Για όσους ασχολούνται με το χώρο του τοπικού αθλητισμού γνωρίζουν λίγο έως πολύ την αγωνιστική πορεία του Κολυμβητικού Ομίλου Τρίπολης στο χώρο του υγρού στίβου. Το σωματείο έχει μια διαρκή πορεία αρκετών ετών στην περιοχή με αποκορύφωμα την σημαντική αγωνιστική ανάκαμψη που έχει τα τελευταία χρόνια. Μια πολύ σημαντική πορεία χάρη στην ευαισθησία, το μεράκι και τον κόπο τον ανθρώπων του συλλόγου που τον κρατούν ενεργό και υγιή τόσο χρόνια, αλλά και τη καλή διάθεση των γονέων που πολλές φορές στηρίζουν ακόμη και οικονομικά την προσπάθεια του συλλόγου, ακόμη και πέρα από την υποχρέωση των συνδρομών.
Ο ΚΟΑ Τρίπολης τα τελευταία χρόνια έχει κάνει σπουδαία βήματα ανάπτυξης σε αγωνιστικό επίπεδο χωρίς να αγνοηθεί το γεγονός ότι τα προηγούμενα χρόνια δημιουργήθηκαν οι βάσεις για σημερινό αγωνιστικό πρόσωπο του συλλόγου. Αγωνιστικό πρόσωπο που έχει να κάνει με τις πολλές επιτυχίες σε κάθε αποστολή σε αγώνες και ημερίδες, στα δεκάδες μετάλλια που φέρνουν στις αποσκευές τους οι αθλητές και οι αθλήτριες του συλλόγου καθώς και στις συμμετοχές που έχουν όλοι και περισσότεροι χρόνο με το χρόνο στα Πανελλήνια πρωταθλήματα. Με βάση όλα τα παραπάνω αγωνιστικά δείγματα ο ΚΟΑΤ είναι πλέον ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της περιοχής στο χώρο του υγρού στίβου, χωρίς να αγνοείται η προσφορά και κάποιων άλλων συλλόγων.
Δυστυχώς όμως όλες αυτές οι επιτυχίες, τα μετάλλια, οι επιδόσεις, αλλά και τα εκατοντάδες παιδιά που αποτελούν μέλη της οικογένειας του ΚΟΑΤ σε καθημερινή βάση είτε σε επίπεδο υποδομών και προ-αγωνιστικών τμημάτων, είτε σε αγωνιστικό επίπεδο, χρειάζονται πολλές θυσίες και μεγάλες προσπάθειες από τα μέλη του συλλόγου. Είχα λοιπόν την ευκαιρία να παραβρίσκομαι στην συνάντηση-απολογισμό της χρονιάς της διοίκησης του ΚΟΑΤ με τους γονείς, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν μία εβδομάδα περίπου (περασμένη Τετάρτη) και διαπίστωσα ο ίδιος το πόσα πολλά προβλήματα και δυσκολίες απασχολούν ένα σύλλογο, ακόμη κι αν όχι τυχαία θεωρείται τα τελευταία χρόνια επιτυχημένος και κορυφαίος στην περιοχή.
Βασικότερο πρόβλημα όπως συμβαίνει με όλους τους συλλόγους είναι το οικονομικό τη στιγμή που οι ανάγκες και υποχρεώσεις στη διάρκεια κάθε κολυμβητικής σεζόν είναι τεράστιες. Σχεδόν σε εβδομαδιαία βάση έξοδα αποστολής των παιδιών που θα συμμετάσχουν στους αγώνες, αφού χωρίς την οικονομική τους κάλυψη δεν είναι δυνατή η συμμετοχή τους στις διάφορες ημερίδες και πρωταθλήματα και κατ’ επέκταση δεν είναι δυνατή η κατάκτηση μεταλλιών και σημαντικών επιδόσεων. Έξοδα για την πληρωμή των προπονητριών του συλλόγου που καθημερινά δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στην πισίνα για την αγωνιστική βελτίωση και εξέλιξη των νεαρών αθλητών. Έξοδα για την ενοικίαση των διαδρομών του κλειστού κολυμβητηρίου μετά από πρόσφατη απόφαση του Δήμου Τρίπολης, στην αντιμετώπιση των όποιων δαπανών προκύπτουν για τη λειτουργία του ΔΑΚ Τρίπολης.
