τον προκριματικό (στην πιο σημαντική στιγμή πιθανότατα της έως τώρα καριέρας της), θα πίστευε ότι έχει χρόνια εμπειρίας σε τέτοιου υψηλού επιπέδου αγώνες.

Η Μπερδούση είναι πλέον μία από τις κορυφαίες αθλήτριες στην ιστορία του τοπικού αθλητισμού, παρά το νεαρό της ηλικίας της. Οι προοπτικές της όπως τόνισα παραπάνω είναι πολύ…, πολύ μεγάλες. Αν συνεχίσει την σωστή, μεθοδική και αθόρυβη δουλειά όπως κάνει ιδανικά μέχρι σήμερα, πιστεύω ότι μπορεί να καταφέρει πολύ πιο σπουδαίες επιτυχίες στο μέλλον. Το μέλλον της διαγράφεται ευοίωνο και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια. Ο καθένας πάντως που αγαπά τον αθλητισμό, δεν θα μπορούσε να μην της ευχηθεί τα καλύτερα για το μέλλον, αλλά στην προκειμένη περίπτωση τα καλύτερα εν όψει του τελικού των 3000μ. των Ολυμπιακών Αγώνων Νέων της Σιγκαπούρης την προσεχή Κυριακή!

Χρειάζεται «τέλος» στην αλόγιστη αγορά ξένων

2010-06-09T01:21:00.000+03:00

Τις προηγούμενες μέρες ανοίγοντας το αρχείο μου έπεσα τυχαία σ’ ένα δημοσίευμα του Αστέρα πριν περίπου τέσσερα χρόνια αν δεν κάνω λάθος και διάβαζα για κάποιες μετεγγραφές τότε, της ομάδας της Τρίπολης. Το μάτι μου πέφτει στο όνομα του Σέζαρ Ρικάρντο Ντε Λουσένα. «Ποιος είναι αυτός;», αναρωτήθηκα. Υπήρχε τέτοιος παίκτης στον Αστέρα; Πριν προλάβω να σκεφτώ περισσότερο έπεσε το μάτι μου και σε έναν άλλο παίκτη, τον περίφημο «Μοσελίν Αλνταΐρ». Από περιέργεια αναζήτησα και βρήκα γρήγορα ακόμη ένα δημοσίευμα λίγο καιρό αργότερα, όπου διάβασα ότι ο Αστέρας σε μία άλλη χρονική στιγμή είχε προχωρήσει στην απόκτηση του Ίβο Ρικάρντο Σα.

Κάθομαι και σκέφτομαι: «Μα ποιοι είναι όλοι αυτοί; Πραγματικά ήρθαν αυτοί οι παίκτες στην Τρίπολη και έπαιξαν μπάλα; Μήπως ο Αστέρας που αναφέρεται σ’ αυτά τα δημοσιεύματα είναι κάποιος άλλος Αστέρα και όχι αυτός της Τρίπολης;». Κι όμως η αλήθεια είναι ότι αυτοί παίκτες όντως ήρθαν στην Τρίπολη και παράλληλα αρκετοί άλλοι σαν κι αυτούς. Είναι ακουστά ονόματα στη μνήμη ενός φιλάθλου του Αστέρα, αλλά αποτελούν κάποιες από τις πολλές περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που είτε έπαιξαν κάποια παιχνίδια, δεν ικανοποίησαν και αντικαταστάθηκαν, είτε αγωνίστηκαν ελάχιστα γιατί δεν ήταν στα πλάνα του εκάστοτε προπονητή. Στην καλύτερη των περιπτώσεων με το που αποχώρησαν από τον Αστέρα, ξεχάστηκαν την επόμενη μέρα.

Γιατί; Γιατί, απλά η ουσιαστική προσφορά τους δεν έχει καμία σχέση με αυτό που προσέφεραν κάποιοι ξένοι παίκτες, όπως ο Καρντόσο, ο Ζεάν Κάρλος, ο Φλάβιο, ο Ζαϊρί ή ο Φιλομένο και ο Μασάρα. Επίσης δεν μπορούν να συγκριθούν με την προσφορά στον σύλλογο και πολλών Ελλήνων ποδοσφαιριστών, όπως ο Κλοκίδης, ο Αναστασάκος, ο Γκόλιας, ο Ψωμάς, ο Συμεωνίδης, ο Λαζαρίδης και πολύ άλλοι του κοντινού παρελθόντος. Η αλήθεια είναι ότι αν σκεφτούμε τι χρήματα σπατάλησε ο Αστέρας Τρίπολης τα προηγούμενα χρόνια και για τι παίκτες, ουσιαστικά ξένους και κατά κύριο λόγο Λατινοαμερικάνους, θα τρίβουμε τα μάτια μας!

Στην προκειμένη περίπτωση κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν υπήρξαν λάθος χειρισμοί και κακοδιαχείριση του μπάτζετ, τα προηγούμενα χρόνια από την στιγμή που η Αρκαδική ΠΑΕ ξόδευε πολλά χρήματα αγοράζοντας παίκτες «αμφιβόλου προελεύσεως και αξίας». Κι αν ακόμη οι συστάσεις από τους μάνατζερ και σκάουτερ τους φωτογράφιζαν σαν εξαιρετικές ή καλές περιπτώσεις, στην πράξη το μόνο που κατάφεραν ήταν απλά να αδειάσουν λίγο ακόμα το ταμείο του Αρκαδικού συλλόγου, αφού μέσα στον αγωνιστικό χώρο ουδέποτε πρόσφεραν ουσιαστικά με τη φανέλα του Αρκαδικού συλλόγου.

Με την ευκαιρία του παρόντος άρθρου, έψαξα πρόχειρα και βρήκα κάποιους από τους ξένους που υπέγραψαν συμβόλαιο στην ομάδα της Τρίπολης, σε αρκετές περιπτώσεις με πολύ σημαντικές οικονομικές αποδοχές αντιστρόφως ανάλογες από την ουσιαστική προσφορά τους στο σύλλογο. Κάποιοι ίσως να μπορούσαν να προσφέρουν κάτι περισσότερο, όμως το συμβόλαιό τους λύθηκε γρήγορα και επομένως, η προσφορά δεν μπορούσε να αξιολογηθεί αναλόγως. Έχουμε λοιπόν και λέμε… Σιρίλ Καλί, Γκαστόν Μαρτίνα, Ματίας Παβόνι, Μάρτιν Καμπούροφ, Ίβο Ρικάρντο Σα, Ζολτ Μπαράνιος, Στηβ Τεοφίλε, Γιάρος Μιαζιρκίεβιτς, Ρικάρντο Σέζαρ, Φριντζ Έμεραν, Ρικάρντο Ντε Λουσένα, Αλνταΐρ Μοσελίν, Αϊζακ Αντράντε, Μιγκέλ Άντζελο Σοάρες, Χαμίντ Ράνεμ, Ζοζέ Μανουέλ Γκαλούφο (Ζορζίνιο), Φάμπιο Ντάνιελ (Φαμπέτα), κ.α.

Πόσα χρήματα δαπανήθηκαν γι’ αυτούς τους παίκτες και την ίδια ώρα πόσο σημαντική ήταν συνολικά η προσφορά τους, σε σχέση με αυτό που θα περίμεναν οι ιθύνοντες της ομάδας, αλλά και ο φίλαθλος κόσμος; Γι’ αυτό συμφωνώ και πιστεύω το επιχείρημα του κ. Δημήτρη Μπάκου που είχε τονίσει χαρακτηριστικά στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου παράλληλα με την παρουσίαση των διαρκείας, ότι «αν διορθώσουμε τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν, να είστε σίγουροι ότι και μειώνοντας το μπάτζετ η ομάδα θα είναι αρκετά καλύτερη».

Το «ξέσπασμα» Σιζόπουλου και το ματς «τελικός» με ΚΑΟΔ

2010-05-27T01:53:00.001+03:00

Σίγουρα η αγωνιστική χρονιά που ολοκληρώνεται σε λίγες ημέρες για τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό μόνο επιτυχημένη μπορεί να χαρακτηριστεί αν κρίνουμε από την πορεία που πραγματοποίησε στην κατηγορία. Η φετινή παρουσία δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση αν ανατρέξουμε δέκα μήνες πριν, όταν το περασμένο Καλοκαίρι η ομάδα άλλαζε στο μέγιστο βαθμό το ρόστερ της. Για πολλούς εκείνη η «μεταμόρφωση» κρίθηκε σε μεγάλο βαθμό ως ρίσκο, αφού μόνο τέσσερις παίκτες είχαν μείνει στην ομάδα (Μαναβόπουλος, Σκουζής, Κοψαύτης, Σπηλιόπουλος). Η συνταγή όμως εκ του αποτελέσματος πέτυχε σε μεγάλο βαθμό καθώς είναι πολύ πιθανό (σε περίπτωση νίκης το Σάββατο με ΚΑΟΔ), η ομάδα να κλείσει τη χρονιά με την κατάκτηση της 4ης θέσης.

Φιλοσοφία της ομάδας και στόχος φέτος ήταν η εξασφάλιση της παραμονής και από εκεί και ύστερα η κατάκτηση της καλύτερης δυνατής θέσης με το κλείσιμο της χρονιάς. Η παραμονή βάσει της πορείας της ομάδας ήρθε ουσιαστικά πολύ νωρίς, με την εξαιρετική πορεία μέχρι το φινάλε σχεδόν του α’ γύρου. Το όνειρο της ανόδου κάποια στιγμή φάνταζε ένα σενάριο όχι ακατόρθωτο στο μυαλό των ανθρώπων της ομάδας, των παικτών, αλλά και των φίλων του μπάσκετ γενικότερα και του ΣΕΦΑ ειδικότερα. Κάποια ανεπιτυχή αποτελέσματα στη συνέχεια ανάγκασαν τους «κυανόλευκους» να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι το όνειρο της ανόδου δεν θα έπαιρνε «σάρκα και οστά» φέτος. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η ομάδα της Τρίπολης θα χαλάρωνε στο φινάλε, κάνοντας συντήρηση, συμβιβαζόμενη απλά και μόνο με την εξασφάλιση της παραμονής όπως συμβαίνει συνήθως με άλλες ομάδες.

Η άνθρωποι της διοίκησης και ο τεχνικός του συλλόγου το είχαν ξεκαθαρίσει από την αρχή της χρονιάς και το τόνιζαν και μετά την εξασφάλιση της παραμονής στην κατηγορία. Η ομάδα θα συνέχιζε να «χτυπάει» όλα τα ματς ένα προς ένα με στόχο την κατάληψη της καλύτερης δυνατής βαθμολογικής θέσης. Η πτώση της απόδοσης και κάποια ανεπιτυχή αποτελέσματα το προηγούμενο διάστημα (τέσσερις σερί ήττες με Νήαρ Ήστ, Ηρακλή, Σέρρες και Δάφνη), έδωσαν αφορμή σε κάποιους ανθρώπους τους μπάσκετ και της Α2, να αναφερθούν κακοπροαίρετα για την ομάδα του Αρκαδικού και την απόδοσή της σε συγκεκριμένα ματς πρωταθλήματος με ομάδες της ουράς. Η ήττα από τη Δάφνη και μάλιστα με διαφορά πριν λίγες μέρες στην Τρίπολη, έδωσε «τροφή» για νέα σχόλια και περίεργους υπαινιγμούς για τον ΣΕΦΑ.

Η απάντηση ήρθε όμως λίγες μέρες αργότερα από την ίδια την ομάδα της Τρίπολης που πήγε στην Κρήτη και στον Υμηττό και επέστρεψε με ισάριθμες παλικαρίσιες νίκες απέναντι σε ΟΦΗ και Αμύντα αντίστοιχα, που «καίγονταν» πραγματικά για τη νίκη με στόχο την αποφυγή του υποβιβασμού. Αντιθέτως οι παίκτες αγωνίστηκαν για το σύλλογο και την ιστορία του «κλείνοντας στόματα» για όσα «αιωρούνταν» στην «ατμόσφαιρα» της Α2 για τον ΣΕΦΑ, την ώρα που οι άνθρωποι του Αμύντα αναζητούσαν ευθύνες σε διαιτησία μετά από μία «δικαιότατη» και «ηχηρή» από τον τρόπο ήρθε επικράτηση για το σύλλογο της Τρίπολης.

Οι αντιδράσεις των αντιπάλων του Αρκαδικού για τις εκάστοτε διαιτησίες παρά τις δικαιότατες νίκες της ομάδας, οι άδικοί χαρακτηρισμοί προς το σύλλογο της Τρίπολης ότι ενδεχομένως κάθεται και χάνει σε επιλεκτικά παιχνίδια, πείραξε πολύ το έμψυχο δυναμικό του συλλόγου της Τρίπολης, παίκτες, προπονητές και παράγοντες! Η απάντηση αρχής εξ αρχής ήρθε με τη νίκη επί του ΟΦΗ που έπαιζε το τελευταίο του χαρτί για παραμονή, αλλά και με παλικαρίσια τρόπο στον Υμηττό επί του Αμύντα και συνεχίστηκε με το «ξέσπασμα» του Ανδρέα Σιζόπουλου, παίκτη του ΣΕΦΑ, που δεν μπορούσε να ανέχθει όσα ακούγονται για την ομάδα, του τον ίδιο και τους συμπαίκτες του και απάντησε με το δικό του τρόπου μέσω facebook, γράφοντας σε μήνυμά του τα εξής:

“Andreas Sizopoulos 23 Μαΐου στις 3:08 μ.μ.

exw xasei stin paratasi apo to perama.to exw kerdisei stin tripoli.exw kerdisei 2 fores ton lagada,exasa apo ton amynta stin edra mou kai akoma kapoioi nomizoun oti tha exw kai tipseis pou kerdisame ston amynta.egw pote den edwsa paixnidi kai oute prokeitai na dwsw gia na swthei kapoios allos.an itan etsi den tha ekleina se mono mia omada.tha ekleina se polles.opoios kai an itan stin thesi mou me ipotipodes ithiki ipostasi tha eniwthe pws ekane to swsto!kai poio einai auto?oxi fisika to na swsoume mia alli omada opws akompsa prospathoun kapoioi na metaferoun ston ipoloipo kosmo alla na kanoun to kalitero gia tin omada tous!!!!!”

Κι αυτή η άποψη του έμπειρου γκαρντ είναι δεδομένο ότι εκφράζει όλους τους παίκτες του ΣΕΦΑ. Η επόμενη απάντηση θέλουν άπαντες στον Αρκαδικό να έρθει το προσεχές Σάββατο (17:30) στο ματς «τελικό» με τον ΚΑΟ Δράμας. Ένα παιχνίδι το οποίο οπωσδήποτε πρέπει να κερδίσουν, γιατί κατά μεγάλη πιθανότητα θα τους εξασφαλίσει την 4η θέση, η οποία εκτός από λόγους τιμητικούς ή γοήτρου, δεν αποκλείεται το γεμάτο εξελίξεις Καλοκαίρι που ακολουθεί να επιφυλάξει απρόβλεπτες εξελίξεις ακόμη και για την ομάδα της Τρίπολης. Το είχα ξαναγράψει πριν 2 περίπου μήνες ότι πέρα από τις δύο πρώτες θέσεις που οδηγούν στα σαλόνια της Α1 Εθνικής (και που κατέλαβαν ήδη ο Ίκαρος/Έσπερος και ο Ηρακλής), μπορεί πιθανότατα με τις εξελίξεις που θα προκύψουν το επόμενο διάστημα να ανοίξει ο δρόμος για τη μεγάλη επαγγελματική κατηγορίας τόσο στον τρίτο όσο και στον τέταρτο της βαθμολογίας της Α2. Επομένως ο Αρκαδικός το Σάββατο δεν δίνει απλά ένα «παιχνίδι της σειράς» έτσι απλά για να κλείσει καλά η χρονιά, αλλά μία αναμέτρηση «τελικό» για την οποία οι πάντες στον «κυανόλευκο» σύλλογο «ζουν και αναπνέουν» απαιτώντας την κατάκτηση του ροζ φύλλου αγώνος και την εξασφάλιση της 4ης θέσης.

Με 86%, 71% και 53% της Δάφνης, ο Αρκαδικός ήταν «καταδικασμένος»

2010-05-14T10:47:00.000+03:00

Η διαφορά με την οποία ο Αρκαδικός ηττήθηκε το περασμένο Σάββατο από τη Δάφνη θεωρείται μεγάλη (-19 πόντους). Κατά συνέπεια ένας φίλος του μπάσκετ που δεν παρακολούθησε την αναμέτρηση θα φανταζόταν ότι η εμφάνιση της ομάδας της Τρίπολης θα ήταν κακή. Η πραγματικότητα όμως κρύβεται κάπου στη μέση, αφού μπορεί ο Αρκαδικός να μην έπαιξε το μπάσκετ που θα περιμέναμε, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί όμως και κακός. Οι παίκτες του συλλόγου της Τρίπολης πάλεψαν το ματς και κατάφεραν στη διάρκεια του α’ και γ’ δεκαλέπτου να δείξουν κάποια καλά δείγματα. Αυτό όμως το στοιχείο που φαίνεται ότι έκρινε την τελική έκβαση της αναμέτρησης σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν η χαρακτηριστικά μεγάλη ευστοχία της Δάφνης σε όλες τις κατηγορίες.

Οι «Αθηναίοι» τελείωσαν το παιχνίδι με 86% στις βολές (19/22), 71% στα δίποντα (15/21) και 53% στα τρίποντα (15/28). Μόνο και μόνο το γεγονός ότι τελείωσαν το ματς με 15 εύστοχα τρίποντα «λέει» πολλά. Η εντυπωσιακή εικόνα της Δάφνης στα ποσοστά ευστοχίας εντοπίζεται στη διάρκεια του β’ ημιχρόνου. Στο διάστημα δηλαδή όπου ο Αρκαδικός προσπάθησε με καλή λειτουργία κυρίως στη διάρκεια του γ’ δεκαλέπτου, να αντιδράσει και να μειώσει τη διαφορά χωρίς όμως αποτέλεσμα. Κι αυτό γιατί οι παίκτες του Αλέξανδρου Ζάβου στην τρίτη περίοδο είχαν 3/4 βολές, 4/4 δίποντα και 4/7 τρίποντα, ενώ στην τέταρτη περίοδο πέτυχαν τους πόντους τους με 6/8 βολές, 2/4 δίποντα και 5/7 τρίποντα. Χαρακτηριστικό ότι στην επανάληψη η Δάφνη εκτελούσε με 75% στις βολές, 75% στα δίποντα και 64,3% στα τρίποντα. Συνεπώς με τέτοια ποσοστά ο Αρκαδικός θα έπρεπε να κάνει απίστευτα πράγματα στην επίθεση και να είναι αλάνθαστος στην άμυνα, προκειμένου να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση που δημιουργήθηκε στο β’ δεκάλεπτο.

Για να είμαστε πάντως ειλικρινείς η Δάφνη ήρθε στην Τρίπολη καλά διαβασμένη και εκμεταλλεύτηκε σχεδόν σε απόλυτο βαθμό τα λάθη του Αρκαδικού στην άμυνα. Παράλληλα η καλή κυκλοφορία της μπάλας σε αρκετές περιπτώσεις έβγαλε πολλά αμαρκάριστα σουτ, τα οποία στη μεγάλη τους πλειοψηφία ήταν και εύστοχα, ενώ ο Φώτης Βασιλόπουλος μπορεί να μην έκανε ζημία στον Αρκαδικό εκτελεστικά (έμεινε στους 9 πόντους), «πλήγωσε» όμως τους γηπεδούχους δημιουργικά (μοίρασε 11 ασίστ).

Υ.Γ.1

Το γεγονός ότι η ομάδα έχει αυτή τη στιγμή έχει ένα αρνητικό σερί ηττών εκτιμώ ότι τη δεδομένη στιγμή απογοητεύει λιγότερο τους φιλάθλους (που εκτιμούν ούτως ή άλλως την παρουσία του Αρκαδικού στην Α2 και την εντυπωσιακή πορεία του στη διάρκεια του α’ γύρου), όσο τους ανθρώπους του συλλόγου. Κι αυτό γιατί το να τερματίσει η ομάδα σε μία ενδεχόμενη 6η ή 7η θέση είναι δεν έχει καμία σχέση με μία άκρως τιμητική 3η ή 4η θέση την οποία βάσει της εικόνας της ομάδας στο μεγαλύτερο μέρος του πρωταθλήματος θα έπρεπε να προσπαθήσει να διεκδικήσει. Τη δεδομένη στιγμή η θέση του Αρκαδικού «μοιραία» επιβεβαιώνει όσους ανθρώπους του ήθελαν να πιστεύουν ότι η παρουσία του Αρκαδικού κυρίως στο Α’ γύρο ήταν τυχαία και τυχερή (κάτι το οποίο ουσιαστικά δεν ισχύσει).

Υ.Γ.2

Άλλωστε το να υπάρχει κίνητρο για την κατάκτηση μίας όσο το δυνατόν καλύτερης θέσης, στα τελευταία άνευ βαθμολογικής σημασίας παιχνίδια του πρωταθλήματος δεν έχει να κάνει τίποτε περισσότερο από το γόητρο, αλλά και την ανταμοιβή των ανθρώπων του συλλόγου για τους κόπους και τη δουλειά μίας ολόκληρης χρονιάς.

«Μικροί» στο μάτι, «μεγάλοι» στο παρκέ οι παίδες της Άμιλλας!

2010-05-07T01:44:00.000+03:00

Όσοι ασχολούνται με τον τοπικό χώρο του μπάσκετ, γνωρίζουν ότι το άθλημα σε επίπεδα τμημάτων υποδομής πέρα από την εικόνα των τοπικών πρωταθλημάτων, δεν διέρχεται και τις καλύτερες εποχές. Κι αυτό αντικατοπτρίζεται από το αρκετά φαινόμενα, όπως α) ότι όλο και λιγότερα παιδιά έρχονται στο χώρο του μπάσκετ β) ότι σπάνια πλέον αναδεικνύονται σημαντικοί ντόπιοι αθλητές οι οποίοι θα μπορούσαν άνετα να σταθούν με τα χρώματα ενός συλλόγου στις Εθνικές κατηγορίας, γ) ότι από την έλλειψη νέων αθλητών όλοι οι τοπικοί σύλλογοι αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα με τους κανονισμούς των προκηρύξεων των πρωταθλημάτων που απαιτούν υποχρεωτική παρουσία και συμμετοχή αθλητών κάτω των 20 ετών.

Χωρίς να θέλω να σταθώ στις δυσκολίες και το έντονο πρόβλημα από την έλλειψη νέων αθλητών στο τοπικό χώρο του μπάσκετ, θα αναφέρω την ίδια ώρα ότι από τις φωτεινές εξαιρέσεις σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς αποτελεί η παιδική ομάδα της Άμιλλας Τρίπολης. Ο Αρκαδικός σύλλογος εκτός από τις συνεχείς διακρίσεις σε γυναικείο επίπεδο (με τα τμήματα γυναικών, νεανίδων και κορασίδων), φροντίζει φέτος να τα πάει περίφημα και με την παιδική του ομάδα. Συγκεκριμένα οι Παίδες της Άμιλλας έχουν φτάσει επάξια μέχρι τον Κυριακάτικο τελικό του τοπικού παιδικού πρωταθλήματος και διεκδικούν τον τίτλο απέναντι στην ομάδα της Αναγέννησης στο κλειστό γυμναστήριο της Μεγαλόπολης. Σε περίπτωση νίκης η ομάδα της Τρίπολης θα προκριθεί αυτόματα στην ημιτελική φάση του Πανελλήνιου πρωταθλήματος, κατακτώντας το δικαίωμα να διεκδικήσει γιατί όχι μία θέση στην τελική φάση του θεσμού.

Μικροί στο μάτι, αλλά στην ουσία όλοι παίκτες με σημαντικές εμπειρίες όχι μόνο στα μικρά πρωταθλήματα, αλλά στην κορυφαία τοπική κατηγορία της ΕΚΑΣΚΕΝΟΠ, με τη φανέλα της ανδρικής ομάδας. Οι ιθύνοντες του συλλόγου, τους εμπιστεύονται και τους «βάζουν να κολυμπήσουν» στα βαθιά με συμπαίκτες αθλητές με τεράστια εμπειρία στον τοπικό χώρο, όπως ο Μάικ Καρνέζης, ο Σωτήρης Κούρος και ο Γιώργος Καλδής και όχι μόνο για να μην αδικήσω και άλλους παίκτες της ανδρικής ομάδας με παρά πολλές παραστάσεις (σ.σ. Παναγόπουλος, Πολυζωγόπουλος, κ.α.). Αυτοί οι μικροί λοιπόν παίκτες σε ηλικία έπεσαν στα βαθιά, κολύμπησαν και δικαίωσαν τον σύλλογο τους με το να φτάσουν μέχρι εδώ την παιδική ομάδα του συλλόγου.

Είναι δεδομένο ότι ένας σύλλογος όταν «επενδύει» και εμπιστεύεται αθλητές από τις υποδομές του, μπορεί να αισιοδοξεί για το μέλλον, καθώς κάποια στιγμή αυτοί οι μικροί και «ψαρωμένοι» στην αρχή αθλητές θα εξελιχθούν σε έμπειρούς αθλητές με σημαντικές μπασκετικές παραστάσεις οι οποίοι θα είναι απαραίτητοι στην μεγάλη ομάδα. Όταν για παράδειγμα οι Μπέλλιος, Πατρινός, Νταγιάντης και υπόλοιποι πιτσιρικάδες παίρνουν χρόνο συμμετοχής με την ανδρική ομάδα σε αγώνες της Α’ κατηγορίας και μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν παίκτες με σπουδαίες εμπειρίες, είναι λογικό να μπορούν να αντεπεξέλθουν σαφώς πολύ καλύτερα με τη φανέλα της παιδικής ομάδας. Τα περισσότερα παιδιά της παιδικής ομάδας της Άμιλλας έχουν φορέσει και έχουν αγωνιστεί με τη φανέλα της μεγάλης ομάδας και αυτό το γεγονός παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο να έχουν αυτή τη στιγμή τη δυνατότητα να διεκδικήσουν τον τίτλο του τοπικού πρωταθλήματος στην κατηγορία Παίδων.

Οι παίδες της Άμιλλας, έχουν «τσαγανό» και το έχουν δείξει μέχρι τώρα σε πολλά ματς της ανδρικής ομάδας και πόσο μάλλον της παιδικής. Την Κυριακή λοιπόν το απόγευμα στο κλειστό γυμναστήριο της Μεγαλόπολης (18:30), έχουν κλείσει «ραντεβού» με τον τίτλο του τοπικού πρωταθλήματος, θέλοντας παράλληλα να αποδείξουν ότι μπορούν να φτάσουν ακόμη μακρύτερα. Τις ικανότητες τις έχουν, φτάνει να το αποδείξουν στο παρκέ την Κυριακή.

Υ.Γ.

Η παιδική ομάδα της Άμιλλας αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για συλλόγους της περιοχής, για τον τρόπο που πρέπει να διαχειρίζονται τους παίκτες των τμημάτων υποδομής, δίνοντας τους αγωνιστικές ευκαιρίες και εμπειρίες. Ακόμη και ομάδες που δεν διαθέτουν τμήματα υποδομής είναι άτοπο να κάνουν σχέδια και όνειρα για το μέλλον αν δεν είναι σε θέση να στηρίζονται και να διαθέτουν στο έμψυχο δυναμικό τους νεαρούς σε ηλικία παίκτες, που δεν θα αποτελούν «διακοσμητικό» στοιχείο, αλλά αντιθέτως θα έχουν ουσιαστικό ρόλο μέσα σ’ αυτές.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για τον Παναρκαδικό

2010-05-06T02:01:00.001+03:00

Μπορεί κανείς να ισχυριστεί δικαιολογημένα πως αν δεν τελειώσει και τυπικά το πρωτάθλημα της Α’ τοπικής κατηγορίας στην Αρκαδία, δεν μπορούμε να μιλάμε για τετελεσμένα γεγονότα, ωστόσο η επικράτηση του Παναρκαδικού απέναντι στην ομάδα της Φαλαισίας στη Μεγαλόπολη με 0-2 του δίνει κατά 99,9% τον τίτλο του φετινού πρωταθλητή. Αν τώρα οι «πράσινοι» καταφέρουν και χάσουν (τους αρκεί και η ισοπαλία) την τελευταία αγωνιστική από την Ελπίδα, τότε θα είναι «άξιοι της μοίρας τους». Με αυτό που γράφω σε καμία περίπτωση δεν υποτιμώ την ομάδα της Τρίπολης και τους παίκτες του κ. Μαρκόπουλου, απλά όμως οι «κυανοκίτρινοι» είναι βαθμολογικά αδιάφοροι γι’ αυτό το ματς, ενώ για τον Παναρκαδικό ένας βαθμός αρκεί για να φέρει την ομάδα στην Δ’ Εθνική κατηγορία.

Από την μεθεπόμενη Δευτέρα λοιπόν αν και εφ’ όσον ο «χρυσός» βαθμός αυτός επιτευχθεί από τους παίκτες του «τριφυλλιού», θα αρχίσουν ουσιαστικά τα δύσκολα καθώς η χρονιά μπορεί να κλείνει με τον καλύτερο τρόπο και οι πανηγυρισμοί να χαρακτηρίζονται ως λογικοί και αναμενόμενοι, όμως ακολουθεί ένας «μαραθώνιος» προγραμματισμού για τη νέα σεζόν. Ο Παναρκαδικός «επιστρέφει» ύστερα από πολλά χρόνια στην Δ’ Εθνική κατηγορία. Αν θυμάμαι καλά ύστερα από εφτά περίπου χρόνια, αφού ήταν η αγωνιστική περίοδος 2002-2003, που βρήκε τους «πράσινους» στην Δ’ Εθνική κατηγορία, όχι όμως με επιτυχημένη παρουσία.

Κι εδώ ακριβώς έρχεται το μεγάλο «στοίχημα» για τη διοίκηση του πάλε ποτέ μεγάλου και ιστορικού συλλόγου της περιοχής. Να καταφέρει δηλαδή να δημιουργήσει το προσεχές Καλοκαίρι μία ομάδα ανταγωνιστική στην Δ’ Εθνική κατηγορία, που θα έρθει ως «νεοφώτιστη» για να παραμείνει και όχι μετά από ένα χρόνο να υποβιβαστεί στα τοπικά πρωταθλήματα. Είναι πολύ δύσκολο τέτοιες εποχές ένας σύλλογος να διαθέσει αυτά τα χρήματα που θα επιτρέψουν στην ομάδα να φτιάξει ένα ρόστερ που θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της κατηγορίες. Κι απ’ ότι έχω πληροφορηθεί αυτά τα χρήματα που απαιτούνται ούτως ώστε ο Παναρκαδικός να γίνει ένας ανταγωνιστικός σύλλογος στην Δ’ Εθνική, δεν είναι και τόσο εύκολο να βρεθούν. Αντιθέτως θα χρειαστεί να συμβάλουν πολλοί με το δικό τους τρόπο, όπως είναι τοπικοί επιχειρηματίες που με χορηγίες θα δώσουν οικονομικό στήριγμα στους «πράσινους», τους παράγοντες του συλλόγου που θα κληθούν να «τρέξουν» από εδώ και στο εξής για πολλά πράγματα και υποχρεώσεις της ομάδας εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, αλλά και ο κόσμος που θα στηρίξει με την παρουσία του και την αγορά ενός εισιτηρίου (διαρκείας ή μη) την προσπάθεια του ιστορικού συλλόγου να πετύχει τους αγωνιστικούς του στόχους τη νέα σεζόν.

Ακόμη και αγωνιστικά όμως ο Παναρκαδικός θα χρειαστεί να ενισχυθεί σημαντικά με παίκτες ικανούς να τα βγάλουν πέρα στην Δ’ Εθνική, αλλά κυρίως να είναι σε θέση να κρατήσουν την ομάδα στην κατηγορία. Κι αυτό το ζητούμενο είναι επίσης ένα μεγάλο «στοίχημα». Τα πράγματα στην Δ’ Εθνική δεν είναι τόσο εύκολα όσο μπορεί να τα βλέπουν αρκετοί. Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και ο Παναρκαδικός θα πρέπει να φέρει ισχυρά «ονόματα» από την περιοχή προκειμένου να μην αντιμετωπίσει προβλήματα στη συνέχεια. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν ομάδες που στηρίχθηκαν αποκλειστικά σε παίκτες της περιοχής αντιμετώπισαν δυσκολίες στο να παραμείνουν ή εν τέλει δεν τα κατάφεραν. Ο Παναρκαδικός παρ’ όλα αυτά του χρόνου θέλει μία ομάδα που θα στελεχωθεί αποκλειστικά από παιδιά της περιοχής. Δεν αντιλέγω αφού προσωπικά ως φίλαθλος το ίδιο θα ήθελα να δω. Απλά όμως θα χρειαστεί πολύ προσεκτική επιλογή στο ρόστερ, από παίκτες που έχουν τη δυνατότητα να σταθούν με άνεση στην κατηγορία. Σ’ αυτό ο προπονητής και η διοίκηση θα έχουν πραγματικά πολύ δουλειά και κυρίως προσεκτική και υπεύθυνη εργασία, αν θέλουν η συνταγή να κριθεί μετά από κάποιους μήνες επιτυχημένη, εκ του αποτελέσματος.

Υ.Γ.

Ο Πρόεδρος του Παναρκαδικού σε δηλώσεις του στο arcadiasports.gr εξέφρασε τόνισε ότι στόχος της ομάδας πλέον είναι η Γ’ Εθνική! Σίγουρα «φιλόδοξή» η επιθυμία του η οποία θα κριθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη διάθεση του ιδίου, αλλά και άλλων τοπικών επιχειρηματιών στο να στηρίξουν οικονομικά τους «πράσινους», καθώς στη θεωρία τίποτα δεν μπορεί να γίνει εφικτό.

Αυτά είναι τα γήπεδα της Τρίπολης!

2010-02-04T14:12:00.002+02:00

Το γεγονός ότι οι αθλητικές υποδομές στο χώρο του ποδοσφαίρου είναι ιδιαίτερα υποβαθμισμένες στην ευρύτερη περιοχή της Τρίπολης δεν είναι κάτι καινούργιο και όσοι ασχολούνται με το άθλημα στην περιοχή το γνωρίζουν από πρώτο χέρι. Στο τοπικό ντέρμπι του περασμένου Σαββάτου ανάμεσα στον Άρη Τρίπολης και τη Δόξα, αυτό το δεδομένο επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά, καθώς ο αγωνιστικός χώρος του γηπέδου των Φιλικών (Κάρτσοβα), ήταν επιεικώς απαράδεκτος. Ένα ντέρμπι που υπό άλλες καιρικές συνθήκες ή πολύ απλά σε ένα άλλο γήπεδο με καλύτερο τερέν θα ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα είχε ρυθμό, πολλές φάσεις και εν τέλει θα αποτελούσε ένα από τα ματς που οι φίλαθλοι της περιοχής θέλουν να βλέπουν, είδαμε μία 90λεπτη «λασπομαχία» μέσα στις δεκάδες μικρές λίμνες που μπορούσε κανείς να εντοπίσει σε όλα τα σημεία του γηπέδου.

Η πιο χαρακτηριστική όμως φάση που απεικονίζει την πραγματική κατάσταση ενός από τα πολλά άθλια γήπεδα της περιοχής ήταν η φάση του πέναλτι που η Δόξα Τρίπολης κέρδισε προς το φινάλε του α’ ημιχρόνου. Οι τυπικά «φιλοξενούμενοι» έστησαν τη μπάλα στη «βούλα» του πέναλτι, ωστόσο η μπάλα αντί να μείνει ακίνητη, άρχισε να «κολυμπάει». Η εξήγηση του φαινομένου ήταν ότι το σημείο του πέναλτι της περιοχής του Άρη στο α’ ημίχρονο, βρισκόταν στη μέση μίας από τις πολλές λακκούβες οι οποίες με την έντονη βροχόπτωση είχαν πλέον γεμίσει με νερό. Ο διαιτητής της αναμέτρησης δεν σφύριζε για την εκτέλεση του, εάν πρώτα η μπάλα δεν σταθεροποιούνταν στο κατάλληλο σημείο. Κάπου εκεί οι παίκτες της Δόξας άρχισαν με τα πόδια και με τα χέρια να βγάζουν το νερό από το συγκεκριμένο σημείο (φωτο). Ο Κάστας στήνει εκ νέου τη μπάλα εκτελεί και σκοράρει εύστοχα, κι αφού ακολούθησε επανάληψη (παίκτης της Δόξας μπήκε νωρίτερα στην μεγάλη περιοχή). Το ρίσκο όμως ήταν μεγάλο γιατί και πάλι την ώρα της εκτέλεσης η μπάλα επέπλεε. Η συγκεκριμένη λεπτομέρεια της κατάστασης του γηπέδου θα μπορούσε ακόμη και να διαμορφώσει το αποτέλεσμα αν το πέναλτι χανόταν εν τέλει.

Όσο λοιπόν δεν γίνεται τίποτα προκειμένου να αλλάξει προς το καλύτερο αυτή η κάκιστη εικόνα των γηπέδων της Τρίπολης, της ευρύτερης περιοχής και της Αρκαδίας γενικότερα, τέτοιες «κωμικοτραγικές» σκηνές θα επαναλαμβάνονται συνέχεια.

«Αισιόδοξο» το μέλλον του τοπικού γυναικείου μπάσκετ

2009-10-26T00:48:00.004+02:00

Ο τοπικός αθλητισμός είναι γεγονός ότι μας έχει προσφέρει πολλές επιτυχίες και συγκινήσεις τα τελευταία χρόνια από συλλόγους και αθλητές της περιοχής. Πιο συγκεκριμένα κάτι ανάλογο έχει συμβεί και στο χώρο του τοπικού μπάσκετ και ειδικότερα του γυναικείου μπάσκετ. Ποιος μπρεί να ξεχάσει τις επιτυχίες του Αρκαδικού με την αγωνιστική παρουσία της ομάδας στην Α’ Εθνική κατηγορία την αγωνιστική σεζόν 1986-1987. Ποιος μπασκετικός δεν θυμάται τις επιτυχίες της ΑΕΚ Τρίπολης με την άνοδο της ομάδας στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας και την κατάκτηση της ανόδου για το πρωτάθλημα της Α1, της επόμενης περιόδου, με την επίτευξη μιας εξαιρετικής χρονιάς με την κατάκτηση της 7ης θέσης, αλλά και τις παλαιότερες επιτυχίες του συλλόγου σε επίπεδο κορασίδων και νεανίδων στις τελικές φάσεις των Πανελληνίων πρωταθλημάτων. Ποιος μπορεί να ξεχάσει και τις επιτυχίες τις Άμιλλα Τρίπολης που για δύο σεζόν κατάφερε να δώσει το παρόν στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας, εκπροσωπώντας την περιοχή στο χώρο του γυναικείου μπάσκετ.

Όλες αυτές οι επιτυχίες του παρελθόντος είναι μια σαφής απόδειξη ότι το τοπικό γυναικείο μπάσκετ, έχει ιστορία στο χώρο με αξιόλογη παρουσία και σημαντικές επιτυχίες στον Ελληνικό χώρο. Τα τελευταία ωστόσο χρόνια είναι γεγονός ότι παρουσιάζεται μια σημαντική ύφεση σε επίπεδο γυναικείου μπάσκετ σε επίπεδο γυναικών. Κι αυτό γιατί την τελευταία τετραετία η περιοχή δεν έχει παρουσιάσει κάτι αξιόλογο σε συλλογικό επίπεδο. Ουσιαστικά αυτή τη στιγμή δεν υφίσταται γυναικείο τμήμα στην Αρκαδία σε κάποιο τοπικό σύλλογο. Θα μου πείτε τότε γιατί ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου.

Πολύ απλά όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει σταματήσει να γίνεται καλή και αθόρυβη δουλειά σε επίπεδο τμημάτων υποδομής, με μικρά κορίτσια δημοτικού και γυμνασίου. Τα τελευταία χρόνια η Άμιλλα και το τελευταίο διάστημα ο Αρκαδικός διαθέτουν τμήματα υποδομής γυναικείου μπάσκετ, με αρκετές νεαρές κοπέλες. Μάλιστα δεν είναι λίγα τα κορίτσια που διαθέτουν ιδιαίτερο ταλέντο και αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Χαρακτηριστικό ότι η Άμιλλα Τρίπολης τους τελευταίους μήνες δεν διαθέτει γυναικείο τμήμα (το οποίο στελεχώνεται για τις επίσημες υποχρεώσεις με μικρότερες ηλικίας κοπέλες), ωστόσο σε επίπεδο κορασίδων και παγκορασίδων ο σύλλογος έχει καταφέρει να μαζέψει αρκετά κορίτσια που το τελευταίο διάστημα σε αγώνες και προπονήσεις έχουν αφήσει πολύ μεγάλες υποσχέσεις. Μάλιστα άνθρωπος του συλλόγου με μεγάλη εμπειρία στο χώρο παραδέχεται ότι κάποια κορίτσια αν συνεχίσουν αυτή την μπασκετική εξέλιξη θα ιστορία.

Πρόσφατα επίσης η ομάδα κορασίδων της Άμιλλας Τρίπολης με τις Καλομιτσίνη Έλλη, Γκριτζά Μυρσίνη, Γιαννακοπούλου Κατερίνα, Βλάμη Σταματίνα, Αλατσα Παναγιώτα, Τσιντή Ιωάννα, Φέλιου Βαλένα, Μαρκοπούλου Πηνελόπη, Τσουκαλά Αναστασία, Γκοβερίνου Μελίτα και άλλες κοπέλες να κατακτούν το τοπικό πρωτάθλημα παγκορασίδων απέναντι στην αντίστοιχη ομάδα της Μεγαλόπολης. Κι αυτά τα κορίτσια είναι πολύ σημαντικό να αναφερθεί ότι έχουν καταφέρει ήδη να αποκτήσουν πολλές εμπειρίες για την ηλικία τους με παρουσία σε τελικές φάσεις Πανελληνίων πρωταθλημάτων και αγωνιστικές υποχρεώσεις με συμμετοχή στα μεγαλύτερα τμήματα του συλλόγου. Αυτό δίνει εμπειρίες από μικρή ηλικία κάτι που δίνει σημαντικό αβαντάζ, πάντα με την απαραίτητα δουλειά στις προπονήσεις και στη συνέχεια, για την αγωνιστική καθιέρωσή τους σε υψηλό επίπεδο.

Η δουλειά που γίνεται αυτό το διάστημα στα μικρά τμήματα κρίνεται ικανοποιητική, κάτι που αντικατοπτρίζεται από τις νίκες στα επίσημα παιχνίδια και την πρόκριση των γυναικείων τμημάτων σε τελικές φάσεις Πανελληνίων πρωταθλημάτων. Ομολογουμένως η πολύ καλή δουλειά που γίνεται στην Άμιλλα φέρνει, πραγματικά ουσιαστικά αποτελέσματα.

Τα τελευταία χρόνια όμως και ο Αρκαδικός προχώρησε στη δημιουργία τμημάτων υποδομής σε επίπεδο γυναικείου μπάσκετ. Μέχρι σήμερα ο σύλλογος έχει καταφέρει με τη σειρά του να συγκεντρώσει αρκετές κοπέλες, γεγονός που σε τοπικό επίπεδο αναβαθμίζει τον «υγιή ανταγωνισμό» ανάμεσα στις ομάδες με αποτέλεσμα την αγωνιστική βελτίωση και εξέλιξη των νεαρών αθλητριών. Όσο περισσότεροι σύλλογοι δραστηριοποιούνται με το χώρο τόσο το καλύτερο για τις αθλήτριες.

Αν τέλος οι σύλλογοι καταφέρουν να συνεχίσουν την ουσιαστική προσπάθεια που καταβάλουν και σε γυναικείο επίπεδο, ίσως κάποια στιγμή να δούμε και πάλι μία ιδιαίτερα αξιόλογη ομάδα σε επίπεδο γυναικών να επιστρέφει στο δρόμο των επιτυχιών όπως συνέβη στο παρελθόν με τον Αρκαδικό, την ΑΕΚ Τρίπολης και την Άμιλλα. Γι αυτή την προοπτική όμως απαιτείται η συμβολή και αρκετών ανθρώπων σε διοικητικό επίπεδο και συγχρόνως οικονομική στήριξη από τοπικούς φορείς και επιχειρηματίες.

Υ.Γ.

Η περιοχή διαθέτει ταλέντα στο χώρο του γυναικείου μπάσκετ και ομολογουμένως γίνεται αρκετή δουλειά που αναδεικνύει κατά καιρούς αθλήτριες που πλέον αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο, όπως χαρακτηριστικά συνέβη παλαιότερα με την Χριστίνα Τσουκαλά και φέτος με την Έφη Γκριτζά. Είναι κρίμα ωστόσο η περιοχή να μην διαθέτει μια γυναικεία ομάδα σε επίπεδο Εθνικών κατηγοριών, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν, όπου θα απορροφά τις ντόπιες αθλήτριες και δεν θα τις «διώχνει» σε ξένους συλλόγους εκτός Νομού.

Ξεκίνημα με το δεξί για Αστέρα και Γκόμεζ

2009-09-29T01:15:00.001+03:00

Έχουν περάσει ήδη τέσσερις αγωνιστικές από την πρεμιέρα της φετινής σεζόν για τον Αστέρα Τρίπολης και η μέχρι τώρα παρουσία της ομάδας στο πρωτάθλημα κρίνεται ως άκρως εντυπωσιακή. Δεν αναφέρομαι βέβαια στο αγωνιστικό κομμάτι όπου, ακόμη χρειάζεται δουλειά προκειμένου να βελτιωθούν αρκετά αγωνιστικά «σημεία» της φετινής ομάδας και του παιχνιδιού της, αλλά στο κομμάτι της βαθμολογικής συγκομιδής και των αποτελεσμάτων. Και πως θα μπορούσε να ισχύει το αντίθετο όταν σε τέσσερα ματς η ομάδα της Τρίπολης κατάφερε να πετύχει δύο εκτός έδρας νίκες και δύο εντός έδρας ισοπαλίες. Ξεκίνημα δηλαδή σαφώς καλύτερο από τα αντίστοιχα των δύο προηγούμενων ετών στην super league. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά σε αποτελέσματα οι «κυανοκίτρινοι» φέτος έχουν καταφέρει στα τέσσερα πρώτα ματς να σημειώσουν τους διπλάσιους βαθμούς έναντι των δύο προηγούμενων χρόνων.

Εντωμεταξύ σαν να μην είναι μόνο οι οκτώ βαθμοί μέχρι τώρα στα τέσσερα ματς (μέσος όρος 2 βαθμοί ανά παιχνίδι), ο Αστέρας αν μείνει σοβαρός και καταφέρει να έχει ανάλογη αποτελεσματικότητα και στα επόμενα ματς ή εν τέλει βελτιωθεί ακόμη περισσότερο έχει την πολύ σημαντική ευκαιρία να σημειώσει δύο ακόμη νίκες (με Λεβαδειακό και Εργοτέλη τις δύο επόμενες αγωνιστικές). Μία τέτοια προοπτική θα «εκτοξεύσει» τους «Αρκάδες» βαθμολογικά και θα θέσει ουσιαστικές βάσεις για την επίτευξη του στόχου της ομάδας που είναι φυσικά η παραμονή στην κατηγορία. Κι αν ο Αστέρας Τρίπολης δεν παίζει ακόμη μπάλα τη δεδομένη στιγμή πολύ λίγο με ενδιαφέρει, καθώς προτιμώ τη συγκεκριμένη περίπτωση, αντί αυτής που θα «έβρισκε» τον Αστέρα να παίζει καλή μπάλα, αλλά την ίδια ώρα να είναι αναποτελεσματικός και με μεγάλες απώλειες βαθμών.

Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό ο Αστέρας σε μία τέτοια χρονική περίοδο όπου και αυτός αγωνιστικά, αλλά και όλες σχεδόν οι ομάδες της superleague, παρουσιάζονται ανέτοιμες αγωνιστικά, να μπορεί έστω και με την αποτελεσματικότητα που τον διακρίνει αυτό το διάστημα να πετύχει τα αποτελέσματα που επιθυμεί. Κοινώς ας παίξει η ομάδα μπάλα στη συνέχεια, αρκεί το διάστημα όπου η ομάδα ακόμη «στήνεται» και «δουλεύεται» από τον Μάριο Γκόμεζ να καταφέρνει να κερδίζει βαθμούς, πολύτιμους για την εξασφάλιση της παραμονής στην πρώτη τη τάξει επαγγελματική κατηγορία της χώρας.

Μιας όμως και έγινε λόγος στον όνομα του Μάριο Γκόμεζ δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω το γεγονός ότι ο Αργεντίνος τεχνικός, λίγο καιρό πριν είχε δεχθεί «άδικες» αμφισβητήσεις από τη διοίκηση του Αστέρα και από κάποια πρόσωπα που βρίσκονται σε περίοπτη θέση στο σύλλογο. Αμφισβήτηση που ξεκίνησε από το τελευταίο διάστημα της προετοιμασίας το περασμένο Καλοκαίρι φέρνοντας «σύννεφα» στις σχέσεις προπονητή και διοίκησης. Η απόδοση που είχε και το ποδόσφαιρο που έπαιζε η ομάδα, «κρίθηκαν» ως αρνητικά και οι ευθύνες πήγαν κατευθείαν στον προπονητή. Πριν καλά-καλά προλάβει να ξεκινήσει η σεζόν στο πρωτάθλημα κάποια μέλη της διοίκησης έθεσαν θέμα αποχώρησης του προπονητή από το σύλλογο.

Τα ερωτηματικά είναι αρκετά και μεταξύ αυτών το πώς βγήκαν τα συμπεράσματα ότι η ομάδα δεν αποδίδει με το συγκεκριμένο προπονητή και το ότι ο ίδιος κρίνεται αποτυχημένος. Ερωτηματικά που «ψάχνουν» απαντήσεων σε μεγαλύτερο βαθμό, όσο περνούν οι αγωνιστικές και ο Αστέρας κατακτά βαθμούς και ανεβαίνει τις βαθμολογικές θέσεις. Ομολογουμένως στην προκειμένη περίπτωση μέχρι τώρα, ο Μάριο Γκόμεζ με τη δουλειά του και τα αποτελέσματα που έχει φέρει η ομάδα, έχουν «εκθέσει» τους ανθρώπους του Αστέρα σε πολλά μεγάλα Αθηναϊκά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και πολλούς φιλάθλους, για την πρόθεση τους πριν λίγες μόλις μέρες να «δείξουν την πόρτα της εξόδου» στον Αργεντίνο τεχνικό.

Κι όμως αυτό το έργο το έχω ξαναδεί, όχι μόνο ο γραφών, αλλά και πολλοί φίλοι του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου, πριν δύο χρόνια, όταν ένας άλλο προπονητής (και κατά την προσωπική μου εκτίμηση ο πιο επιτυχημένος που έχει περάσει μέχρι σήμερα από την Τρίπολη και τον Αστέρα), είχε δεχθεί της αμφισβήτησης της διοίκησης της τοπικής ΠΑΕ, εξαιτίας των αρνητικών αποτελεσμάτων των τριών μόλις αγωνιστικών. Αναφέρομαι βέβαια στον Πάουλο Κάμπος, που οι συγκυρίες τον οδήγησαν στο να κερδίσει με την ομάδα του εκείνο το ματς με τον Παναθηναϊκό (για καλή τύχη του Αρκαδικού ποδοσφαίρου) και να αλλάξει από τη μία νύχτα στην άλλη το κλίμα μέσα στο «κυανοκίτρινο στρατόπεδο». Βέβαια η συνέχεια επιφύλαξε στον Βραζιλιάνο τεχνικό την απομάκρυνσή του λίγους μήνες μετά, χωρίς ουσιαστικά σοβαρό λόγο. Δεν αποκλείω ωστόσο για εκείνη τους την απόφαση οι διοικούντες του Αστέρα να έχουν μετανοιώσει, αναπολώντας εκείνες τις ημέρες όπου η ομάδα πραγματοποιούσε εντυπωσιακή πορεία στο πρωτάθλημα.

Ομοιότητες πολλές με το νυν προπονητή που δέχθηκε την αμφισβήτηση, δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα σε ρόστερ και τακτική, επέμεινε στα αγωνιστικά του πλάνα και δικαιώθηκε για την ώρα με το αήττητο ξεκίνημα που έχει φέρει «αέρα εμπιστοσύνης» πάνω από το πρόσωπό του. Το τι του επιφυλάσσει το μέλλον όμως, δεν είναι γνωστό. Ο Αστέρας έχει αποδείξει περίτρανα ότι αλλάζει τους προπονητές σαν τα πουκάμισα, «πληρώνοντας» σε διάφορες περιπτώσεις το τίμημα των επιλογών του αυτών. Η τύχη είναι λοιπόν άγνωστη για τον Γκόμεζ μέχρι την ερχόμενη Άνοιξη που η ομάδα θα κάνει απολογισμό της φετινής χρονιάς. Για την ώρα έχει καταφέρει να «προηγηθεί» με ένα γρήγορο «γκολ», της διοίκησης στην άτυπη πάντα «μονομαχία» που ο χρόνος έχει αναδείξει ανάμεσα σε προηγούμενους προπονητές και διοικούντες του Αστέρα.

Υ.Γ.

Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στη στάση του Προέδρου του Πανιωνίου κ. Τσακίρη, που βγήκε τις προηγούμενες μέρες και στήριξε τον προπονητή, Εμίλιο Φερέρα, παρά τη γενικότερη δυσαρέσκεια του κόσμου της ομάδας. Αφορμή οι κακές εμφανίσεις του Πανιωνίου στο ξεκίνημα (για όσους δεν γνωρίζουν) και η ευρεία ήττα μέσα στη Νέα Σμύρνη από τον Αστέρα. Αν στον Αστέρα υπήρχε ανάλογη εικόνα, δεν συζητώ καν το γεγονός ότι ο Αργεντίνος προπονητής θα βρισκόταν τώρα στην πατρίδα του και μάλιστα πολύ νωρίτερα. Ο Πρόεδρος των «κυανέρυθρων» όμως έπραξε διαφορετικά από ότι συνηθίζεται στα Ελληνικά γήπεδα και συλλόγους και ενδεχομένως στην πορεία της τρέχουσας σεζόν να δικαιωθεί και με το παραπάνω. Εδώ θα είμαστε να το διαπιστώσουμε.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Ιστοσελίδα Αστέρα Τρίπολης: http://www.asterastripolis.gr
- Δηλώσεις Πρόεδρου ΠΑΕ Πανιώνιος: http://www.panionios.gr/default.asp?pid=55&la=1&artID=17451&catID=5

«Ρίος-Ζεάν» το «αντίδοτο» στο πρόβλημα του τρόπου ανάπτυξης του Αστέρα;

2009-09-23T02:24:00.003+03:00

Βρισκόμαστε αισίως πριν την τέταρτη αγωνιστική στο πρωτάθλημα της super league, με τον Αστέρα να ξεκινάει θετικά τη χρονιά σε αντίθεση με τις δύο πρώτες χρονιές στην μεγάλη κατηγορία. Τρία επίσημα ματς, πέντε κερδισμένοι βαθμοί μεταφράζονται με την τέταρτη θέση την οποία αυτή τη χρονική στιγμή κατέχει η ομάδα της Τρίπολης. Αυτό βέβαια δεν βελτιώνει την εικόνα της ομάδας σε κάποια αγωνιστικά κομμάτια του παιχνιδιού μέχρι σήμερα όπως είναι αυτό της ανάπτυξης και ουσιαστικής κυκλοφορίας της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση. Κι όπως παραδέχθηκε ο Μάριο Γκόμεζ και στη συνέντευξη Τύπου μετά το ματς με τον ΠΑΟΚ, είναι ένα κομμάτι το οποίο θα πρέπει ο Αστέρας να δουλέψει στις προπονήσεις. Επιπλέον ένα δεύτερο κομμάτι που επίσης μπορεί να προβληματίζει είναι και αυτό της επιθετικής γραμμής. Καθαρός επιθετικός δεν αποκτήθηκε το φετινό Καλοκαίρι ως αντικαταστάτης του Φιλομένο και οι «κυανοκίτρινοι» θα διανύσουν τουλάχιστον το πρώτο μισό του πρωταθλήματος με τους Τσέζαρεκ και Καούνο. Βέβαια μέχρι στιγμής ο Κροάτης έχει πραγματοποιήσει πολύ καλό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα και δείχνει αξιόπιστη επιθετική λύση που αποφέρει σημαντικά γκολ στην ομάδα. Ωστόσο γίνεται κατανοητό ότι ο Τσέζαρεκ δεν πρόκειται να είναι σταθερά καλός σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος, γεγονός που απαιτεί και την παρουσία και άλλων αξιόπιστων επιθετικών μονάδων στα επόμενα ματς.

Σίγουρα όμως ένα βασικό στοιχείο του παιχνιδιού των «Αρκάδων» το οποίο αντιμετωπίζει προβλήματα και έγινε αναφορά παραπάνω είναι αυτή της ανάπτυξης. Στα μέχρι τώρα επίσημα ματς για το πρωτάθλημα ο Αστέρας έχει δείξει αδυναμία για οργάνωση των επιθέσεών του και στα τρία. Γεγονός που αποτελεί και έναν βασικό λόγο για τον οποίο το ποδόσφαιρο που παίζει η «ομάδα των τρένων» δεν αρέσει στους φιλάθλους της. Το θετικό όμως την ίδια ώρα είναι ότι η εικόνα δείχνει σταθερά βελτιωμένη από παιχνίδι σε παιχνίδι από το ματς της πρεμιέρας με τη Λάρισα, μέχρι την αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ.

Σίγουρα μεγάλο ποσοστό ευθύνης για την καλή απόδοση στην κυκλοφορία της μπάλας πέρα της ομαδικής συνεργασίας, έχουν και οι παίκτες της μεσαίας γραμμής. Κι αν οι Μπαστία και Καρντόσο δείχνουν σταθερά καλοί στο ξεκίνημα της χρονιάς (γεγονός πολύ σημαντικό), λίγο πιο μπροστά παίκτες όπως οι Έντερ, Ουντότζι δεν φαίνεται να έχουν βρει τους αγωνιστικούς ρυθμούς που θα ήθελαν οι ίδιοι αλλά και ο Μάριο Γκόμεζ. Την ίδια ώρα ο Βίλτσες δείχνοντας καλά στοιχεία δεν έχει σταθερότητα στο παιχνίδι του, ενώ ο Καρέρα καθυστερεί να πιάσει ρυθμό εξαιτίας των προβλημάτων τραυματισμού που είχε. Αποτέλεσμα όπως έχει φανεί στα μέχρι σήμερα αγωνιστικά τεστ και επίσημα ματς, υπάρχει πρόβλημα στο να περάσει «ορθόδοξα» η μπάλα από τη μεσαία γραμμή στην επίθεση.

Την περασμένη Κυριακή στο ματς με τον ΠΑΟΚ όμως παρακολουθώντας την αναμέτρηση παρατήρησα ότι η εικόνα αυτή στα επόμενα ματς και γενικότερα στη διάρκεια του φετινού πρωταθλήματος μπορεί να βελτιωθεί αισθητά με την προσθήκη σε βασικούς ρόλους στη μεσαία γραμμή δύο ακόμη προσώπων που αποτελούν μέλη στο φετινό ρόστερ του «κυανοκίτρινου» συλλόγου.

Το πρώτο πρόσωπο είναι ο Λιονέλ Ρίος που αποκτήθηκε πρόσφατα και την περασμένη Κυριακή έπαιξε περίπου 35 λεπτά, δείχνοντας αρκετά θετικά στοιχεία στο δημιουργικό κομμάτι. Ο Αργεντίνος βέβαια είναι ακόμη ανέτοιμος και θα χρειαστεί ακόμη ένα σημαντικό διάστημα για να πιάσει φουλ ρυθμούς απόδοσης, ωστόσο από την πρώτη του συμμετοχή έδειξε ότι μπορεί να παίξει με τη μπάλα κάτω, να δημιουργήσει φάσεις για τους συμπαίκτες του, με έξυπνες μπαλιές. Παίκτης που όσο αγωνίστηκε κοίταζε πρώτα τους συμπαίκτες του και πως θα τους τροφοδοτήσει με τη μπάλα και μετά το πώς θα δημιουργήσει ρήγματα με ατομική ενέργεια. Ένας παίκτης που εκτιμώ, ότι θα βοηθήσει πολύ στην ανάπτυξη του παιχνιδιού του Αστέρα, αν στη διάρκεια της χρονιάς πιάσει τα αγωνιστικά στάνταρ για τα οποία αποκτήθηκε πριν λίγες εβδομάδες.

Το δεύτερο πρόσωπο είναι ο Ζεάν Κάρλος του οποίου η αγωνιστική αξία είναι δεδομένη από την πρώτη χρονιά που βρέθηκε και αγωνίστηκε στην ομάδα της Τρίπολης. Τα προβλήματα τραυματισμού όμως δεν έχουν επιτρέψει στον ίδιο να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα του και στον Μάριο Γκόμεζ να έχει στη διάθεσή του έναν παίκτη που γνωρίζει πολύ καλά πως θα δημιουργήσει ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα δημιουργώντας επικίνδυνες καταστάσεις για τις αντίπαλες εστίες ή ακόμη και εκτελώντας ο ίδιος. Ο Βραζιλιάνος δείχνει πλέον να είναι σε καλή κατάσταση και αν καταφέρει να αποφύγει μελλοντικές ταλαιπωρίες με άλλους τραυματισμούς, έχει τις προϋποθέσεις να αναβαθμίσει πολύ το παιχνίδι του Αστέρα στη μεσαία γραμμή.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι με Λιονέλ Ρίος σε φουλ ρυθμούς και με τα αγωνιστικά δείγματα που μας έδειξε στο ματς με ΠΑΟΚ, επί χόρτου, καθώς και Ζεάν Κάρλος υγιή και δυνατό αγωνιστικά χωρίς προβλήματα τραυματισμού ο Αστέρας μπορεί να βρει «αντίδοτο» και με το παραπάνω για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει στην ανάπτυξη του παιχνιδιού του. Στο σχήμα που χρησιμοποιεί ο Γκόμεζ στα τελευταία ματς (4-2-3-1), μπορεί να «χωρέσουν» πίσω από τον Τσέζαρεκ ή Καούνο ο Ρίος ως «δεκάρι» και Ζεάν Κάρλος ή Βίλτσες στα αριστερά με τον Καρέρα στα δεξιά. Ακόμη και σε ένα σχήμα 4-4-1-1, μπορεί πίσω από τον Τσέζαρεκ ή Καούνο, να παίξει ο Ρίος ως δεύτερος επιθετικός και στη μεσαία γραμμή πέρα των Μπαστία και Καρντόσο στα αμυντικά χαφ οι Ζεάν Κάρλος ή Βίλτσες αριστερά και Καρέρα στα δεξιά.

Εννοείται ότι τα παραπάνω αποτελούν απλές απόψεις, καθώς ο «γραφών» ούτε υποδείξεις κάνει, ούτε τον προπονητή παίζει. Απλά με βάση το γεγονός ότι οι Έντερ, Ουντότζι, αυτή τη περίοδο δεν φαίνεται να έχουν πιάσει τα επιθυμητά επίπεδα που θα περίμεναν στον Αστέρα και τον Βίλτσες συγχρόνως να έχει αγωνιστικά σκαμπανεβάσματα, δύο παίκτες όπως οι Ζεάν και Ρίος μπορούν να «χωρέσουν» μαζί στο βασικό σχήμα και να αναβαθμίσουν τη μεσαία γραμμή του Αστέρα στα επόμενα ματς. Κάτι που φάνηκε στην αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ, όταν και μετά την είσοδο των Ρίος και Ζεάν στο ματς η απόδοση του Αστέρα βελτιώθηκε σημαντικά.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Ιστοσελίδα Αστέρα Τρίπολης: http://www.asterastripolis.gr/
- Πληροφορίες για Λιονέλ Ρίος (Wikipedia): http://en.wikipedia.org/wiki/Leonel_R%C3%ADos
- Βίντεο για Λιονέλ Ρίος (από ματς στην Αργεντινή): http://www.youtube.com/watch?v=F19SNK-Zd1Y
- Βίντεο για Λιονέλ Ρίος (από αφιέρωμα Αστέρα Τρίπολης): http://www.youtube.com/watch?v=aRK4at0hb5Q

Η κλήρωση «λέει» Β’ Εθνική, τα γεγονότα, θα δείξει…

2009-09-04T17:00:00.001+03:00

Τι σχέση μπορεί να είχε το νούμερο πέντε (5) την περασμένη Τετάρτη με την ομάδα μπάσκετ του ΣΕΦΑ Αρκαδικού; Πολύ μεγάλη θα έλεγα προσωπικά, αφού το 5 ήταν ο κλειδάριθμος της ιστορικής ομάδας της Τρίπολης στην κλήρωση που πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Κλειδάριθμος όμως που δεν αποτέλεσε μέρος της κλήρωσης για το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας, αλλά της Β’ Εθνικής κατηγορίας. Εκεί δηλαδή όπου ο ΣΕΦΑ αγωνιζόταν και πέρυσι. Σίγουρα οι άνθρωποι του Αρκαδικού ξέρουν καλύτερα σε τι στάδιο βρίσκονται οι εξελίξεις συγχωνεύσεων ή αποχωρήσεων από τις μεγαλύτερες κατηγορίες και επομένως πιο ενημερωμένοι ίσως για το τι ελπίδες υπάρχουν ακόμη για τον Αρκαδικό να παίξει σε ένα περίπου μήνα από σήμερα στην Α2 και όχι στην Β’ Εθνική.

Δεν ξέρω επίσης στο άκουσμα του αριθμού 5 προχθές Τετάρτη, αν οι άνθρωποι του Αρκαδικού δεν μπορούσαν να κρύψουν τον εκνευρισμό τους ή απλά αδιαφορούσαν. Αυτό που πλέον ξέρω είναι ότι η Ομοσπονδία έχει «χάσει τη μπάλα» με αρκετά οργανωτικά ζητήματα. Κι αυτό γιατί εκεί στη Λάρισα οι άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και των δύο τοπικών συλλόγων έχουν όλη την καλή διάθεση να βρουν τα «παράθυρα» εκείνα που θα ανοίξουν το δρόμο για την περίφημη συγχώνευση ΑΕΛ και Ολύμπιας Λάρισας, αλλά εκεί στα γραφεία της Ομοσπονδίας δεν τους ενδιαφέρει καν αν η κατάσταση στις Εθνικές κατηγορίες είναι τόσο ρευστή, που μπορεί να δημιουργήσει σοβαρούς «κραδασμούς» σε πιο υγιείς συλλόγους που ακόμη και μετά την κλήρωση των πρωταθλημάτων, ξέρουν τις ημερομηνίες και τους αντιπάλους τους, αλλά εν τέλει δεν γνωρίζουν σε ποια κατηγορία θα αγωνιστούν! Αντιφατικό πείτε το, ασύνδετο και χωρίς λογική επίσης, αλλά αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα!

Φανταστείτε τώρα μετά τις κληρώσεις των Εθνικών κατηγοριών την περασμένη Τετάρτη, να έρθει και η πρεμιέρα των Εθνικών πρωταθλημάτων τον προσεχή Οκτώβριο και να δηλώσει αδυναμία για παράδειγμα η Ολύμπια Λάρισας στο να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα της Α1. Πρόκειται να γίνει μπάχαλο. Θα βγει η ΕΟΚ ενδεχομένως και θα γράψει σε Δελτίο Τύπου στην κλήρωση της Α1 όπου Ολύμπια γράψτε Δάφνη ή Ηρακλής, στο πρωτάθλημα της Α2 όπου Δάφνη ή Ηρακλής, γράψτε ΣΕΦΑ Αρκαδικός και στην Β’ Εθνική όπου ΣΕΦΑ Αρκαδικός γράψτε Αγία Παρασκευή. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πότε θα έχει πρεμιέρα η Α1. Αν για παράδειγμα ξεκινήσει μετά την έναρξη της πρεμιέρας της Α2 και της Β’ εθνικής, φαντάζεστε να δηλώσει αδυναμία η Ολύμπια; Θα γράψουν «άκυρο» στις μέχρι τότε αναμετρήσεις τους ομάδες όπως η Δάφνη, ο Αρκαδικός και η Αγία Παρασκευή (τέλος πάντων οι ομάδες που ευνοούνται σε περίπτωση κενής θέσης στις υψηλότερες κατηγορίες) και θα ξεκινήσουν από την αρχή σε άλλη κατηγορία;

Εντάξει δεν τους έχω εκεί στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης στο να πέσουν σε τέτοια γκάφα, αλλά η ουσία είναι ότι αυτή τη στιγμή υφίσταται σοβαρό πρόβλημα στον προγραμματισμό κάποιων ομάδων κι αυτό δεν φαίνεται να τους πολύ-νοιάζει εκεί στη Λεωφόρο Κηφισίας. Ήδη με αυτή την κατάσταση έχουν εκτεθεί αρκετά και δεν ξέρω αν συζητήσουν γι’ αυτή την κατάσταση, στο 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο τοπικών Ενώσεων και ΤΕ, που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες (4-6 Σεπτεμβρίου), στην Πορταριά Πηλίου.

Τις προηγούμενες ημέρες τοπικά δημοσιεύματα ανέφεραν ότι άνθρωπος της Ομοσπονδίας πήρε τηλέφωνο στα γραφεία του συλλόγου και ρώτησε αν ο Αρκαδικός σύλλογος θέλει να συμπεριληφθεί στις ομάδες της Α2 Εθνικής και κατ’ επέκταση στην κλήρωση του συγκεκριμένου πρωταθλήματος. Η απάντηση φέρεται να ήταν θετικότατη και δεδομένη, αλλά το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης ο γράφων και αρκετοί φίλοι του μπάσκετ και του Αρκαδικού προς έκπληξη στην κλήρωση της Α2 Εθνικής κατηγορίας, δεν βρήκαν καμμία ομάδα με τον όνομα «ΣΕΦΑ Αρκαδικός», παρά μόνο όταν διάβασαν το πρόγραμμα της Β’ Εθνικής κατηγορίας.

Κλείνοντας δεν μπορώ να μην γράψω ότι ο φίλαθλος κόσμος διαβάζοντας τις κληρώσεις της περασμένης Τετάρτης δεν έχει κρύψει τον προβληματισμό του, για το γεγονός ότι ενδεχομένως τη στιγμή τουλάχιστον που γράφονταν αυτές οι γραμμές, η προοπτική της συμμετοχής του Αρκαδικού στην Β’ Εθνική ήταν περισσότερο πιθανή από αυτή της Α2. Ωστόσο ο Αρκαδικός είτε έτσι είτε αλλιώς είναι υποχρεωμένος να συνεχίσει την προετοιμασία του για το πρωτάθλημα και την κατηγορία όπου θα κληθεί να συμμετάσχει. Κι αυτό κάνει ήδη από τα τέλη Αυγούστου. Η κλήρωση λοιπόν της περασμένης Τετάρτης μας «είπε» ότι ο Αρκαδικός φέτος θα παίζει και πάλι στην Β’ Εθνική, τα γεγονότα των επόμενων ημερών, θα δείξει στην πορεία.

Υ.Γ.

Η αποχώρηση του Σάκη Βεσκούκη από το ρόστερ του Αρκαδικού λίγο μετά τη συμφωνία με τη διοίκηση των «κυανολεύκων» (συγκεκριμένα δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωσή του από το σύλλογο), έρχεται να δημιουργήσει τον πρώτο «πονοκέφαλο» στον προπονητή της ομάδας. Το να ξεκινάς τη χρονιά και λίγες μέρες μετά να χάνεις έναν ικανό παίκτη, αυτό δημιουργεί προβληματισμό. Πλέον η διοίκηση καλείται να βρει τον τρόπο με τον οποίο θα καλυφθεί αυτό το κενό το συντομότερο δυνατό, πράγμα όσο να ναι δύσκολο αυτή την περίοδο.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

- Ιστοσελίδα Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης: http://www.basket.gr/
- Ιστοσελίδα ΣΕΦΑ Αρκαδικού: http://www.arkadikosbc.gr/
- Κλήρωση Β Εθνικής μπάσκετ με Αρκαδικό: http://www.basket.gr/cont/champ/2009/draft.swf

Ώρα για ομαδικό μπάσκετ

2009-09-01T01:40:00.003+03:00

Τα ψέματα τελείωσαν για τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό, με την έννοια ότι εδώ και περίπου δέκα ημέρες έχει ξεκινήσει η προετοιμασία για τη νέα χρονιά. Μια νέα χρονιά που ακόμη 100% δεν είναι γνωστό που θα βρίσκει τον ιστορικό σύλλογο της Τρίπολης. Ακόμη τυπικά δεν έχει γίνει γνωστό σε ποιας κατηγορίας κληρωτίδα θα μπει για να μάθει τους αντιπάλους και βέβαια το φετινό αγωνιστικό πρόγραμμα του. Όπως και να έχει πάντως, είτε η ομάδα αγωνιστεί στην Β’ Εθνική, είτε στην Α2 κατηγορία, οι άνθρωποι του ΣΕΦΑ, έχουν βάλει ακόμη ένα στοίχημα με τους εαυτούς τους. Θέλουν παρά τις φημολογίες για χρονιά στα χαμηλά φέτος (από αγωνιστικής άποψης), να δείξουν ότι με την επαγγελματική δουλειά σε όλα τα επίπεδα μπορούν να συνεχίσουν τις επιτυχημένες σεζόν. Οι προϋποθέσεις σ’ αυτή την ομάδα υπάρχουν, οι παίκτες που ήρθαν έχουν την απαιτούμενη εμπειρία από επαγγελματικές κατηγορίες, η διοίκηση αλλά και το προπονητικό τιμ ξέρουν τι θέλουν και βασικά γνωρίζουν τους τρόπους και τις κινήσεις που πρέπει να κάνουν για να φτάσουν στην επιτυχία. Απλά απομένει όλα αυτά να «μαγειρευτούν» σωστά και με λίγη υπομονή να φτάσουν σε ένα «δυνατό αγωνιστικό μείγμα», που θα οδηγήσει τους «κυανόλευκους» στην επιτυχία.

Η ομάδα ωστόσο σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή της περασμένης αγωνιστικής περιόδου από αγωνιστικής πλευράς, όχι από άποψη δυναμικότητας, αλλά διαφορετικότητας. Συγκεκριμένα διαφορετικά πρόσωπα στο ρόστερ (είναι χαρακτηριστικό ότι από τα βασικά στελέχη της περσινής ομάδας έμειναν μόνο τρία άτομα που είναι οι Σκουζής, Κοψαύτης, Μαναβόπουλος), αρκετοί καινούργιοι παίκτες (στο σύλλογο ήρθαν ήδη εφτά παίκτες και δεν αποκλείεται η διοίκηση εφ όσον η ομάδα εξασφαλίσει την συμμετοχή στην Α2, να προχωρήσει σε έναν-δύο ακόμη) και τέλος ένα πρόσωπο «κλειδί» που με την απουσία του καταφέρνει να οδηγήσει τους ανθρώπους των «κυανόλευκων» σε αλλαγή φιλοσοφίας και ριζικές αλλαγές.

Κι όταν μιλάμε σε αλλαγή φιλοσοφίας δεν εννοούμε σε συγκεκριμένους τομείς αλλά αν όχι σε όλους, σχεδόν σε όλους τους αγωνιστικούς τομείς. Το πρόσωπο «κλειδί» που προκάλεσε αυτού του είδους τις «αλλαγές» αν θα μπορούσε να το πει κανείς έτσι, είναι ο Γιάννης Μάνος. Ένας παίκτης δηλαδή που τις δύο προηγούμενες χρονιές είχε αναλάβει και είχε φτάσει να σκοράρει το 35-40% των πόντων του Αρκαδικού. Αυτό το γεγονός είχε μετατρέψει τον Αρκαδικό σε μία ναι μεν πολύ δυνατή ομάδα με ιδιαίτερα καλούς παίκτες στο ρόστερ της, αλλά «μοιραία» στηριζόμενο σε μεγάλο ποσοστό στην επίθεση από έναν συγκεκριμένο παίκτη, ο οποίος είχε χίλιους δύο τρόπους για να βάλει τη μπάλα στο αντίπαλο καλάθι.

Όταν λοιπόν μία ομάδα έχει έναν τόσο μεγάλο σκόρερ στο ρόστερ της δεν μπορεί παρά να προσαρμόσει το επιθετικό της παιχνίδι πάνω του, όπως έκανε και ο Αρκαδικός με το Μάνο. Για πολλούς μία τέτοια κατάσταση καλώς ή κακώς έφτασε σε σημείο να «αδικήσει» ως ένα βαθμό την αγωνιστική αξία κάποιων άλλων παικτών που υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσαν να είχαν περισσότερους ρόλους στην ομάδα. Όπως για παράδειγμα ο Μαναβόπουλος, ο Μουτράν, ο Τσολάκης, ο Παπανικολάου και πρόπερσι ο Ισίδωρος Κουτσός, κ.α. Πλέον με την αποχώρηση του Μάνου από το σύλλογο, μοιραία ήρθε και η αλλαγή φιλοσοφίας για τον Αρκαδικό που ενδεχομένως να οδηγήσει σε καλό και κυρίως να κάνει ίσως πιο «αρεστό» το μπάσκετ σε μερίδα φιλάθλων που ενδεχομένως πέρυσι να μην ήταν ικανοποιημένοι από το μονοδιάστατο τρόπο παιχνιδιού σε αρκετά ματς με τις επιθετικές πρωτοβουλίες κυρίως του Μάνου.

Συνηθίζεται το ομαδικό μπάσκετ να είναι πιο αρεστό στο ευρύ φίλαθλο κοινό και όπως όλα δείχνουν αυτό το χαρακτηριστικό θα έχει φέτος η νέα ομάδα του Αρκαδικού. Την ομαδικότητα σε άμυνα και επίθεση. Όπως τόνισα παραπάνω τα στοιχεία για να γίνει πράξη αυτή η νέα φιλοσοφία υπάρχουν. Οι παίκτες που ήρθαν θα συμπληρώσουν την περσινή βάση της ομάδας των τριών μόνο βασικών παικτών που έμειναν από πέρυσι, κι αυτό το στοιχείο ίσως να εμπεριέχει ένα ρίσκο. Μια καινούργια ομάδα με νέα φιλοσοφία, χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά αυτό το διάστημα για να κριθεί επιτυχημένη. Αυτό ακριβώς είναι το ουσιαστικό στοίχημα που καλούνται να κερδίσουν με τους εαυτούς τους οι άνθρωποι που στελεχώνουν την «οικογένεια» του ιστορικού συλλόγου της Τρίπολης.

Αν ρίξουμε μια ματιά στη νέα ομάδα θα παρατηρήσουμε ότι το υλικό της φετινής ομάδας είναι εξίσου πολύ καλό για τη φιλοσοφία που καλείται να περάσει ο Γιάννης Σμυρνιώτης και οι συνεργάτες του. Κανένας σταρ και πολλοί παίκτες που θα αναλαμβάνουν ρόλους μέσα στην ομάδα και βέβαια ικανούς όταν τους ζητηθεί να σκοράρουν. Θέλω να πω ότι κανένας από αυτούς δεν πρόκειται να έχει μέσους όρους πόντων για παράδειγμα πάνω από τους 20-25 ή κάποιος ψηλός με μέσους όρους σε ριμπάουντ πάνω από τα 15. Την ίδια ώρα όμως μπορεί ο καθένας ξεχωριστά σε συγκεκριμένα ματς να πετύχει και 20-25 πόντους, αλλά να μαζέψει και περισσότερα από 15 ριμπάουντ. Απλά σε κάθε ματς διαφορετικοί παίκτες θα μπορούν να χριστούν πρωταγωνιστές. Αν αυτό γίνει πράξη στη φετινή ομάδα, τότε νομίζω θα έχει επιτευχθεί και ο στόχος. Μια ομάδα που στηρίζεται στην ομαδικότητα, αυτομάτως γίνεται και απρόβλεπτη στους αντιπάλους και κατ’ επέκταση πολύ δύσκολα αποκρυπτογραφούμενη από τους αντίπαλους προπονητές.

Εκτιμώ πως το υπάρχον ρόστερ αυτή τη στιγμή έχει καλύψει κατά 90% τις ανάγκες της ομάδας. Σίγουρα με αυτούς τους παίκτες που ο Αρκαδικός έχει αυτή τη στιγμή μπορεί να ξεκινήσει χωρίς δυσκολία τις επίσημες αγωνιστικές τις υποχρεώσεις, αλλά με την προσθήκη ενός ή δύο παικτών ακόμη η εικόνα θα ήταν πολύ καλύτερη. Εννοείται επίσης ότι η ομάδα θα κινηθεί ανάλογα με τις οικονομικές τις δυνατότητες και αντοχές και γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να εκφράζει παράπονα προς την ομάδα για το υφιστάμενο ρόστερ.

Ρίχνοντας μία γρήγορη ματιά στο φετινό ρόστερ βλέπω ότι στη θέση «1» υπάρχουν οι Σκουζής, Παπαδάκης καθώς επίσης και ο Σουρλής που σε ειδικές συνθήκες μπορεί να παίξει και «δυάρι». Στη θέση «2» υπάρχουν οι Σιζόπουλος και Λυμπερόπουλος, με τον τελευταίο αν χρειαστεί να μπορεί να βοηθήσει και στη θέση του «άσσου». Στη θέση «3» φαίνεται ότι θα χρησιμοποιηθούν οι Κοψαύτης και Βεσκούκης, με τον τελευταίο να έχει τη δυνατότητα με ιδιαίτερη ευχέρεια να αγωνίζεται και σαν «4άρι». Στη θέση «4» βρίσκουμε όπως προανέφερα τον Βεσκούκη και τον Σιβορότκα, ενώ στη θέση «5» τους Μαναβόπουλο και Τζουγκαράκη. Τέλος μην αγνοούμε και τους νεαρούς παίκτες της ομάδας που φαίνεται ότι υπολογίζονται εξίσου από τον προπονητή. Οι Κουτσουμπός και Χαραλαμπόπουλος που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θέση «2» και οι Μπουρής και Σπηλιόπουλος στη θέση «4».

Το τι μπορεί να γράφω προσωπικά δεν σημαίνει ότι θα αποδειχθεί απαραίτητα στην πράξη στον Αρκαδικό στη διάρκεια της χρονιάς. Αυτές οι γραμμές είναι προσωπικές τοποθετήσεις και απλές εκτιμήσεις για το πώς βλέπω τη νέα ομάδα του ΣΕΦΑ. Γι’ αυτό και η εκτίμηση ότι η ομάδα αν μπορούσε να έχει την ευχέρεια να ενισχυθεί σε κάποιες θέσεις, θα έπρεπε να το κάνει μια έναν παίκτη στη θέση «2-3» και έναν παίκτη στη θέση «4-5», αποτελεί προσωπική άποψη και τίποτα περισσότερο.

Όπως και να έχει πάντως η προσωπική μου άποψη και όπως ίσως θα θέλει ο κόσμος να δει τον φετινό Αρκαδικό, η προσπάθεια που γίνεται και φέτος είναι ιδιαίτερα αξιέπαινη από την διοίκηση και το προπονητικό τιμ, μέχρι τους παίκτες, δείχνοντας παράλληλα ότι κινείται προς την φιλοσοφία που ο τεχνικός της ομάδας έκανε σαφή από την πρώτη μέρα. «Σταρ θα είναι μόνο η ομάδα». Γι’ αυτό εκτιμώ ότι ήρθε η ώρα να δούμε τον φετινό Αρκαδικό να παίζει πιο ομαδικά, στηριζόμενη στο σύνολο και όχι σε συγκεκριμένες μονάδες και αυτό ίσως αποδειχθεί και το μυστικό μίας ακόμη, ενδεχομένως, επιτυχημένης αγωνιστικής χρονιάς. Ήρθε η ώρα λοιπόν για ομαδικό μπάσκετ…

Σχετικοί σύνδεσμοι:

- Ιστοσελίδα ΣΕΦΑ Αρκαδικού: http://www.arkadikosbc.gr

Κλάση Ζεάν Κάρλος

2009-08-20T23:57:00.001+03:00

Η χρονιά για τον Αστέρα Τρίπολης ξεκινάει σε περίπου δύο εικοσιτετράωρα από σήμερα με την πρεμιέρα του πρωταθλήματος της superleague, στην Τρίπολη με αντίπαλο την ομάδα της Λάρισας. Η προετοιμασία έχει πλέον ολοκληρωθεί αν κρίνει κανείς ότι αυτή η εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στην προετοιμασία της ομάδας για το ματς με την ομάδα του Θεσσαλικού κάμπου. Η ομάδα φέτος έχει ήδη αποκτήσει στη σύνθεσή της νέα πρόσωπα που με βάσει τα λεγόμενα των ανθρώπων του συλλόγου, αποτελούν πολύ καλές επιλογές του τμήματος scouting. Παίκτες που ακόμη δεν είναι γνωστοί στο ευρύ φίλαθλο κοινό της περιοχής και παράλληλα είναι άγνωστη η αξία και οι δυνατότητες μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Πεποίθηση και επιθυμία όλων των φιλάθλων βέβαια είναι αυτοί οι νέοι παίκτες να αποτελέσουν σημαντικές μονάδες για την ομάδα και γιατί όχι ακόμη και πρωταγωνιστές σε μια καλή χρονιά για τον Αρκαδικό σύλλογο.

Προσωπικά όμως στο παρόν κείμενο δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στους καινούργιους ποδοσφαιριστές του συλλόγου που μπορεί να αποδειχθούν «λίρα εκατό» για το σύλλογο αποτελώντας τους επόμενους μήνες διακαή πόθο των μεγάλων Ελληνικών συλλόγων ή να θεωρηθούν αποτυχημένοι όπως αρκετοί από όσους πέρασαν από το σύλλογο τα προηγούμενα χρόνια και ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα από τους φίλους του Αστέρα Τρίπολης ειδικότερα και του ποδοσφαίρου γενικότερα. Θα σταθώ όμως σ’ έναν ήδη «παλιό» παίκτη του Αστέρα Τρίπολης που τα τελευταία χρόνια από τη μία έχει αποτελέσει έναν από τους καλύτερους και σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από το σύλλογο, αλλά από την άλλη έχει αντιμετωπίσει τόσα πολλά προβλήματα με τραυματισμούς.

Ο λόγος για τον Ζεάν Κάρλος Ντόντε, ο οποίος ήρθε στην Τρίπολη επί εποχής Πάουλο Κάμπος και κατάφερε να αγαπηθεί ιδιαίτερα από τον κόσμο μεταξύ άλλων για την αγωνιστική του αξία και προσφορά στην ομάδα, εντός γηπέδου. Κι όμως ο Βραζιλιάνος μπακ-χαφ του οποίου η αξία είναι δεδομένη όλο αυτό το διάστημα, έχει αποτελέσει φαβορί όχι μία αλλά περισσότερες φορές για αποχώρηση από την «ομάδα των τρένων». Σ’ αυτό μπορεί να έπαιξαν ρόλο κάτι οι τραυματισμοί του που τον ταλαιπώρησαν ιδιαίτερα, κάτι το γεγονός ότι μέχρι πριν ένα χρόνο δεν διέθετε κοινοτικό διαβατήριο και στην περίπτωση που δεν το εξασφάλιζε θα αποτελούσε ήδη παρελθόν από την ομάδα και κάτι το γεγονός ότι κατά καιρούς ίσως να μην υπολογιζόταν εξ αρχής στα αγωνιστικά πλάνα κάποιων προπονητών.

Ο Ζεάν Κάρλος ωστόσο παρά τις πολλές δυσκολίες εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων δηλώνει «παρόν» και σε κάθε ευκαιρία διαψεύδει όσους τον θεωρούν «τελειωμένο» ή στην καλύτερη, μη χρήσιμο στην ομάδα της Τρίπολης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα (και για να μην θεωρηθεί ότι κρίνω μόνο από το φιλικό με την Ηλιούπολη, ένα από τα αρκετά πολλά χαρακτηριστικά παραδείγματα), ήταν και η εμφάνισή του στο τελευταίο φιλικό του Αστέρα την περασμένη Κυριακή με την Ηλιούπολη. Αγωνίστηκε μετά από αλλαγή αντικαθιστώντας τον Ουντότζι και χωρίς υπερβολή ήταν ο παίκτης που ανέβασε ρυθμό και απόδοση στους «κυανοκιτρίνους». Κατάφερε με μία ταχύτητα παραπάνω να διασπάσει ή έστω να δημιουργήσει ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα και να επηρεάσει σημαντικά την εξέλιξη του ματς, ώστε οι «γηπεδούχοι» να βρουν στόχο με τα δίχτυα.

Ο μπακ-χαφ του Αστέρα είναι πραγματικά μία πολύ αξιόπιστη μονάδα ειδικά όταν έχει ξεπεράσει τα προβλήματα τραυματισμού. Παίκτης που μπορεί να αποτελεί αυτό το διάστημα επίκεντρο του ενδιαφέροντος του κόσμου (που έχει εστιάσει στους καινούργιους παίκτες και στην προσπάθεια εξακρίβωσης της αξίας τους), αλλά το καταφέρνει στην πορεία με την απόδοσή του. Άλλη κλάση ποδοσφαιριστή για τα δεδομένα του Αστέρα ακόμη και από κάποιους παίκτες πολυδιαφημισμένους, χωρίς ουσία όμως, ανάλογη του Ζεάν. Προσωπικά η ενδεχόμενη απομάκρυνση του Βραζιλιάνου κάποια στιγμή από τον Αρκαδικό σύλλογο θα χαρακτηριστεί αναμφισβήτητα ως απώλεια.

Υ.Γ. 1
Θετική η παρουσία του Βίλτσες από την πλευρά των «καινούργιων» του Αστέρα, που δείχνει από το πρώτο διάστημα, «διάθεση» να ξεχωρίσει μεταξύ του ρόστερ της ομάδας του.

Υ.Γ. 2
Σίγουρα ανέτοιμος ο Αστέρας σε κάποιους τομείς όπως είναι το «κομμάτι» της ανάπτυξης και δημιουργία επιθετικών προσπαθειών. Την ίδια ώρα όμως που όλες οι ομάδες είναι ανέτοιμες και πόσο μάλλον η Λάρισα που εκτός των άλλων φαίνεται να έχει ακόμη σημαντικά κενά στην επίθεση. Ο λιγότερο «σφιγμένος» εξαιτίας κούρασης της προετοιμασίας και ο πιο ουσιαστικός στον αγωνιστικό χώρο θα επικρατήσει.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Ιστοσελίδα Αστέρα Τρίπολης: http://www.asterastripolis.gr
- Σχετικό ρεπορτάζ για το φιλικό με Ηλιούπολη από την ιστοσελίδα «Κόντρα Επίθεση»: http://www.contraepithesi.gr

Συνεργασία με φόντο NBA, ο Αρκαδικός;

2009-07-30T00:52:00.000+03:00

Δεν χρειάζεται να το αναφέρω προσωπικά για να γίνει γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια ο Αρκαδικός αποτελεί ένα σύλλογο που έχει καταφέρει άξια να βρίσκεται στο προσκήνιο του Ελληνικού μπάσκετ. Παρά το γεγονός ότι την περασμένη δεκαετία οι «κυανόλευκοι» δεν είχαν να επιδείξουν κάτι ιδιαίτερο σε επίπεδο ανδρικής ομάδας, κατάφεραν με υπομονή, σωστή οργάνωση και επιμονή να οδηγήσουν το σύλλογο σε σημαντικές διακρίσεις σε επίπεδο Εθνικών κατηγοριών. Τα τελευταία λοιπόν χρόνια η ομάδα της Αρκαδίας λειτουργεί σε επαγγελματικά επίπεδα γεγονός που δεν αμφισβητείται από κανένα. Άλλωστε τα τελευταία χρόνια έχουν έρθει στην Τρίπολη πολλοί ποιοτικοί μπασκετμπολίστες ανεβάζοντας το επίπεδο του αθλήματος και ειδικότερα τη μπασκετική νοοτροπία, που μέχρι τότε επικρατούσε.

Μπορεί λοιπόν ο Αρκαδικός να μην αποτελεί το «δάσος», αλλά δυστυχώς ακόμη το «δέντρο» στο τοπικό μπασκετικό χώρο, αφού από εκεί και πέρα η κατάσταση στο άθλημα είναι ιδιαίτερα προβληματική, σε διάφορα επίπεδα (αγωνιστικό, οργανωτικό, διοικητικό, κ.α.), όμως γίνεται προσπάθεια στο σύλλογο, όπως και σε άλλους συλλόγους για αναβάθμιση του τοπικού μπάσκετ μέσω των τμημάτων υποδομής. Ο Αρκαδικός λοιπόν φαίνεται ότι σκέφτεται σοβαρά να προχωρήσει ακόμη μια πέρα σε επίπεδο υποδομών πέρα από την αναβάθμιση που έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια στην ανδρική ομάδα.

Συγκεκριμένα τις προηγούμενες ημέρες ένας φίλος από το εξωτερικό με ενημέρωσε με ηλεκτρονικό μήνυμα ότι κάπου διάβασε ότι εμπλέκεται το όνομα του Αρκαδικού σε ένα πρόγραμμα αναζήτησης μπασκετικών ταλέντων που έχει στα σκαριά η Αμερικανική Μπασκετική Ακαδημία ΤΝΒΑ. Το μήνυμα αυτό μου «κέντρισε» ιδιαίτερα το ενδιαφέρον αμέσως, ξεκινώντας μια διαδικτυακή έρευνα για την αναζήτηση περισσότερων πληροφοριών. Μετά από όχι πολύ ώρα εντόπισα το ενδιαφέρον δημοσίευμα του συνάδελφου, Αντώνη Καλκαβούρα που υπάρχει δημοσιευμένο στο αθλητικό site, gazzetta.gr.

Στο εν λόγω δημοσίευμα λοιπόν «αποκαλύπτεται» χωρίς να γίνεται γνωστό σε πόσο μεγάλο βαθμό μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η εμπλοκή ή καλύτερο το ενδιαφέρον του ΣΕΦΑ Αρκαδικού να ενταχθεί στο μελλοντικό πρόγραμμα της ακαδημίας TNBA. Μιας μπασκετικής ακαδημίας η οποία εδρεύει στην Αμερική, συνεργάζεται με αρκετές ομάδες του μαγικού κόσμου του NBA (όπως οι Κλίβελαντ Καβαλίερς, οι Λ.Α.Κλίπερς, οι Σακραμέντο Κίνγκς, οι Σάρλοτ Μπομπκατς, οι Νιού Όρλεανς Χόρνετς και οι Ιντιάνα Πέισερς) και έχει σαν στόχο την αναζήτηση ταλέντων από την Αμερική και την Ευρώπη. Το εν λόγω δημοσίευμα αναφέρει ότι στη χώρα μας βρίσκονται άνθρωποι της ακαδημίας με σκοπό την δημιουργία συνεργασιών με Ελληνικούς συλλόγους του Κέντρου, αλλά και της περιφέρειας (όπως είναι ο Αρκαδικός και τα Τρίκαλα).

Το πακέτο συνεργασίας προβλέπει μεταξύ άλλων τον εφοδιασμό των συνεργαζόμενων συλλόγων με πλήρη ιματισμό που θα έχει το λογότυπο της εταιρίας, τη διοργάνωση συγκεκριμένων τουρνουά στη διάρκεια της σεζόν και εν τέλει την αποστολή των κορυφαίων ταλέντων στην Αμερική για τη συμμετοχή στο ετήσιο camp της ακαδημίας. Με αυτό τον τρόπο όπως αναφέρει το σχετικό ρεπορτάζ ομάδες του NBA, θα μπορούν να ξεχωρίζουν τα ταλέντα της χώρας μας από πολύ μικρή ηλικία με την εφαρμογή του “international scouting”. Έλληνες προπονητές θα επιβλέπουν την εφαρμογή του προγράμματος κατά τη διάρκεια της σεζόν.

Τα άκρως λοιπόν ενδιαφέροντα που αναφέρονται στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ, στην περεταίρω έρευνα που έκανα δεν μου επέτρεψαν να εντοπίσω κάτι περισσότερο, πέρα από κάποιες πληροφορίες στο επίσημο site της ΤΝΒΑ. Ανεξάρτητα πάντως από το τι κατάφερα να βρω σε επίπεδο πληροφοριών, εκτιμώ ότι αν υπάρχει προοπτική για μια τέτοια συνεργασία για τον Αρκαδικό, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα στην περιοχή μας προκειμένου το άθλημα να φέρει και πάλι παιδιά στο χώρο. Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερες τοποθετήσεις, δυστυχώς χωρίς κίνητρο ένα παιδί σήμερα, δύσκολα επιλέγει να ασχοληθεί με το μπάσκετ και ακόμη πιο δύσκολα επιλέγει να ασχοληθεί σοβαρά και επαγγελματικά σε βάθος χρόνου. Το κίνητρο όμως ότι ένα πολύ αξιόλογο ταλέντο με πολλές υποσχέσεις μπορεί να παρακολουθείται ακόμη και από συλλόγους του NBA, είναι πολύ μεγάλο.

Αν λοιπόν οι άνθρωποι του Αρκαδικού έχουν έρθει σε επαφή με τους ανθρώπους της μπασκετικής ακαδημίας TNBA, όπως το δημοσίευμα και κάποιες πληροφορίες αναφέρουν και παράλληλα εκδηλώνουν την επιθυμία να ενταχθούν στο πρόγραμμα, πιστεύω ότι πολύ καλά κάνουν. Η ακαδημίες άλλωστε του Αρκαδικού στον τοπικό χώρο έχουν ιστορία και έχουν αναδείξει αρκετούς καλούς αθλητές και μια τέτοια προοπτική θα μπορέσει να δώσει ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην προσπάθεια για αναβάθμισή τους.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Σχετικό άρθρο gazzetta.gr: http://www.gazzetta.gr/content/view/41531/6
- Ιστοσελίδα Αμερικανικής Ακαδημίας Μπάσκετ TNBA: www.thebasketballacademy.com
- Ιστοσελίδα ΣΕΦΑ Αρκαδικού: http://www.arkadikosbc.gr

Περί τιμών, απλών εισιτηρίων Αστέρα

2009-07-27T22:26:00.003+03:00

Αφορμή για αυτό το άρθρο ήταν το αντίστοιχο άρθρο του καλού φίλου Γιάννη Βασιλόπουλου που μας έστειλε με αφορμή σχετικό σχόλιο φιλάθλου που έλαβε στο προσωπικό του blog, με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση των τιμών των απλών εισιτηρίων για όλα τα εντός έδρας ματς του Αστέρα για την προσεχή αγωνιστική περίοδο. Διαβάζοντας λοιπόν τόσο το άρθρο του, αλλά κυρίως το σχόλιο φιλάθλου της ομάδας για τις τιμές των απλών εισιτηρίων που ανακοίνωσε η ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης, προχώρησα στη σύνταξη των παρακάτω σχολίων για ένα θέμα που «καίει» μεγάλη αριθμό φιλάθλων του Αστέρα που βρίσκονται στο δίλημμα του αν θα προχωρήσουν στην αγορά εισιτηρίου διαρκείας ή θα περιοριστούν κατά τη διάρκεια της σεζόν σε αγορά απλών εισιτηρίων για συγκεκριμένο αριθμό παιχνιδιών.

Συμφωνώ λοιπόν σε σημαντικό βαθμό με το φίλαθλό και το σχόλιό του στο προηγούμενο άρθρο του Γιάννη Βασιλόπουλου (σχόλιο στο άρθρο «Καλοκαιρινοί προβληματισμοί» της 6ης Ιουλίου). Οφείλω από τη μία όμως ν’ αναφέρω ότι ο Αστέρας πρέπει να στηρίζεται από την τοπική φίλαθλη κοινωνία ούτως ώστε να βρίσκεται όσο το δυνατόν περισσότερα χρόνια στην Α Εθνική και γενικότερα στο προσκήνιο του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο φίλαθλος κόσμος τη δεδομένη στιγμή πέρα από τους ισχυρούς επενδυτές της ομάδας είναι η δύναμη του συλλόγου και χωρίς αυτόν είναι δύσκολο να κινηθεί αγωνιστικά σε βάθος χρόνου σε υψηλό επίπεδο.

Από την άλλη όμως εκτιμώ ότι δεν μπορεί η διοίκηση να πιέζει με «μεθόδους marketing» τον φίλαθλο κόσμο ούτως ώστε να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να στηρίξει την προσπάθεια της αγαπημένης του ομάδας.
Σίγουρα το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει πλέον γίνει πολύ ακριβό, αλλά δεν μπορεί να αγνοηθεί η όλο και χειρότερη οικονομική κατάσταση χιλιάδων πολιτών σήμερα, βγάζοντας τα πέρα πολύ δύσκολα εξαιτίας αναγκών της καθημερινότητας. Δεν είναι εύκολο για παράδειγμα ένας γονιός που αδυνατεί να αγοράσει εισιτήριο διαρκείας φέτος, να είναι υποχρεωμένος να δώσει 60 και 90 ευρώ για τον ίδιο και το ένα ή τα δύο παιδιά του, προκειμένου να παρακολουθήσει κάποιο παιχνίδι πρωταθλήματος, αν όχι με τον Παναθηναϊκό τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, τουλάχιστον με τον ΠΑΟΚ ή τον Άρη. Το ποδόσφαιρο άλλωστε κάποτε ήταν η διαφυγή του λαού από την «δύσκολη» καθημερινότητα και δυστυχώς όσο περνάει ο καιρός και τα χρόνια, εξελίσσεται σε είδος πολυτέλειας. Γι’ αυτό σε κάποιες περιπτώσεις η αδιαφορία του κόσμου δεν οφείλεται σε κάποια ενδεχόμενη «εχθρική» αντιμετώπιση και αδιαφορία προς τον «κυανοκίτρινο» σύλλογο, αλλά πολύ απλά από αδυναμία να διαθέσει τόσα χρήματα για ένα ποδοσφαιρικό ματς.

Υ.Γ.1
Θετικό το γεγονός ότι πριν λίγες ημέρες ο σύλλογος πέρασε το όριο της πώλησης των 1000 καρτών διαρκείας και όσο περνούν οι μέρες συνεχίζει, με στόχο σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις του Προέδρου του Αστέρα Τρίπολης, Γιώργου Μποροβήλου να φτάσει τα περσινά επίπεδα και γιατί όχι και να τα ξεπεράσει.

Υ.Γ.2
Κατά την προσωπική μου άποψη, καθοριστικοί παράγοντες για τη συνέχιση της αγοράς καρτών διαρκείας στον Αστέρα στη συνέχεια είναι α) η εικόνα που θα δείξει η ομάδα στα φιλικά που έχει προγραμματίσει το επόμενο διάστημα και που ξεκινούν από σήμερα (Παρασκευή, 24/07), μέχρι και την έναρξη του πρωταθλήματος και β) από αν θα κινηθεί τελικά ο Αστέρας στην απόκτηση ενός ικανού στράικερ τις επόμενες ημέρες ή όχι και στο κατά πόσο αυτό το κενό ή προσθήκη αντίστοιχα θα φανεί μέσα στον αγωνιστικό χώρο στα προσεχή φιλικά ματς.

Υ.Γ.3
Περιμένουμε με ανυπομονησία τα πρώτα φιλικά του Αστέρα, όχι τόσο για την εικόνα που θα δείξουν στον αγωνιστικό χώρο οι ποδοσφαιριστές της ομάδας (αφού είναι πολύ νωρίς να βγάλουμε ουσιώδη συμπεράσματα για την αξία και την ικανότητά τους), όσο για τον τρόπο που ο Γκόμεζ θα «κινηθεί» από πλευράς τακτικής σ’ αυτά τα ματς (σ.σ. συστήματα, προσανατολισμούς προς επίθεση ή άμυνα κ.α.). Το αγωνιστικό προφίλ του Γκόμεζ είναι άγνωστο και αρκετοί περιμένουν να το γνωρίσουν, υπολογίζοντας σε γενικές γραμμές τη φιλοσοφία του νέου Αστέρα Τρίπολης τη νέα σεζόν.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Προσωπικό blog Γιάννη Βασιλόπουλου: http://johnnyvasil.blogspot.com
- Ιστοσελίδα Αστέρα Τρίπολης: http://www.asterastripolis.gr
- Ιστοσελίδα Εισιτηρίων ΠΑΕ Αστέρας: http://www.asterasfctickets.gr

Κρίσιμες ώρες για το Λεωνίδιο

2009-07-15T22:43:00.002+03:00

«Ξεφυλλίζοντας» τις προηγούμενες ημέρες τις διαδικτυακές σελίδες με αθλητικό, Αρκαδικό ενδιαφέρον η προσοχή μου εστίασε σε μία πολύ ενδιαφέρουσα ανακοίνωση που βρήκα στο blog του Ολυμπιακού Λεωνιδίου. Η ανακοίνωση αυτή είχε ημερομηνία την 9η Ιουλίου 2009 με τίτλο «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ?». Αμέσως μπήκα στη διαδικασία να την διαβάσω για να καταλάβω περί τίνος πρόκειται. Το περιεχόμενο αυτής ακριβώς αυτό που παραθέτω παρακάτω:

«ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ?
Επειδή τους δυο τελευταίους μήνες ακούγονται παρά πολλά κ για να τελειώνουμε.
Η επίσημη θέση του σωματείου μας είναι η συνεργασία με όποιο σωματείο το επιθυμεί. Λέγοντας λοιπόν συνεργασία αποκλείουμε το ενδεχόμενο (πώλησης, μεταβίβασης, συγχώνευσης, διάλυσης). Έχουμε ξεκάθαρη πρόταση για το τι πρέπει να γίνει.
Για να μην παίζουμε κρυφτό μιλάω για το ΑΣΛ, το όποιο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα μη συμμετοχής στο φετινό πρωτάθλημα.
Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΛΕΩΝΙΔΙΟΥ θα συνεργαστεί με τους υπευθύνους του ΑΣΛ για την καλύτερη δυνατή λύση εάν κ εφόσον χρειάζονται την συνεργασία μας.
Στο δήμο μας υπάρχουν τρία ποδοσφαιρικά σωματεία κ εάν δεν έχουμε καλή συνεργασία κ κοινούς στόχους αποκλείεται μεμονωμένα να δημιουργήσουμε κάτι αξιόλογο.
Εκλογές θα γίνουν στο τέλος ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ για την νέα διοίκηση.
Όσο για τους αθλητές μας να ξέρουν ότι η προετοιμασία θα ξεκινήσει στο τέλος Αύγουστου.
Για όσους θέλουν να φύγουν και να αλλάξουν ομάδα να ξέρουν ότι θα πρέπει να βρίσκουν τον κατάλληλο αντικαταστάτη τους χωρίς αντάλλαγμα δεν φεύγει κανένας. Τις επόμενες μέρες θα σας ανακοινώσω την ημέρα συγκέντρωσης κ θα σας παρακαλέσω να είστε όλοι εκεί.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!»

Δεν μπόρεσα με κάποιο τρόπο να καταλάβω αν η συγκεκριμένη ανακοίνωση προέρχεται από τη διοίκηση του Ολυμπιακού Λεωνιδίου (επίσημη ανακοίνωση) ή κάτι πιο ανεπίσημο. Η σύνταξη την κάνει να φαίνεται σαν ανεπίσημη ανακοίνωση, ενώ αντίθετα το περιεχόμενο το αντίθετο. Όπως και να έχει πάντως το περιεχόμενό της μας παραπέμπει στη σοβαρότητα της κατάστασης στην οποία φαίνεται να βρίσκεται το σωματείου του Α.Σ.Λεωνιδίου. Κατάσταση η οποία μπορεί να οδηγήσει όπως οι μέχρι τώρα ενδείξεις μας οδηγούν ακόμη και σε διάλυση ενός από τα πιο σημαντικά ποδοσφαιρικά σωματεία της Αρκαδίας, με παρουσία σε Γ’ και Δ’ Εθνική κατηγορία.

Ένα άλλο συμπέρασμα που έβγαλα από αυτή την ανακοίνωση είναι η βούληση ανθρώπων στην περιοχή της Κυνουρίας και ενδεχομένως και της διοίκησης του Ολυμπιακού Λεωνιδίου (ενός εκ των τριών ποδοσφαιρικών σωματείων της εκεί περιοχής), να στηρίξει το ιστορικό σύλλογο του ΑΣΛ, μέσα από την προοπτική μιας συγχώνευσης των σωματείων και κατ’ επέκταση συνεργασίας. Το περιεχόμενο της παραπάνω ανακοίνωσης φαίνεται ότι είναι η τοποθέτηση της ομάδας του τοπικού Ολυμπιακού, η οποία είναι θετική στο ενδεχόμενο συγχώνευσης.

Από την άλλη πλευρά (και εννοώ από τη πλευρά των διοικούντων του Λεωνιδίου) δεν έχει υπάρξει κάποια επίσημη τοποθέτηση για το ενδεχόμενο συγχώνευσης με τον τοπικό Ολυμπιακό. Δεν ξέρω ποιες συγκεκριμένες προσπάθειες καταβάλει η διοίκηση, προκειμένου να βρει οικονομικούς κυρίως πόρους, που θα επιτρέψουν στο σύλλογο να αγωνιστεί κανονικά στο προσεχές πρωτάθλημα της Α’ τοπικής κατηγορίας της ΕΠΣ Αρκαδίας. Γενικότερα πάντως οι πληροφορίες που έχω από ανθρώπους που ασχολούνται με τα αθλητικά δρώμενα στην Κυνουρία μιλούν για δύσκολες ώρες για την ομάδα του Α.Σ.Λεωνιδίου.

Είναι κρίμα λοιπόν να κλείσει το κεφάλαιο «Λεωνίδιο» ύστερα από μία παρουσία δέκα και πλέον χρόνων στις Εθνικές κατηγορίες με ιδιαίτερη επιτυχία. Αποδείχθηκε όμως ότι η γεωγραφική θέση του συλλόγου σε συνδυασμού με την σταδιακή απεμπλοκή του ισχυρού άνδρα της περιοχής κ. Σαράντη. Ένας άνθρωπος που όσο συμμετείχε έστω και έμμεσα με την συνδρομή με ένα μέρος του μπάτζετ του συλλόγου κάθε χρόνο, βοηθούσε σημαντικά στο να κρατηθεί ο σύλλογος στο αθλητικό προσκήνιο. Αρμοδιότητά μου δεν είναι σε καμμία περίπτωση να πάρω θέση στο τι πρέπει να γίνει προκειμένου το Λεωνίδιο να μην διαλυθεί. Πιστεύω όμως ως φίλαθλος ότι θα πρέπει να γίνει κάθε προσπάθεια ούτως ώστε ο σύλλογος να συνεχίσει να δραστηριοποιείται και στο μέλλον, ακόμη και αν χρειαστεί να συνεχίσει κάτω από το καθεστώς μίας ενδεχόμενης συγχώνευσης.

Υ.Γ.
Επισκέφτηκα και την επίσημη ιστοσελίδα του Α.Σ.Λεωνιδίου στην προσπάθεια να ενημερωθώ για τις τελευταίες εξελίξεις στο σύλλογο, ωστόσο βρέθηκε μπροστά σε μια σελίδα που ανακατασκευάζεται, με το μήνυμα «σύντομα κοντά σας» να συμπληρώνει το σύντομο μήνυμα των διαχειριστών της. Θέλω να πιστεύω ότι το μήνυμα αυτό την ίδια στιγμή παραπέμπει και στο ίδιο το σωματείο. Στο ότι δηλαδή ο ΑΣ Λεωνιδίου ανακατασκευάζεται και ότι σύντομα θα είναι και πάλι κοντά μας.

Σχετικοί σύνδεσμοι:
- Διαδικτυακό blog Ολυμπιακού Λεωνιδίου: http://leonidioglo.blogspot.com.
- Επίσημη ιστοσελίδα Α.Σ.Λεωνιδίου: http://www.leonidiofc.gr.

Σπουδαία πρωτοβουλία των tigers, terroristas, πυρήνα

2009-07-09T20:59:00.004+03:00

Δεν έχω προλάβει ιδιαίτερα την εποχή του Παναρκαδικού όταν τότε στη δεκαετία του ’80 όπως και στις αρχές του ’90 η ιστορική ομάδα της Τρίπολης είχε το δικό της σύνδεσμο με αρκετά μέλη που διοργάνωναν εκδρομές και εξορμήσεις για τις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις του πράσινου συλλόγου. Από τότε όμως (όταν ο μεγάλος Π.Α.Ο. έχασε την αγωνιστική του αίγλη) μέχρι πριν λίγα χρόνια, κανένας οργανωμένος επίσημος ή ανεπίσημος σύνδεσμος δεν δραστηριοποιήθηκε στο νομό μας και συγκεκριμένα στην Αρκαδική πρωτεύουσα. Κι αυτό ίσως γιατί κανείς δεν πίστευε ότι θα μπορούσε μια τοπική ομάδα να φτάσει σε τόσο υψηλό επίπεδο όσο σήμερα ο Αστέρας Τρίπολης.

Ο «κυανοκίτρινος» σύλλογος ήταν αυτός που με την αγωνιστική του πορεία τα τελευταία έξη χρόνια περίπου κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον του φίλαθλου κόσμου και κατ’ επέκταση να δημιουργήσει καταστάσεις για επαναδραστηριοποίηση οργανωμένων ομάδων και συνδέσμων στην περιοχή. Έστω και ανεπίσημα (καθώς επισήμως δεν αναγνωρίζονται σύνδεσμοι) δημιουργήθηκαν όχι ένας αλλά συνολικά τρεις σύνδεσμοι που στήριζουν τα τελευταία χρόνια τον Αστέρα Τρίπολης. Το ξεκίνημα έκαναν οι TIGERS που αποτέλεσαν την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια φιλάθλων ομάδας στην «μετά-Παναρκαδικού» εποχή. Τη συνέχεια έκαναν τους προηγούμενους μήνες οι TERRORISTAS και ο ΠΥΡΗΝΑΣ.

Οι τρεις αυτοί σύνδεσμοι έχουν σταθεί στον Αστέρα Τρίπολης τα τελευταία χρόνια σε εντός αλλά και εκτός έδρας αναμετρήσεις και έχουν προσπαθήσει να «αναζωπυρώσουν» την ατμόσφαιρα στο γήπεδο σε κάθε αναμέτρηση της ομάδας. Πολλές φορές οι φίλαθλοι των οργανωμένων κατάφεραν να βοηθήσουν τους ποδοσφαιριστές του Αστέρα στο να κατακτήσουν σημαντικά αποτελέσματα σε επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις.

Για να μην μακρηγορώ όμως και αφού ολοκλήρωσα αυτή την εισαγωγή των τριών παραγράφων, θα αναλύσω το λόγο για τον οποίο μπήκα στη διαδικασία να γράψω αυτές τις σειρές. Τις προηγούμενες ημέρες λοιπόν και συγκεκριμένα την περασμένη Δευτέρα, 6 Ιουλίου τα μέλη των τριών συνδέσμων είχαν μία εποικοδομητική συνάντηση μεταξύ τους, στην οποία πάρθηκε μια σπουδαία όσο και όχι τόσο συνηθισμένη απόφαση. Απόφαση που αν υλοποιηθεί (όπως όλα δείχνουν θα γίνει πράξη), πρόκειται να δώσει τέλος στους τρεις συνδέσμους με την σημερινή τους μορφή (TIGERS, TERROSRISTAS, ΠΥΡΗΝΑΣ), αφού αποφασίστηκε να δημιουργηθεί από κοινού ο Σύλλογος Φίλων Αθλητικών Σωματείων Τρίπολης.

Ένας σύλλογος που θα έχει μεγαλύτερη δυναμική καθώς το έμψυχο δυναμικό και τα μέλη του θα είναι σαφώς πολύ περισσότερα απ’ ότι οι σύνδεσμοι ξεχωριστά και σαν σκοπό θα έχει (όπως αναφέρει και το όνομά του), την στήριξη όλων των αθλητικών σωματείων της Αρκαδικής πρωτεύουσας, ανεξάρτητα αθλητικού χώρου δραστηριοποίησης. Μια πρωτοβουλία που ουσιαστικά δεν ωφελεί μόνο τον ποδοσφαιρικό Αστέρα Τρίπολης, αλλά παράλληλα τον μπασκετικό ΣΕΦΑ Αρκαδικό και αρκετούς άλλους συλλόγους που στο μέλλον θα εκπροσωπούν την πόλη στα διάφορα πρωταθλήματα και επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις.

Προσωπικά δεν θα φανταζόμουν ότι οι τρεις σύνδεσμοι θα έφταναν σε σημείο να πάρουν μια τέτοια απόφαση. Θέλει «κότσια» τα μέλη των τριών συνδέσμων να διαλύσουν τα δημιουργήματα τους για το καλό του τοπικού αθλητισμού με τη δημιουργία ενός ενιαίου συλλόγου. Κι όμως όπως οι εξελίξεις μέχρι αυτή τη στιγμή το επαληθεύουν. Παράλληλα μ’ αυτή τους την κίνηση απέδειξαν ότι βασικό μέλημά τους δεν είναι η στήριξη μεμονωμένα συγκεκριμένων συλλόγων αλλά όλο του τοπικού αθλητικού χώρου. Ειλικρινά μου αρέσει ως φίλαθλος η προοπτική του να δω τα μέλη αυτού του συλλόγου, πέρα από τη στήριξη του Αστέρα και του Αρκαδικού στις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις τους να στηρίζουν και τον υπόλοιπο αθλητικό χώρο. Για παράδειγμα πόσο μεγάλη στήριξη θα μπορούσαν να δώσουν στο μέλλον σ’ έναν αθλητή του στίβου, όπως ο Βασίλης Σιάκουλης των παγκόσμιων επιδόσεων ή ο κάθε Σιάκουλης που θα μπορούσε να δίνει ένα σημαντικό αγώνα στην Τρίπολη. Πόρο μεγάλη στήριξη θα μπορούσε να δοθεί σ’ έναν αθλητή κολύμβησης που προσπαθεί να πιάσει τα όρια για μία μεγάλη διοργάνωση.

Μπορεί λοιπόν από τη μία οι τρεις σύνδεσμοι να γίνονται ουσιαστικά ένας μετά τη συσπείρωση που αποφάσισαν, αλλά εκτιμώ ότι η δυναμική θα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Θα μπορέσουν να οργανωθούν ακόμη καλύτερα για αποστολές εκτός Νομού σε ταξίδια, να εξασφαλίσουν καλύτερους οικονομικούς όρους σε πακέτα εισιτηρίων και εν τέλει σε καλύτερη οργάνωση στην εξέδρα και εφευρετικά συνθήματα και καλύτερη ατμόσφαιρα που θα κάνει μεγαλύτερη αίσθηση.

Τις επόμενες ημέρες αν όλα πάνε καλά ο Σύλλογος Φίλων Αθλητικών Σωματείων Τρίπολης θα λάβει «σάρκα και οστά» και από την προσεχή μόλις αγωνιστική σεζόν θα βρίσκεται στο προσκήνιο και στις κερκίδες των αθλητικών εγκαταστάσεων της πόλης της Τρίπολης.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

- Ανακοίνωση στο arcadiaportal για την απόφαση των συνδέσμων

Προσωπικά συμπεράσματα από τη διάθεση των διαρκείας του Αστέρα

2009-06-26T16:28:00.002+03:00

Ο προπονητής του Αστέρα τις προηγούμενες ημέρες παρουσιάστηκε επίσημα και πλέον μπήκαν σε σειρά για δρομολόγηση αρκετές εκκρεμότητες του συλλόγου, ενώ λίγα 24ώρα αργότερα η ΠΑΕ Αστέρας παρουσίασε και τα φετινά εισιτήρια διαρκείας με όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες που χρειάζεται να ξέρει ένας υποψήφιος αγοραστής τους. Όσον αφορά τις πρώτες εντυπώσεις του φίλαθλου κόσμου για την ανακοίνωση των διαρκείας και συγκεκριμένα των τιμών, θα έγραφα αυτές ήταν ανάμεικτες.

Αρκετοί ήταν αυτοί που αναγνώρισαν και συμφώνησαν με το μήνυμα που πέρασε η ΠΑΕ λίγο μετά την ανακοίνωση των διαρκείας για μειωμένες τιμές σε αρκετές κατηγορίες εισιτηρίων. Την ίδια ώρα όμως υπήρξαν αρκετοί φίλοι της ομάδας που δεν τους άρεσε που διάβασαν και άκουσαν για μειώσεις τιμών από τη στιγμή που σε συγκεκριμένες κατηγορίες δεν έλειψαν και κάποιες αυξήσεις. Προσωπικά όμως εκτιμώ ότι η μεγάλη πλειοψηφία φιλάθλων δεν θα στηριχτεί στην τιμολογιακή πολιτική του Αστέρα στα διαρκείας για να αγοράσει εισιτήριο διαρκείας, όσο στις εντυπώσεις που θα έχει από τη Καλοκαιρινή μετεγγραφική κινητικότητα όσο και στην προοπτική μιας καλής ή όχι πορείας τη νέα σεζόν πάντα με βάση την προσωπική εκτίμηση καθενός.

Οι επιλογές της ΠΑΕ σε επίπεδο τιμών στα διαρκείας τη νέα σεζόν εκτιμώ ότι έχει σαν πρωταρχικούς σκοπούς α) να επιβραβεύσει τους περσινούς κατόχους διαρκείας με μειωμένες τιμές σε σχέση με πέρυσι σε αρκετές κατηγορίες, β) να αναβαθμίσει τις θέσεις των V.I.P. κατόχων με τη δημιουργία της νέας πολυτελούς κατηγορίας εισιτηρίων (executive members), «υποστηρίζοντας» έτσι με πρόσθετα προνόμια το ομολογουμένως υψηλό κόστος των VIP καρτών διαρκείας, έστω και αν παραμένουν στην ίδια τιμή για τους περσινούς κατόχους, αλλά κατά 500 ευρώ ακριβότερα σε σχέση με πέρυσι για τους νέους ενδιαφερόμενους, γ) να αναπροσαρμόσει τις τιμές των διαρκείας στη θύρα 2 κυρίως (σκεπαστή κερκίδα πίσω από την μία εστία), αυξάνοντας τις τιμές στηριζόμενη ενδεχομένως στο γεγονός των προνομίων που προσφέρει (καλή ορατότητα, προστασία από καιρικές συνθήκες) και να προχωρήσει επιμελώς σε επιλεκτικές ανακατατάξεις των θέσεων κάποιων συγκεκριμένων κατηγοριών διαρκείας (οργανωμένοι, οικογενειακά και executive members).

Έτσι δημιουργούνται σημαντικά κέρδη έναντι της περσινής χρονιάς κυρίως από τις θέσεις της Θύρας 2 και της νέας κατηγορίας των VIP (executive member), η οποία υπολογίζεται ότι θα γεμίσει πλήρως, καλύπτοντας μ’ αυτό τον τρόπο τις μειώσεις τιμών σε αρκετές κατηγορίες διαρκείας κυρίως όσον αφορά τις ανανεώσεις.

Όπως και να έχει πάντως ο Αστέρας Τρίπολης, συνεχίζει να αποτελεί μία Ανώνυμη Εταιρία και σκοπός αυτής είναι να μπορεί να καλύψει με διάφορους τρόπους τα σημαντικά έξοδα που απαιτούνται για την κάλυψη των υποχρεώσεων κάθε σεζόν. Τα διαρκείας λοιπόν είναι μία από τις σημαντικές πηγές εσόδων της, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε ΠΑΕ. Από τη μία λοιπόν δεν μπορεί να αγνοηθεί η διάθεση των ανθρώπων του Αστέρα να μειώσουν τις τιμές σε κάποιες κατηγορίες (όσον αφορά κυρίως τις ανανεώσεις), κρατώντας σταθερές τις περισσότερες κατηγορίες σε κάρτες διαρκείας που προέρχονται από νέα αγορά. Από την άλλη δεν μπορεί να ισχύσουν οι τίτλοι που διαβάσαμε τις προηγούμενες ημέρες με αφορμή την παρουσίαση των διαρκείας για μειώσεις μόνο τιμών (χωρίς ν’ αναφέρεται εμφανώς κάπου και για τις αυξήσεις σε κάποιες κατηγορίες).

Κλείνοντας απλά αναφέρω ότι η αγορά ενός εισιτηρίου διαρκείας αποτελεί ένδειξη στήριξης και συμπαράστασης από την πλευρά του φιλάθλου που το αγοράζει προς τον σύλλογο. Χρειάζεται όμως σε κάποιες περιπτώσεις και από τους συλλόγους να εξηγούνται ευθέως προς τους φιλάθλους και οπαδούς, αναφέροντας τους πέρα από τα θετικά και τα αρνητικά κάθε κατάστασης. Μ’ αυτόν τον τρόπο κερδίζουν την εμπιστοσύνη τους και την εκτίμησή τους.

Υ.Γ.
Το γεγονός ότι μια ομάδα της περιοχής αγωνίζεται για τρίτο συνεχές έτος στην κορυφαία επαγγελματική ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας είναι σημαντικό, για να αξίζει ο σύλλογος της ανταπόκρισης του κόσμου στην αγορά εισιτηρίου διαρκείας. Δεν ξέρουμε άλλωστε για πόσα χρόνια θα έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε ματς τέτοιου επιπέδου στο νομό μας. Εξίσου σημαντική και η προσπάθεια των ισχυρών ανδρών του Αστέρα, κ.κ. Μπάκου και Καϋμενάκη που έχουν ρίξει πολύ χρήμα σ’ αυτή την προσπάθεια όλα αυτά τα τελευταία χρόνια.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

http://www.asterasfctickets.gr/

http://www.asterastripolis.gr/

Μετά την παρουσίαση ξεκινάει η αποκρυπτογράφηση

2009-06-23T01:39:00.002+03:00

Η έκπληξη έγινε από τη διοίκηση του Αστέρα Τρίπολης με την ανακοίνωση του νέου τεχνικού ή αν θέλετε του διαδόχου του Νίκου Κωστένογλου στην τεχνική ηγεσία της Αρκαδικής ομάδας. Γιατί έκπληξη ήταν η πρόσληψη του Αργεντίνου τεχνικού Ρομπέρτο Μάριο Κάρλος Γκόμεζ, βάσει της γενικότερης «σεναριολογίας» που επικρατούσε το προηγούμενο διάστημα. Ένας προπονητής που δεν έχει απασχολήσει στο παρελθόν τον Ελληνικό χώρο, ενώ οι πληροφορίες που υπάρχουν για το πρόσωπό του είναι από λίγες έως ελάχιστες.

Για πολλούς το γεγονός ότι είναι άγνωστος και μη γνώστης της Ελληνικής πραγματικότητας, αποτελεί ιδιαίτερο προβληματισμό και ίσως να προσθέτει και λίγο καχυποψία. Πόσο μάλλον από έναν σύλλογο από τον οποίο προσλαμβάνεται, ο οποίος δεν έχει δώσει τα τελευταία χρόνια ακόμη τη δυνατότητα σε προπονητή που έχει αναλάβει τα ηνία της να ξεκινήσει και να τελειώσει μια ολόκληρη αγωνιστική σεζόν. Και ο Αργεντίνος τεχνικός ενδεχομένως να μην αποτελέσει εξαίρεση στον «άτυπο» κανόνα, φεύγοντας ίσως νωρίτερα από τον Απρίλιο του 2010 και το τέλος της προσεχούς σεζόν.

Ένα αρνητικό στοιχείο που ίσως να δημιουργήσει προβληματισμό και ομολογουμένως βάσει όσων ανέφερε και ο Πρόεδρος του Αστέρα Τρίπολης, Γιώργος Μποροβήλος κατά την επίσημη παρουσίαση του προπονητή μπορεί να είναι στο πως θα μπορέσει να διαχειριστεί το ρόστερ του από τη στιγμή που υπάρχουν αρκετοί συμπατριώτες του (και ίσως να εκμεταλλευτούν από την πλευρά τους αυτή τη συγκυρία) και παράλληλα πολλοί Έλληνες ποδοσφαιριστές όπως και κάποιοι άλλων Εθνικοτήτων. Σίγουρα η ενότητα στην ομάδα και συγκεκριμένα εντός αποδυτηρίων παίζει σπουδαίο παράγοντα για επιτυχημένη πορεία τη νέα σεζόν.

Από την άλλη το ότι ο Κάρλος Γκόμεζ δεν είναι γνωστός, προσωπικά θεωρώ ότι δεν είναι απαραίτητα και κακό. Κάθε άλλο θα έλεγα. Το ότι εμφανίστηκε στην παρουσίαση του, συγκρατημένος και με χαμηλούς τόνους φαίνεται να αποτελεί ένα μικρό δείγμα ότι δεν είναι άνθρωπος των λόγων, αλλά των έργων. Επίσης ένας άγνωστος προπονητής στον Ευρωπαϊκό χάρτη (αφού από τη θητεία του σε Βαλένθια και Ίντερ έγινε γνωστός από το πόστο του βοηθού προπονητή και συνεργάτη του Κούπερ), σίγουρα θέλει να αποδείξει ότι έχει τις προοπτικές για μια σημαντική καριέρα και στο πόστο της τεχνικής ηγεσίας σε κάποιο σημαντικό Ευρωπαϊκό σύλλογο. Η θητεία του στον Αστέρα, μπορεί να αποτελέσει το κατώφλι μίας τέτοιας φιλοδοξίας.

Μ’ αυτές άλλωστε τις φιλοδοξίες ήρθε στην Τρίπολη πριν δυόμιση περίπου χρόνια και ο Βραζιλιάνος Πάουλο Κάμπος, όπου σύμφωνα με τις δικές μου προσωπικές εκτιμήσεις, εκδιώχθηκε από τον Αστέρα περισσότερο ως επιτυχημένος και λιγότερο ως αποτυχημένος. Πάντως ένα ακόμη στοιχείο που με κάνει να πιστεύω ότι είναι ενδιαφέρουσα η παρουσία του Γκόμεζ στον Αστέρα, είναι ότι με την έναρξη της σεζόν θα είναι άγνωστος ο τρόπος παιχνιδιού και ανάπτυξης του Αστέρα. Ένας άγνωστος προπονητής στο Ελληνικό πρωτάθλημα, σίγουρα μπορεί να μπερδέψει τους αντιπάλους τεχνικούς τουλάχιστον στη διάρκεια του α’ γύρου. Θετικό επίσης το ότι ο νέος τεχνικός είναι Αργεντίνος, έχοντας τη δυνατότητα να δουλέψει με αρκετούς συμπατριώτες του ποδοσφαιριστές που ανήκουν στην ομάδα, μειώνοντας σημαντικά την περίοδο προσαρμογής.

Αυτό το Καλοκαίρι στη διάρκεια της προετοιμασίας, θα έχει λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουμε την αγωνιστική φιλοσοφία του νέου προπονητή. Το σύστημα που θα προτιμήσει να χρησιμοποιήσει στον Αστέρα, πάνω στο οποίο θα χτίσει τη φετινή ομάδα, την αντιμετώπιση που όπως προανέφερα θα τύχουν από τον ίδιο τόσο οι ξένοι παίκτες όσο και οι Έλληνες ποδοσφαιριστές, την πειθαρχία, τον τρόπο δουλειάς και τη φιλοσοφία του για πολλά αγωνιστικά ζητήματα. Υπομονή μέχρι τις 30 Ιουνίου όπου ουσιαστικά θα μπορούμε να έχουμε εικόνα του κλίματος από το ξεκίνημα και τις πρώτες μέρες της προετοιμασίας των «κυανοκιτρίνων» και το επόμενο διάστημα με περισσότερα συμπεράσματα από το κλίμα που θα έχει ξεκινήσει να διαμορφώνεται και πολύ περισσότερο από την εικόνα του συλλόγου στα φιλικά προετοιμασίας.

Υ.Γ. 1
Οι απόψεις για τον Κάρλος Γκόμεζ συνεχίζουν να διίστανται, όσον αφορά την προπονητική του αξία, την συμπεριφορά και την αντιμετώπιση των παικτών του και τον χαρακτήρα του. Όπως προανέφερα ο χρόνος θα δείξει ποια απ’ όλα αυτά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ποια όχι.

Υ.Γ. 2
Ο Πρόεδρος του Αστέρα κ. Γιώργος Μποροβήλος, διέψευσε την έντονη φημολογία που τον τελευταίο καιρό επικράτησε για διάφορα θέματα, διακόπτοντας την σε σημαντικό βαθμό. Το θέμα είναι όμως πόσο πείστηκαν οι φίλοι της ομάδας που απλά περιμένουν να δουν πράξεις σε μετεγγραφικό και μη επίπεδο για να εφησυχαστούν.

Υ.Γ. 3
Με ουδέτερη στάση ο φίλαθλος κόσμος του Αστέρα Τρίπολης, αντιμετώπισε αυτές τις πρώτες ημέρες την ανακοίνωση διάθεσης και παρουσίαση των φετινών εισιτηρίων διαρκείας από την Αρκαδική ΠΑΕ, παρά τις μειωμένες τιμές στις ανανεώσεις αυτών.

Στήριξη των μικρότερων σωματείων όπως ο ΚΟΑΤ

2009-06-12T12:01:00.001+03:00

Για όσους ασχολούνται με το χώρο του τοπικού αθλητισμού γνωρίζουν λίγο έως πολύ την αγωνιστική πορεία του Κολυμβητικού Ομίλου Τρίπολης στο χώρο του υγρού στίβου. Το σωματείο έχει μια διαρκή πορεία αρκετών ετών στην περιοχή με αποκορύφωμα την σημαντική αγωνιστική ανάκαμψη που έχει τα τελευταία χρόνια. Μια πολύ σημαντική πορεία χάρη στην ευαισθησία, το μεράκι και τον κόπο τον ανθρώπων του συλλόγου που τον κρατούν ενεργό και υγιή τόσο χρόνια, αλλά και τη καλή διάθεση των γονέων που πολλές φορές στηρίζουν ακόμη και οικονομικά την προσπάθεια του συλλόγου, ακόμη και πέρα από την υποχρέωση των συνδρομών.

Ο ΚΟΑ Τρίπολης τα τελευταία χρόνια έχει κάνει σπουδαία βήματα ανάπτυξης σε αγωνιστικό επίπεδο χωρίς να αγνοηθεί το γεγονός ότι τα προηγούμενα χρόνια δημιουργήθηκαν οι βάσεις για σημερινό αγωνιστικό πρόσωπο του συλλόγου. Αγωνιστικό πρόσωπο που έχει να κάνει με τις πολλές επιτυχίες σε κάθε αποστολή σε αγώνες και ημερίδες, στα δεκάδες μετάλλια που φέρνουν στις αποσκευές τους οι αθλητές και οι αθλήτριες του συλλόγου καθώς και στις συμμετοχές που έχουν όλοι και περισσότεροι χρόνο με το χρόνο στα Πανελλήνια πρωταθλήματα. Με βάση όλα τα παραπάνω αγωνιστικά δείγματα ο ΚΟΑΤ είναι πλέον ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της περιοχής στο χώρο του υγρού στίβου, χωρίς να αγνοείται η προσφορά και κάποιων άλλων συλλόγων.

Δυστυχώς όμως όλες αυτές οι επιτυχίες, τα μετάλλια, οι επιδόσεις, αλλά και τα εκατοντάδες παιδιά που αποτελούν μέλη της οικογένειας του ΚΟΑΤ σε καθημερινή βάση είτε σε επίπεδο υποδομών και προ-αγωνιστικών τμημάτων, είτε σε αγωνιστικό επίπεδο, χρειάζονται πολλές θυσίες και μεγάλες προσπάθειες από τα μέλη του συλλόγου. Είχα λοιπόν την ευκαιρία να παραβρίσκομαι στην συνάντηση-απολογισμό της χρονιάς της διοίκησης του ΚΟΑΤ με τους γονείς, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν μία εβδομάδα περίπου (περασμένη Τετάρτη) και διαπίστωσα ο ίδιος το πόσα πολλά προβλήματα και δυσκολίες απασχολούν ένα σύλλογο, ακόμη κι αν όχι τυχαία θεωρείται τα τελευταία χρόνια επιτυχημένος και κορυφαίος στην περιοχή.

Βασικότερο πρόβλημα όπως συμβαίνει με όλους τους συλλόγους είναι το οικονομικό τη στιγμή που οι ανάγκες και υποχρεώσεις στη διάρκεια κάθε κολυμβητικής σεζόν είναι τεράστιες. Σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση έξοδα αποστολής των παιδιών που θα συμμετάσχουν στους αγώνες, αφού χωρίς την οικονομική τους κάλυψη δεν είναι δυνατή η συμμετοχή τους στις διάφορες ημερίδες και πρωταθλήματα και κατ’ επέκταση δεν είναι δυνατή η κατάκτηση μεταλλιών και σημαντικών επιδόσεων. Έξοδα για την πληρωμή των προπονητριών του συλλόγου που καθημερινά δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στην πισίνα για την αγωνιστική βελτίωση και εξέλιξη των νεαρών αθλητών. Έξοδα για την ενοικίαση των διαδρομών του κλειστού κολυμβητηρίου μετά από πρόσφατη απόφαση του Δήμου Τρίπολης, στην αντιμετώπιση των όποιων δαπανών προκύπτουν για τη λειτουργία του ΔΑΚ Τρίπολης.

Τα έξοδα ομολογουμένως είναι πολλά για ένα σύλλογο που ουσιαστικά στηρίζεται από κάποιες χορηγίες υποστηρικτών του συλλόγου και ντόπιων επιχειρηματιών, καθώς επίσης και από την καλή διάθεση των γονέων με τις συνδρομές που καταβάλουν, καθώς επίσης και την κάλυψη μέρους των εξόδων για τις μετακινήσεις σε αγώνες εκτός Νομού. Επειδή παρακολουθώ στενά τα τελευταία χρόνια το συγκεκριμένο σύλλογο, γνωρίζω πραγματικά ότι οι άνθρωποι που στελεχώνουν τη διοίκηση του Κολυμβητικού δεν βλέπουν την προσπάθεια αυτή κερδοσκοπικά. Κάθε άλλο θα έγραφα, αφού έχουν αφιερώσει χιλιάδες ώρες από την προσωπική τους ζωή προκειμένου να είναι όλα στη θέση τους και να λειτουργούν τα πάντα στην εντέλεια.

Αυτό που συνεχώς εκδηλώνει σαν παράπονο ο Πρόεδρος του συλλόγου κ. Γιώργος Σωτηρόπουλος, αλλά και οι στενοί συνεργάτες του στο σύλλογο είναι το οικονομικό πρόβλημα και οι δυσκολίες που πολλές φορές δημιουργούν φοβερά προβλήματα στους στόχους που θέτουν αυτοί οι άνθρωποι κάθε χρόνο. Παράπονα κατά καιρούς και για το κολυμβητήριο και τη σωστή λειτουργία του, όχι γιατί έχουν κάτι με τη διοίκηση, το προσωπικό και τους ανθρώπους του Δήμου, αλλά γιατί πραγματικά τόσα χρόνια αισθάνονται το χώρο σαν στο σπίτι τους και ενδιαφέρονται για την ομαλή και σωστή λειτουργία του περισσότερους από πολλούς άλλους!

Άλλωστε χωρίς το κολυμβητήριο δεν θα εφίστατο και σύλλογος και επομένως γι’ αυτούς τους ανθρώπους και τα δύο αυτά πάνε «πακέτο» στην εκτίμηση και στον ενδιαφέρον. Κάποιοι κατά καιρούς ίσως να μην έχουν καταλάβει την αγάπη που έχουν αυτοί οι άνθρωποι για το σύλλογο και γι’ αυτό πολλές φορές να έχουν έρθει σε ρήξη και σε μακροχρόνιες αντιπαραθέσεις που ουσιαστικά δεν έχουν οδηγήσει πουθενά.

Για πολλούς λόγους λοιπόν εκτιμώ ότι τέτοιοι υγιείς σύλλογοι θα πρέπει να δέχονται σε μεγαλύτερο βαθμό τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας όπως είναι η Δημοτική Αρχή, οι ντόπιοι επιχειρηματίες και βέβαια οι ίδιοι οι γονείς και οι απλοί πολίτες με την ιδιότητα των φιλάθλων. Αυτά τα σωματεία δεν είναι αυτοχρηματοδοτούμενα και εν τέλει σε καμία περίπτωση δεν αποβλέπουν κερδοσκοπικά από μια ενδεχόμενη εισροή εσόδων στο ταμείο τους. Αντιθέτως οι άνθρωποι που τα διοικούν κάνουν ότι μπορούν για να αναδείξουν τους αθλητές και αθλήτριες που αποτελούν μέλη των συλλόγων αυτών. Κι αυτά τα σωματεία είναι πολλά τόσο στην περιοχή της Τρίπολης, όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Αρκαδίας.

Σχετικοι σύνδεσμοι: http://www.koat.gr/

Επιτακτική ανάγκη η ενίσχυση της ομάδας

2009-06-06T22:06:00.002+03:00

Διανύουμε ομολογουμένως τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου κάτι που σημαίνει ότι ο Αστέρας Τρίπολης έχει ακόμη ένα μήνα πριν ξεκινήσει ουσιαστικά η προετοιμασία της ομάδας για τη νέα σεζόν. Την ίδια ώρα η προηγούμενη αγωνιστική περίοδος έχει ολοκληρωθεί ουσιαστικά για την Αρκαδική ομάδα εδώ και περίπου 45 μέρες, όταν και οι «κυανοκίτρινοι» εξασφάλισαν και μαθηματικά την παραμονή στην super league. Από εκείνο το διάστημα έως σήμερα ουσιαστικά σχεδόν τίποτα δεν έχει πραγματοποιηθεί σε μετεγγραφικό επίπεδο. Υπάρχει βέβαια η επίσημη ανακοίνωση του τερματοφύλακα Ντεγκρά με ενδεχόμενο κλείσιμο δύο ακόμη ποδοσφαιριστών. Αντιθέτως η ομάδα από το τέλος της σεζόν έχει χάσει τους Ζαϊρί, Φιλομένο και έχει μείνει χωρίς προπονητή, αφού εδώ και μέρες ο Κωστένογλου αποτελεί παρελθόν από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου.

Σίγουρα βρισκόμαστε ακόμη στις πρώτες ημέρες του Καλοκαιριού και δεν χρειάζεται να εκφράζουμε ανοιχτά και σε μεγάλο βαθμό την ανησυχία μας, για το γεγονός ότι ο Αστέρας όχι μόνο δεν έχει πραγματοποιήσει κάποια μετεγγραφική κίνηση, αλλά επιπλέον γιατί ο σύλλογος βρίσκεται και σε αναζήτηση προπονητή. Μοναδικές εκκρεμότητες που έχουν κλείσει είναι η ανανέωση του Νίκου Αναστασόπουλου εδώ και αρκετό διάστημα και πρόσφατα η ανανέωση με τον Αντώνη Λαδάκη. Ωστόσο και παρά το γεγονός ότι είναι νωρίς ακόμη δεν πρέπει να αγνοήσουμε κάποιους σημαντικούς παράγοντες που όσο να ναι δημιουργούν «πονοκέφαλο» στους ανθρώπους του συλλόγου και στον φίλαθλο κόσμο των «κυανοκιτρίνων».

Καταρχάς όσο δεν «κλείνει» το ανοιχτό μέτωπο με τον προπονητή δεν μπορεί να ξεκινήσει στο παραμικρό ο σχεδιασμός για τη νέα χρονιά. Δεν μπορεί να ξεκινήσει ο προπονητικός σχεδιασμός, δεν μπορούν να κλείσουν μετεγγραφικά κινήσεις σε καταλυτικές θέσεις, αφού οι εισηγήσεις και οι επιλογές του προπονητή είναι αυτές που θα παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο, στο να «αποδώσουν» αυτές οι μετεγραφές στη διάρκεια της νέας σεζόν και βεβαία δεν μπορούν να οριστικοποιηθούν και οι όποιες εκκρεμότητες με παίκτες των οποίων τα συμβόλαια λήγουν.

Ένα ακόμη στοιχείο που πλέον δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο είναι και το γεγονός της καθυστέρησης ολοκλήρωσης των μετεγγραφών που αρχίζει να περιορίζει τις εναλλακτικές επιλογές που μπορεί να έχουν στη διάθεσή τους οι άνθρωποι του συλλόγου της Τρίπολης. Βέβαια βρισκόμαστε ακόμη στις πρώτες ημέρες του Ιουνίου, ωστόσο όσο προκύπτουν προτάσεις στους ποδοσφαιριστές από άλλους συλλόγου, συνήθως αυξάνονται και οι οικονομικές απαιτήσεις όσον αφορά περιπτώσεις ικανών ποδοσφαιριστών με υψηλά κασέ.

Επίσης δεν μπορεί να μην προβληματίζει και η προοπτική της σαφώς πιο ανταγωνιστικής σεζόν που όλα δείχνουν ότι έρχεται στα τέλη Αυγούστου. Εκτιμώ ότι η νέα σεζόν θα είναι ακόμη πιο δύσκολη, κυρίως όσον αφορά τις ομάδες που θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν την παραπομπή τους στη super league. Και πώς να μην διαφαίνεται κάτι τέτοιο όταν παρακολουθούμε, με τι διάθεση έχουν ξεκινήσει τη μετεγγραφική τους ενίσχυση αρκετές ομάδες της super league.

Αναλυτικότερα ως αυτή τη στιγμή όπου ο Αστέρας Τρίπολης δεν έχει ανακοινώσει (εκτός μίας) κάποια μετεγγραφική κίνηση, παρακολουθούμε τους τρεις συλλόγους που ανέβηκαν φέτος από την Β’ Εθνική, να κερδίζουν τις εντυπώσεις με τις κινήσεις τους που ήδη έχουν κάνει σε μετεγγραφικό επίπεδο, δείχνοντας ότι τη νέα σεζόν έχουν πρόθεση να διεκδικήσουν κάτι περισσότερο από την παραμονή στην κατηγορία.

Πέρα όμως από τους τρεις νεοφώτιστους ήδη ο Ηρακλής ξεκινάει δυναμικά το μετεγγραφικό παζάρι με την απόκτηση του Νικολάε Ντίκα, ενώ βολιδοσκοπεί και βρίσκεται κοντά και σε άλλες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις ποδοσφαιριστών. Η Λάρισα ήδη ενισχύεται σημαντικά όπως και η Ξάνθη, ενώ δυναμικά φαίνεται ότι μπαίνει στο «παιχνίδι» και ο Άρης. Από εκεί και πέρα δεν υπολογίζονται οι ομάδες πρώτης γραμμής (ΠΑΟ, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ), που είτε ενισχυθούν σημαντικά είτε όχι δεν συγκαταλέγονται στους συλλόγους που θα «παλέψουν» για παραμονή στην κατηγορία.

Με λίγα λόγια η εξασφάλιση της παραμονής στη super league της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010, εκτιμώ ότι θα είναι ακόμη πιο δύσκολη υπόθεση σε σχέση μ’ αυτήν που ολοκληρώθηκε πριν λίγες ημέρες. Προβλέπω επίσης ότι η ζώνη υποβιβασμού τη νέα σεζόν θα κυμανθεί σε υψηλότερα επίπεδα, κάτι που σημαίνει ότι ομάδες που θα παλέψουν για παραμονή θα χρειαστούν περισσότερους βαθμούς σε σχέση με φέτος για να μην έχουν πρόβλημα. Για παράδειγμα αν ο ΟΦΗ υποβιβάστηκε με τους 24 βαθμούς η τρίτη ομάδα της επόμενης σεζόν, μπορεί να χάσει την κατηγορία με περισσότερους. Ο ανταγωνισμός της ουράς την ίδια ώρα πιστεύω ότι θα είναι αρκετά μεγαλύτερος σε σχέση με φέτος.

Οι ομάδες της super league (κυρίως αυτές με χαμηλά μπάτζετ), εκμεταλλεύονται από φέτος τα αυξημένα έσοδα από τα τηλεοπτικά έσοδα και κινούνται πλέον δυναμικά στο μετεγγραφικό παζάρι του Καλοκαιριού. Ανάλογα λοιπόν υποχρεώνεται να κινηθεί και ο Αστέρας Τρίπολης, προκειμένου να καλύψει τα όποια κενά έχουν παρουσιαστεί και επιπλέον να δημιουργήσει μία πιο ανταγωνιστική ομάδα σε σχέση με την σεζόν 2008-2009.

Υ.Γ. 1
Μετά την ανακοίνωση της πρώτης επίσημης μετεγγραφής του Αστέρα, Αργεντίνου τερματοφύλακα Ματίας Ομάρ Ντεγκρά., ο φίλαθλος κόσμος δεν έχει κρύψει τον προβληματισμό του για το σκεπτικό της διοίκησης να προχωρήσει στην απόκτηση τερματοφύλακα για πρώτης φέτος μετεγγραφή. Υπάρχει ανησυχία ότι ένας εκ των δύο βασικών πορτιέρο του Αστέρα (σ.σ. Αμπάρης, Αναστασόπουλος), βρίσκονται κοντά σε αποχώρηση από το σύλλογο. Καμία ουσιαστική ένδειξη δεν υπάρχει που να επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο ως τώρα, αλλά και η προοπτική αποχώρησης ενός εκ των δύο από τον Αστέρα δεν ακούγεται ως ότι καλύτερο για τους φιλάθλους.

Στο τέλος όλοι χαρούμενοι

2009-05-29T16:30:00.004+03:00

Τι τέλος κι αυτό θα μπορούσε να πει κανείς για τον Αρκαδικό και τη φετινή αγωνιστική σεζόν που για ακόμη φορά περίμενε κυριολεκτικά το άκουσμα της κόρνας της γραμματείας προκειμένου να πανηγυρίσει εν μέρει την επίτευξη του στόχου του. Κι εννοώ εν μέρει γιατί η τέταρτη θέση δεν ήταν αυτό που θα ήθελε ο Αρκαδικός όταν στη μεγαλύτερη διάρκεια του πρωταθλήματος είχε την πρωτοπορία στη βαθμολογία και με τη λήξη της σεζόν πρέπει να περιμένει από άλλους παράγοντες (συγχώνευση ή διάλυση σωματείων) την προοπτική ανόδου στην Α2. Για πολλούς είναι κρίμα αυτή η κατάληξη της σεζόν, όταν σκέφτονται ότι στη διάρκεια της χρονιάς η «κυανόλευκη» ομάδα βρισκόταν με διαφορά τριών βαθμών στην κορυφή και αν δεν είχαν συμβεί οι τραυματισμοί των Σκουζή, Παπανικολάου και Μιχάλογλου, ίσως να βρισκόταν ακόμη εκεί ως το τέλος. Βέβαια μετά την εμφάνιση στον ΟΦΗ ακόμη και η τέταρτη θέση πλέον δεν εξαρτιόταν από τον Αρκαδικό, ωστόσο το δώρο του Λαυρίου (που έχασε στην έδρα του από την Αναγέννηση/Φλόγα) και η νίκη με δραματικό τρόπο χάρη στο γκολ-φάουλ του Ντυμπ, επέφερε την εν τέλει ικανοποιητική 4η θέση.

Όσον αφορά την αναμέτρηση της περασμένης Κυριακής αντικειμενικά θα αναφέρω ότι ο Ίκαρος Καλλιθέας ήταν καλύτερος στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης. Ήταν καλύτερος στην ψυχολογία αφού δεν φάνηκε να επηρεάζεται από εντάσεις και την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στις κερκίδες. Καλύτερος στην επίθεση αφού ήξερε περισσότερο από τον Αρκαδικό τι ήθελε, εκδηλώνοντας καλύτερες επιθέσεις και τελειώνοντας φάσεις με ιδανικότερες προϋποθέσεις. Τέλος ήταν ωριμότερος στη διαχείριση του ρυθμού της αναμέτρησης, όποτε αυτό ήταν απαραίτητο.

Αντιθέτως ο Αρκαδικός δεν είχε συγκέντρωση, δεν είχε ουσία στην επίθεση και δεν έδειχνε να έχει την υπομονή να δημιουργήσει τελικές προσπάθειες κάτω από καλύτερες προϋποθέσεις. Προσωπικά χωρίς να είμαι ειδικός παρατήρησα κάποιες καταστάσεις στην άμυνα του Ίκαρο που ίσως δεν εκμεταλλεύθηκαν από τους παίκτες του Αρκαδικού. Δεν ξέρω αν σκόπιμα ο Τσολάκης δεν εκμεταλλεύθηκε σε καμία φάση στην επίθεση το miss-match, με τον σαφώς κοντότερο του Εμμανουηλίδη, βάζοντας τον μέσα στα καλάθια. Πάντως δεν πέρασε απαρατήρητο. Σημειωτέον το μοναδικό προσωπικό καλάθι του συγκεκριμένο παίκτη του Αρκαδικού, σημειώθηκε γιατί εκμεταλλεύθηκε το συγκριτικό πλεονέκτημα του ύψους σε σχέση με τον προσωπικό του αντίπαλο.

Ένα ακόμη στοιχείο ήταν η είσοδος του Τσαμακλή στο ματς στο β’ δεκάλεπτο αναλαμβάνοντας το προσωπικό μαρκάρισμα του σέντερ του Ίκαρου, Τσότσου που σημειωτέον είχε ήδη τρία φάουλ. Η λογική ήθελε τον παίκτη του Αρκαδικού να χρησιμοποιείται εκμεταλλευόμενος τις ικανότητές του στη δύναμη παίρνοντας κάποιες μπάλες στην επίθεση κοντά στο καλάθι και «φορτώνοντας» με επιπλέον φάουλ τον ήδη «φορτωμένο» αντίπαλο παίκτη. Αντί αυτού είδαμε τον Τσαμακλή μέσα σε 5-6 φάσεις σε άμυνα και επίθεση να φορτώνεται ο ίδιος με τρία φάουλ και να αποσύρεται. Πιθανώς να μπήκε για να δώσει κάποιες ανάσες και να προστατευτεί από φάουλ ο Μουτράν, ωστόσο εκτιμώ ότι ο Τσαμακλής θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί περισσότερο στην επίθεση όσο αγωνίστηκε. Ανακεφαλαιώνοντας τα καθαρά αγωνιστικά πιστεύω ότι στο συγκεκριμένο ματς ο Λυκογιάννης ήταν πιο διαβασμένος από τον προπονητή του Αρκαδικού.

Από εκεί και πέρα η ένταση στη διάρκεια της αναμέτρησης εντός και εκτός εξέδρας αποδείχθηκε πολύ σημαντική, αφού στη διάρκεια του ματς ανάγκασε τους διαιτητές (αδερφούς Πουρσανίδη) να διακόψουν ουκ ολίγες φορές το ματς, με αποκορύφωμα την καθυστέρηση έναρξης της επανάληψης (τουλάχιστον 15 λεπτά πέρα της ανάπαυλας). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την γνωστοποίηση των τελικών σκορ των υπόλοιπων ματς που είχαν ολοκληρωθεί όταν το ματς στην Τρίπολη ήθελε ακόμη ένα δεκάλεπτο. Με το ξεκίνημα του τελευταίου δεκαλέπτου ο Ίκαρος ήταν και μαθηματικά η τρίτη ομάδα που ανέβαινε στην Α2 και η συγκέντρωση των παικτών της Καλλιθέας δικαιολογημένα αποσυντονίστηκε από τις απαιτήσεις του ματς. Αυτός ήταν ένας παράγοντας για να «επιστρέψει» επιθετικά ο Αρκαδικός στο ματς που μέχρι το τελευταίο δίλεπτο του γ’ δεκαλέπτου επιθετικά απλά δεν υπήρχε και σε καμία περίπτωση δεν υπερασπιζόταν τον άτυπο τίτλο της καλύτερης επίθεσης του πρωταθλήματος. Σε διαφορετική περίπτωση αν Ίκαρος και Αρκαδικός, παρουσίαζαν την εικόνα του α’ μέρους και στο φινάλε, δύσκολα θα ανατρεπόταν η κατάσταση.

Βέβαια μπορεί ο Ίκαρος να χαλάρωσε αγωνιστικά μετά τη γνωστοποίηση των θετικών μαντάτων με τη νίκη του ΟΦΗ και την ήττα του Λαυρίου, αλλά για τους καχύποπτους σε καμία περίπτωση δεν έδωσε το ματς στον ΣΕΦΑ, όπως κάποιοι θέλουν να πιστεύουν. Κι αυτό αποδεικνύεται από το πάθος που η ομάδα του κ. Λυκογιάννη διεκδικούσε τη νίκη στο φινάλε. Αν η Αθηναϊκή ομάδα τα είχε βρει στην εξέλιξη του ματς με τους Αρκάδες δίνοντας το ροζ φύλλο αγώνος όντας αδιάφορη, ο Υφαντής δεν θα επιχειρούσε ποτέ το λέι-απ κάνοντας το 69-71 στα 7 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του ματς. Ούτε θα εμπόδιζαν τον Ντυμπ να σκοράρει ευστοχώντας σε ένα εξαιρετικά δύσκολο όσο και τυχερό καλάθι κερδίζοντας και το φάουλ. Για τους επίσης καχύποπτους η επανάληψη της βολής ήταν νομιμότατη από τους διαιτητές που είχαν ήδη σφυρίξει πριν γίνει γνωστή η τύχη της πρώτης βολής του playmaker του Αρκαδικού, αφού ο Υφαντής είχε μπει νωρίτερα στη ρακέτα.

Οι άνθρωποι του Λαυρίου επίσημα τοποθετήθηκαν για το γεγονός της καθυστέρησης ολοκλήρωσης του ματς στην Τρίπολη, μετά το «ναυάγιο» στην έδρα τους από την Αναγέννηση/Φλόγα. Άλλωστε ακόμη κι αν το ματς του Αρκαδικού τελείωνε στις 9 η ώρα το βράδυ, αν το Λαύριο είχε κερδίσει στην έδρα του θα εξασφάλιζε την 4η θέση, ανεξάρτητα από το τι θα έκανε ο ΣΕΦΑ. Οπότε κάθε διαμαρτυρία των ανθρώπων του Λαυρίου μάλλον στο «κενό» πέφτει.

Αυτό που μένει δεν είναι ούτε η κακή εμφάνιση του Αρκαδικού τουλάχιστον στον επιθετικό τομέα για περίπου 28 λεπτά παιχνιδιού, ούτε και τα όσα συνέβησαν στη διάρκεια αυτού του ματς, αλλά το γεγονός ότι εν τέλει ο Αρκαδικός κατέκτησε την 4η θέση έστω και με την ψυχή στο στόμα. Άλλωστε μετά τη λήξη όλοι ήταν χαρούμενοι. Και οι «γηπεδούχοι» για το πλασάρισμα στην πρώτη τετράδα, αλλά και οι φιλοξενούμενοι που παρά την ήττα τερμάτισαν τρίτοι και εξασφάλισαν απευθείας την άνοδο στην Α2.

Υ.Γ.
Σίγουρα μεγάλο μερίδιο συνεισφοράς στην πορεία του Αρκαδικού όπως πέρυσι, έτσι και φέτος είχε ο Γιάννης Σμυρνιώτης. Ωστόσο ο τεχνικός του Αρκαδικού στο τελευταίο ματς σε κάποιες καταστάσεις ήταν αρνητικός. Φανερά εκνευρισμένος στη διάρκεια της αναμέτρησης αντί να φροντίσει να ηρεμήσει τους παίκτες του αναλύοντάς τι πρέπει να κάνουν για να διορθώσουν το επιθετικό πρόβλημα, τα «έβαζε» με τους παίκτες και τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας. Κι αν προσωπικά μπορεί να γίνομαι κακός, απλά σημειώνω ότι αυτή η εικόνα δεν άρεσε καθόλου σε σημαντική μερίδα φίλων του Αρκαδικού που βρέθηκαν την Κυριακή στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης.

Η «μάχη», μέχρι τέλους!

2009-05-20T21:29:00.006+03:00

Κάτι τέτοιες ώρες ο μπασκετικός κόσμος που έχει παρακολουθήσει όλη τη πορεία του Αρκαδικού φέτος στην Β’ Εθνική κατηγορία δεν ξέρει τι να πει. Τι να σκεφτεί και τι συμπέρασμα να βγάλει γι’ αυτή τη πολύ αξιόλογη προσπάθεια του Αρκαδικού συλλόγου, όταν φτάνει μία ανάσα από το θαύμα και τη μεγαλύτερη μπασκετική επιτυχία στην ιστορία της περιοχής, αλλά (ενδεχομένως) να μην καταφέρει να την φέρει εις πέρας. Το άκουσμα ή το διάβασμα της είδησης της μεγάλης ήττας του Αρκαδικού (των πολλών σοβαρών προβλημάτων στη διάρκεια της εβδομάδας ειδικότερα και σε όλο σχεδόν το δεύτερο γύρο γενικότερα) προκαλεί πικρία και στους φιλάθλους, αλλά και στους ίδιους τους ανθρώπους του Αρκαδικού.

Πικρία κυρίως γιατί η ομάδα ύστερα από μία εξαιρετική παρουσία στη διάρκεια του πρώτου γύρου με ρεκόρ 13-2, ξεκίνησε το πρωτάθλημα με μία κοιλία που αποδείχθηκε κακός οιωνός για τα χειρότερα που θα επακολουθούσαν. Ο τραυματισμός του Μπάμπη Σκουζή αποτέλεσε το πρώτο ισχυρό σοκ αγωνιστικά και μη στην ομάδα, για να ακολουθήσει το δεύτερο σοβαρό «πλήγμα» της ομάδας με τον τραυματισμό και του Γιάννη Παπανικολάου. Η «αγωνιστική απώλεια» και του Αντώνη Μιχάλογλου ήρθε να ολοκληρώσει το ρεσιτάλ ατυχίας για τον ΣΕΦΑ.

Η «μάχη» όμως δεν εγκαταλείφθηκε και ούτε πρόκειται έως το βράδυ της ερχόμενης Κυριακής όπου πρόκειται να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια που υπάρχουν για την επίτευξη του «ονείρου». Και πως άλλωστε να μην εξαντληθούν τα όποια περιθώρια όταν η ομάδα φτάνει μια «ανάσα» από την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία. Χαρακτηριστικό του πόσο κοντά έχει έφτασε ο Αρκαδικός στην Α2 Εθνική κατηγορία είναι το γεγονός ότι με τα σημερινά δεδομένα, αν ο Αρκαδικός είχε νικήσει στην Τρίπολη το Λαύριο με ένα πόντο έστω, τώρα οι «κυανόλευκοι» (ακόμη και μετά τη βαριά ήττα από τον ΟΦΗ), θα χρειάζονταν μία απλή νίκη επί του Ίκαρου Καλλιθέας την Κυριακή για να ανέβουν ως τρίτοι στην Α2, ανεξάρτητα από το τι θα έκαναν ΟΦΗ και Λαύριο στα δικά τους παιχνίδια. Τα πράγματα όμως ήρθαν διαφορετικά και με δεδομένη την μαθηματική άνοδο του Αμύντα και των Ικάρων Σερρών στην Α2 με την κατάληψη των δύο πρώτων θέσεων, διαμορφώνεται η παρακάτω κατάσταση.

Πρακτικά λοιπόν για την τελευταία αγωνιστική της Β’ Εθνικής κατηγορίας και για την κατάκτηση του τρίτου εισιτηρίου που οδηγεί απευθείας στην Α2 Εθνική ή της τέταρτης θέσης που ενδεχομένως να επιφέρει μέσα στο Καλοκαίρι ακόμη ένα εισιτήριο ανόδου σε περίπτωση ενδεχόμενης συγχώνευσης ομάδων της ανώτερης κατηγορίας, «παίζουν» συνολικά δέκα διαφορετικά σενάρια. Από αυτά τα δέκα πιθανά σενάρια μόνο το ένα από αυτά στέλνει τον Αρκαδικό απευθείας στην Α2 με την κατάληψη της τρίτης θέσης, τέσσερα τον κατατάσσουν στην τέταρτη θέση της γενικής κατάταξης και στο «περίμενε» το επόμενα διάστημα για μια ενδεχόμενη συγχώνευση στην Α2 και πέντε σενάρια τον θέτουν και μαθηματικά εκτός στόχου (σ.σ. άνοδος).

Επιγραμματικά λοιπόν ο Αρκαδικός θεωρητικά μόνο με «θαύμα» μπορεί να κατακτήσει την άνοδο με την κατάληψη της 3ης θέσης, κι αυτό γιατί χρειάζεται επικράτηση του στο ματς της τελευταίας αγωνιστικής επί του Ίκαρου με τουλάχιστον +18 πόντους διαφορά και την ίδια ώρα ήττες τόσο από τον ΟΦΗ στη Θεσσαλονίκη από την Καλαμαριά, όσο και του Λαυρίου στην έδρα του από την Αναγέννηση/Φλόγα. Από εκεί και ύστερα ο Αρκαδικός κρατάει την τύχη της 4ης θέσης στα χέρια του ανεξάρτητα από το τι θα κάνουν ΟΦΗ και Λάυριο, μόνο στην περίπτωση που επικρατήσει του Ίκαρου την Κυριακή με +18 τουλάχιστον πόντους διαφορά. Γεγονός όμως ιδιαίτερα δύσκολο.

Σε περίπτωση τώρα απλής νίκης του Αρκαδικού επί του Ίκαρου με λιγότερο από 17 πόντους διαφορά, χρειάζεται οπωσδήποτε απώλεια βαθμών είτε από τον ΟΦΗ, είτε από το Λαύριο, είτε και από τις δύο ομάδες μαζί. Στην περίπτωση τέλος που τόσο ο ΟΦΗ όσο και το Λαύριο επικρατήσουν την 30η αγωνιστική, η μοναδική ελπίδα για την τέταρτη θέση για τον ΣΕΦΑ θα είναι μετά από νίκη με +18 πόντους του Ίκαρου. Κάθε αρνητικό αποτέλεσμα του ΣΕΦΑ την Κυριακή τον θέτει μαθηματικά εκτός ανόδου.

Αναλυτικά λοιπόν μπορεί κανείς να διαβάσει όλα τα πιθανά σενάρια που παίζουν για την τελευταία αγωνιστική από τον σχετικό πίνακα με τα δέκα πιθανά σενάρια της ανόδου, που συνοδεύει τον συγκεκριμένο άρθρο.

Υ.Γ.1
Όσο απογοήτευση κι αν υπάρχει στο «κυανόλευκο στρατόπεδο» μετά την βαριά και οδυνηρή ήττα στο Ηράκλειο την περασμένη Κυριακή, είναι καθήκον όλων να συνεχιστεί η προσπάθεια μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του φετινού πρωταθλήματος, καθώς στον αθλητισμό και ειδικότερα στο μπάσκετ ακόμη και τα πιο απίθανα πολλές φορές γίνονται πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της περασμένης σεζόν στην Γ’ Εθνική με την νίκη της Αγίας Παρασκευής επί του Γκυζιακού. Άλλωστε την προσπάθεια μέχρι το τέλος οι παίκτες τη χρωστάνε πρώτα απ’ όλα στους εαυτούς τους, για τα όσα πέρασαν φέτος και μετά στο σύλλογο και στους συμπαίκτες τους που η ατυχία τους έθεσε εκτός μάχης από τα μισά σχεδόν της σεζόν.

Υ.Γ.2
Ανεξάρτητα πάντως από την κατάληξη της χρονιάς, ο φίλαθλος κόσμος πρέπει να δημιουργήσει μια συγκλονιστική ατμόσφαιρα την Κυριακή το απόγευμα στο κλειστό γυμναστήριο, περνώντας το μήνυμα ότι η Τρίπολη και η ευρύτερη περιοχή ξέρει από μπάσκετ και φίλαθλο πνεύμα και κατά δεύτερον για να «αποζημιώσει» τους παίκτες και να τους εκδηλώσει την υποστήριξή του, για τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλαν φέτος παρά τα πολλά σοβαρά προβλήματα και τους τραυματισμούς που στοίχισαν καταλυτικά στην πορεία που διαγραφόταν μέχρι τα 2/3 του πρωταθλήματος.

Μετεγγραφές ουσίας και όχι εντυπωσιασμού

2009-05-15T15:47:00.004+03:00

Αγωνιστική σεζόν στο ποδόσφαιρο και τη super league τέλος με τον Αστέρα Τρίπολης να εξασφαλίζει την παραμονή του στην κατηγορία εδώ και καιρό, κάτι που ουσιαστικά έχει τη μεγαλύτερη σημασία απ’ οτιδήποτε φέτος. Πλέον ξεκινούν οι προετοιμασίες και οι μετεγγραφικές κινήσεις για τη δημιουργία του Αστέρα της περιόδου 2009-2010.

Ακούσαμε λοιπόν πρόσφατα για την αύξηση κερδών των ομάδων της super league ύστερα από τη πρόσφατη συμφωνία της διοργανώτριας αρχής και των περισσότερων ομάδων για τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Σύμφωνα με κάποια στοιχεία που εντόπισα παρατηρώ ότι ο Αστέρας την προσεχή σεζόν θα είναι κερδισμένος κατά πολλά χιλιάδες ευρώ σε σχέση με τις δύο προηγούμενες χρονιές, όσον αφορά τα τηλεοπτικά του έσοδα. 2.805.134 ευρώ τη νέα σεζόν, σε σχέση με τα 1.200.000 ευρώ φέτος και τα 650.000 της σεζόν 2008-2009. Αναμφισβήτητα ένα οικονομικό πλεονέκτημα για την κάλυψη σημαντικών αναγκών και υποχρεώσεων της Αρκαδικής σεζόν για τη διάρκεια της προσεχούς αγωνιστικής περιόδου.

Ακούμε όμως και διαβάζουμε το τελευταίο διάστημα, διάφορα υποψήφια ονόματα που απασχολούν τον Αστέρα Τρίπολης, τύπου Βίζνιαρεκ, Τριστάν και άλλων «ηχηρών» ονομάτων με υψηλά μπάτζετ. Δεν λέω, μπορεί κάποια κατά καιρούς δημοσιεύματα να είναι υπερβολικά ή και να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα σε σχέση με τα πραγματικά ενδιαφέροντα της διοίκησης των «κυανοκιτρίνων». Σίγουρα όμως μπορεί η διοίκηση και οι ισχυροί άντρες του Αρκαδικού συλλόγου, να σκέφτονται το ενδεχόμενο μιάς ή περισσοτέρων «ηχηρών» μετεγγραφών το προσεχές Καλοκαίρι.

Αρκεί αυτό όμως; Μήπως εν τέλει αποτελεί ρίσκο το οικονομικά άνοιγμα (στην περίπτωση που ο σύλλογος κινηθεί ανάλογα) για την επίτευξη κάποιας ή κάποιων εντυπωσιακών μετεγγραφών; Μήπως θα είναι προτιμότερο η ομάδα να προχωρήσει σε ουσιαστικές μετεγγραφές μικρότερους κόστους, χωρίς ρίσκο κάποιας εντυπωσιακής περίπτωσης ποδοσφαιριστή που μπορεί ν’ αποδειχθεί «φούσκα» στη διάρκεια της σεζόν;

Δεν γνωρίζω με ποια τακτική θα κινηθεί φέτος το Καλοκαίρι ο Αστέρας Τρίπολης στο μετεγγραφικό παζάρι. Απλά προσωπικά εκτιμώ ότι η «κυανοκίτρινη» ομάδα θα πρέπει να κινηθεί σαφέστατα πιο ώριμα σε σχέση με το περασμένο Καλοκαίρι. Προτιμότερες θεωρώ είναι οι λύσεις παικτών με σχετικά μικρό κόστος, όχι γνωστοί και πολύ-διαφημισμένοι αλλά ποδοσφαιριστές που να έχουν ουσιαστικά θετικά αγωνιστικά δείγματα και αποφυγή ίσως σε λύσεις γνωστών ονομάτων που έχουν επίσης πολύ-διαφημιστεί και την ίδια ώρα κοστίζουν αρκετά χρήματα για τα δεδομένα της Αρκαδικής ΠΑΕ.

Μπορούμε να θυμηθούμε πού, παραλίγο να οδηγήσει το περσινό μετεγγραφικό παζάρι και επιλογές παικτών που πραγματοποιήσε ο Αστέρας, βάζοντας σχετικά βαθιά την τσέπη για να τους αποκτήσει. Παίκτες που ήρθαν στην Τρίπολη με πλούσια βιογραφικά αλλά επί της ουσίας, δεν κατάφεραν να δικαιολογήσουν σε καμία περίπτωση το υψηλό συμβόλαιό τους.

Σίγουρα αν υπάρχει μία περίπτωση ποδοσφαιριστή εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ως προς την αγωνιστική αξία δεν είμαι ως φίλαθλος αντίθετος με την προσπάθεια της ομάδας να τον αποκτήσει με υψηλό συμβόλαιο. Αρκεί όμως να μην αποτελέσει ο Αστέρας «μαγαζί γωνία» με την πρώτη ευκαιρία, για ποδοσφαιριστές που έρχονται με αξιρετικές συστάσεις αλλά στην πραγματικότητα δεν αξίζουν σε καμία των περιπτώσεων τα κασέ τους.

Σίγουρα η περσινή αποτυχημένη Καλοκαιρινή μετεγγραφική περίοδος πρέπει να έχει λογικά κάνει τους ανθρώπους της διοίκησης ωριμότερους σ’ αυτό τον τομέα. Φτάνει βέβαια να το δούμε στην πράξη. Πιθανόν οι κινήσεις στις όποιες επιλογές να είναι προσεκτικότερες ειδικά σε περιπτώσεις παικτών που έρχονται με την ταμπέλα του μεγάλου παίκτη. Πιθανόν να δούμε περισσότερες μετεγγραφές Ελλήνων ποδοσφαιριστών σε σχέση με τις δύο προηγούμενες περιόδους, κάτι που φέτος ζήτησαν οι φίλαθλοι και που παραδέχθηκε ότι αποτελεί και δική του επιθυμία, ο τεχνικός της ομάδας Νίκος Κωστένογλου.

Εδώ θα είμαστε με το καλό και θα δούμε πόσο ουσιαστικότερα θα είναι τα φετινά «ψώνια» στο μετεγγραφικό παζάρι σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Αυτό που όλοι περιμένουν πέρα από εμένα προσωπικά είναι μετεγγραφές ουσίας όσο το δυνατόν, παρά εντυπωσιασμού.

Υ.Γ.1
Την Κυριακή ο ΣΕΦΑ Αρκαδικός δίνει ένα πολύ κρίσιμο ματς στην Κρήτη με τον ΟΦΗ. Το αρνητικό της υπόθεσης είναι ότι ο Αρκαδικός αγωνίζεται εκτός έδρας εκεί όπου στον β’ γύρο δεν τα έχει πάει καθόλου καλά. Τα θετικά είναι ότι αφενός η ομάδα της Τρίπολης αγωνίζεται με κίνητρο τη νίκη αφού δύο νίκες στα δύο τελευταία ματς την φέρνουν στην Α2, σε αντίθεση με τον ΟΦΗ που ακόμη και με δύο νίκες στο φινάλε έχει ελάχιστες πιθανότητες ακόμη και για την κατάληψη της 4ης θέσης.
Αφ’ εταίρου το ματς πραγματοποιείται «κεκλεισμένων των θυρών» στην πλέον πιο «καυτή» έδρα της Β’ Εθνικής. Το κλειδί στην επιτυχία θα είναι η άμυνα, κυρίως στην περιφέρεια όπου εκεί παρουσιάζεται το δυνατό όπλο του ΟΦΗ, αλλά και στην επίθεση με το σκοράρισμα (όχι μόνο από το Μάνο, αλλά και από τους υπόλοιπους παίκτες), αλλά και στην καλή και γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας. Όπως έχω ξαναγράψει σίγουρα η άμυνα πάνω στο Μάνο θα προσαρμόζεται με βοήθειες, γεγονός που θα δίνει την ευκαιρία σε άλλους παίκτες του Αρκαδικού να μείνουν ελεύθεροι.
Τέλος η συγκέντρωση και ο έλεγχος του ρυθμού σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης από τους παίκτες του Γιάννη Σμυρνιώτη, αποτελεί καταλυτικό παράγοντα για την διεκδίκηση της ιστορικής αυτής νίκης.

«Στόφα» πρωταθλητή ο Αρκαδικός

2009-05-08T17:31:00.003+03:00

Ίσως το τελευταίο διάστημα να έχει γίνει «κουραστική» η αναφορά μου στον Αρκαδικό και στην προσπάθεια που καταβάλει στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής κατηγορίας. Τα μπασκετικά αισθήματα όμως δεν μπορούν να κρυφτούν, πόσο μάλλον όταν στην Τρίπολη γίνεται μία σημαντική προσπάθεια. Προσπάθεια που με τρεις νίκες στις επόμενες τρεις αναμετρήσεις μπορεί να μεταφραστεί στη μεγαλύτερη επιτυχία όχι μόνο του τοπικού μπάσκετ ή του μπάσκετ της Αρκαδίας, αλλά ολόκληρης της κεντρικής και Νότιας Πελοποννήσου. Μία προσπάθεια που όλοι μας με την ιδιότητα του φιλάθλου θα πρέπει να στηρίξουμε όπως άλλωστε τα τελευταία χρόνια μας έχει αποδείξει και η ίδια ομάδα εντός παρκέ.

Ωστόσο σκεπτικό αυτού του άρθρου δεν είναι η διαφαινόμενη επιτυχία του Αρκαδικού (τουλάχιστον όχι για την ώρα και μέχρι αυτή να υλοποιηθεί), αλλά η τοποθέτηση μου για μία ακόμη φορά στο πόσο μεγάλη προσπάθεια καταβάλουν οι παίκτες του Γιάννη Σμυρνιώτη παρά τις αντιξοότητες που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια του β’ γύρου (σ.σ. τραυματισμοί). Πολλοί ήταν αυτοί που πίστευαν και πιστεύουν ότι ο Αρκαδικός δεν μπορεί να διεκδικήσει την άνοδο στην Α2 βάσει αυτής της εικόνας και αυτού του παιχνιδιού που ακολουθεί εντός παρκέ.

Το μόνο που θα κάνω είναι να αναφερθώ σε κάποια σημεία της αναμέτρησης της περασμένης Κυριακής στη Θεσσαλονίκη όπου ο Αρκαδικός ανέτρεψε την εις βάρος του κατάσταση στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου κατακτώντας τη σημαντική νίκη με 64-68. Στοιχεία που μπορούν ως ένα βαθμό να αποδείξουν ότι αυτή η ομάδα διαθέτει «στόφα» πρωταθλητή!

Καταρχάς η ομάδα της Τρίπολης κατάφερε να ανατρέψει μία εις βάρος της διαφορά δέκα πέντε πόντων (37-22), έχοντας υπομονή στο παιχνίδι της (αφού προηγήθηκε ουσιαστικά για πρώτη φορά στα μισά του τέταρτου δεκαλέπτου), σε ένα παιχνίδι που ακόμη και για τους «γηπεδούχους» αποτελούσε «μονόδρομο» στην προσπάθεια για παραμονή στην κατηγορία.

Παρά τον τραυματισμό του Μάνου μόλις στα μισά του β’ δεκαλέπτου και ενώ ήδη υπήρχε σοβαρό επιθετικό πρόβλημα, ο Αρκαδικός στηρίχθηκε σε επιθετικές λύσεις από άλλους παίκτες (όπως ο Σωκράτης Μαναβόπουλος και ο Γιώργος Κοψαύτης), αλλά και σε πολύ κρίσιμα καλάθια από τους υπόλοιπους παίκτες στο φινάλε του ματς, δείχνοντας για ακόμη μία φορά ότι μπορεί να βασιστεί ως ένα σημαντικό βαθμό και σε επιθετικές λύσεις πέραν του Γιάννη Μάνου.

Είχε η ομάδα τα ψυχικά αποθέματα κι ενώ τίποτα δεν πήγαινε καλά επιθετικά να «χτυπήσει» ένα παιχνίδι στον αμυντικό τομέα, με την αποφασιστικότητα και την ομαδικότητα των παικτών της. Είναι χαρακτηριστική εν τέλει η απόδοση στην άμυνα στο τελευταίο ειδικά τέταρτο του παιχνιδιού που αποτέλεσε και το βασικό λόγο της μεγάλης αυτής ανατροπής.

Γιατί παρότι ο Αρκαδικός απέτυχε στο περιφερειακό του παιχνίδι (περιορίστηκε στα 3 τρίποντα), έβαλε τη μπάλα κοντά στο καλάθι σκοράροντας ή κερδίζοντας κρίσιμες βολές κυρίως με τους Κοψαύτη, Μαναβόπουλο και Μάνο.

Κατάφεραν οι παίκτες να αντεπεξέλθουν ψύχραιμα σε δύσκολα χρονικά σημεία του παιχνιδιού στα αρνητικά σφυρίγματα των διαιτητών κ.κ. Μαγκλογιάννη και Τσώνου Β., να διατηρήσουν τη συγκέντρωσή τους στον αμυντικό τομέα κυρίως και να φτάσουν στη σπουδαίας σημασίας νίκη.

Ανέδειξε αγωνιστικές μορφές στη διάρκεια της αναμέτρησης που συνέβαλαν κυριολεκτικά τα μέγιστα για τη νίκη, σε επίθεση και άμυνα. Αγωνιστικές μορφές που ίσως να μην πίστευαν οι φίλοι της ομάδας ότι θα «τραβήξουν» σε τόσο σημαντικό βαθμό την ομάδα, όπως ο Παναγιώτης Σημαιόπουλος.

Υ.Γ. 1
Δεν θα στεκόμουν στο θέμα της διαιτησίας παρά μόνο επιγραμματικά όπως έκανα παραπάνω, αλλά μετά τις επίσημες διαμαρτυρίες των ανθρώπων της Αναγέννησης/Φλόγας που ισχυρίστηκαν ότι δέχθηκαν την «ασέλγεια» των διαιτητών όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν σε κάποια σημεία των δηλώσεων, θα το κάνω. Θα συμφωνήσω λοιπόν με τους ανθρώπους του συλλόγου της Θεσσαλονίκης για κακή διαιτησία, εις βάρος όμως του Αρκαδικού, στεκόμενος αναλυτικότερα στα 7 σημεία όπου η διαιτησία της αναμέτρησης περισσότερο αδίκησε την ομάδα του Αρκαδικού παρά την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Έχουμε λοιπόν και λέμε:

1) Υπερβολικό το επιθετικό φάουλ του Σημαιόπουλου στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου και επομένως περισσότερο αμυντικό παρά επιθετικό φάουλ ήταν, 2) Αμφισβητούμενο το 4ο φάουλ του Τσολάκη αφού περισσότερο ο προσωπικός του αντίπαλος γλίστρησε κάνοντας βήματα παρά ο φόργουορντ του ΣΕΦΑ υπέπεσε σε παράβαση, 3) Ανύπαρκτο φάουλ του Μάνου στον Πιτάκα που όμως καταλογίζεται και με 2/2 βολές ο παίκτης της Αναγέννησης/Φλόγας αυξάνει τη διαφορά (49-40), 4) Ο Πιτάκας κάνει φάουλ αλλά οι διαιτητές δίνουν λάθος και αλλαγή κατοχής με τη μπάλα να καταλήγει άουτ εις βάρος του παίκτη του Αρκαδικού (Κοψαύτης), 5) Κανονικό κόψιμο του Μαναβόπουλου που ούτε έχει βρει στο ταμπλό, αλλά ούτε κατευθύνεται καθοδικά προς το καλάθι, κατακυρώνεται ως δίποντο για τους «γηπεδούχους», 6) Καλάθι και δικαίωμα για βολή (αμφισβητούμενο το φάουλ) τη στιγμή που φαίνεται ότι η επίθεση έχει ολοκληρωθεί για τους «γηπεδούχους και 7) Σε διεκδίκηση ριμπάουντ χωρίς να υπάρχει καμία παράβαση δίνεται φάουλ υπέρ των «γηπεδούχων» και συγκεκριμένα υπέρ του Πιτάκα.

Υ.Γ.2
Όπως πολύ εύστοχα τόνισε στην εκπομπή «Κόντρα Επίθεση» και ο εκ των συντελεστών της εκπομπής Μηνάς Αρτόπουλος και θα συμφωνήσω απόλυτα, οι ιθύνοντες του Αρκαδικού θα πρέπει μέχρι το τέλος της σεζόν να φροντίσουν το κομμάτι της διαιτησίας, προσέχοντας στο να μην υπάρξουν εκ νέου αντίστοιχα κρούσματα που σε αναμετρήσεις όπως με ΟΦΗ ή Ίκαρο Καλλιθέας, θα μπορούσαν ενδεχομένως να δημιουργούσαν πολύ σοβαρότερα προβλήματα και να απολέσουν μία ώρα αρχύτερα το μεγάλο στόχο της ανόδου.

Ξέρει από «πρωταθλητισμό» ο Αρκαδικός και το αποδεικνύει…

2009-04-30T17:42:00.001+03:00

Είναι γεγονός ότι η ομάδα του Αρκαδικού στο β’ γύρο του πρωταθλήματος έχει πραγματοποιήσει μια μέτρια πορεία σε σχέση με τον εντυπωσιακό πρώτο γύρο. Αναλυτικότερα ο σύλλογος πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό 13-2 στον Α’ γύρο του φετινού πρωταθλήματος αποκτώντας ένας σαφές προβάδισμα στο κυνήγι της ανόδου, ενώ μέχρι τώρα στο Β’ γύρο έχει αρνητικό συντελεστή σε νίκες-ήττες με 5-6. Η παρουσία λοιπόν της ομάδας της Τρίπολης μετά το τέλος του α’ γύρου «επιβραβεύει» όσους ισχυρίζονταν και ισχυρίζονται ότι η ομάδα της Τρίπολης δεν είναι ομάδα για πρωταθλητισμό, κυρίως λόγω του στυλ παιχνιδιού που παίζει και του «μονοδιάστατου» τρόπου που εκδηλώνει τις επιθέσεις του (σ.σ. Μάνος).

Προσωπικά δεν συμφωνώ με αυτούς που πιστεύουν κάτι τέτοιο για αρκετούς λόγους που θα αναλύσω παρακάτω. Άλλωστε πολλά αρνητικά γεγονότα στη διάρκεια του β’ γύρου δεν επιτρέπουν στην ομάδα της Τρίπολης να αποδείξει ότι ο «πρωταθλητισμός» βρίσκεται μέσα στο DNA της, που σε διαφορετική περίπτωση ενδεχομένως να είχε από τώρα εξασφαλίσει μία εκ των τριών θέσεων που οδηγούν στην Α2 Εθνική κατηγορία της επόμενης αγωνιστικής περιόδου. Θεωρώ ότι αν βρισκόταν οποιαδήποτε άλλη ομάδα που αυτή τη στιγμή διεκδικεί την άνοδο στην ίδια δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται ο ΣΕΦΑ, πιθανότατα να είχε χάσει τη «μάχη» της ανόδου από καιρό.

Γίνομαι λοιπόν πιο συγκεκριμένος λέγοντας ότι ο τραυματισμός τριών βασικών στελεχών του ρόστερ (όπως πολλάκις έχω τονίσει καταντώντας ίσως κουραστικός) της ομάδας (σ.σ. Σκουζής, Παπανικολάου, Μιχάλογλου), έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην ομάδα. Αυτό έχει άμεσα αντίκτυπο πέρα από την επίθεση και τη σημαντική συμβολή εκτελεστικά των Σκουζή και Παπανικολάου που είχαν περισσότερο χρόνο συμμετοχής, κυρίως στην άμυνα. Τρεις λιγότεροι παίκτες όπως έχω πρόσφατα ξαναγράψει κάνουν περισσότερο επιρρεπή την ομάδα στα φάουλ (τρεις παίκτες λιγότεροι = μειωμένα περιθώρια στην άμυνα κατά 15 φάουλ), για να μην αναφερθώ σε παράγοντες όπως η κούραση εξαιτίας των λιγότερων επιλογών από τον πάγκο.

Στον αμυντικό τομέα λοιπόν ο Αρκαδικός έχει επηρεαστεί φανερά από τους τραυματισμούς και τη χαλάρωση των αμυντικών υποχρεώσεων στα ματς ειδικά όταν η ομάδα αντιμετωπίζει στη διάρκεια αυτών πρόβληματα με φάουλ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Αρκαδικός δέχθηκε στο Α’ γύρο 1136 πόντους σε 15 ματς με μ.ο. 75,7 πόντους ανά αγώνα, τη στιγμή που στο Β’ γύρο σε 11 αναμετρήσεις έχει δεχθεί 905 πόντους και μ.ο. 82,3 πόντους. Περισσότερους κατά 6,6 πόντους ανά αγώνα.

Φανταστείτε με λίγα λόγια από τις ομάδες που διεκδικούν άνοδο (σ.σ. Αμύντας, Σέρρες, Καλλιθέα, Λαύριο και ΟΦΗ), να υπήρχε πρόβλημα τραυματισμού του βασικού playmaker και δύο ακόμη παικτών της ομάδας). Στην πράξη ο ΟΦΗ λόγω της πρόσφατης τιμωρίας του Τσακιρίδη υπέστη οδυνηρές ήττες και έχασε σχεδόν τη «μάχη» της ανόδου. Φανταστείτε κάτι ανάλογο με απώλεια του Γιαννακόπουλου από το Λαύριο ή του Εμμανουηλίδη από τη Καλλιθέα. Κι όλα αυτά προς απάντηση όσων πιστεύουν ότι η «απώλεια» Σκουζή δεν αποτελεί πλήγμα σοβαρό για τον Αρκαδικό. Αυτά ως επιχειρήματα για την μη πρωταγωνιστική πορεία του Αρκαδικού στον Β’ γύρο, που ωστόσο δεν αφαιρούν το γεγονός της πρωταγωνιστικής παρουσίας του ΣΕΦΑ γενικά στην Β’ Εθνική φέτος.

Τώρα όσον αφορά τον τρόπο που «εκφράζεται» επιθετικά ο Αρκαδικός δεν θα αγνοήσω το γεγονός ότι ο σύλλογος της Τρίπολης στηρίζεται στην παρουσία του Γιάννη Μάνου που αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας το μεγαλύτερο μέρος των επιθετικών τελικών προσπαθειών των «κυανολεύκων». Κι αυτό ομολογουμένως να αποτελεί μεγαλύτερο ρίσκο σε σχέση με μια ομάδα που στηρίζεται σε πιο πολυδιάστατο τρόπο παιχνιδιού στην επίθεση, δηλαδή να στηρίζεται σε περισσότερους παίκτες στην επίθεση.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ο Αρκαδικός παύει να θεωρείται πρωταγωνιστική ομάδα. Φέτος στο πρωτάθλημα υπήρξαν πολλά παιχνίδια όπου στο φινάλε μεγάλων ντέρμπι με συγκλονιστικό φινάλε και σπουδαίες νίκες για το «συγκρότημα» του Γιάννη Σμυρνιώτη, παίκτες της τελευταίας στιγμής αποδείχθηκαν αρκετοί άλλοι και όχι ο Μάνος. Σε πολλά παιχνίδια σε νίκη οδήγησαν τον Αρκαδικό όχι μόνο ο Μάνος, άλλα κάποιες φορές ο Μαναβόπουλος, κάποιες άλλες ο Σκουζής ή Μουτράν και κάποιες άλλες ο Κοψαύτης ή κάποια άλλα παιδιά. Δεν είναι λίγες φορές που ομάδα που προσπάθησε να προσαρμόσει την άμυνά της αποκλειστικά σε κάποιο συγκεκριμένο παίχτη, της γύρισε «μπούμερανγκ» πληρώνοντας τα κενά στην άμυνα που δημιουργήθηκαν από άλλους παίκτες. Αυτό ίσως στη διάρκεια του β’ γύρου σε κάποια παιχνίδια ο Αρκαδικός να μην εκμεταλλεύτηκε όσο θα έπρεπε.

Το ρόστερ άλλωστε του Αρκαδικού τέλος αποτελεί ένα σύνολο παικτών πέρα από τον Γιάννη Μάνο, ιδιαίτερα αξιόλογο, με σημαντική αγωνιστική αξία και εμπειρίες. Πολλοί παίκτες ήρθαν στο σύλλογο φέτος από μεγαλύτερες κατηγορίες και εμπειρίες Α2 εθνικής κατηγορίας, όπως ο Σκουζής (από Πανερυθραϊκό) ή ο Κουτσογιάννης (από τη Ξάνθη), ενώ άλλοι αποτέλεσαν πρωταγωνιστές στις ομάδες από τις οποίες ήρθαν το περασμένο Καλοκαίρι, όπως ο Μουτράν (από τον Σπόρτιγκ), ο Τσολάκης (από τον Άλιμο) και ο Ντυμπ (από την Κεφαλονιά). Χωρίς να υπολογίζουμε τους Μαναβόπουλο ή Κοψαύτη κ.α. που αποτελούν εξαιρετικά αξιόλογους παίκτες.

Εν τέλει μια ομάδα που ξέρει να κάνει πρωταθλητισμό δεν ξεχωρίζει μόνο από τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται, επιτίθεται ή αμύνεται στη διάρκεια μίας σεζόν, αλλά επίσης από την οργάνωση που διαθέτει σε αγωνιστικό και έξω-αγωνιστικό επίπεδο από την υγιή διοίκηση που διαθέτει, καθώς επίσης και από τον φίλαθλο κόσμο της που γεμίζει το ματς σχεδόν σε κάθε παιχνίδι και δημιουργεί ατμόσφαιρές σαν αυτές με τον Γκυζιακό πέρυσι, ή σαν αυτές με τον ΟΦΗ ή το Λαύριο φέτος! Καταλήγοντας λοιπόν θα τολμήσω να γράψω ότι η παραδοχή οποιουδήποτε αναφέρει ότι ο φετινός Αρκαδικός της Β’ Εθνικής κατηγορίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ομάδα για «πρωταθλητισμό», είναι τουλάχιστον άτοπη.

Υ.Γ.
Μοναδική προσωπική ένσταση στην φιλοσοφία της επίθεσης του Αρκαδικού είναι η υπερβολή του να κρατάει ο Μάνος περισσότερο τη μπάλα στα χέρια του όταν δεν χρειάζεται και αναφέρομαι σε περιπτώσεις όπου ο ηγέτης του Αρκαδικού έχει καταφέρει να τραβήξει πάνω του δύο και τρεις παίκτες, κάτι που σημαίνει ότι την ίδια ώρα κάποιοι συμπαίκτες μένουν «ελεύθεροι». Σε τέτοιες περιπτώσεις η γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας θα δημιουργούσε δύσκολες καταστάσεις σε οποιαδήποτε αντίπαλη άμυνα του Αρκαδικού.

Με τέτοια εμφάνιση μπορεί την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία

2009-04-15T23:47:00.001+03:00

Ανοίγοντας κάποιος αθλητική εφημερίδα το πρωί της Δευτέρας ή «σερφάροντας» σε κάποιο αθλητικό site του διαδικτύου στην προσπάθεια του να ενημερωθεί για το αποτέλεσμα της αναμέτρησης του ΣΕΦΑ Αρκαδικού στον Υμηττό με τον Αμύντα, σίγουρα βλέποντας το τελικό 97-91 θα απογοητευόταν σκεπτόμενος επιπλέον ότι ίσως η ομάδα της Τρίπολης θα συνδύασε ακόμη ένα αρνητικό αποτέλεσμα με μία κακή εμφάνιση εντός παρκέ. Πόσο μάλλον όταν θα έκανε τη «σούμα» των πόντων του αγώνα του α’ γύρου με αυτόν της Κυριακής και έβλεπε ότι δεν φτάνουν υπέρ του ΣΕΦΑ που έχανε πλέον και το πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας. Εν τέλει πόσο μάλλον όταν έριχνε παρακάτω μια ματιά στην βαθμολογία όπου ο Αρκαδικός ύστερα από πολύ καιρό άφηνε την κορυφή της βαθμολογίας και θα εμφανιζόταν στην τέταρτη έστω και μετά από ισοβαθμίες.

Σίγουρα το σκορ απογοήτευσε αρκετό κόσμο που περίμενε ένα θετικό αποτέλεσμα σε κάποιο εκτός έδρας ματς, αλλά αντί αυτού ενημερώθηκε για μια οδυνηρή ήττα. Αν όμως κάποιος είχε παρακολουθήσει την αναμέτρηση από κοντά ή το βράδυ της περασμένης Δευτέρας έβλεπε το ματς από το τοπικό κανάλι, θα εξέφραζε πραγματικά εντελώς διαφορετική άποψη για την αγωνιστική εικόνα που ο Αρκαδικός έδειξε εντός παρκέ. Η αναμέτρηση του Αμύντα με τον ΣΕΦΑ Αρκαδικό αποτέλεσε χωρίς υπερβολή διαφήμιση για το μπάσκετ σε επίπεδο Εθνικών κατηγοριών.

Μία αναμέτρηση με «τρελά» γρήγορο ρυθμό στη μεγαλύτερη διάρκεια του (από δύο κατεξοχήν γρήγορες ομάδες όταν θέλουν να το πράξουν), με εναλλαγή συναισθημάτων και συνεχή εναλλαγή του σκορ από το πρώτο λεπτό μέχρι το φινάλε και έναν Αρκαδικό που ακόμη κι αν βρέθηκε πίσω με εννέα πόντους στο τέλος δεν τα παράτησε και πλησίασε στο τρίποντο τη διαφορά στα τελευταία δευτερόλεπτα, βάζοντας «φωτιά» στο ματς. Συγκλονιστικό φινάλε με τη ανατροπή του σκηνικού να διαδέχεται η μία την άλλη, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Φοβερές επιθετικές προσπάθειες εκατέρωθεν που συνοδεύτηκαν από έξοχες στην πλειοψηφία τους εκδηλώσεις επιθέσεων. Χαρακτηριστικό τέλος ότι όσο καλές και αν ήταν οι άμυνες των δύο ομάδων σε πολλά χρονικά διαστήματα οι επιθέσεις φρόντισαν να τις κρατήσουν σε δεύτερη μοίρα.

Ο Αρκαδικός λοιπόν έκανε μεγάλη εμφάνιση και κρατήθηκε «ζωντανός» στη διεκδίκηση της νίκης μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Πόσο μάλλον όταν αυτό έγινε απέναντι στην καλύτερη ίσως, πιο φορμαρισμένη και πιο πολυδιάστατη ομάδα όπως είναι ο Αμύντας ο οποίος στο δεύτερο γύρο έχει κάνει μια εξαιρετική πορεία.

Παράλληλα όμως οι 97 πόντοι που δέχθηκε ο Αρκαδικός στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, θα ανάγκαζαν κάποιο φίλο του μπάσκετ να ισχυριστεί ότι η απόδοση της ομάδας στον αμυντικό τομέα δεν θα μπορούσε να είναι ικανοποιητική και δικαιολογημένα έχασε για μια ακόμη φορά. Την ίδια ώρα χωρίς να θέλω να περάσω ως άλλοθι της ήττας τους τραυματισμούς και κατ’ επέκταση τις απώλειες των υπηρεσιών των Σκουζή, Παπανικολάου και Μιχάλογλου, θα τολμήσω να γράψω ότι με την παρουσία τους η αμυντική εικόνα της ομάδας θα ήταν πολύ καλύτερη.

Θα ήταν καλύτερη γιατί με μείων τρεις παίκτες στο βασικό ρόστερ ο Γιάννης Σμυρνιώτης αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει προβλήματα με τα φάουλ. Στο ματς της περασμένης Κυριακής ο Ντυμπ στα μισά του γ’ δεκαλέπτου, χρεώθηκε με τέταρτο φάουλ και αναγκάστηκε να αντικατασταθεί την ώρα που αγωνιστικά ήταν πολύ καλός και χρήσιμος για την ομάδα, τόσο εκτελεστικά όσο και οργανωτικά. Σαν να μην έφτανε αυτό ο Μουτράν που επίσης ταλαιπωρούσε τους αντίπαλους ψηλούς κάθε φορά που έπαιρνε τη μπάλα, λίγο αργότερα «φορτώθηκε» επίσης με τέταρτο φάουλ με αποτέλεσμα να βγει από το παιχνίδι. Στη θέση του ο Κουτσογιάννης φιλότιμος «βάρυνε» το σχήμα αναγκαστικά απέναντι σε έναν γρήγορο και πιο ευέλικτο Αμύντα. Στο τελευταία δεκάλεπτο ήρθαν και τα τέταρτα φάουλ και των παθιασμένων αμυντικά Μαναβόπουλου και Κοψάυτη και μοιραία η άμυνα του Αρκαδικού δεν θα μπορούσε να είναι τόσο δυνατή όσο πριν.

Με 7-8 παίκτες στα βασικά πλάνα του προπονητή ο Αρκαδικός δεν έχει περιθώρια για πολλά φάουλ, αφού με μείον τρεις παίκτες περιορίζεσαι κατά 15 φάουλ λιγότερα σε ένα ματς. Αυτό έχει άμεση συνέπεια στην αμυντική απόδοση μίας ομάδας που στην προκειμένη περίπτωση ο Αρκαδικός καλείται πλέον να χτυπήσει με το ισχυρό όπλο του που είναι η επίθεση, μη ρισκάροντας στη δυναμική άμυνα που θα απέφερε ενδεχομένως σημαντικές απώλειες από φάουλ. Μπορεί λοιπόν να δοθεί η εξήγηση του γιατί η ομάδα στα τελευταία ματς δέχεται περισσότερους πόντους σε σχέση με τον α’ γύρο και ειδικότερα πριν την «μαύρη» περίοδο με τους τραυματισμούς βασικών παικτών.

Για να μην γίνω περισσότερο κουραστικός θα επισημάνω ότι ο Αρκαδικός με εμφάνιση σαν αυτή του Αμύντα, μπορεί να πάρει τα ματς που χρειάζεται για να κατακτήσει τον πολυπόθητο στόχο που δεν είναι άλλος από την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία. Δεν συγκρίνεται η αγωνιστική ποιότητα του Αμύντα με αυτήν της Αναγέννησης/Φλόγας. Ο Αρκαδικός επίσης μπορεί να διατηρηθεί αήττητος στην έδρα του απέναντι σε Λαύριο και Ίκαρο Καλλιθέας, ενώ ο αδιάφορος και χωρίς τη συμπαράσταση του κόσμου του, ΟΦΗ, την προτελευταία αγωνιστική δεν είναι ο πλέον άτρωτος αντίπαλος του α’ γύρου. Με ανάλογη εμφάνιση του Αρκαδικού σαν αυτή με τον Αμύντα και 91 πόντους στην επίθεση, δύσκολα μπορεί να χάσει στην Τρίπολη, αλλά και από μία ομάδα όπως είναι η Αναγέννηση/Φλόγα.

Οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα μέχρι το φινάλε να κάνουν αν όχι το «5 στα 5», τουλάχιστον του «4 στα 5» και να κατακτήσουν το στόχο που δεν είναι άλλος όπως προανέφερα της ανόδου στην Α2 και εμφάνιση σαν αυτή στον Υμηττό στα εναπομείναντα ματς θα τολμήσω να πω ότι η άνοδος δεν μπορεί να χαθεί.

Υ.Γ. 1
Η «υπέρβαση» των παικτών του Αρκαδικού πρέπει να γίνει στα εναπομείναντα ματς, αφού χωρίς αυτήν εμφανίσεις σαν όπως με Αμύντα και Καλαμαριά δεν μπορούν να επιτευχθούν. Άλλωστε τα πέντε ματς δεν είναι απλά πέντε ματς, αλλά πέντε μεγάλοι τελικοί.

Υ.Γ. 2
Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας μπήκα στο επίσημο site του ΑΟ Αμύντα και διάβασα τα σχόλια των φίλων της ομάδας του Υμηττού στο δημοσίευμα της αναμέτρησης με τον Αρκαδικό. Ο ενθουσιασμός τους αντικατοπτρίζει το ύψος της επιτυχίας για μία νίκη απέναντι στον Αρκαδικό, ενώ στα περισσότερα σχόλια κρατάω και καταγράφω φράσεις όπως «καλά ε και γ… τα παιχνίδια!...», «καλά παιδιά σε όλη μου τη ζωή τέτοιο ματς δεν έχω ξαναδεί…», «Καταπληκτικό ματς…», «Τέλειο ματς…», που επιβεβαιώνουν το μέγεθος της ποιότητας της συγκεκριμένης αναμέτρησης».

Υ.Γ. 3
Η επιθετική συμβολή του Γιάννη Τσολάκη θα μπορούσε να αποτελέσει το μεγάλο ατού στο ματς με τον Αμύντα, αλλά ο 25χρονος φόργουορντ δεν μπήκε ποτέ επιθετικά στο κλίμα του παιχνιδιού. Σε καμία περίπτωση μ’ αυτό που γράφω δεν υποτιμώ τον παίκτη του Αρκαδικού. Αντιθέτως μάλιστα στο συγκεκριμένο παίκτη πίστεψα από το περασμένο Καλοκαίρι όταν και είχα ενημερωθεί λεπτομερέστερα για την αγωνιστική του αξία και παρουσία του τις προηγούμενες σεζόν και συνεχίζω να πιστεύω.