Τα έξοδα ομολογουμένως είναι πολλά για ένα σύλλογο που ουσιαστικά στηρίζεται από κάποιες χορηγίες υποστηρικτών του συλλόγου και ντόπιων επιχειρηματιών, καθώς επίσης και από την καλή διάθεση των γονέων με τις συνδρομές που καταβάλουν, καθώς επίσης και την κάλυψη μέρους των εξόδων για τις μετακινήσεις σε αγώνες εκτός Νομού. Επειδή παρακολουθώ στενά τα τελευταία χρόνια το συγκεκριμένο σύλλογο, γνωρίζω πραγματικά ότι οι άνθρωποι που στελεχώνουν τη διοίκηση του Κολυμβητικού δεν βλέπουν την προσπάθεια αυτή κερδοσκοπικά. Κάθε άλλο θα έγραφα, αφού έχουν αφιερώσει χιλιάδες ώρες από την προσωπική τους ζωή προκειμένου να είναι όλα στη θέση τους και να λειτουργούν τα πάντα στην εντέλεια.
Αυτό που συνεχώς εκδηλώνει σαν παράπονο ο Πρόεδρος του συλλόγου κ. Γιώργος Σωτηρόπουλος, αλλά και οι στενοί συνεργάτες του στο σύλλογο είναι το οικονομικό πρόβλημα και οι δυσκολίες που πολλές φορές δημιουργούν φοβερά προβλήματα στους στόχους που θέτουν αυτοί οι άνθρωποι κάθε χρόνο. Παράπονα κατά καιρούς και για το κολυμβητήριο και τη σωστή λειτουργία του, όχι γιατί έχουν κάτι με τη διοίκηση, το προσωπικό και τους ανθρώπους του Δήμου, αλλά γιατί πραγματικά τόσα χρόνια αισθάνονται το χώρο σαν στο σπίτι τους και ενδιαφέρονται για την ομαλή και σωστή λειτουργία του περισσότερους από πολλούς άλλους!
Άλλωστε χωρίς το κολυμβητήριο δεν θα εφίστατο και σύλλογος και επομένως γι’ αυτούς τους ανθρώπους και τα δύο αυτά πάνε «πακέτο» στην εκτίμηση και στον ενδιαφέρον. Κάποιοι κατά καιρούς ίσως να μην έχουν καταλάβει την αγάπη που έχουν αυτοί οι άνθρωποι για το σύλλογο και γι’ αυτό πολλές φορές να έχουν έρθει σε ρήξη και σε μακροχρόνιες αντιπαραθέσεις που ουσιαστικά δεν έχουν οδηγήσει πουθενά.
Για πολλούς λόγους λοιπόν εκτιμώ ότι τέτοιοι υγιείς σύλλογοι θα πρέπει να δέχονται σε μεγαλύτερο βαθμό τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας όπως είναι η Δημοτική Αρχή, οι ντόπιοι επιχειρηματίες και βέβαια οι ίδιοι οι γονείς και οι απλοί πολίτες με την ιδιότητα των φιλάθλων. Αυτά τα σωματεία δεν είναι αυτοχρηματοδοτούμενα και εν τέλει σε καμία περίπτωση δεν αποβλέπουν κερδοσκοπικά από μια ενδεχόμενη εισροή εσόδων στο ταμείο τους. Αντιθέτως οι άνθρωποι που τα διοικούν κάνουν ότι μπορούν για να αναδείξουν τους αθλητές και αθλήτριες που αποτελούν μέλη των συλλόγων αυτών. Κι αυτά τα σωματεία είναι πολλά τόσο στην περιοχή της Τρίπολης, όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Αρκαδίας.
Σχετικοι σύνδεσμοι: http://www.koat.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου